Ppolska.starec← UrzadnikВойти

III K 208/17

Sądy powszechne2018-12-03
Sygnatura
III K 208/17
Data orzeczenia
2018-12-03
Rodzaj
SENTENCE

Sędziowie

Marek Poteralski (PRESIDING_JUDGE)

Treść orzeczenia

<p>Sygn. akt III K 208/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Wrocław, dnia 3 grudnia 2018r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy we Wrocławiu w III Wydziale Karnym</strong> w składzie:</p> <p>Przewodniczący: ·SSO Marek Poteralski</p> <p>Protokolant: Joanna Rowińska</p> <p>w obecności Prokuratora: Anny Kaniak</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach 28 września, 19 października, 16 listopada, 23 listopada, 14 grudnia 2017 r., 18 stycznia, 13 lutego, 5 marca, 22 maja, 27 czerwca, 26 lipca, 21 sierpnia,18 września, 19 października i19 listopada 2018r.</p> <p>sprawy:</p> <p> <strong> <!-- -->1. <span class="anon-block">B. G. (1)</span>,</strong> syna <span class="anon-block">K.</span> i <span class="anon-block">J. z domu D.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </p> <p>w okresie od 23 sierpnia 2013 r. do 5 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">P.</span> i innych miejscowościach, działając w krótkich odstępach czasu ze z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić <span class="anon-block"> (...) SA</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie nie mniejszej niż 2 625 434,97 zł w ten sposób, że działając w imieniu <span class="anon-block"> firmy Przedsiębiorstwo Produkcyjno-Handlowe (...)</span>-<span class="anon-block">C.</span> zbył w dniu 23 sierpnia 2013 r. na swoją rzecz zasądzoną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt X GC 313/08 wierzytelność w należności głównej w kwocie 1 713 712,40 złotych wraz z należnymi odsetkami oraz kosztami postępowania wobec <span class="anon-block"> (...) SA</span> pomimo, iż należność główna, koszty postępowania oraz cześć odsetek zostały przez <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> uregulowane, po czym wprowadził w błąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu, co do <br/>istnienia całości zadłużenia stwierdzonego tym wyrokiem, w wyniku, czego Sąd postanowieniem z dnia 18 września 2013 r. nadał na wskazany wyrok klauzulę wykonalności na rzecz nowego wierzyciela, a następnie w imieniu własnym w dniu 27 września 2013 r. zbył tą wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">L.</span>, której jest rzeczywistym beneficjentem, nie wskazując, że należność <br/>główna oraz koszty postępowania i cześć odsetek zostały przez <span class="anon-block"> (...) SA</span> uregulowane, po czym wprowadził w błąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu, co do wysokości zadłużenia <span class="anon-block"> (...) SA</span>, w wyniku, czego Sąd postanowieniem z dnia <br/>12 listopada 2013 r. nadał klauzulę wykonalności na rzecz nowego wierzyciela, a następnie złożył do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lesznie wniosek o wszczęcie egzekucji p-ko <span class="anon-block"> (...) SA</span>, wprowadzając Komornika w błąd, co do wysokości zadłużenia pokrzywdzonego, w wyniku, czego Komornik w dniu 19 <br/>listopada 2013 r. wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pokrzywdzonemu i dokonał zajęcia jego rachunków bankowych oraz wierzytelności, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na złożenie przez pokrzywdzonego pozwu o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i zawieszenie przez Sąd postępowania egzekucyjnego, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazany wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego <br/> <span class="anon-block">P.</span> w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 18 lutego 2008 roku, sygn. akt III K 211/08 <br/>za przestępstwa umyślne z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>, na karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 20 maja 2008 roku do 22 kwietnia 2009 roku, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <br/> <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->2. <span class="anon-block">I. C.</span>,</strong> córki <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">A. z domu K.</span>, <span class="anon-block">urodzonej (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonej o to, że:</span> </p> <p>w okresie od 27 września 2013 r. do 10 października 2013 r. w <span class="anon-block">P.