II SA/Wr 507/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Wojewody D. na uchwałę Rady Miejskiej w P.Z. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie określenia zasad nabycia, zbycia i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania na okres dłuższy niż trzy lata postanawia umorzyć postępowanie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym we Wrocławiu. UZASADNIENIE Wojewoda D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w P.Z. z dnia [...] Nr [...] w sprawie określenia zasad nabycia, zbycia i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania na okres dłuższy niż trzy lata. W odpowiedzi na skargę Przewodniczący Rady Miejskiej w P.Z. oświadczył, że uznaje skargę za zasadną, jednocześnie informując, że niezwłocznie podejmie działania w kierunku dokonania zmiany zaskarżonej uchwały. W dniu 13 października 2008 r. Przewodniczący Rady przesłał uchwałę Nr [...] Rady Miejskiej w P.Z. z dnia [...] w sprawie określenia zasad nabycia, zbycia i obciążania nieruchomości gruntowych oraz ich wydzierżawiania na okres dłuższy niż trzy lata, zgodnie z § 21 której traci moc uchwała Rady Miejskiej w P.Z. z dnia [...] Nr [...]. Pismem z dnia 3 listopada 2008 r. Wojewoda D. cofnął skargę z uwagi na podjęcie przez Radę Miejską w P.Z. uchwały z dnia [...] Nr [...], którą Rada uwzględniając zarzuty sformułowane w skardze uchyliła zaskarżoną uchwałę w całości. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Po myśli art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Czynność procesowa strony skarżącej nie budzi żadnych wątpliwości w świetle materiału sprawy. W związku z tym należało uznać, że cofnięcie skargi jest dopuszczalne w myśl art. 60 w/w ustawy. Z tych powodów orzeczono jak w sentencji postanowienia.