I C 1531/18

<p>Sygn. akt I C 1531/18</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Kłodzku Wydział I Cywilny</p> <p>w składzie następującym:</p> <p> <strong> <!-- -->Przewodniczący SSR Eliza Skotnicka</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Protokolant</strong> sekr. sąd. Magda Biernat</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 listopada 2018 roku w Kłodzku</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">K. G.</span> </p> <p>o zapłatę 8762,05 zł</p> <p>I.  zasądza od pozwanego <span class="anon-block">K. G.</span> na rzecz strony powodowej <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> 8762,05 zł (osiem tysięcy siedemset sześćdziesiąt dwa złote 05/100) wraz z ustawowymi odsetkami liczonymi od 8093,70 od 19 października 2013 roku do dnia zapłaty,</p> <p>II.  zasądza od pozwanego na rzecz strony powodowej 1327 zł tytułem zwrotu kosztów procesu.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> Strona powodowa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </strong> wniosła o zasądzenie od pozwanego kwoty 8 762,05 zł wraz z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od kwoty 8 093,70 zł od dnia 19 października 2013 r. do dnia zapłaty oraz zasądzenie kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych i opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. W uzasadnieniu wskazała, że dochodzona pozwem należność powstała na skutek zawarcia w dniu 1 marca 2010 r. przez pozwanego z jej poprzednikiem prawnym <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowy kredytu nr <span class="anon-block"> (...)</span>. Mimo precyzyjnie określonych zasad zwrotu pożyczonej kwoty, pozwany nie wywiązał się z umowy, wobec czego została ona wypowiedziana przez pierwotnego wierzyciela w dniu 4 marca 2011 r. Strona powodowa podała, że wezwała pozwanego do polubownego załatwienia sporu, jednak nie uregulował on należności, która na dzień wniesienia pozwu wynosi 8 762,05 zł, przy czym kwota 4 704,51 zł stanowi zaległą część kapitału, 3 389,19 zł sumę odsetek od kapitału naliczonych od dnia następnego po dacie wytoczenia powództwa, zaś 668,35 zł - koszty dochodzenia zaległej należności.</p> <p> <strong> <!-- -->Pozwany <span class="anon-block">K. G.</span> </strong>, w sprzeciwie od nakazu zapłaty wydanego przez Referendarza Sądowego w Sądzie Rejonowym Lublin - Zachód w Lublinie w dniu 6 grudnia 2013 r. w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span>, wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie na swoją rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Pozwany wskazał, że nie wie, jaka czynność prawna lub faktyczna z jego udziałem stanowiła podstawę do wydania nakazu zapłaty, bowiem wszystkie znane mu zobowiązania pieniężne regulował systematycznie. Z ostrożności procesowej podniósł zarzut przedawnienia.</p> <p>W odpowiedzi na sprzeciw strona powodowa podtrzymała swoje dotychczasowe stanowisko, podając, że po dokonaniu cesji wierzytelności na jej rzecz wytoczyła w dniu 18 października 2013 r. powództwo przeciwko pozwanemu, wobec czego został przerwany bieg przedawnienia.</p> <p>W piśmie procesowym z 21 listopada 2018 r. pozwany zarzucił niewykazanie istnienia wierzytelności w wysokości dochodzonej pozwem, brak legitymacji czynnej po stronie powoda oraz podtrzymał zarzut przedawnienia roszczenia.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p>Pozwany <span class="anon-block">K. G.</span> zawarł w dniu 1 marca 2010 r. z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytu na zakup towarów nr <span class="anon-block"> (...)</span> na kwotę 4 704,51 zł. Umowa została zawarta do 1 marca 2013 r. z obowiązkiem spłaty należności w 36 miesięcznych ratach, płatnych do dnia 1. każdego miesiąca, począwszy od 1 kwietnia 2010 r. Oprocentowanie nominalne kredytu wynosiło 20% w stosunku rocznym i było stałe w okresie kredytowania, zaś roczna stopa oprocentowania wynosiła 46,75%. W przypadku nieterminowej spłaty raty lub jej części, bank zastrzegł sobie prawo naliczania odsetek od zadłużenia przeterminowanego (odsetki karne) równych czterokrotności aktualnej na dany dzień wysokości stopy lombardowej NBP.