I C 3895/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt: I C 3895/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 23 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Inowrocławiu I Wydział Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Marcin Sroczyński</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Joanna Operacz-Nizioł</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. w Inowrocławiu</p> <p>na rozprawie</p> <p>sprawy z powództwa<strong> <!-- --> <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p>przeciwko<strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> </p> <p>o zapłatę</p> <p>oddala powództwo</p> <p> SSR Marcin Sroczyński</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dnia 7 września 2017 roku powód <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> złożył pozew do<span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span> przeciwko pozwanej <span class="anon-block">M. P.</span> i wniósł o zasądzenie kwoty 1.365,55 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty. W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, iż stronę pozwaną <span class="anon-block"> i (...) S.A.</span> łączyła <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span> na podstawie której pożyczkodawca udostępnił stronie pozwanej środki pieniężne na zasadach w umowie określonych. Strona pozwana nie wywiązała się z przyjętego na siebie zobowiązania nie regulując na rzecz pożyczkodawcy wymagalnych kwot w wysokościach i w terminach określonych w umowie pożyczki. W związku z naruszeniem przez stronę pozwaną postanowień łączącego strony stosunku zobowiązaniowego pożyczkodawca wykorzystał przysługujące mu uprawnienie do wypowiedzenia umowy. Na skutek złożonego przez pożyczkodawcę stronie pozwanej oświadczenia o wypowiedzeniu, umowa uległa rozwiązaniu, co doprowadziło do powstania wymagalności całej kwoty udzielonej pożyczki. Pozwany wskazał, iż na kwotę dochodzoną pozwem składa się niespłacona należność główna wysokości 170,00 zł, koszt udzielenie pożyczki w kwocie 924,00 zł i odsetki za opóźnienie naliczone od wskazanych wyżej należności w kwocie 271,55 zł. Postanowieniem z dnia 30 listopada 2017 roku sprawa została przekazana do <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">(...)</span>.</p> <p>Pismem procesowym z dnia 3 września 2018 roku powód wskazał, iż data wymagalności roszczenia to 30 stycznia 2013 roku.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong> </p> <p>Stronę pozwaną <span class="anon-block"> i (...) S.A.</span> łączyła <span class="anon-block">umowa pożyczki nr (...)</span>. Z uwagi na brak spłaty zobowiązania finansowego przez pozwanego roszczenie z dniem 30 stycznia 2013 roku stało się wymagalne. W dniu 28 listopada 2014 roku została zawarta umowa cesji wierzytelności między <span class="anon-block"> (...) Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością</span>, a powodem. Przedmiotem umowy cesji wierzytelności była wierzytelność pozwanej.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> umowa cesji wierzytelności wraz z załącznikiem z dnia</p> <p>29 listopada 2014 roku k.6-9, zawiadomienie o cesji wierzytelności z</p> <p>dnia 15 stycznia 2015 roku k. 5</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył co następuje</strong> </p> <p>Powyższy stan faktyczny Sąd ustalił w oparciu o przedłożone dokumenty. W przedmiotowej sprawie powód złożył pozew przeciwko pozwanej i wniósł o zasądzenie kwoty 1.365,55 zł wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty z tytułu zawartej przez pozwaną z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span>. Jak wskazał powód roszczenie stało się wymagalne z dniem 30 stycznia 2013 roku. Pozwana nie stawiła się na termin rozprawy zawiadomiona przez awizo i nie udzieliła odpowiedzi na pozew.</p> <p>W przedmiotowej sprawie ma zastosowanie trzyletni okres przedawniania roszczenia zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> w myśl którego jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej –trzy lata. Roszczenie objęte żądaniem pozwu było wymagalne w dniu 30 stycznia 2013 roku. Tym samym roszczenie było przedawnione z dniem 31 stycznia 2016 roku. Pozew został złożony do Sądy w dniu 7 września 2017 roku. W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a>, który obowiązuje od dnia 9 lipca 2018 roku, na podstawie Ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy- Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi. Zgodnie z art. 5 ust.4 Ustawy z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy- Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw roszczenie przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie zmienionej w art.1, w brzmieniu nadanym niniejsza ustawą. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji wyroku.</p> <p>SSR Marcin Sroczyński</p> </div>