Ppolska.starec← UrzadnikВойти

VIII U 676/16

Sądy powszechne2018-12-03
Sygnatura
VIII U 676/16
Data orzeczenia
2018-12-03
Rodzaj
REASONS

Sędziowie

P. Kuźma (PRESIDING_JUDGE)

Podstawa prawna

Treść orzeczenia

<div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 27 stycznia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych I Oddział w <span class="anon-block">Ł.</span> stwierdził, że <span class="anon-block">P. B.</span> nie podlega od 13 maja 2015 r. ubezpieczeniom społecznym : emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu jako pracownik u płatnika składek <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o.</p> <p>W uzasadnieniu organ rentowy wskazał, że <span class="anon-block">P. B.</span> od dnia 1 października 2012 r. została zgłoszona przez płatnika - <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. do ubezpieczeń społecznych oraz ubezpieczenia zdrowotnego; w okresie od 22 lipca 2013 r. do 16 marca 2014 r. pobierała zasiłek chorobowy, w okresie od 17 marca 2014 r. do 13 maja 2014 r. - świadczenie rehabilitacyjne, a w okresie od 15 maja 2014 r. do 12 maja 2015 r. - zasiłek macierzyński. W ocenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych, pomimo faktu stawienia się w pracy w dniu 13 maja 2015 r., <span class="anon-block">P. B.</span> nie podjęła obowiązków pracowniczych , a wynikało to z faktu, iż zakład pracy zaprzestał prowadzenia działalności.</p> <p>Zdaniem organu rentowego faktyczne zaprzestanie działalności przez pracodawcę polegające na zlikwidowaniu zakładu pracy może być potraktowane jako zachowanie ujawniające w dostateczny sposób wolę rozwiązania stosunku pracy. W ocenie Zakładu Ubezpieczeń Społecznych na skutek zaprzestania działalności zakładu pracy pracownicy nie pozostają w gotowości do pracy, gdyż nie istnieje faktyczna możliwość świadczenia pracy i łączący się z tym realny zamiar wykonywania pracy lub czynienia rzeczywistego użytku ze swojej siły roboczej na umówionym stanowisku pracy.</p> <p> <em> <!-- -->/decyzja k.25 - 27 akt ZUS/</em> </p> <p>W dniu 4 marca 2016 r. <span class="anon-block">P. B.</span> złożyła odwołanie od powyższej decyzji , w którym wniosła o jej zmianę poprzez stwierdzenie, że do dnia 30 czerwca 2015 r. podlegała obowiązkowo ubezpieczeniom : emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu z tytułu zatrudnienia w <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o.</p> <p>W ocenie skarżącej , powyższa decyzja jest wadliwa, gdyż Zakład Ubezpieczeń Społecznych w nieprawidłowy sposób dokonał wykładni przepisy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 13;art. 13 pkt. 1)">art. 13 pkt 1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>. Nadto podkreślono, że faktyczne zaprzestanie prowadzenia działalności gospodarczej przez pracodawcę nie jest zdarzeniem prawnym, z którym ustawodawca wiąże ustanie stosunku pracy. Zakończenie stosunku pracy w sposób dorozumiany poprzez faktyczne zaprzestanie działalności przez pracodawcę może nastąpić poprzez rozwiązanie umowy o pracę za wypowiedzeniem, a dorozumiane wypowiedzenie wywołuje taki sam skutek jak oświadczenie złożone w sposób wyraźny - a zatem umowa rozwiązuje się nie z dniem złożenia dorozumianego oświadczenia woli (jego dotarcie do adresata), ale z upływem okresu wypowiedzenia.</p> <p>Skarżąca podniosła, że w związku zatem z faktem, że w dniu 13 maja 2015 r. zgłosiła chęć podjęcia pracy oraz faktem, że w tym dniu otrzymała od prezesa zarządu spółki informację o zaprzestaniu prowadzenia działalności, należy przyjąć, że to w tym dniu nastąpiło dorozumiane oświadczenie woli pracodawcy o rozwiązaniu stosunku pracy. Z uwagi zaś na fakt ,iż <span class="anon-block">P. B.