</span>, działając ze <br/>z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez siebie i <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, pomogła <span class="anon-block">B. G. (1)</span> w usiłowaniu doprowadzenia <span class="anon-block"> (...) SA</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie nie mniejszej niż 2 625 434,97 zł <br/>w ten sposób, że działając, jako pełnomocnik <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>, w celu ukrycia faktycznego beneficjenta umowy, którym był <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, nabyła w dniu 27 września 2013 r. zasądzoną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt X GC 313/08 wierzytelność w należności głównej w kwocie 1 713 712,40 złotych wraz z należnymi odsetkami oraz kosztami postępowania wobec <span class="anon-block"> (...) SA</span> pomimo, iż należność główna, koszty postępowania oraz cześć odsetek zostały przez <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> uregulowane, a <br/>następnie w dniu 10 października 2013 r. otwarła na rzecz <span class="anon-block">A. L. (1)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span> 3 rachunki bankowe w <span class="anon-block"> (...) SA</span>, na które miały zostać przelane środki uzyskane w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez <br/>Komornika Sądowego p-ko <span class="anon-block"> (...) SA</span>, w następstwie, czego <span class="anon-block">B. G. (1)</span> wprowadził w błąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz nowego wierzyciela oraz Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lesznie, co do wysokości zadłużenia <span class="anon-block"> (...) SA</span> i Komornik <br/>dokonał zajęcia rachunków bankowych oraz wierzytelności <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <strong> <!-- -->tj. o czyn <br/>z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->3. <span class="anon-block">M. P.</span>,</strong> syna <span class="anon-block">A.</span> i <span class="anon-block">H. z domu P.</span>, <span class="anon-block">urodzonego (...)</span> w <span class="anon-block">R.</span> </p> <p> <span class="underline"> <!-- -->oskarżonego o to, że:</span> </p> <p>w okresie od 27 września 2013 r. do 5 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">P.</span> i innych miejscowościach, działając ze z góry powziętym zamiarem w celu osiągnięcia korzyści majątkowej przez siebie i <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, pomógł <span class="anon-block">B.</span> <br/> <span class="anon-block">G.</span> w usiłowaniu doprowadzenia <span class="anon-block"> (...) SA</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> <br/>do niekorzystnego rozporządzenia mieniem wielkiej wartości w kwocie nie mniejszej <br/>niż 2 625 434,97 zł w ten sposób, że nabył <span class="anon-block"> spółkę (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>, w celu ukrycia faktycznego beneficjenta umowy, którym był <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, a następnie <span class="anon-block">B. G. (1)</span> wprowadził w błąd Sąd Okręgowy we Wrocławiu w postępowaniu o nadanie klauzuli wykonalności na rzecz nowego wierzyciela oraz Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Lesznie, co do wysokości zadłużenia <span class="anon-block"> (...) SA</span> i rzeczywistego beneficjenta środków i <br/>Komornik dokonał zajęcia rachunków bankowych oraz wierzytelności <span class="anon-block"> (...) SA</span>, <br/>a następnie w dniu 2 grudnia 2013 r. otworzył na rzecz <span class="anon-block">A. L. (1)</span> z siedzibą <br/>w <span class="anon-block">L.</span> rachunek bankowy w <span class="anon-block"> (...) SA</span>, na który zostały przelane środki w <br/>kwocie 66 632,09 złotych uzyskane w toku postępowania egzekucyjnego prowadzonego przez Komornika Sądowego p-ko <span class="anon-block"> (...) SA</span>, po czym wypłacił te środki gotówkowo, <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 18;art. 18 § 3)">art. 18 § 3 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. 13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § <br/>1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a> </strong> </p> <p>*****</p> <p> <strong> <!-- -->I.</strong> oskarżonego <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G. (1)</span> </strong> uznaje za winnego tego, że w okresie od 23 sierpnia 2013 r. do 5 grudnia 2013 r. w <span class="anon-block">P.</span> i innych miejscowościach, działając <br/>w krótkich odstępach czasu w wykonaniu z góry powziętego zamiaru w celu <br/>osiągnięcia korzyści majątkowej, usiłował doprowadzić <span class="anon-block"> (...) SA</span> z siedzibą we <span class="anon-block">W.</span> do niekorzystnego rozporządzenia mieniem znacznej wartości w kwocie <strong> <!-- -->1 908 798, 40 zł z odsetkami</strong> od tej kwoty, w ten sposób, że działając w imieniu <span class="anon-block"> firmy (...)</span>-<span class="anon-block">C.