I C 751/18

<p>Sygn. akt I C 751/18 upr</p> <p>Na rozprawę dnia 29.11.2018 r. pełnomocnik powoda nie stawił się – zawiadomiony prawidłowo.</p> <p>Pozwany nie stawił się pomimo należytego zawiadomienia go o terminie rozprawy, nie złożył żadnych wyjaśnień – ani też nie żądał przeprowadzenia rozprawy w jego nieobecności. Przewodniczący ogłosił wyrok zaoczny.</p> <p>Przewodniczący Protokolant</p> <div> <h2>WYROK ZAOCZNY</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 listopada 2018 r.</p> <p>Sąd Rejonowy w Piszu I Wydział Cywilny w składzie:</p> <table> <colgroup> <col width="186"/> <col width="525"/> </colgroup> <tr> <td> <p>Przewodniczący:</p> </td> <td> <p>SSR Magdalena Łukaszewicz</p> </td> </tr> <tr> <td> <p>Protokolant:</p> </td> <td> <p>starszy sekretarz sądowy Anita Topa</p> </td> </tr> </table> <p>po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2018 r. w Piszu</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">U.</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>o r z e k a</p> <p>oddala powództwo.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>W dniu 17 września 2018 roku <span class="anon-block">U.</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> wytoczył powództwo przeciwko <span class="anon-block">M. K.</span> o zapłatę kwoty 3 524,81 złotych wraz z odsetkami ustawowymi za opóźnienie liczonymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty.</p> <p>W uzasadnieniu pozwu powód wskazał, że przedmiotowa wierzytelność wynika z zawartej przez pozwanego z <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> <span class="anon-block">umowy pożyczki nr (...)</span>, z której pozwany się nie wywiązał. <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zbył przysługującą mu względem pozwanego wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> spółkę z siedzibą w Anglii, która z kolei w dniu 6 czerwca 2013 roku wierzytelność tą zbyła na rzecz powoda na podstawie umowy nabycia wierzytelności. Powód skierował do pozwanego zawiadomienie o przelewie wierzytelności wraz z wezwaniem do zapłaty nieuregulowanego zadłużenia. W odpowiedzi na podjętą przez powoda próbę polubownego, pozasądowego rozwiązania sporu, pozwany dobrowolnie dokonał wpłat na poczet spłaty zadłużenia, a tym samym uznał roszczenie powoda za istniejące. Tymczasem uznanie długu jest wystarczające do przerwania biegu przedawnienia, a także może być uznane za zrzeczenie się zarzutu przedawnienia.</p> <p>Powód wskazał, że na kwotę dochodzoną pozwem składają się:</p> <p>- 1 889,61 zł – niespłacony kapitał,</p> <p>- 841,16 zł – odsetki naliczone przez zbywcę wierzytelności,</p> <p>- 73,43 zł – koszty dochodzenia roszczenia naliczone przez cedenta,</p> <p>- 720,61 zł – odsetki naliczone przez cesjonariusza od kwoty kapitału, przy czym do 31.12.2015r. powód naliczał odsetki ustawowe, zaś od 01.01.2016r. do dnia sporządzenia pozwu w niniejszej sprawie powód naliczał odsetki ustawowe za opóźnienie.</p> <p>Pozwany <span class="anon-block">M. K.</span> mimo należytego powiadomienia go o terminie nie stawił się na posiedzenie wyznaczone na rozprawę, nie złożył żadnych wyjaśnień i nie żądał przeprowadzenia rozprawy w swojej nieobecności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>W dniu 10 października 2009 roku pomiędzy <span class="anon-block"> (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, a <span class="anon-block">M. K.</span> zawarta została <span class="anon-block">umowa pożyczki o numerze (...)</span>, w ramach której <span class="anon-block">M. K.</span> wypłacona została kwota 1 700,00 złotych, zaś łączne zobowiązanie do zapłaty wynosiło 3 077,34 złotych. Spłata pożyczki miała nastąpić w 55 tygodniowych ratach, począwszy od 17 października 2009 roku.