</p> <p>W ramach przedmiotowej umowy bank uruchomił pozwanemu limit kredytowy, a także otworzył i prowadził rachunek karty kredytowej dla korzystania z limitu kredytowego i rozliczania wykonanych operacji gotówkowych/bezgotówkowych. Ponadto, pozwany poddał się, zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19971400939" title="Ustawa z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Prawo bankowe - Dz. U. z 1997 r. Nr 140, poz. 939 (art. 97;art. 97 ust. 1;art. 97 ust. 2)">art. 97 ust. 1 i 2 ustawy Prawo bankowe</a>, egzekucji do kwoty 27 588,48 zł w razie niewywiązywania się z zobowiązań wynikających z postanowień umowy kredytu/limitu, zaś bank mógł wystawić przeciwko pozwanemu bankowy tytuł egzekucyjny i w terminie 3 lat od daty zakończenia umowy kredytu bądź w okresie 3 lat od daty zamknięcia rachunku dla korzystania z limitu kredytowego wystąpić o nadanie tytułowi klauzuli wykonalności. Pozwany wyraził również zgodę na dokonanie przez bank przelewu wierzytelności wynikających z umowy kredytu/limitu na rzecz osób trzecich, w tym na towarzystwo funduszy inwestycyjnych i na przeniesienie na ich rzecz uprawnień z tytułu zabezpieczenia kredytu tj. przeniesienia praw własności zakupionych towarów.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód:</em> </strong> znajdujący się w aktach tut. Sądu o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> oryginał umowy kredytu na zakup towarów nr <span class="anon-block"> (...)</span> z 01.03.2010 r. – k. 3 - 5</p> <p>Pozwany nie wywiązał się z postanowień umowy kredytu z 1 marca 2010 r., wobec czego <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> dokonał jej wypowiedzenia w dniu 23 stycznia 2011 r. z zachowaniem 30 – dniowego okresu wypowiedzenia, informując, że po jego upływie cała należność z tytułu udzielonego kredytu stanie się wymagalna.</p> <p>W związku z wymagalnym zobowiązaniem pozwanego na łączną kwotę 6 120,48 zł pierwotny wierzyciel wystawił w dniu 29 marca 2011 r. bankowy tytuł egzekucyjny przeciwko pozwanemu. Postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. <span class="anon-block">(...)</span> Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku nadał w/w tytułowi klauzulę wykonalności na rzecz <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> - następcy prawnego <span class="anon-block"> (...) Banku S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód: </em> </strong>znajdujące się w aktach tut. Sądu o sygn. <span class="anon-block">(...)</span>:</p> <p>- bankowy tytuł egzekucyjny z 29.03.2011 r. – k. 2</p> <p>- wypowiedzenie umowy z 23.01.2011 r. – k. 6</p> <p>- postanowienie z 22.05.2012 r. o nadaniu klauzuli wykonalności bankowemu tytułowi egzekucyjnemu – k. 20</p> <p>W dniu 28 maja 2013 r. <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> zawarł ze stroną powodową umowę przelewu wierzytelności, w skład której wchodziła wierzytelność wynikająca z umowy kredytu zawartej w dniu 1 marca 2010 r. przez <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> i pozwanego. Pismem z 12 września 2013 r. pozwany został zawiadomiony o dokonaniu cesji oraz o wysokości zadłużenia, które na dzień 9 kwietnia 2013 r. wyniosło 8 524,12 zł.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Dowód:</em> </strong> </p> <p>- umowa przelewu wierzytelności z 28.05.2013 r. wraz z wyciągiem z załącznika – k. 39 - 43</p> <p>- zawiadomienie dłużnika o przelewie wierzytelności z 12.09.2013 r. – k. 31</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="underline"> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</span> </strong> </p> <p>Powództwo podlegało uwzględnieniu w całości.</p> <p>Na podstawie przeprowadzonego postępowania dowodowego Sąd ustalił, że w dniu 1 marca 2010 r. pozwany zawarł z <span class="anon-block"> (...) Bankiem S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> umowę kredytu na zakup towarów na kwotę 4 704,51 zł, zobowiązując się do jej ratalnej spłaty wraz z odsetkami do dnia 1 marca 2013 r. Pozwany nie wywiązał się z postanowień umowy, wobec czego pismem z dnia 23 stycznia 2011 r. została ona skutecznie wypowiedziana, a przeciwko pozwanemu bank wystawił w dniu 29 marca 2011 r. bankowy tytuł egzekucyjny. Postanowieniem z dnia 22 maja 2012 r. wydanym w sprawie o sygn. akt <span class="anon-block">(...)