</span> zbył w dniu 23 sierpnia 2013 r. na swoją rzecz wierzytelność wobec <span class="anon-block"> (...) SA</span> zasądzoną wyrokiem <br/>Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. akt X GC 313/08 w kwocie 1 713 712,40 złotych wraz z odsetkami ustawowymi oraz kosztami postępowania w kwocie 100 086 zł., pomimo, iż należność główna i koszty postępowania zostały w całości zapłacone a część odsetek w kwocie 95 000 zł. została przez wierzyciela umorzona, po czym złożył wniosek o nadanie klauzuli wykonalności temu orzeczeniu w wyniku, czego Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z <br/>dnia 18 września 2013 r. nadał wyrokowi klauzulę wykonalności na rzecz nowego wierzyciela, a następnie 27 września 2013 r. zbył tę wierzytelność na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>, której był rzeczywistym beneficjentem, po czym na wniosek pełnomocnika <span class="anon-block"> spółki (...)</span> Sąd Okręgowy we Wrocławiu postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 r. nadał klauzulę wykonalności na rzecz nowego wierzyciela, na którego wniosek w dniu 19 listopada 2013 r. komornik wszczął postępowanie egzekucyjne przeciwko pokrzywdzonej spółce w zakresie należności głównej, która została uiszczona w kwocie 1 713 712,40 złotych wraz z odsetkami (do dnia 19.11.2013r.) w kwocie 1 652 153, 57 zł. (obejmującymi kwotę umorzoną - 95 000 zł.) oraz kosztami postępowania w kwocie 100 169, 00 zł. (obejmującymi kwotę uiszczoną - 100 086 zł.) i dokonał zajęcia rachunków bankowych spółki oraz wierzytelności, jednak zamierzonego celu nie osiągnął z uwagi na brak <br/>wystarczających środków na rachunkach spółki i złożenie przez pokrzywdzonego pozwu o pozbawienie tytułu wykonawczego wykonalności i zawieszenie przez Sąd postępowania egzekucyjnego, przy czym czynu tego dopuścił się w warunkach <br/>powrotu do przestępstwa, będąc uprzednio skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Rawiczu o sygn. IIK 217/11, za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz o sygn. II K 348/03 za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>., na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. na karę roku pozbawienia wolności, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>, na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w <span class="anon-block">P.</span> z dnia 18 lutego 2008 roku, sygn. akt III K 211/08 którym wymierzono karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w <br/>okresie od 20 maja 2008 roku do 22 kwietnia 2009 roku, tj. przestępstwa z art. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 1)">art. <br/>13 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § <br/>1 kk</a>. i za to na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>. wymierza karę 2 (dwóch) lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> <br/>300 (trzystu) stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną na kwotę 100 (stu złotych);</p> <p> <strong> <!-- -->II.</strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności <br/>zalicza <span class="anon-block">B. G. (1)</span> okres zatrzymania w dniu 13 stycznia 2017 r. od godz. 08:03 do godz. 17:05;</p> <p> <strong> <!-- -->III.</strong> uniewinnia oskarżonych <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. C.</span> </strong> i <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> od popełnienia zarzucanych im czynów, kosztami procesu obciążając Skarb Państwa;</p> <p> <strong> <!-- -->IV.</strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> zarządza zwrot dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie nr I/2089/16/P (k. 3716) pod poz. 1 i 2 <span class="anon-block">M. P.</span> natomiast pod poz. 3 i 4 <span class="anon-block"> spółce (...)</span>;</p> <p> <strong> <!-- -->V.</strong> na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627;art. 627 § 1)">art. 627 § 1 k.p.k.</a> zasądza od <span class="anon-block">B. G. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym wymierza opłatę w kwocie 6000, 00 (sześciu tysięcy) zł.</p> <p>Sygn. IIIK 208/17</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Na podstawie całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy głównej Sąd dokonał następujących ustaleń:</strong> </p> <p> <span class="anon-block">B. G. (1)</span> w 2000 roku przekazał formalnie <span class="anon-block"> firmę (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> na rzecz swojej córki <span class="anon-block">J. C.</span>. W dniu 22 lipca 2011 roku <span class="anon-block">J. C.</span> udzieliła <span class="anon-block">B. G. (1)</span> nieograniczonego pełnomocnictwa do prowadzenia wszelkich spraw <span class="anon-block"> firmy (...)</span> – <span class="anon-block">C.</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span>, w tym zawierania wszelkich umów, prowadzenia rozliczeń z kontrahentami, zaciągania wszelkich zobowiązań, zawierania umów, nabywania i zbywania ruchomości i nieruchomości, ustalania przy umowie sprzedaży wszelkich postanowień umowy, dokonywania operacji bankowych, zawierania umów, w tym samemu z sobą, sprzedaży udziałów i akcji.