II K 80/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 80/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> Dnia 29 listopada 2018 roku</p> <p>Sąd Rejonowy w Piotrkowie Trybunalskim II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Rafał Nalepa</p> <p>Protokolant: st.sekr.sądowy Joanna Kotala</p> <p>przy udziale Prokuratora: xxx</p> <p>po rozpoznaniu w dniach10 lipca 2018 roku, 18 września 2018 roku, 29 listopada 2018 roku na rozprawie sprawy</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">J. G. (1)</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->c. <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">K. z domu P.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">P.</span> </strong> </p> <p>oskarżonego o to, że:</p> <p>I.  w dniu 06 października 2017 roku w karetce <span class="anon-block">(...)</span>na trasie przejazdu <span class="anon-block">B.</span>-<span class="anon-block">P.</span> naruszyła nietykalność cielesną funkcjonariusza Policji st. asp. <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych w ten sposób, że kilkukrotnie opluła go kopała obutą noga w nogi u inne miejsca ciała,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>II.  w dniu 06 października 2017 roku w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span> znieważyła słowami powszechnie uznanymi za obelżywe ratownika medycznego <span class="anon-block">M. L. (1)</span> i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>III.  w dniu 06 października 2017 roku w <span class="anon-block">(...)</span>w <span class="anon-block">P.</span> kierowała groźby bezprawne wobec ratownika medycznego <span class="anon-block">M. L. (1)</span> calem zaniechania prawnej czynności ww podczas i w związku z pełnieniem przez nią obowiązków służbowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> </strong> </p> <p>IV.  w dniu 06 października 2017 roku w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">P.</span>, a następnie w karetce <span class="anon-block">(...)</span>na trasie przejazdu <span class="anon-block">B.</span>-<span class="anon-block">P.</span> wielokrotnie znieważyła słowami powszechnie uznanymi za obelżywe funkcjonariusza Policji st. asp. <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> podczas i w związku z pełnieniem przez niego obowiązków służbowych,</p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>orzeka:</p> <p>1.  oskarżoną <span class="anon-block">J. G. (1)</span> uznaje za winną czynów zarzucanych jej w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222 § 1 pkt. 1;art. 222 § 1 pkt. 4)">punktach I i IV</a> ustalając, że miały miejsce 5 października 2017 r. i uznaje, że oskarżona dopuściła się ich działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, to jest czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>;</p> <p>2.  oskarżoną <span class="anon-block">J. G. (1)</span> uznaje za winną czynów zarzucanych jej w punktach II i III ustalając, że:</p> <p>- miały miejsce 5 października 2017 r.,</p> <p>- w przypadku czynu z punktu III aktu oskarżenia groźby bezprawne polegały na zapowiedzi spowodowania przeciwko pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. L. (1)</span> postępowania karnego w związku z rzekomym bezprawnym użyciem przemocy i rzekomym bezprawnym naruszeniem nietykalności cielesnej oskarżonej przez w/w pokrzywdzoną i były wygłoszone po to, aby zmusić pokrzywdzoną do odstąpienia od czynności polegającej na udzieleniu oskarżonej świadczeń medycznych;</p> <p>- oskarżona dopuściła się zarzucanych jej czynów działając z góry powziętym zamiarem i w krótkich odstępach czasu, to jest czynu wyczerpującego dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>;</p> <p>3.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67 § 1 kk</a> postępowanie karne w zakresie czynów przypisanych jej w punktach 1 i 2 wyroku warunkowo umarza wobec oskarżonej na okres próby 2 (dwóch) lat;</p> <p>4.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> zasądza od oskarżonej na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych;</p> <p>5.