II SAB/Ke 27/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Żak, Sędziowie Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.),, Sędzia WSA Beata Ziomek, Protokolant Starszy sekretarz sądowy Joanna Dziopa, po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012r. na rozprawie sprawy ze skargi L.S. na bezczynność Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. w przedmiocie nakazu rozbiórki obiektów budowlanych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 3 lipca 2012r. L. S. wniósł (jednym pismem) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach skargi na bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego i Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O., zarzucając tym organom niezgodne z ustawą z dnia 7 lipca 1994r. – Prawo budowlane (Dz. U. z 2006r. nr 156, poz. 1118 ze zm.) działanie w sprawach dotyczących: 1. ogrodzenia działki nr 169 w miejscowości S. 25, gmina C. od strony drogi powiatowej, 2. wykonanej rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego znajdującego się na tej samej działce, 3. "budowli ziemnej" wykonanej na ww. działce, 4. budowy piwnicy na działce nr 146, stanowiącej własność wspólnoty wiejskiej. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że pomimo zgłoszenia przez niego opisanych powyżej samowoli budowlanych, organy nie podjęły działań wynikających z przepisów, tj. nie nakazały ich rozbiórki, ani nie udzieliły mu odpowiedzi na jego pisma. Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2012r. tut. Sąd, działając na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270 – t. j.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., rozdzielił skargi L. S. na: - bezczynność Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego – sygn. akt: II SAB/Ke 26/12, - Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. – sygn. akt: II SAB/Ke 27/12. Postanowieniem wydanym na rozprawie z dnia 24 października 2012r. tut. Sąd dopuścił dowód z akt sprawy o sygn. II SAB/Ke 26/12. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w O. wniósł o jej oddalenie i wskazał, że w odniesieniu do ww. rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego oraz budowy piwnicy prowadzone były w 2002r. postępowania wyjaśniające, w których – wobec braku stwierdzenia nieprawidłowości – nie zapadła żadna decyzja administracyjna. Co się zaś tyczy "budowli ziemnej" wykonanej na ww. działce nr 169 to w tej sprawie do organu nie wpłynęło żadne zawiadomienie. Odnośnie natomiast ogrodzenia działki zostały przeprowadzone oględziny, w trakcie których ustalono, że doszło do zamontowania nowego drewnianego przęsła o długości ok. 3,80 m oraz podwyższenia cokołu poprzez nadlanie betonem – co Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zakwalifikował jako roboty remontowe. W rezultacie organ I instancji uznał, że sprawa ta nie wymaga prowadzenia dalszego postępowania administracyjnego, ograniczając się do zawiadomienia Prokuratury Rejonowej o naruszeniu przez inwestora przepisu art. 90 ustawy Prawo budowlane. Wskazano ponadto na brak przymiotu strony u skarżącego, którego działki nie graniczą bezpośrednią z nieruchomościami, na których znajdują się sporne obiekty. Działania organu I instancji skarżący zakwestionował pismami m .in. z dnia 24 kwietnia 2012r. i z dnia 23 maja 2012r., zarzucając jego pracownikom brak znajomości przepisów prawa. W odpowiedzi pismami z dnia 21 maja 2012r. i z dnia 27 lipca 2012r., Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował L. S. o braku przysługującego mu interesu prawnego w sprawie ogrodzenia oraz podjęciu w tym zakresie przez organ I instancji czynności przewidzianych Prawem budowlanym. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz. 270), zwanej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej, która obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. W przypadku wniesienia skargi na akt lub czynności nieobjęte zakresem właściwości sądów administracyjnych Sąd odrzuca skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy P.p.s.a. Z treści złożonej w niniejszej sprawie skargi, wynika, że L. S. kwestionuje w istocie działania pracowników Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. przy załatwianiu spraw związanych ze wskazanymi przez niego nieprawidłowościami dotyczącymi przestrzegania prawa budowlanego w miejscowości S., gmina C.. Tej samej materii dotyczą pisma skarżącego z dnia 24 kwietnia 2012r. i z dnia 23 maja 2012r. (K-II-3 i K-II-5 akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Ke 26/12) – poprzedzające wniesienie przedmiotowej skargi – na które odpowiedzi udzielił Świętokrzyski Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego. Mając na uwadze treść powyższych pism L. S. stwierdzić należy, że zostały one wniesione w trybie skargi powszechnej, określonej w art. 227 k.p.a. Przedmiotem takiej skargi, zgodnie z powołanym przepisem, może być w szczególności zaniedbanie lub nienależyte wykonywanie zadań przez właściwe organy albo przez ich pracowników, naruszenie praworządności lub interesów skarżących, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw. Stosownie do art. 237 § 3 k.p.a. skarga o opisanym powyżej charakterze podlega rozpatrzeniu w wyniku wydania zawiadomienia skarżącego o sposobie jej załatwienia. Do powyższych wniosków prowadzi wykazana przez organy okoliczność braku przymiotu strony u skarżącego, którego działki nie graniczą bezpośrednią z nieruchomościami, na których znajdują się kwestionowane obiekty. W związku z tym nawet w sytuacji, gdyby w sprawie wskazywanych przez L. S. nieprawidłowości istniała podstawa do wydania decyzji bądź postanowienia, to i tak nie przysługiwałby mu przymiot strony, która mogłaby kwestionować ewentualną bezczynność organu w tym postępowaniu. Do tego niezbędne jest bowiem istnienie interesu prawnego (nie zaś wyłącznie faktycznego), wywodzonego z przepisów prawa materialnego – którego skarżącemu brak. Podkreślenia wymaga, że w odpowiedzi na skargi dotyczące działalności Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w O. organ wyższego stopnia skierował do L. S. pisma z dnia 21 maja 2012r. i 27 lipca 2012r., (K-II-4, K-II-9 akt administracyjnych w sprawie o sygn. akt II SAB/Ke 226/12), które należy potraktować jako zawiadomienia o sposobie załatwienia skargi z art. 238 k.p.a. W świetle przytoczonych okoliczności zasadnym jest stwierdzenie, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga nie podlega kognicji sądu administracyjnego. Jak wynika bowiem z utrwalonego orzecznictwa sądowego skargą do sądu nie jest objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII k.p.a. (art. 221 – 256 K.p.a.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się bowiem konkretnej sprawy administracyjnej. W konsekwencji w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie przysługuje również skarga na bezczynność (por. postanowienie NSA z dnia 19 stycznia 2012r. o sygn. akt II OSK 2692/11, LEX nr 1110181, postanowienie WSA w Warszawie z dnia 10 października 2007r. o sygn. akt I SAB/Wa 42/07, LEX nr 437949). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach orzekł jak sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ustawy p.p.s.a.