</p> <p>W konsekwencji <span class="anon-block">B. G. (1)</span> przebywał w spółce i podejmował istotne z punktu widzenia firmy decyzje. W procesie <span class="anon-block"> (...) firmą (...)</span> ściśle współpracował z dyrektorami poszczególnych działów, w szczególności z <span class="anon-block">J. N.</span>, z którą dzielił biuro, a, która w firmie pełniła stanowisko głównej księgowej oraz dyrektora ds. personalnych i brała udział w podejmowaniu decyzji w procesie zarządzania firmą, jak również zatrudniania osób do pracy.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- pełnomocnictwo Rep. A nr 13.445/2011, k. 110-117 t. I, k. 833 – 837 t. V</p> <p>- pismo ZUS, k. 3099 t. XVI</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">J. N.</span>, k. 890 – 897, 4163-4165</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, k. 2193 – 2198 t. XI, oraz załącznik nr 1do protokołu rozprawy,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">R. O.</span> k. 38+41 t. I, 4142 – 4142 t. XXI</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">J. S.</span>, k. 904 – 906, k. 4144 v – 4145 t. XXI</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">J. O. (1)</span>, k. 2058 – 2061 t. XI, 4207-4208,</p> <p>- częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">M. K.</span>, k. 2062 – 2063 t. XI r. XXI</p> <p> <span class="anon-block"> Firma (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> prowadziła współpracę handlową z <span class="anon-block"> (...) SA</span>. Pomiędzy stronami wynikł spór cywilny związany z tzw. „opłatami półkowymi”, w wyniku, czego wyrokiem z dnia 15 lipca 2010 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy zasądził od <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> na rzecz <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">P.</span> kwotę 1 713712, 40 złotych wraz z ustawowymi odsetkami oraz koszty postępowania w kwocie 100 086, 00 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt X GC 313/08, k. 52 – 53, t. I</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>W dniu 9 września 2010 roku <span class="anon-block"> (...) SA</span>. reprezentowany przez <span class="anon-block">K. G.</span> (Prezesa Zarządu), <span class="anon-block">J. Ś.</span> (Wiceprezesa Zarządu), <span class="anon-block">R. O.</span> (Wiceprezesa Zarządu) zawarł ugodę z <span class="anon-block"> Przedsiębiorstwem Produkcyjno – Handlowym (...)</span>. Ugoda została podpisana przez trzech członków zarządu i pełnomocnika <span class="anon-block"> firma (...)</span>.</p> <p>Na mocy ugody <span class="anon-block"> (...) SA</span> uznała treść wyroku i wszelkie roszczenia z niego wynikające oraz oświadczyła, że nie złoży jakiegokolwiek środka odwoławczego. Równocześnie na mocy § 2 ugody <span class="anon-block">J. G.</span>, pod warunkiem zapłaty w terminie do dnia 13 września 2010 roku należności w wysokości 1 813 798, 00 złotych i wypełnienia postanowień zawartego tego samego dnia porozumienia handlowego w zakresie wolumenu zakupu towarów umorzy odsetki ustawowe w kwocie 950 000 złotych i zobowiązała się złożyć wniosek o cofnięcie wszelkich zajęć dokonanych na jej wniosek przez Komornika Sądowego <span class="anon-block">M. C. (1)</span> oraz dołoży wszelkich starań, żeby działania podjęte przez komornika, zostały podjęte niezwłocznie.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- ugoda z dnia 9 września 2010 roku, k. 7-9 t. I, k. 54 – 55 t. I</p> <p>- porozumienie handlowe z dnia 9 września 2010 roku, k. 10-12 t. I</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p> <span class="anon-block"> Spółka (...)</span> częściowo wywiązała się z realizacji zobowiązań objętych ugodą i porozumieniem handlowym tj. w zakresie wolumenu zakupu towarów a nadto przelewem z dnia 10 września 2010 roku przelała kwotę 1 813 798 zł na rzecz <span class="anon-block"> Spółki (...)</span> ( w dalszej części uzasadnienia <span class="anon-block"> (...)</span>), wobec czego <span class="anon-block">J. G.</span> pismem z dnia 22 czerwca 2010 umorzyła 10% odsetek ustawowych w wysokości 95 000 złotych.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- zawiadomienie z dnia 22 czerwca 2011 roku, k. 14 t. I</p> <p>- potwierdzenie przelewu, k. 56 t. I</p> <p>- zaświadczenie banku, k. 57, t. I</p> <p>- pismo o umorzeniu części odsetek, k. 58, t. I</p> <p>- częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">J. N.</span>, k. 890-899 t. V</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>W dniu 1 czerwca 2013 roku <span class="anon-block"> (...) SA</span>. wstrzymała zamówienia z <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, zrywając tym samym warunki zawartego porozumienia handlowego w zakresie wolumenu zakupu towarów.