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> zasądza od oskarżonej na rzecz pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. L. (1)</span> nawiązkę w kwocie 300 (trzystu) złotych;</p> <p>6.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 2)">art. 72 § 1 pkt 2 kk</a> zobowiązuje oskarżoną do przeproszenia oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> i pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. L. (1)</span> na piśmie w terminie 3 (trzech) miesięcy od uprawomocnienia się wyroku;</p> <p>7.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 43 a;art. 43 a § 1)">art. 43a § 1 kk</a> zasądza od oskarżonej na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej świadczenie pieniężne w kwocie 500 (pięciuset) złotych;</p> <p>8.  zasądza od oskarżonej na rzecz Skarbu Państwa kwotę 641 (sześciuset czterdziestu jeden) złotych tytułem zwrotu wydatków oraz wymierza jej opłatę w kwocie 100 (stu) złotych.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>ROZSTRZYGNIĘCIA O WARUNKOWYM UMORZENIU</p> <p> <span class="anon-block">J. G. (1)</span> jest sprawczynią i winną:</p> <p>- czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 222;art. 222 § 1)">art. 222 § 1 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> popełnionego z pokrzywdzeniem oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> polegającego na naruszeniu jego nietykalności cielesnej i znieważaniu go słowami obelżywymi;</p> <p>-czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 224;art. 224 § 2)">art. 224 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 226;art. 226 § 1)">art. 226 § 1 kk</a> w zw z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>.</p> <p>Oceniając stopień społecznej szkodliwości i winy przypisanych występków, sąd, dostrzega, że stanowiły one odmienne zachowania w sensie kompleksów ruchów ludzkich. Nie mógł jednak pominąć, tego iż był to jeden rozłożony w czasie i na raty atak agresji słownej i fizycznej sprawcy, po to aby uniknąć udzielenia mu świadczeń medycznych w szpitalach w <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">B.</span>. Atak skierowano na osoby, które używając swoich uprawnień chciały, przymusić obwinioną do pewnych zachowań. Dlatego też możliwym i pożądanym było dokonanie jednej z punktu widzenia winy i społecznej szkodliwości a także reakcji penalnej, oceny zachowania oskarżonej. Wielość czynów oskarżonej, zredukowana przez sąd do dwóch, czy też dwoje pokrzywdzonych, nie jest z uwagi na ich ścisły związek czasowy i merytoryczny obu czynów przeszkodą do uznania, że stopień ich „łącznej” społecznej szkodliwości nie był znaczny.</p> <p>Trzeba też wziąć pod uwagę postać zamiaru oskarżonej, który miał charakter nagłego. Surowiej należy oceniać sprawcę, który po popełnieniu przestępstwa, ma przerwę w działaniu, dysponując czasem na ochłonięcie i refleksję „na chłodno”, krytykę własnej postawy a także korekturę swojego zachowania w kierunku zaniechania kolejnych naruszeń porządku prawnego i mimo tego lekceważąc doświadczenia popełnia kolejne przestępstwo, a inaczej, kiedy dochodzi do nieprzerwanego ciągu zdarzeń, gdy sprawca takiej możliwości przemyślenia nie ma. Działanie w zamiarze nagłym, zawsze obniża natężenie społecznej szkodliwości zachowania oskarżonej a także i winy ( tak Sąd Najwyższy w wyroku z 27 października 1995 r., III KRN 118 / 95, Prok.i Pr. 1996 / 4 / 1 ). Oskarżona znalazła się na oddziale szpitalnym nie z racji obiektywnie nagannego, czy nieostrożnego zachowania np. nadużycia alkoholu, ale z powodu próby samobójczej związanej z zawodem miłosnym. Znajdowała się wówczas w kiepskiej kondycji psychicznej, była zdenerwowana, nie dopuszczając do siebie myśli, iż personel medyczny oraz policjant chcą jej pomóc a nie zniewolić. Opinia psychiatryczna wyłączyła wpływ tego oraz zażytych leków na jej poczytalność, ale z ludzkiego kiego punktu widzenia, zdenerwowanie <span class="anon-block">J. G.</span>, trudność w panowaniu nad emocjami, można na jej korzyść wytłumaczyć.