Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 1254/10

Sądy administracyjne2010-12-08
Sygnatura
II OZ 1254/10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2010-12-08
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Andrzej Jurkiewicz

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Jurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. i B. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 549/10 o odmowie wstrzymania wykonania postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia postanawia oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 października 2010 r., sygn. akt II SA/Sz 549/10, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. W uzasadnieniu stanowiska Sąd I instancji wskazał, że zarówno w orzecznictwie jak i doktrynie nie budzi wątpliwości, że przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, mogą być jedynie takie akty i czynności, które nadają się do wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy natomiast rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie. Mając na uwadze powyższe, w ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie, w rozpoznawanej sprawie wstrzymanie postanowienia organu o odmowie wydania zaświadczenia potwierdzającego legalność garażu dwustanowiskowego i pozwolenia na użytkowanie na działce nr [...] w M. przy ul. [...] nie może być wykonane. Na powyższe postanowienie zażalenie wnieśli M. i B. S., zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i orzeczenie co do istoty. W uzasadnieniu skarżący podnieśli, że aktualnie toczy się postępowanie w przedmiocie wydania zaświadczenia, zatem wniosek o wstrzymanie wykonania zakwestionowanej decyzji, zdaniem skarżących, jest uzasadniony. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zawiera usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z ogólną zasadą wynikającą z treści art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a, wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu ani czynności. Od powyższej zasady są wyjątki. Przepis art. 61 § 3 P.p.s.a. wskazuje, iż po przekazaniu skargi sądowi, sąd może, na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, za wyjątkiem wskazanym w tym przepisie. Zarówno w doktrynie jak i orzecznictwie przyjmuje się, że co do zasady - na co trafnie zwrócono uwagę w zaskarżonym postanowieniu - przedmiotem udzielenia ochrony tymczasowej mogą być tylko takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania. Przez wykonanie aktu lub czynności należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy stanu zgodnego z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie administracyjnym. Zatem wykonaniu podlegają tylko takie akty, które wywołują skutek materialnoprawny. Regułą jest, że akty odmowne nie posiadają cechy wykonalności, albowiem nie nadają się do wykonania, zatem nie można skutecznie domagać się ich wstrzymania. W niniejszej sprawie skarżący domagają się wstrzymania wykonalności postanowienia Zachodniopomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...], w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia. Akt ten jest, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, niewykonalny. W związku z powyższym zasadnie Sąd I instancji oddalił wniosek skarżących w tym przedmiocie. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. w zw. z art. 184 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.