IX Ka 1651/18

<p>Sygn. akt IX Ka 1651/18</p> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">D. W.</span> został obwiniony o to, że w dniu 13 listopada 2016 r. o godz. 20.37 w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> gm. <span class="anon-block">K.</span> droga K- 9 kierując autobusem marki <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> przekroczył dopuszczalną prędkość jazdy o 66 km/h w terenie zabudowanym to jest o wykroczenie z art. 92a kw.</p> <p>Sąd Rejonowy w Ostrowcu Św. wyrokiem z dnia 1 sierpnia 2018 r. w sprawie sygn. akt II W 154/17 obwinionego w ramach zarzucanego mu czynu uznał za winnego tego, że w dniu 13 listopada 2016 r. o godz. 20.37 w miejscowości <span class="anon-block">R.</span> woj. <span class="anon-block"> (...)</span> prowadząc na drodze publicznej autobus marki <span class="anon-block">M.</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> nie zastosował się do ograniczenia prędkości określonego ustawą przekraczając dopuszczalną prędkość jazdy o 39,13 km/h, co stanowi wykroczenie z art. 92a kw i za to na podstawie art. 92a kw i art. 24 § 1 i 3 kw wymierzył obwinionemu karę grzywny w wysokości 400 złotych. Zasądził od obwinionego na rzecz Skarbu państwa kwotę 1.000 złotych tytułem częściowych kosztów postępowania, zwalniając go od obowiązku ich ponoszenia w pozostałym zakresie.</p> <p>Apelację od tego wyroku wywiódł obrońca obwinionego zaskarżając go w części orzeczenia o karze i środkach karnych, zarzucając mu rażącą surowość wymierzonej grzywny oraz zasądzonych kosztów postępowania.</p> <p>Podnosząc ten zarzut wniósł o zmianę wyroku poprzez złagodzenie kary do 300 złotych oraz zwolnienie od kosztów sądowych w całości.</p> <p>Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</p> <p>Apelacja częściowo zasługuje na uwzględnienie.</p> <p>Nie jest zasadny zarzut rażącej niewspółmierności (surowości) kary. Grzywna w wymiarze 400 złotych jest adekwatna do stopnia i wagi naruszonej przez obwinionego zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym. Nie odbiega swym wymiarem od innych orzekanych w podobnych stanach faktycznych. Również sytuacja materialna obwinionego nie uzasadniała orzeczenia jej w niższym wymiarze.</p> <p>Oczywiście nie mógł być również zasadny zarzut rażącej niewspółmierności kary lub środków karnych w odniesieniu do orzeczenia o kosztach postępowania, albowiem kwestia orzeczenia w tym zakresie nie może być rozpatrywana w kontekście współmierności o której mowa w zarzucie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 4)">art. 438 pkt 4 kpk</a>. Niemniej jednak pomimo nieprecyzyjnie sformułowanego zarzutu, merytorycznie skarżący ma rację i należało stwierdzić, iż Sąd Rejonowy obciążając obwinionego kosztami w części naruszył <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> w zakresie w jakim mowa w nim o zasadzie słuszności. Sąd I instancji wprawdzie dostrzegł istotną z punktu widzenia oceny tej przesłanki okoliczność, czemu dał wyraz w ostatnim zdaniu uzasadnienia, tym niemniej nie wyprowadził z tego faktu w pełni prawidłowych wniosków.</p> <p>Sąd Okręgowy, w niniejszym składzie, stoi na stanowisku, że <strong> <!-- -->w sytuacji, gdy możliwość skorzystania z uproszczonych postępowań w sprawach o wykroczenia, w tym zastosowania postępowania mandatowego w stosunku do osoby, co do której obiektywnie powinna być taka możliwość, jest wyłączona z winy nieprawidłowego działania organów Państwa lub ich przedstawicieli, to wszelkie koszty wynikające z konieczności prowadzenia postępowania w trybie zwyczajnym nie powinny obciążać obwinionego. Wydatki, którymi należy obciążyć obwinionego muszą być obiektywnie uzasadnione, a takie nie są gdy są następstwem błędów po stronie funkcjonariuszy Państwa i konieczności weryfikacji ich działań.</strong> W przedmiotowej sprawie wszelkie koszty postępowania, tak związane z koniecznością zasięgnięcia opinii biegłego, ale także samego postępowania (ryczałty) mogły nie mieć miejsca, gdyby pomiar prędkości pojazdu prowadzonego przez obwinionego był prawidłowy. Obwiniony od początku nie kwestionował faktu popełnienia wykroczenia, a podawana przez niego wartość prędkości, w zasadzie potwierdzona przez sąd I instancji umożliwiała wystawienie mandatu i dodatkowo nie wiązała się z zatrzymaniem mu prawa jazdy. W przedmiotowym stanie trudno obwinionemu zarzucić, iż dążył do wykazania w postępowaniu sądowym, iż naruszenie przez niego zasad nie było tak rażące jak to stwierdzili funkcjonariusze Policji. Wszystkie koszty były nakierowane na wykazanie prawdziwości wersji obwinionego, co zostało <em> <!-- -->de facto</em> potwierdzone wyrokiem sądu <em> <!-- -->meriti</em>. W takiej sytuacji obciążanie obwinionego kosztami postępowania w jakimkolwiek zakresie (również opłaty, której nie byłoby w trybie mandatowym) pozostawałoby w sprzeczności z powołaną wyżej zasadą słuszności.</p> <p>Mając powyższe na uwadze Sąd Okręgowy na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art. 109 § 2 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 456)">art. 456 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art. 119 kpw</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 kpk</a> orzekł jak w dyspozytywnej części wyroku.</p> <p>SSO Krzysztof Sajtyna</p> </div>