</p> <p>W kwestii sposobu działania oskarżonej nie można powiedzieć, żeby cechował się jakimiś szczególnymi formami. Wulgaryzmy miały charakter typowych obelg, nietykalność cielesna wobec policjanta nie przekraczała średniej miary tego typu zachowań, z którymi sąd spotyka się na sali sądowej (co nie oznacza, że sąd je bagatelizuje a jedynie waży), groźby kierowane wobec ratowniczki medycznej <span class="anon-block">M. L. (1)</span> „ograniczały się” do spowodowania postępowania karnego, nie były to, znacznie bardziej negatywnie ocenianie społecznie, zapowiedzi pozbawienia życia czy nawet pobicia, bardziej działające na psychikę ofiary.</p> <p>Sposób działania oskarżonej jest ściśle powiązany z rozmiarem szkód, jakie spowodowała pokrzywdzonym w sensie osobistej dolegliwości oraz wagi zakłóconych czynności i skutków tego zakłócenia. Groźby spowodowania postępowania karnego za rzekome naruszenie nietykalności cielesnej oskarżonej, choć powodowały dyskomfort psychiczny i zakłócały pracę na szpitalnym oddziale ratunkowym, nie spowodowały skutku w postaci „śmiertelnego” przerażenia pokrzywdzonej <span class="anon-block">M. L. (1)</span> i odstąpienia od udzielania oskarżonej usług medycznych. Z ustaleń w sprawie nie wynika, iżby w następstwie naruszenia nietykalności cielesnej <span class="anon-block">A. Ż. (1)</span> doznał jakichkolwiek, najmniejszych nawet obrażeń ciała. Wszak atakowała go niska młoda kobieta o septycznej budowie, nad którą górował fizycznie. Z uwagi na częste uczestniczenie w interwencjach tego rodzaju, wkomponowane w standard zawodu policjanta, pokrzywdzony <span class="anon-block">A. Ż.</span> siłą rzeczy ma podwyższony próg wrażliwości na naruszenia nietykalności cielesnej i obelgi; do samo odnosi się, choć w mniejszym stopniu do <span class="anon-block">M. L.</span>, która pracując na <span class="anon-block"> (...)</span>, również spotyka się problematycznymi pacjentami – agresywnymi i pod wpływem alkoholu. Odczucie krzywdy z ich strony jest więc obiektywnie niewielkie, a okoliczność ta, jako kolejna, umniejsza stopień społecznej szkodliwości zarzucanych oskarżonej występków. Swoiste konsekwencje własnego „oporowania” <span class="anon-block">J. G.</span> poniosła na miejscu, kiedy funkcjonariusze policji zastosowali wobec niej środki przymusu bezpośredniego i skuli w kajdanki przewożąc „pod strażą” do <span class="anon-block">B.</span> co było obserwowane przez osoby postronne. Oskarżona poniosła porównywalne konsekwencje swojego zachowania do pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. Ż.</span> a dużo większe niż <span class="anon-block">M. L.</span>.</p> <p>Wreszcie oskarżona usiłowała zakłócić udzielenie jej usługi medycznej, która w założeniu miała służyć tylko i wyłącznie jej a nie innemu pacjentowi. Zatem ewentualny efekt jej agresji i oporu skutkował negatywnie tylko wobec jej osoby, nie dotykając innych.</p> <p> <span class="anon-block">J. G.</span> nie była wcześniej karana, co pozwala uznać, iż zachowania które jej przypisano, stanowiły jednorazowy wybryk, wynikający ze szczególnej sytuacji motywacyjnej, a nie skłonności do łamania porządku prawnego, który nie powtórzy się w przyszłości.</p> <p>W oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> orzeczono wobec oskarżonego świadczenie pieniężne w kwocie 500 złotych na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67 § 3 kk</a> sąd orzekł wobec oskarżonej nawiązki na rzecz pokrzywdzonych. Przyznane kwoty dostosowano do rodzaju naruszonych dóbr, rozmiaru stosunkowo niskich krzywd wynikłych z czynów oskarżonej.</p> <p>Oba zastosowane środki mają spełnić wobec oskarżonej zadania represyjne i penalne, stanowiąc realną dolegliwość w związku z popełnionym przestępstwem (razem z koniecznością zapłaty kosztów sądowych). Realizują również walor wychowawczy wdrażając oskarżoną do przestrzegania porządku prawnego a także spełniają rolę kompensacyjną wobec pokrzywdzonych.</p> <p>W oparciu o <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 627)">art. 627</a> obciążono oskarżoną obowiązkiem zwrotu wydatków w sprawie na rzecz Skarbu Państwa i na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art 7 ustawy z dnia 23 czerwca 1973 roku o opłatach w sprawach karnych</a> ( Dz. U. z 1983 roku , Nr 49, poz. 223 z późn. zm.) wymierzono jej opłatę.</p> </div>