</span> Referendarz Sądowy w Sądzie Rejonowym w Kłodzku nadał w/w tytułowi klauzulę wykonalności na rzecz następcy prawnego dotychczasowego wierzyciela <span class="anon-block"> (...) Bank (...) S.A.</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span>, który w dniu 28 maja 2013 r. sprzedał przysługującą mu wierzytelność stronie powodowej.</p> <p>Pozwany, wbrew twierdzeniom dotyczącym spłaty zadłużenia oraz braku legitymacji strony powodowej do dochodzenia należności niniejszym pozwem, nie przedstawił żadnych dowodów na ich poparcie, nie czyniąc tym samym obowiązkowi wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 6)">art. 6 k.c.</a> Nie zasługiwał również na uwzględnienie zarzut pozwanego w kwestii przedawnienia roszczenia.</p> <p>Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata.</p> <p>Niewątpliwym jest, że roszczenie wynikające z umowy kredytu na zakup towarów zawartej 1 marca 2010 r. jako roszczenie związane z prowadzeniem działalności gospodarczej przez bank podlega 3 - letniemu terminowi przedawnienia. W związku z tym należało ustalić, kiedy stało się ono wymagalne, a w konsekwencji, od jakiej daty rozpoczął swój bieg termin przedawnienia i czy doszło do jego przerwania.</p> <p> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1)">Art. 120 § 1 k.c.</a> stanowi, że bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Jeżeli wymagalność roszczenia zależy od podjęcia określonej czynności przez uprawnionego, bieg terminu rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stałoby się wymagalne, gdyby uprawniony podjął czynność w najwcześniej możliwym terminie. Natomiast w myśl przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1;art. 123 § 1 pkt. 1)">art. 123 § 1 pkt 1 k.c.</a> bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia.</p> <p>Z dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy <span class="anon-block">(...)</span> wynika, że należność pozwanego z tytułu umowy kredytu stała się wymagalna w 2011 r., na skutek wypowiedzenia przedmiotowej umowy przez <span class="anon-block"> (...) Bank S.A.</span> w dniu 23 stycznia 2011 r. Czynności strony powodowej mające na celu dochodzenie zadłużenia pozwanego zostały natomiast podjęte 18 października 2013 r., wszak w tym dniu został wniesiony pozew w elektronicznym postępowaniu upominawczym do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie.</p> <p>W świetle powyższego, nie sposób uznać, by doszło do przedawnienia roszczenia dochodzonego pozwem, skoro wniesienie powództwa spowodowało przerwanie jego biegu.</p> <p>W ocenie Sądu, strona powodowa oprócz zasadności roszczenia dochodzonego niniejszym pozwem, wykazała również jej wysokość. Umowa z 1 marca 2010 r. w sposób precyzyjny i szczegółowy określała zasady spłaty pożyczonej kwoty oraz należnych odsetek, które nie naruszają obowiązujących w tym przedmiocie przepisów. Pozwany nie uiścił ani jednej raty kredytu, wobec czego zobowiązany był do spłaty całego kapitału wraz z należnościami ubocznymi i kosztami windykacji, które na dzień wytoczenia powództwa wyniosły łącznie 8 762,05 zł.</p> <p>O odsetkach ustawowych należnych od kwoty 8 093,70 zł Sąd orzekł zgodnie z żądaniem strony powodowej zawartym w pozwie, uznając, że nie uchybiają one przepisom <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 455)">art. 455 k.c.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 481)">481 k.c.</a> </p> <p>Orzekając o kosztach procesu, Sąd kierował się treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a> zasądzając je w całości od pozwanego jako przegrywającego proces. Na koszty poniesione przez stronę powodową składają się: opłata sądowa od pozwu – 110 zł, koszty zastępstwa procesowego – 1 200 zł, ustalone na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20021631348" title="Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu - Dz. U. z 2002 r. Nr 163, poz. 1348 (§ 6;§ 6 pkt. 4)">§ 6 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu</a> (Dz. U. z 2013 r. poz. 490 j.t. ze zm.) oraz opłata skarbowa od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł.</p> </div>