II OZ 743/22

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Wojciech Mazur po rozpoznaniu w dniu 13 grudnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia Wspólnoty Mieszkaniowej N. H. w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 22 września 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 774/22 o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi Wspólnoty Mieszkaniowej N. H. w W. decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 21 grudnia 2021 r., nr [...] (znak ...) w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z 22 września 2022 r., na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.), Sąd I instancji odmówił W. M. N. H. w W. (dalej: skarżąca) przywrócenia terminu do wniesienia skargi na opisaną w sentencji decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej: MWINB) w przedmiocie nałożenia obowiązku doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem W uzasadnieniu ww. postanowienia Sąd I instancji wskazał, że pismem z dnia (...) marca 2022 r. skarżąca, za pośrednictwem profesjonalnego pełnomocnika, wniosła skargę do tego Sądu na ww. decyzję MWINB, wnosząc zarazem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi oraz podnosząc, że nie doszło do skutecznego doręczenia skarżącej decyzji organu II instancji, gdyż przesyłka zawierająca przedmiotową decyzję nie została zaadresowana do strony postępowania, tj.: W. M. N. H. na wskazany adres korespondencji, ale do podmiotu: Administrator Sp. z o.o. W wyniku rozpoznania tego wniosku, zaskarżonym postanowieniem Sąd I instancji odmówił jego uwzględnienia stwierdzając, że strona skarżąca uchybiła terminowi do wniesienia skargi, gdyż korespondencja zawierająca zaskarżoną decyzję została doręczona skarżącej w dniu (...) grudnia 2021 r., zaś strona nadała skargę (...) marca 2022 r., a więc po terminie określonym w art. 53 § 1 p.p.s.a. Zdaniem Sądu, skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a. Sąd I instancji ustalił, że przesyłka zawierająca decyzję MWINB skierowana została na adres do korespondencji podany przez skarżącą W. we wniesionym odwołaniu - tj. Administrator Sp. z o.o. ul. T., W. Odnosząc się zaś do zarzutu, że W. nie rozpoznaje w złożonej na zwrotnym potwierdzeniu odbioru parafie podpisu żadnej z osób, które byłyby uprawnione do odbioru korespondencji Sąd wskazał, że w odpowiedzi na reklamację złożoną przez MWINB, dotyczącą przesyłki nr (...) zawierającej decyzję MWINB z (...) grudnia 2021 r., Poczta Polska wyjaśniła, że przesyłka została odebrana (...) grudnia 2022 r. przez G. W. Po analizie akt administracyjnych sprawy Sąd I instancji stwierdził, że na niektórych innych zwrotnych potwierdzeniach odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych można dostrzec podpis/parafę tej osoby, co daje podstawę do stwierdzenia, że jest ona pracownikiem Administrator sp. z o.o. Zażalenie na powyższe postanowienie wniosła skarżąca, zaskarżając je w całości i zarzucając mu: 1) dowolne przyjęcie, że G. W. jest pracownikiem spółki Administrator Sp. z o.o , a tym samym osobą uprawnioną do odbioru korespondencji przeznaczonej dla skarżącej Wspólnoty; 2) dowolne przyjęcie, że z okoliczności wcześniejszego doręczenia przesyłek w podobny sposób - który także był wadliwy, wywodzić należy prawidłowość doręczenia przedmiotowej przesyłki; 3) błędne przyjęcie, że nie uprawdopodobniono braku winy skarżącej w uchybieniu terminu, w sytuacji, w której osoba trzecia - dla skarżącej całkowicie obca - G. W. jako odbiorca przesyłki zaadresowanej do spółki Administrator Sp. z o.o. nie była osobą upoważnioną do odbioru przesyłek przeznaczonych do adresata - W. M., a wobec faktu, że takiej przesyłki właściwemu adresatowi - W. M. - nie przekazała, okoliczność taka stanowi o braku winy w uchybieniu terminowi; 4) naruszenie art. 86 § 1 p.p.s.a. poprzez niezasadną odmowę przywrócenia terminu, w sytuacji, w której skarżąca uprawdopodobniła brak winy w uchybieniu terminowi do wniesienia skargi Strona wniosła o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję MWINB nr (...) Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać tej czynności. Podnoszone w zażaleniu okoliczności nie stanowią uprawnionej podstawy do uwzględnienia zażalenia. Zgodnie z art. 63 § 2 k.p.a., podanie powinno zawierać co najmniej wskazanie osoby, od której pochodzi, jej adres, również w przypadku złożenia podania w postaci elektronicznej, i żądanie oraz czynić zadość innym wymaganiom ustalonym w przepisach szczególnych. Wnoszący podanie może również podać adres do korespondencji (P. Przybysz, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz aktualizowany, LEX/el. 2022; komentarz do art. 63, uwaga 7). Sąd I instancji poprawnie ustalił, że w toku postępowania administracyjnego skarżącej W. doręczeń dokonywano na wskazany przez nią adres do korespondencji: Administrator Sp. z o.o., ul. T., W. Tożsamy adres do korespondencji skarżąca podała w odwołaniu od decyzji PINB z (...) września 2021 r. i - jak potwierdzają akta sprawy - na adres ten doręczono skarżącej przesyłkę nr (...) zawierającą decyzję MWINB z (...) grudnia 2021 r. Zwrotne potwierdzenie odbioru tej przesyłki zawiera datę jej odbioru ((...) grudnia 2021 r.), pieczęć odbiorcy (Administrator), nieczytelny podpis oraz adnotację, że przesyłkę doręczono osobie uprawnionej do odbioru przesyłki. Nie może zatem budzić wątpliwości, że doręczenie to było skuteczne. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, ewentualne dopuszczenie do sytuacji, w której korespondencję odbiera osoba nieupoważniona do odbioru przesyłek nie może stanowić podstawy do obalenia domniemania doręczenia przesyłki w przepisanym prawie trybie. Doręczyciel realizując dostawę przesyłki w siedzibie danego podmiotu czy w innym właściwym do doręczeń miejscu nie musi znać, ani tym bardziej nie może sprawdzać zakresu obowiązków i uprawnień poszczególnych osób przebywających/zatrudnionych w miejscu odbioru przesyłki. Pocztowy dowód doręczenia przesyłki stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone. Wprawdzie domniemanie prawdziwości danych zawartych w zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki może zostać obalone, to jednak strona w niniejszej sprawie tego nie uczyniła. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.