</span> była zatrudniona u ww. pracodawcy na czas nieokreślony od dnia 1 października 2012 r. , umowa o pracę uległa rozwiązaniu z dniem 30 czerwca 2015 r.</p> <p> <em> <!-- -->/odwołanie k.2 – 6/</em> </p> <p>W odpowiedzi na odwołanie pełnomocnik organu rentowego wniósł o jego oddalenie. W uzasadnieniu odpowiedzi organ rentowy przytoczył argumentację jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. <em> <!-- -->/odpowiedź na odwołanie k.47 – 50/</em> </p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Okręgowy ustalił następujący stan faktyczny:</em> </strong> </p> <p> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w <span class="anon-block">Ł.</span> (przy <span class="anon-block">ulicy (...)</span>) została zawiązana na podstawie umowy spółki z dnia 17 maja 2010 r. (sporządzoną aktem notarialnym, Repertorium A numer <span class="anon-block"> (...)</span>) oraz umowy spółki z dnia 12 lipca 2010 r. (sporządzoną aktem notarialnym , Repertorium A numer <span class="anon-block"> (...)</span>) i w dniu 26 sierpnia 2010 r. została wpisana do Rejestru Przedsiębiorców Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p>Od dnia 1 października 2010 r. <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. zgłosiła się jako płatnik składek.</p> <p> <em> <!-- -->/odpis z KRS k.154 – 157 , ustalenia w aktach ZUS/</em> </p> <p>W dniu 14 września 2012 r. pomiędzy <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. a <span class="anon-block">P. B.</span> została zawarta umowa o pracę na czas nieokreślony od 1 października 2012 r., na mocy której odwołującej powierzono obowiązki przedstawiciela medycznego w pełnym wymiarze czasu pracy z wynagrodzeniem w wysokości 4 200 zł. Jako miejsce wykonywania pracy wskazano terytorium całej Polski. <em> <!-- -->/umowa o pracę k.16 akt ZUS/</em> </p> <p>W ramach powierzonych obowiązków pracowniczych wnioskodawczyni koordynowała funkcjonowanie sklepów medycznych, a także odbywała spotkania z lekarzami. <span class="anon-block">P. B.</span> stała się niezdolna do pracy w czerwcu 2013 r. <em> <!-- -->/zeznania wnioskodawczyni min.00:04:05 – 00:05:37 rozprawy z dnia 30 października 2018 r. w związku z jej informacyjnymi wyjaśnieniami min.00:01:47 – 00:31:21 rozprawy z dnia 20 stycznia 2017 r. , płyta CD k.76/</em> </p> <p>W czasie trwania stosunku pracy <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. w złożonych za <span class="anon-block">P. B.</span> dokumentach rozliczeniowych wykazała:</p> <p>- wynagrodzenie za czas niezdolności do pracy z powodu choroby finansowane ze środków pracodawcy za okres od 18 do 21 czerwca 2013 r. oraz od 24 czerwca do 22 lipca 2013 r.</p> <p>- zasiłek chorobowy z ubezpieczenia chorobowego za okres od 23 lipca 2013 r. do 16 marca 2014 r.</p> <p>- świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia chorobowego od 17 marca do 13 maja 2014 r.</p> <p>- zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego od 14 maja do 30 września 2014 r.</p> <p>- zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres dodatkowego urlopu macierzyńskiego od 1 października do 11 listopada 2014 r.</p> <p>- zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego za okres urlopu rodzicielskiego od 12 listopada 2014 r. do 12 maja 2015 r.</p> <p> <em> <!-- -->/ustalenia w aktach ZUS/</em> </p> <p>Jedynym członkiem zarządu <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. był <span class="anon-block">M. S.