I OPP 35/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Ryms Sędzia NSA Elżbieta Stebnicka (spr.) Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi S. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie, sygn. akt II SA/Wa 624/07 w sprawie ze skargi S. G. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] o uznaniu za bezzasadne zażalenia S. G. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia oddalić skargę na przewlekłość postępowania. UZASADNIENIE W dniu 6 kwietnia 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S. G. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...], nr [...] uznające za bezzasadne zażalenia S. G. na bezczynność Wojewody P. w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. Niniejsza skarga została nadesłana wraz z odpowiedzią organu na tę skargę. Na posiedzeniu niejawnym w dniu 18 kwietnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił powyższą skargę, wskazują, iż zaskarżone przez S. G. postanowienie nie rozstrzyga o istocie sprawy, nie jest orzeczeniem kończącym postępowanie w sprawie, a także nie przysługuje od niego zażalenie, wobec czego nie podlega ono zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W związku z powyższym odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 58 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Odpis niniejszego postanowienia skarżący otrzymał w dniu 11 maja 2007 r. Pismem z dnia 10 czerwca 2007 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 11 czerwca 2007 r.) skarżący poinformował Sąd, iż zamierza zaskarżyć niniejsze orzeczenie, jednakże z uwagi na ciężką sytuację finansową nie jest w stanie opłacić adwokata lub radcy prawnego celem sporządzenia skargi kasacyjnej. Oświadczył, iż spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy określone w art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 25 czerwca 2007 r. wezwał skarżącego do nadesłania wypełnionego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia bez rozpoznania. W wyznaczonym terminie S. G. dopełnił powyższego obowiązku. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny pismem z dnia 2 sierpnia 2007 r. na podstawie art. 255, art. 256 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 5 i 7 powołanej wyżej ustawy wezwał skarżącego do nadesłania szczegółowych informacji na temat jego stanu majątkowego oraz możliwości płatniczych, a także do wyjaśnienia pewnych rozbieżności w treści złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Niniejsze wezwanie skarżący odebrał w dniu 24 lipca 2007r. W dniu 4 września 2007 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęły dwa pisma skarżącego (nadane w urzędzie pocztowym w dniu 31 sierpnia 2007 r.). W pierwszym z nich S. G. zaskarżył przesłane mu pismo Sądu z dnia 2 sierpnia 2007 r., zarzucając mu naruszenie zarówno prawa polskiego, jak i prawa międzynarodowego, a w szczególności zakwestionował fakt, iż pismo to podpisał referendarz sądowy. W drugim piśmie skarżący zawarł skargę na przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym. Wniósł o stwierdzenie przewlekłości oraz o zasądzenie na jego rzecz kwoty 10 000 zł. Postanowieniem z dnia 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, z uwagi na nieuzupełnienie przez niego na wezwanie Sądu złożonego oświadczenia i dokumentów, a tym samym niewskazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W przedstawionym stanie faktycznym skarga S. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie nie zasługuje na uwzględnienie. Skarga o stwierdzenie, że w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym nastąpiła przewlekłość postępowania może być uwzględniona, jeśli są podstawy do przyjęcia, że na skutek działania lub bezczynności sądu naruszone zostało prawo strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (art. 1 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. – o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, Dz. U. Nr 179, poz. 1843 – zwaną dalej ustawą). Konieczne jest więc ustalenie, że wystąpiła zwłoka w postępowaniu (przewlekłość postępowania) oraz, że zwłoka w postępowaniu sądowym jest nieuzasadniona. Stosownie do przepisu art. 2 ustawy o nieuzasadnionej zwłoce można mówić wówczas, jeśli postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne, uwzględniając ocenę terminowości i prawidłowości czynności sądowych, ale także zachowań stron, a w szczególności strony, która zarzucała przewlekłość postępowania. Ocena ta nie może być oderwana od obowiązku sądu rozpoznawania wszystkich spraw według kolejności ich wpływu oraz uwzględnienia przepisów nakazujących rozpoznanie niektórych rodzajów spraw w ustawowo określonych terminach. Rozpoznając skargę S. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie należy stwierdzić, iż wszystkie czynności podejmowane były przez ten Sąd prawidłowo i bez zbędnej zwłoki. W szczególności Sąd niezwłocznie po wpłynięciu skargi wobec stwierdzenia, iż jest ona niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wydał postanowienie o jej odrzuceniu. Następnie wobec złożenia przez skarżącego wniosku o przyznanie prawa pomocy Wojewódzki Sąd Administracyjny prawidłowo i bez zbędnej zwłoki wezwał S. G. do nadesłania wypełnionego formularza urzędowego tego wniosku, a w dalszej kolejności o doprecyzowanie oświadczonych informacji o stanie majątkowym poprzez złożenie dodatkowych dokumentów i niezbędnych wyjaśnień. Wszystkie te czynności Sądu były prawidłowe i nie można zatem stwierdzić, iż doprowadziły do przewlekłości postępowania w niniejszej sprawie. Ponadto w dniu 10 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wydał postanowienie, którym rozpoznał wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Sąd odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy, z uwagi na nieuzupełnienie przez niego w wyznaczonym przez Sąd terminie informacji zawartych we wniosku, a tym samym niewskazanie okoliczności uzasadniających przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Wobec powyższego należy podkreślić, iż w rozpoznawanej sprawie od dnia wpłynięcia do Sądu skargi S. G. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji, do dnia wydania postanowienia o jej odrzuceniu upłynęło zaledwie 12 dni, a od dnia złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy (tj. 27 lipca 2007 r.) do dnia wydania postanowienia w tym zakresie (tj. 10 września 2007 r.) – półtora miesiąca. Taki okres z pewnością nie stanowi o przewlekłości postępowania sądowego, a zatem stanowisko skarżącego, iż na skutek bezczynności sądu naruszone zostało jego prawo do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, nie znajduje uzasadnienia. W tym stanie rzeczy skarga S. G. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie podlega oddaleniu na podstawie art. 12 ust 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. Nr 179, poz. 1843).