Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VI Ka 226/18

Sądy powszechne2018-11-23
Sygnatura
VI Ka 226/18
Data orzeczenia
2018-11-23
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Justyna Dołhy (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<p>Warszawa, dnia 23 listopada 2018 r.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 226/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Sąd Okręgowy Warszawa-Praga w Warszawie VI Wydział Karny Odwoławczy w składzie :</p> <p>Przewodniczący: SSR del. Justyna Dołhy</p> <p>protokolant: protokolant sadowy stażysta Paulina Sobota</p> <p>przy udziale młodszego rachmistrza <span class="anon-block">M. F.</span> - przedstawiciela Naczelnika <span class="anon-block">(...)</span> Urzędu Celno-Skarbowego w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>po rozpoznaniu dnia 23 listopada 2018 r.</p> <p>sprawy <span class="anon-block">J. B.</span>, syna <span class="anon-block">Z.</span> i <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">K.</span> </p> <p>oskarżonego o przestępstwo <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 1;art. 65 § 3)">art. 65 § 1 i 3 k.k.s.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 1;art. 91 § 4)">art. 91 § 1 i 4 k.k.s.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 k.k.s.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 k.k.s.</a> </p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez oskarżonego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Otwocku</p> <p>z dnia 26 października 2017 r. sygn. akt II K 339/15</p> <p>utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; zwalnia oskarżonego od uiszczenia kosztów sądowych w II instancji, przejmując wydatki na rachunek Skarbu Państwa.</p> <p>Sygn. akt VI Ka 226/18</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">J. B.</span> został oskarżony o to, że w dniu 14 grudnia 2014 r. na <span class="anon-block">drodze krajowej nr (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> w samochodzie marki <span class="anon-block">K. (...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> wspólnie i w porozumieniu z <span class="anon-block">R. G.</span> przewoził towar akcyzowy w postaci 7.300 paczek (146.000 sztuk) papierosów różnych marek bez polskich znaków akcyzy, wprowadzonych na teren Unii Europejskiej przez nieustalone przejście graniczne, bez przedstawienia ich organowi celnemu, o wartości celnej 8.230,00 zł stanowiących przedmiot czynu zabronionego określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 63;art. 63 § 2;art. 63 § 6)">art. 63 § 2 i 6 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 86;art. 86 § 1;art. 86 § 4)">art. 86 § 1 i 4 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 54;art. 54 § 1;art. 54 § 2)">art. 54 § 1 i 2 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a>, gdzie należności wynoszą z tytułu cła – 4.740,00 zł i podatku akcyzowego – 111.699,00 zł (podatek VAT – 28.674,00 zł), tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 65;art. 65 § 1;art. 65 § 3)">art. 65 § 1 i 3 kks</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 91;art. 91 § 1;art. 91 § 4)">art. 91 § 1 i 4 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 7;art. 7 § 1)">art. 7 § 1 kks</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 9;art. 9 § 1)">art. 9 § 1 kks</a>.</p> <p>Wyrokiem Sądu Rejonowego w Otwocku z dnia 26 października 2017 r. w sprawie o sygn. akt II K 339/15 oskarżony <span class="anon-block">J. B.</span> został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu przestępstwa skarbowego, za które Sąd Rejonowy wymierzył oskarżonemu karę grzywny w wysokości 250 stawek dziennych z ustaleniem wysokości stawki dziennej na kwotę po 95 zł, orzekł przepadek dowodów rzeczowych na rzecz Skarbu Państwa oraz zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych.</p> <p>Od powyższego wyroku apelację wniósł oskarżony, który zarzucił dokonanie przez Sąd I instancji dowolnej oceny dowodu w postaci zeznań funkcjonariuszy oraz nie uwzględnienie sytuacji materialnej oraz zdrowotnej oskarżonego przy wymiarze kary. Oskarżony wniósł o weryfikację wyroku lub uchylenie go.