</span>, który w dniu 28 marca 2014 r. złożył skutecznie rezygnację z zajmowanej funkcji ( od tego momentu nie powołano nowych członków zarządu). <em> <!-- -->/postanowienie Sądu Rejonowego dla Łodzi Śródmieścia w Łodzi, XX Wydziału Krajowego Rejestru Sądowego k.168 – 168 odwrót/</em> </p> <p>Postanowieniem z dnia 24 lutego 2015 r. Sąd Rejonowy dla Łodzi – Śródmieścia ustanowił <span class="anon-block">M. S.</span> kuratorem <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. <em> <!-- -->/odpis z KRS k.154 – 157/</em> </p> <p>Pismem z dnia 7 maja 2015 r. <span class="anon-block">P. B.</span> poinformowała pracodawcę o woli podjęcia obowiązków pracowniczych z dniem 13 maja 2015 r. <span class="anon-block">P. B.</span> skierowała jednocześnie prośbę o zmniejszenie wymiaru czasu pracy do 9/10 etatu. <em> <!-- -->/pismo k.19 akt ZUS/</em> </p> <p>W dniu 13 maja 2015 r. <span class="anon-block">P. B.</span> stawiła się w siedzibie spółki celem realizacji powierzonych jej obowiązków pracowniczych. Po przybyciu do siedziby płatnika została poinformowana o fakcie zaprzestania prowadzenia działalności przez spółkę. Nie została dopuszczona do pracy. <em> <!-- -->/zeznania wnioskodawczyni min.00:04:05 – 00:05:37 rozprawy z dnia 30 października 2018 r. , płyta CD k.76 w związku z jej informacyjnymi wyjaśnieniami min.00:01:47 – 00:31:21 rozprawy z dnia 20 stycznia 2017 r. , płyta CD k.76/</em> </p> <p> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. nie złożyła oświadczenia o wypowiedzeniu <span class="anon-block">P. B.</span> umowy o pracę, a także nie wystawiła jej świadectwa pracy. <em> <!-- -->/zeznania wnioskodawczyni min.00:04:05 – 00:05:37 rozprawy z dnia 30 października 2018 r. , płyta CD k.76 w związku z jej informacyjnymi wyjaśnieniami min.00:01:47 – 00:31:21 rozprawy z dnia 20 stycznia 2017 r. , płyta CD k.76/</em> </p> <p> <span class="anon-block">P. B.</span> stała się niezdolna do pracy od dnia 12 czerwca 2015 r. ( niezdolność do pracy trwała do dnia 4 grudnia 2015 r.). <em> <!-- -->/okoliczność bezsporna/</em> </p> <p> <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. nie wyrejestrowała <span class="anon-block">P. B.</span> z ubezpieczeń, a począwszy od lipca 2015 r. zaprzestała składania dokumentów rozliczeniowych. <em> <!-- -->/ustalenia w aktach ZUS/</em> </p> <p>W 2015 i 2016 r. <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. nie składała deklaracji oraz zeznań podatkowych. <em> <!-- -->/tajemnica skarbowa k.93/</em> </p> <p>Powyższych ustaleń Sąd dokonał na podstawie zgromadzonych w aktach dokumentów oraz zeznań wnioskodawczyni, nie znajdując podstaw do zakwestionowania ich wiarygodności.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->S ąd Okręgowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Odwołanie zasługiwało na uwzględnienie.</p> <p>Zgodnie z brzmieniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 6;art. 6 ust. 1;art. 6 ust. 1 pkt. 1;art. 11;art. 11 ust. 1;art. 12;art. 12 ust. 1)">art.6 ust.1 pkt l, art.11 ust.1 i art.12 ust.1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a> (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz.1778) osoby fizyczne, które na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej są pracownikami, podlegają obowiązkowo ubezpieczeniom: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu.</p> <p>Okres podlegania obowiązkowym ubezpieczeniom społecznym określa art.13 i w przypadku pracowników jest to okres od dnia nawiązania stosunku pracy do dnia ustania tego stosunku.