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">J. K. (2)</span>, k. 2253- 2254 t. XII</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. O. (2)</span> k.. 38-41,4142-4143,4142-4143,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. O. (1)</span> k. 2058-2061,4207-4208,</p> <p>- częściowo wyjaśnienia <span class="anon-block">B. G. (1)</span> k. 4562-4564,</p> <p>23 sierpnia 2013 roku <span class="anon-block"> (...)</span> dokonała cesji wierzytelności względem <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w kwocie 1 713 712 złotych wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami postępowania w kwocie 100 086, 00 złotych na rzecz <span class="anon-block">B. G. (1)</span> za 300 000 zł. płatne w terminie 3 dni od dnia uzyskania roszczenia. W umowie cesji cedent zobowiązał się do powiadomienia o zawarciu umowy <span class="anon-block"> (...) SA</span> we <span class="anon-block">W.</span>, czego jednak nie uczynił. Umowa przygotowana została przez <span class="anon-block"> Kancelarię (...)</span>, która świadczy usługi na rzecz firmy reprezentowanej przez <span class="anon-block">B. G. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">B. G. (1)</span> w dniu 27 sierpnia 2018 roku złożył do Sądu wniosek o nadanie klauzuli wykonalności tytułowi objętemu cesją. W konsekwencji postanowieniem z dnia 18 września 2013 roku Sąd Okręgowy X Wydział Gospodarczy w sprawie o sygn. akt IX GCo131/13 nadał klauzulę wykonalności tytułowi egzekucyjnemu przeciw <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p>Następnie 27 września 2013 roku <span class="anon-block">B. G. (1)</span> dokonał cesji wierzytelności względem <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w kwocie 1 713 712 złotych wraz z ustawowymi odsetkami oraz kosztami postępowania w kwocie 100 086, 00 złotych na rzecz <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>. którą reprezentowała, jako pełnomocnik <span class="anon-block">I. C.</span> za 350 000 zł. W umowie cesji cedent zobowiązał się do powiadomienia o zawarciu umowy <span class="anon-block"> (...) SA</span> we <span class="anon-block">W.</span>, czego jednak nie uczynił.</p> <p> <span class="anon-block">I. C.</span> wcześniej od 1 września 2006 roku do dnia 2 września 2007 roku pracowała w <span class="anon-block"> (...)</span> w pełnym wymiarze czasu pracy, następnie od dnia 3 września 2007 roku do dnia 31 sierpnia 2008 roku w wymiarze ½ na stanowisku specjalisty ds. sprzedaży nieruchomości. Po zawarciu umowy cesji wierzytelności <span class="anon-block">I. C.</span> była zatrudniona od dnia 3 października do 7 października 2013 roku na stanowisku specjalisty ds. sprzedaży.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- umowa cesji wierzytelności, k. 106 – 108 t. I</p> <p>- umowa cesji wierzytelności, k. 121-122 wraz z poświadczeniem podpisu k. 123 t. I</p> <p>- pełnomocnictwo <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> dla <span class="anon-block">P. C.</span>, k. 124 wraz z potwierdzeniem podpisu k. 125 t. I</p> <p>- wniosek wierzyciela, k. 143 – 144 wraz z załącznikami k. 144 – 173 t. I</p> <p>- wniosek <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>, k. 174 – 178 t. I</p> <p>- wyrok częściowy SO we Wrocławiu X GC 801/13, k 30 k. 79, k. 80-87 t. I</p> <p>- wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, k. 103-105</p> <p>- postanowienie z dnia 12 listopada 2013 roku sygn. X GC 313/08 o nadaniu klauzuli wykonalności wraz ze sprostowaniem oczywistej omyłki pisarskiej, k. 179 – 180</p> <p>- postanowienie SA z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. I Acz 45/14, k. 181 – 183, t. I</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, k. 2193-2198 t. XI</p> <p>- dokumentacja pracownicza <span class="anon-block">I. C.</span>, k. 838 – 841 t. V</p> <p>- wydruki z dokumentacji, k. 2355 – 240 t. XIII,</p> <p>- oględziny płyty CD, k. 2401-2433 t. XIII,</p> <p>- korespondencja mailowa, k. 2435 – 2616 t. XII – XIV</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>- akta Sadu Okręgowego we Wrocławiu sygn. IX Gco 131/13</p> <p> <span class="anon-block"> Firma (...)</span>, której właścicielem jest <span class="anon-block">A. R.</span>, zajmuje się tworzeniem spółek prawa cypryjskiego i jako grupa <span class="anon-block">O.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zajmowała się szeroko rozumianym doradztwem podatkowym, w mniejszym zakresie doradztwem prawnym i księgowością, a w zakres doradztwa podatkowego tzw. optymalizacją podatkową. W tym celu ramach działalności tworzono i rejestrowano tzw. spółki typu szelf, tj. spółki prawa cypryjskiego, których można było nabyć udziały. W ramach umowy powierniczej, <span class="anon-block"> (...)</span> realizował instrukcje zleceniodawców. Pełnomocnicy Opust byli ustanawiani albo przez <span class="anon-block"> (...)