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył co następuje. </strong> </p> <p>Kontrola instancyjna zaskarżonego orzeczenia wykazała, iż Sąd Rejonowy prawidłowo przeprowadził postępowanie w sprawie. Ustalenia faktyczne zostały poczynione na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego w toku rozprawy głównej, ocenionego w sposób wszechstronny z uwzględnieniem zasad prawidłowego rozumowania, wskazań wiedzy oraz doświadczenia życiowego. Sąd Rejonowy ocenił materiał dowodowy w sposób kompleksowy odnosząc się do wszystkich zgromadzonych i przeprowadzonych w toku rozprawy dowodów. Sąd wywiódł prawidłowy wniosek w przedmiocie winy oskarżonego, brak również podstaw do zakwestionowania wymiaru orzeczonej wobec oskarżonego kary. Stanowisko skarżącego sprowadza się w istocie rzeczy do polemiki z przeprowadzoną przez Sąd pierwszej instancji oceną dowodów i wyprowadzonymi na jej podstawie ustaleniami faktycznymi.</p> <p>W ocenie Sądu Okręgowego zarzuty poczynione w apelacji i zaprezentowana przez oskarżonego argumentacja nie zasługują na uwzględnienie. Przede wszystkim należy zauważyć, że kwestia przyczyn, z powodu których oskarżony opuścił pojazd jak i miejsce, w którym przebywał na stacji paliw nie mają żadnego znaczenia dla ustalenia przez Sąd i przypisania oskarżonemu wypełnienia znamion przestępstwa skarbowego. Jak słusznie bowiem wskazał Sąd Rejonowy pojazd, którym poruszał się oskarżony wraz z <span class="anon-block">R. G.</span> zarejestrowany był na żonę oskarżonego <span class="anon-block">R. B. (1)</span>, nie sposób więc logicznie uznać, że oskarżony nie miał wiedzy i świadomości co do rodzaju przewożonych tym pojazdem rzeczy. Dodatkowo wskazać należy, że twierdzeniom oskarżonego co do braku jego wiedzy o asortymencie przewożonego towaru przeczy jego ilość oraz fakt zakrycia go plandeką. Jak wynika ze znajdujących się w aktach sprawy obiektywnych i jednoznacznych dowodów w postaci fotografii (k. 45 i 54) zafoliowane papierosy zajmowały cały obszerny bagażnik samochodu <span class="anon-block">K.</span> <span class="anon-block">(...)</span>, który jest dużym i komfortowym samochodem typu Van oraz umieszczone były przy fotelach pasażerów. Fakt zakrycia przewożonych papierosów płachtą świadczy o chęci ukrycia przewożonego towaru. Powyższe okoliczności wskazują wymownie oraz logicznie na to, że oskarżony <span class="anon-block">R. B. (2)</span> doskonale zdawał sobie sprawę z tego jaki towar jest przewożony samochodem jego żony, którym kierował jego kolega <span class="anon-block">R. G.</span> i że wbrew twierdzeniom zawartym w środku odwoławczym nie są to legalne artykuły fryzjerskie. Również twierdzenia oskarżonego zawarte w apelacji dotyczące jego woli przyznania się do popełnienia zarzucanego mu czynu już na etapie postępowania przygotowawczego należy uznać za polemiczne z uwagi na to, że oskarżony jest osobą dorosłą i doświadczoną.</p> <p>Odnośnie zaś stawianego przez oskarżonego zarzutu dotyczącego nie wzięcia przez Sąd Rejonowy pod uwagę jego sytuacji majątkowej i zdrowotnej przy wymiarze kary stwierdzić trzeba, że Sąd karę ukształtował w sposób zasadny, uwzględniając dyrektywy wymiaru kary w tym również cele kary w zakresie prewencji szczególnej jak i ogólnej. Natomiast schorzenia oskarżonego nie stanowią podstawowych okoliczności branych pod uwagę przy wymiarze kary i nie mogą równoważyć oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu i stopnia zawinienia oskarżonego słusznie uznanego przez Sąd I instancji za znaczny. Stwierdzić ponadto należy, że z orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oskarżonego wynika, że może on wykonywać pracę. Oskarżony karę grzywny może uiścić w ratach, ewentualnie odbyć w sposób zastępczy w postaci prac społecznie użytecznych czy zastępczej kary pozbawienia wolności (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 185)">art. 185 kks</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19990830930" title="Ustawa z dnia 10 września 1999 r. - Kodeks karny skarbowy - Dz. U. z 1999 r. Nr 83, poz. 930 (art. 186)">art. 186 kks</a>).</p> <p>Mając na uwadze powyższe, nie podzielając żadnego z zarzutów apelacyjnych, Sąd Okręgowy zaskarżony wyrok utrzymał w mocy stwierdzając ponadto, że nie jest on dotknięty innymi wadami, które powinny być brane przez sąd odwoławczy pod uwagę z urzędu.</p> <p>Uwzględniając sytuację materialną oskarżonego, który nie uzyskuje obecnie stałych dochodów i będzie miał obowiązek uiszczenia zasądzonej kary grzywny, Sąd zwolnił go od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze wydatkami obciążając Skarb Państwa.</p> <p>SSR del. Justyna Dołhy</p> </div>