</p> <p>Pojęcie pracownika definiuje przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8;art. 8 ust. 1)">art.8 ust.1 ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, zgodnie z którym za pracownika uważa się osobę pozostającą w stosunku pracy, z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 8 ust. 2;art. 8 ust. 2 a)">ust.2 i 2a</a>.</p> <p>Przez nawiązanie stosunku pracy, zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art.22 § 1 k.p.</a> pracownik zobowiązuje się do wykonywania pracy określonego rodzaju na rzecz pracodawcy i pod jego kierownictwem oraz w miejscu i czasie wyznaczonym przez pracodawcę, a pracodawca - do zatrudniania pracownika za wynagrodzeniem.</p> <p>W myśl zaś <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22;art. 22 § 1)">art.22 § l<sup> <!-- -->1</sup> k.p.</a> zatrudnienie w warunkach określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22 § 1)">§ 1</a> jest zatrudnieniem na podstawie stosunku pracy, bez względu na nazwę zawartej przez strony umowy.</p> <p>W rozpoznawanej sprawie skarżoną decyzją z dnia 27 stycznia 2016 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych stwierdził, że <span class="anon-block">P. B.</span> nie podlega pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu począwszy od dnia 13 maja 2015 r.</p> <p>Wymaga w tym miejscu podkreślenia, że organ rentowy stwierdzając niepodleganie <span class="anon-block">P. B.</span> pracowniczemu ubezpieczeniu społecznemu nie kwestionował faktu, że ubezpieczeniu takiemu, jako pracownik <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. wnioskodawczyni podlegała do dnia 12 maja 2015 r.</p> <p>Spór sprowadzał się wobec tego jedynie do okresu przypadającego począwszy od 13 maja 2015 r. do 30 czerwca 2015 r.</p> <p>Ustalony przez Sąd Okręgowy stan faktyczny wskazuje, że począwszy od dnia 1 października 2012 r. <span class="anon-block">P. B.</span>, zgodnie z zawartą umową o pracę, pozostawała w zatrudnieniu w <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o.; w okresie od 18 do 21 czerwca 2013 r. oraz od 24 czerwca do 16 marca 2014 r. była niezdolna do pracy z powodu choroby, a w okresie od 17 marca do 13 maja 2014 r. pobierała świadczenie rehabilitacyjne z ubezpieczenia chorobowego, natomiast od 14 maja 2014 r. do 12 maja 2015 r. wypłacono jej zasiłek macierzyński z ubezpieczenia chorobowego.</p> <p>Ustalenia Sądu dokonane w przedmiotowej sprawie wykazały, że bezpośrednio po zakończeniu urlopu macierzyńskiego - w dniu 13 maja 2015 r. <span class="anon-block">P. B.</span> stawiła się w siedzibie spółki celem realizacji powierzonych jej obowiązków pracowniczych, ale wówczas poinformowano ją o fakcie zaprzestania prowadzenia działalności przez spółkę, a także nie dopuszczono jej do żadnej pracy.</p> <p>Z poczynionych ustaleń wynika także, że jakkolwiek <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL. + sp. z o.o. nie dokonała wyrejestrowania z Krajowego Rejestru Sądowego, a także nie wyrejestrowała się z ubezpieczeń jako płatnik składek, to jednak w chwili zgłoszenia się wnioskodawczyni do pracy w dniu 13 maja 2015 r. z całą pewnością nie prowadziła już wówczas działalności gospodarczej (w dacie tej z całą pewnością spółka nie posiadała także choćby zarządu).