</span> albo na podstawie instrukcji.</p> <p>Jedną z takich spółek była <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>., która nabyła wierzytelność wobec <span class="anon-block"> (...) SA</span>. <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> została zarejestrowana na Cyprze - w <span class="anon-block">N.</span> w dniu 24 września 2012 roku i jako siedziba spółki ustalona została <span class="anon-block">L.</span> na Cyprze. Wspólnikiem spółki był <span class="anon-block"> (...)</span> z siedzibą na Cyprze, posiadający 1000 udziałów klasy zwykłej. W skład organów zarządzających wchodzili <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> z siedzibą na Cyprze oraz <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> z siedzibą na Cyprze.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">A. R.</span>, k. 628 – 633, t. IV, 765- 766, 4165-4168</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">R.</span> <span class="anon-block">F.</span>, k. 2259 – 2260 t. XIII, k. 3958 – 3959 t. XX, 3958,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">A. S. (1)</span>, k. 2274-2275, odezwa XIV Ko 9/18.</p> <p>- świadectwo zarejestrowania spółki, k. 126 – 129 t. I. k. 821 t. V</p> <p>- świadectwo dot. siedziby spółki, k. 130 – 133 t. I, k. 822 t. V</p> <p>- świadectwo dot. wspólników spółki, k. 134 – 137 t. I, k. 823 t. V</p> <p>- świadectwo dot. organów spółki, k. 138 – 143 t. I k. 820 t. V</p> <p>- wniosek wierzyciela, k. 143 – 144 wraz z załącznikami k. 144 – 173 t. I</p> <p>Rzeczywistym (ukrytym) zleceniodawcą tej spółki stał się <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, a czynności w jego imieniu wykonywał mecenas <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, który prywatnie znał się z właścicielką <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">A. R.</span>. W początkowej fazie ustaleń formalnym właścicielem <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span> miała zostać <span class="anon-block">I. C.</span>, wobec czego, przygotowano dokumentację na jej nazwisko i jako pełnomocnik nabyła wierzytelność. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> zajmujący się obsługą spółki w imieniu <span class="anon-block">B. G. (1)</span> dał instrukcję <span class="anon-block">A. R.</span> ażeby ta udzieliła pełnomocnictwa <span class="anon-block">I. C.</span>. W konsekwencji <span class="anon-block">A. R.</span> w dniu 27 września 2013 roku udzieliła w imieniu <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> pełnomocnictwa <span class="anon-block">I. C.</span>.</p> <p>Pełnomocnictwo uprawniało ją do zawarcia w imieniu i na rzecz <span class="anon-block">A. L. (2)</span> umowy cesji wierzytelności oraz dokonania wszelkich czynności faktycznych i prawnych związanych z zawarciem umowy cesji wierzytelności, a wszystko na warunkach według uznania pełnomocnika. <span class="anon-block">I. C.</span> poza podpisaniem 27 września 2013 w imieniu <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span> umowy cesji wierzytelności w dniu 10 października 2013 roku założyła rachunki bankowe w <span class="anon-block"> (...) SA</span>., ale w okresie ich funkcjonowania nie nastąpiły na nich żadne operacje bankowe. Wobec zwłoki w podpisaniu przez <span class="anon-block">I. C.</span> dokumentacji właścicielskiej dotyczącej <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span> przygotowanej na jej nazwisko, <span class="anon-block">B. G. (1)</span> postanowił zmienić formalnego właściciela <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span> na <span class="anon-block">M. P.</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- wydruki z dokumentacji zabezpieczonej przez biegłego z zakresu informatyki, k. 2355 – 2400 t. XII</p> <p>- zeznania świadka <span class="anon-block">A. R.</span>, k. 628 – 633, t. IV, 765- 766, 4165-4168</p> <p>- dokumenty k 124-125</p> <p>- pismo <span class="anon-block"> (...) SA</span> z dnia 18.11.2016 r. wraz z załącznikami, k. 2655 -2676 t. XIV</p> <p>- wniosek o doręczenie wyroku wraz z klauzulą wykonalności k. 118 t. I.</p> <p>- pełnomocnictwo <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, k. 119 t. I, k. 829 t. V</p> <p>- wyrok i postanowienie Sądu o nadaniu klauzuli wykonalności k. 4253-4255;</p> <p>- opinia biegłego z zakresu informatyki z dnia 18 lipca 2016 roku z oględzin płyt CD uzyskanych od Grupy Interia.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. sp. k., k. 1783 – 1896 t. IX – X</p> <p>- protokół oględzin rzeczy – karty pamięci <span class="anon-block">marki T.</span> z zawartością konta mailowego <span class="anon-block"> (...)</span>, k. 1899 – 2057 t. X-XI (k. 1902 – 1903 t. X),</p> <p>- pismo <span class="anon-block">g.</span>.