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> zbył przysługującą mu względem <span class="anon-block">M. K.</span> wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> spółkę z siedzibą w Anglii, która z kolei w dniu 6 czerwca 2013 roku wierzytelność tą zbyła na rzecz <span class="anon-block">U.</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> na podstawie umowy nabycia wierzytelności.</p> <p>Pismem z 7 lutego 2014 roku <span class="anon-block">U.</span> Niestandaryzowany Sekurytyzacyjny Fundusz Inwestycyjny Zamknięty w <span class="anon-block">W.</span> zawiadomił <span class="anon-block">M. K.</span> o nabyciu wierzytelności w kwocie 2 889,00 złotych, z tytułu <span class="anon-block">umowy pożyczki o numerze (...)</span> zawartej z <span class="anon-block"> (...) Spółką Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>, i jednocześnie wezwał do dobrowolnej spłaty zadłużenia.</p> <p> <span class="anon-block">M. K.</span> w dniu 28 grudnia 2016 roku wpłacił na rzecz <span class="anon-block">U.</span> Niestandaryzowanego Sekurytyzacyjnego Funduszu Inwestycyjnego Zamkniętego w <span class="anon-block">W.</span> kwotę 28,27 złotych, w dniu 23 stycznia 2017 roku kwotę 28,27 złotych i w dniu 27 lutego 2017 roku kwotę 28,26 złotych.</p> <p> <em> <!-- -->(dowód: umowa pożyczki k. 5-5v; umowa nabycia wierzytelności wraz z oświadczeniem o dokonaniu przelewu praw z umowy, <span class="anon-block">aneksem nr (...)</span> oraz załącznikiem k. 6-12; zawiadomienie o przelewie wierzytelności wraz z wezwaniem do zapłaty k. 17-18v; oświadczenie serwisera wierzytelności o odnotowanej wpłacie k. 13)</em> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 339;art. 339 § 2)">art. 339 § 2 k.p.c.</a>, w wypadku wydania przez Sąd wyroku zaocznego, przyjmuje się za prawdziwe twierdzenie powoda o okolicznościach faktycznych przytoczonych w pozwie lub w pismach procesowych doręczonych pozwanemu przed rozprawą, chyba że budzą one uzasadnione wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa.</p> <p>Utrwalony w judykaturze i niekwestionowany w nauce jest pogląd, że przyjęcie za prawdziwe twierdzeń powoda dotyczy wyłącznie okoliczności faktycznych i nie zwalnia sądu orzekającego od obowiązku rozważenia, czy oświadczenia te uzasadniają należycie i w całości żądania pozwu i czy uwzględnienie tych żądań nie narusza obowiązujących przepisów. Sąd nie jest zatem zwolniony z obowiązku dokonania prawidłowej oceny materialnoprawnej zasadności żądania pozwu opartego na tych twierdzeniach<em> <!-- --> (vide</em> wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7 czerwca 1972r. III CRN 30/72, Legalis nr 16294, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31 marca 1999r. I CKU 176/97, Prok. I Pr. 1999 nr 9, poz. 30, wyrok Sądu Najwyższego z dnia 15 marca 1996r. I CRN 26/96, OSNC 1996 nr 7-8, poz. 108<em> <!-- -->)</em>.</p> <p>Jeżeli zatem twierdzenia powoda, w świetle zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, budzą wątpliwości albo zostały przytoczone w celu obejścia prawa, sąd wyrokiem zaocznym oddala powództwo.</p> <p>W myśl <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 1)">art. 117 § 1 k.c.</a>, z zastrzeżeniem wyjątków w ustawie przewidzianych, roszczenia majątkowe ulegają przedawnieniu.</p> <p>W przedmiotowej sprawie powód niewątpliwie dochodzi roszczenia majątkowego – domaga się bowiem zasądzenia na jego rzecz od pozwanego kwoty 3 524,81 zł wraz z odsetkami. Zgłoszone przez powoda roszczenie nie jest objęte żadnym wyjątkiem od zasady przedawniania się roszczeń majątkowych.</p> <p>Ustawą z dnia 13 kwietnia 2018 roku o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw, która weszła w życie 9 lipca 2018 roku, do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117)">art. 117 k.c.