</p> <p>Przypomnienia w tym miejscu wymaga, ugruntowany w orzecznictwie Sądu Najwyższego pogląd, że zarówno wpis przedsiębiorcy do ewidencji działalności gospodarczej jak i jego wykreślenie z tej ewidencji nie mają znaczenia dla bytu prawnego przedsiębiorcy, gdyż jego istnienie zależy od prowadzenia działalności gospodarczej. Zgłoszenie i wpis do ewidencji działalności gospodarczej stanowi tylko podstawę rozpoczęcia działalności gospodarczej w rozumieniu jej legalizacji i nie jest zdarzeniem ani czynnością utożsamianą z podjęciem takiej działalności. Z tego też powodu wpis do ewidencji ma charakter jedynie deklaratywny /wyrok Sądu Najwyższego z 24.05.2000 r. II UKN 568/99, opubl: OSNAPiUS rok 2001, Nr 22, poz. 678; uchwała Sądu Najwyższego z 26.01.1996 r. IIICZP 111/95, opubl: OSNC 1996, nr5, poz. 63; postanowienie Sądu Najwyższego z 26.08.1998 r. II CZ 74/98, opubl: OSNC rok 1999, Nr 2; a także wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 25.10.2006 r. <span class="anon-block"> (...)</span> 179/06/.</p> <p>Niezależnie zatem od umieszczenia w ewidencji, przedsiębiorcy nawet nie posiadający osobowości prawnej są pracodawcami z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 3)">art. 3 k.p.</a>, w celu i związku z prowadzeniem działalności gospodarczej mają oni prawo nawiązywania stosunków pracy i stosunki te zachowują rację bytu tak długo, jak długo prowadzona jest ta działalność. Likwidacja zakładu pracy przez wykreślenie pracodawcy z ewidencji prowadzenia działalności gospodarczej nie stanowi wystarczającej przesłanki wygaśnięcia umowy o pracę pracownika zatrudnionego w likwidowanym zakładzie pracy. Umowa ta oraz łączący się z nią stosunek ubezpieczenia społecznego, trwają do czasu podjęcia czynności prawnych przez pracownika i pracodawcę zmierzających do ustania stosunku pracy /por. wyrok Sądu Najwyższego z 24.05.2000 r. II UKN 568/99, opubl: OSNAPiUS rok 2001, Nr 22, poz. 678/.</p> <p>Jako przykład takich czynności zmierzających do ustania stosunku pracy w orzecznictwie Sądu Najwyższego wskazuje się zaprzestanie prowadzenia działalności przez pracodawcę. Stanowisko takie Sąd Najwyższy wyraził w wyroku z dnia 19 marca 2002 r. sygn. I PKN 209/01 wskazując, że faktyczne zaprzestanie działalności przez pracodawcę polegające na zlikwidowaniu "z dnia na dzień" zakładu pracy może być potraktowane jako zachowanie ujawniające w dostateczny sposób wolę rozwiązania stosunku pracy (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>) /opubl. OSNP 2004/5/79, LEX 54669/.</p> <p>W ocenie żądań ubezpieczonej należy także mieć na uwadze utrwalone stanowisko Sądu Najwyższego, zgodnie z którym podstawą ubezpieczenia społecznego jest rzeczywiste zatrudnienie, a nie sama umowa o pracę (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 22)">art. 22 k.p.</a>, art. 6 ust. 1 pkt 1 i art. 13 pkt 1 ustawy z 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych).</p> <p>Umowa o pracę nie jest czynnością wyłącznie kauzalną, gdyż w zatrudnieniu pracowniczym chodzi o wykonywanie pracy. Brak pracy podważa umowę o pracę. Innymi słowy jej formalna strona, nawet połączona ze zgłoszeniem do ubezpieczenia społecznego, nie stanowi podstawy takiego ubezpieczenia /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24 sierpnia 2010 r. sygn. I UK 74/10, opubl. LEX nr 653664/.</p> <p>Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy przypomnienia wymaga, że wnioskodawczyni w dniu 13 maja 2015 r. stawiła się w pracy, lecz nie dopuszczono jej do wykonywania obowiązków pracowniczych. Pracodawca, choć nie złożył oświadczenia o rozwiązaniu z wnioskodawczynią stosunku pracy, a Spółka nadal pozostawała wpisana do rejestru przedsiębiorców KRS, to w tym czasie żadnej działalności już nie prowadził.