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. sp. k. z dnia 20 czerwca 2016 r., k. 858, 937 t. V</p> <p>- opinia biegłego sądowego w zakresu informatyki bezpieczeństwa komputerowego <span class="anon-block">M. S. (1)</span>, k. 2280 – 2298 t. XII</p> <p>-protokoły oględzin płyty CD, k. 2302 – 2354 t. XI</p> <p>- wydruki z dokumentacji zabezpieczonej przez biegłego z zakresu informatyki, k. 2355 – 2400 t. XII</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">S. A.</span>, k. 2263 – 2264 t. XII, odezwa,</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">V. S.</span>, k. 2270 – 2271 t. XII, 3960-3961,</p> <p>- częściowo zeznania <span class="anon-block">A. S. (1)</span>, k. 2274 – 2275 t. XII, odezwa XIV Ko 9/18.</p> <p>W konsekwencji antydatowaną umową z dnia 27 września 2013 roku <span class="anon-block">M. P.</span> zlecił <span class="anon-block"> (...)</span> założenie Sp. z o.o. prawa cypryjskiego pod <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, a także wykonywanie dalszych czynności takich jak zarządzanie spółką, zapewnienie siedziby Spółki, sekretarza Spółki, bezpieczne przechowywanie wszelkiej dokumentacji Spółki zgodnie z wymaganiami prawa cypryjskiego i umową spółki, zapewnienie zgodnego z prawem cypryjskim stanu prawnego, prowadzenie ksiąg spółki. <span class="anon-block"> (...)</span> miało działać zgodnie z instrukcjami <span class="anon-block">M. P.</span> i zgodnie z zaleceniami na piśmie, <span class="anon-block">M. P.</span> miał objąć 100% udziałów w spółce. W tym samym dniu, tj. 27 września 2013 aktem powierzającym <span class="anon-block">M. P.</span> powierzył <span class="anon-block"> spółce (...)</span> udziały <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>, co skutkowało tym, że <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> działał, jako nominalny udziałowiec spółki. Następnie umową z dnia 27 września 2013 roku <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> zbyła na rzecz <span class="anon-block">M. P.</span> 1000 udziałów odpowiadających 100% kapitału zakładowego w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> w kwocie 2 500 złotych.</p> <p> <span class="anon-block">M. P.</span> pracował w <span class="anon-block"> (...)</span> w dziale zaopatrzenia. W firmie pracował od nastolatka, jako zaopatrzeniowiec – jeździł autem, kupował części i ściśle współpracował z <span class="anon-block">B. G. (1)</span>. Ponadto żona <span class="anon-block">M. P.</span> <span class="anon-block">P. P. (1)</span> pracowała w <span class="anon-block"> (...)</span>, jako specjalista ds. handlowych.</p> <p>W skrzynce pocztowej <span class="anon-block">M. P.</span>, ujawniono, że w dniu 1 września 2015 roku przesłał on pełnomocnictwo z prośbą o podpisanie do 3 września 2015 roku. Chodziło o pełnomocnictwo z dnia 20 sierpnia 2015 roku dla <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">M.</span> i <span class="anon-block">B.</span> do występowania w imieniu mocodawcy we wszelkich sprawach cywilnych przeciw <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>. W dniu 11 kwietnia 2014 roku <span class="anon-block">M. P.</span> otrzymał z <span class="anon-block">O.</span> korespondencje z <span class="anon-block"> (...)</span> o niedozwolonym saldzie debetowym i wypowiedzeniu umowy rachunku bankowego. Z maili wynika (k. 1947), że w dniu 23 lutego 2015 roku dział płatności firmy reprezentowanej przez <span class="anon-block">B. G. (1)</span> wysłał do <span class="anon-block">M. P.</span> wiadomość o nazwie <span class="anon-block">A. L. (2)</span> <span class="anon-block"> (...)</span> compliance – potwierdzenie odbioru maila. <span class="anon-block">M. P.</span> wysyłał dalej wiadomości <span class="anon-block"> (...)</span> do <span class="anon-block">G.</span>.</p> <p>Ponadto 12.12.2013 roku <span class="anon-block">A. M. (1)</span> napisał do <span class="anon-block">M. P.</span> instrukcję o treści – „proszę przesłać <span class="anon-block">S.</span> zgodę na podpisanie pełnomocnictwa”.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- zeznania <span class="anon-block">S. P.</span>, k. 882-887 t. , 4144,</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">J. K. (2)</span> k. 2253 – 2254 t. XII, odezwa VI Ko 51/18, k. 43-44</p> <p>- umowa o zarządzanie wraz z płytą, k. 815 – 817 t. V</p> <p>- wniosek o założenie <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, k. 819 t. V</p> <p>- opinia biegłego z zakresu informatyki z dnia 18 lipca 2016 roku z oględzin płyt CD uzyskanych od <span class="anon-block">G.</span>.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. sp. k., k. 1783 – 1896 t. IX – X</p> <p>- protokół oględzin rzeczy – karty pamięci <span class="anon-block">marki T.</span> z zawartością konta mailowego <span class="anon-block"> (...)</span>, k. 1899 – 2057 t. X-XI (k. 1904 – 1905 t. X),</p> <p>- pismo <span class="anon-block">g.