</a> dodany został <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117 § 2(1))">§ 2^{<!-- -->1} </a>, zgodnie z którym po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi.</p> <p>W związku z powyższym, to na sąd, racjonalny ustawodawca nałożył obowiązek badania terminu przedawnienia z urzędu, również co roszczeń zawisłych przed sądem przed dniem wejścia w życie przepisów nowelizacyjnych, gdyż zgodnie z art. 5 ust 4 cytowanej wyżej ustawy nowelizującej z dnia 13 kwietnia 2018 roku, roszczenia przedawnione przysługujące przeciwko konsumentowi, co do których do dnia wejścia w życie niniejszej ustawy nie podniesiono zarzutu przedawnienia, podlegają z tym dniem skutkom przedawnienia określonym w ustawie nowelizującej.</p> <p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a>, jeżeli przepis szczególny nie stanowi inaczej, termin przedawnienia wynosi sześć lat, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej - trzy lata. Jednakże koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba, że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że udzielanie pożyczek i kredytów mieści się w zakresie działalności gospodarczej prowadzonej przez banki i inne podmioty, dlatego termin przedawnienia roszczeń wynikających z tego rodzaju umów wynosi 3 lata. Chyba, że wierzyciel uzyska prawomocne orzeczenie sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczenie sądu polubownego, stwierdzające jego roszczenie, wówczas termin przedawnienia wynosił będzie lat sześć (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 125;art. 125 § 1)">art. 125 § 1 k.c.</a>).</p> <p>Z dokumentów przedłożonych przez stronę powodową nie wynika, aby w przeszłości wierzyciel uzyskał orzeczenie sądu stwierdzające przedmiotowe roszczenie, dlatego w niniejszej sprawie obowiązuje trzyletni termin przedawnienia.</p> <p>Odnośnie terminu, od którego zaczyna biec przedawnienie należy odwołać się do <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 120;art. 120 § 1;art. 120 § 1 zd. 1)">art. 120 § 1 zd. 1 k.c.</a>, w myśl którego bieg przedawnienia rozpoczyna się od dnia, w którym roszczenie stało się wymagalne. Roszczenia mogą uzyskać przymiot wymagalności w dniu oznaczonym przez ustawę lub przez czynność prawną, albo przez właściwość zobowiązania. W doktrynie określa się wymagalność jako stan, w którym wierzyciel ma prawną możliwość żądania zaspokojenia przysługującej mu wierzytelności. Jest to stan potencjalny, o charakterze obiektywnym, którego początek zbiega się z chwilą uaktywnienia się wierzytelności. Stanowi to początek biegu przedawnienia. W judykaturze ugruntowany jest pogląd, zgodnie z którym, w przypadku umów pożyczki/kredytu poszczególne raty przedawniają się po upływie trzech lat licząc od dnia, w którym rata powinna zostać spłacona zgodnie z zawartą umową, w związku z czym okres przedawnienia biegnie tu oddzielnie w stosunku do każdej z rat. Natomiast w przypadku wypowiedzenia umowy przez pożyczkodawcę/kredytodawcę, np. w związku z nie spłacaniem zobowiązania, całość zobowiązania staje się wymagalna z datą rozwiązania umowy pożyczki/kredytu.</p> <p>Natomiast bieg przedawnienia przerywa się przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju, albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia roszczenia lub zabezpieczenia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 123;art. 123 § 1)">art. 123 § 1 k.c.</a>) oraz przez uznanie roszczenia przez osobę, przeciwko której roszczenie przysługuje. Przerwanie biegu terminu przedawnienia wyłącznie może wynikać z zachowania wierzyciela lub dłużnika. Przyczynami przerwania biegu terminu przedawnienia mogą być zarówno zdarzenia (czynności) w znaczeniu materialnoprawnym (uznanie roszczenia), jak i o charakterze procesowym (wniesienie powództwa w celu dochodzenia roszczenia).