</p> <p>W tej sytuacji w ocenie Sądu Okręgowego należy przyjąć, że były pracodawca złożył odwołującej w dniu 13 maja 2015 r. oświadczenie o rozwiązaniu z nią stosunku pracy w sposób dorozumiany poprzez fakt niedopuszczenia jej do świadczenia pracy.</p> <p>Sąd Okręgowy pragnie jednocześnie podkreślić, że stanowisko organu rentowego sprowadzające się do tezy, że umowa o pracę rozwiązała się z tym dniem, nie jest trafne przede wszystkim dlatego, że faktyczne zaprzestanie działalności gospodarczej przez pracodawcę nie jest zdarzeniem prawnym, z którym ustawodawca wiąże ustanie stosunku pracy.</p> <p>Może być on bowiem rozwiązany wyłącznie na podstawie zdarzeń prawnych określonych w ustawie (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 30;art. 30 § 1)">art. 30 § 1 k.p.</a>), czyli po dokonaniu wskazanych w nim czynności prawnych, w tym wypowiedzenia umowy pracę przez pracodawcę. Wypowiedzenie to może być wyrażone w sposób dorozumiany (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640160093" title="Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 (art. 60)">art. 60 k.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 300)">art. 300 k.p.</a>) właśnie przez faktyczne zaprzestanie działalności gospodarczej przez pracodawcę (por. np. wyroki Sądu Najwyższego z: 5 marca 1999 r., I PKN 627/98, OSNAPiUS 2000 Nr 9, poz. 355; 19 marca 2002 r., I PKN 209/01, OSNP 2004 Nr 5, poz. 79).</p> <p>Dorozumiane wypowiedzenie umowy o pracę wywołuje taki sam skutek jak oświadczenie złożone w sposób wyraźny - umowa o pracę rozwiązuje się nie z dniem złożenia dorozumianego oświadczenia woli (jego dotarcia do adresata), ale z upływem okresu wypowiedzenia. Oświadczenie takie nie jest więc dotknięte wadą zastosowania krótszego niż wymagany okresu wypowiedzenia (albo jego niezastosowania w ogóle). <span class="anon-block">N.</span> zaś pracy przez pracownika w okresie wypowiedzenia nie jest przesłanką mającą wpływ na byt stosunku pracy, ale co najwyżej na prawo do wynagrodzenia. /por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 17 lutego 2015 r. sygn. I UK 227/14, opubl. LEX nr 1653741/</p> <p>Mając powyższe na uwadze, Sąd Okręgowy, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 2)">art. 477<sup> <!-- -->14 </sup>§ 2 k.p.c.</a>, zaskarżoną decyzję ZUS zmienił i orzekł, że <span class="anon-block">P. B.</span> jako pracownik <span class="anon-block">L.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. GL+ spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w <span class="anon-block">Ł.</span> podlegała od 13 maja 2015 roku do 30 czerwca 2015 roku ubezpieczeniom społecznym: emerytalnemu, rentowym, chorobowemu i wypadkowemu. Stosownie bowiem do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19740240141" title="Ustawa z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy - Dz. U. z 1974 r. Nr 24, poz. 141 (art. 36;art. 36 § 1;art. 36 § 1 pkt. 2)">art. 36 § 1 pkt 2 k.p.</a> okres wypowiedzenia umowy o pracę zawartej na czas nieokreślony, jeżeli pracownik był zatrudniony co najmniej 6 miesięcy, wynosi 1 miesiąc.</p> <p>O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art.98 k.p.c.</a>, zgodnie z zasadą odpowiedzialności stron za wynik postępowania, stosownie do treści § 9 ust.2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz.265) oraz § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. zmieniającego rozporządzenie w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2016 r., poz.1667) tj. w brzmieniu obowiązującym przed 27 października 2016 r.</p> <p>S.B.</p> </div>