</p> <p>Przedawnienie jest instytucją prawa bezwzględnie obowiązującego (ius cogens) i regulujące je przepisy nie mogą być uchylone lub zmienione wolą stron – zgodnie z treścią przepisu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 119)">art. 119 k.c.</a>, terminy przedawnienia nie mogą być skracane ani przedłużane przez czynność prawną.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że pozwanego i poprzednika prawnego powoda <span class="anon-block"> - (...) Spółkę Akcyjną</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> łączyła <span class="anon-block">umowa pożyczki o numerze (...)</span> zawarta w dniu 10 października 2009 roku, z której warunków pozwany się nie wywiązał.</p> <p>Strona powodowa, wbrew ciążącemu na niej obowiązkowi wynikającemu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 187;art. 187 § 1;art. 187 § 1 pkt. 1(1))">art. 187 § 1 pkt 1^{<!-- -->1} k.p.c.</a>, nie oznaczyła daty wymagalności przedmiotowego roszczenia.</p> <p>W tym stanie rzeczy Sąd uznał, iż datą rozpoczynającą bieg terminu przedawnienia winien być koniec 2010 roku, a więc roku, w którym przedmiotowa pożyczka powinna była zostać spłacona. Wobec tego, dochodzone przez powoda roszczenie przedawniło się <span class="underline"> <!-- -->31 grudnia 2013 roku</span>.</p> <p>Strona powodowa nie udowodniła, aby w niniejszej sprawie doszło do przerwania biegu przedawnienia. Również czynność procesowa podjęta przez powoda, a polegająca na wniesieniu niniejszego pozwu o zapłatę, nie przerwała biegu terminu przedawnienia, gdyż została podjęta już po upływie tegoż terminu.</p> <p>Odnosząc się natomiast do podniesionego przez powoda zarzutu uznania długu przez pozwanego, który w dniu 28 grudnia 2016 roku wpłacił na rzecz powoda kwotę 28,27 złotych, w dniu 23 stycznia 2017 roku kwotę 28,27 złotych i w dniu 27 lutego 2017 roku kwotę 28,26 złotych, podkreślić należy, iż pozwany spełnił częściowo zobowiązanie przedawnione. Uznanie długu w sytuacji zadłużenia już przedawnionego, w niektórych przypadkach może być potraktowane jako zrzeczenie się dłużnika możliwości powoływania się na zarzut przedawnienia (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2)">art. 117 § 2 k.c.</a>). Natomiast nie zwalnia Sądu z obowiązku badania terminu przedawnienia z urzędu stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a> </p> <p>W związku z przedawnieniem roszczenia głównego, przedawnieniu uległo zatem także roszczenie o odsetki. Należy bowiem podkreślić, że odsetki stanowią świadczenie pieniężne uboczne dłużnika, o charakterze okresowym w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> Najczęściej są liczone w stosunku rocznym procentowo do świadczenia głównego. Termin trzyletni przedawnienia roszczenia o odsetki jest niezależny od tego, czy roszczenie główne jest związane z prowadzeniem działalności gospodarczej, czy takim nie jest, jednak roszczenie o odsetki za opóźnienie przedawnia się najpóźniej z chwilą przedawnienia się roszczenia głównego <em> <!-- -->(vide uchwała składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 26 stycznia 2005 roku w sprawie III CZP 42/04)</em>.</p> <p>W tym stanie sprawy, uznając, iż roszczenie powoda, główne i o odsetki, względem pozwanego <span class="anon-block">M. K.</span>, wynikające z przedmiotowej umowy pożyczki, uległo przedawnieniu, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 118)">art. 118 k.c.</a> w zw. <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 117;art. 117 § 2(1))">art. 117 § 2^{<!-- -->1} k.c.</a> powództwo oddalił.</p> </div>