</span>.<span class="anon-block">pl (...)</span>. z o.o. sp. k. z dnia 20 czerwca 2016 r., k. 858, 937 t. V</p> <p> <span class="anon-block">M. P.</span>, jako zarządca <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> założył w dniu 2 grudnia 2013 roku rachunek bankowy w <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- pismo <span class="anon-block"> (...)</span> wraz z załącznikami, k. 2677-2727 t. XIV</p> <p> <span class="anon-block">A. R.</span>, działając, jako członek zarządu <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> oraz członek zarządu <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> i jednocześnie reprezentując ww. spółki, które były uprawnione do reprezentacji <span class="anon-block">A. L. (1)</span>, udzieliła pełnomocnictw do reprezentacji przeciwko <span class="anon-block"> (...) SA</span>: najpierw pełnomocnictwo z dnia 11 października 2013 r. <span class="anon-block">J. P.</span>, następnie w dniu 27 września adw. <span class="anon-block">A. M. (2)</span>, potem w dniu 13 grudnia 2013 roku <span class="anon-block">A. S. (2)</span> i <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, wreszcie w dniu 17 listopada 2015 roku - <span class="anon-block">A. S. (3)</span>, <span class="anon-block">A. M. (3)</span>, <span class="anon-block">M. B.</span>, we wszystkich sprawach cywilnych w postępowaniach sądowych przed sądami powszechnymi oraz w postępowaniach egzekucyjnych, w których powodem, pozwanym, wnioskodawcą, uczestnikiem postępowania, wierzycielem jest <span class="anon-block"> (...) SA</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód</strong>:</p> <p>- pełnomocnictwo z dnia 17 listopada 2015 roku, k. 826, t. V</p> <p>- pełnomocnictwo z dnia 13 grudnia 2013 roku. K. 827, t. V</p> <p>- pełnomocnictwo z dnia 11 października 2013 roku, k. 828 t. V,</p> <p>- pełnomocnictwo z dnia 27 września 2013 r., k. 830 t. V.</p> <p> <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> w dniu 31 października 2013 roku za pośrednictwem pełnomocnika złożyła wniosek o doręczenie wyroku wraz z klauzulą wykonalności. Postanowieniem z dnia 12 listopada 2013 roku Sąd Rejonowy X Wydział Gospodarczy nadał klauzulę wykonalności na rzecz <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>, jako następcy prawnemu dotychczasowego wierzyciela <span class="anon-block">B. G. (1)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- wyrok częściowy SO we Wrocławiu X GC 801/13, k 30 k. 79, k. 80-87 t. I</p> <p>- wniosek o nadanie klauzuli wykonalności, k. 103-105</p> <p>- umowa cesji wierzytelności, k. 106 – 108 t. I</p> <p>- umowa cesji wierzytelności, k. 121-122 wraz z poświadczeniem podpisu k. 123 t. I</p> <p>- pełnomocnictwo <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> dla <span class="anon-block">P. C.</span>, k. 124 wraz z potwierdzeniem podpisu k. 125 t. I</p> <p>- wniosek wierzyciela, k. 143 – 144 wraz z załącznikami k. 144 – 173 t. I</p> <p>- wniosek <span class="anon-block"> (...) Ltd</span>, k. 174 – 178 t. I</p> <p>- postanowienie z dnia 12 listopada 2013 roku sygn. X GC 313/08 o nadaniu klauzuli wykonalności wraz ze sprostowaniem oczywistej omyłki pisarskiej, k. 179 – 180</p> <p>- postanowienie SA z dnia 22 stycznia 2014 r. sygn. I Acz 45/14, k. 181 – 183, t. I</p> <p>- częściowo zeznania świadka <span class="anon-block">J. K. (1)</span>, k. 2193-2198 t. XI</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa, k. 1-5 t. I</p> <p>- wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. akt X GC 313/08 wraz z postanowieniem o nadaniu klauzuli wykonalności, k. 52 – 53, t. I</p> <p>W dniu 19 listopada 2013 roku Komornik Sądowy <span class="anon-block">M. C. (1)</span> zawiadomił, o wszczęciu egzekucji przeciw <span class="anon-block"> (...) SA</span>. należności głównej -1 713 712, 40 złotych wraz z odsetkami liczonymi od dnia 19 listopada 2013 roku w kwocie 1 652 153, 57 zł, kosztami procesu w kwocie 100 168, 00 zł, kosztami zastępstwa procesowego w kwocie 14 400 zł, kosztami zastępstwa w egzekucji w kwocie 7 200, 00 zł, oraz opłatą egzekucyjną w wysokości 92 435, 20 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- zawiadomienie o wszczęciu egzekucji z dnia 19 listopada 2013 roku, k. 22-23, k. 59 t. I, k. 278, 279, t. II</p> <p>- pismo egzekucyjne wraz z kopiami akt postępowania egzekucyjnego sygn. akt KM 2545/13, k. 266 -615 t. II – IV</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>- zeznania <span class="anon-block">M. C. (1)</span> k. 193-198, załącznik nr 2</p> <p>W dniu 27 listopada 2013 roku w imieniu <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> w adw. <span class="anon-block">M. S. (2)</span> zwrócił się do Kancelarii Adwokackiej mec. <span class="anon-block">J. P.</span>, <span class="anon-block"> Kancelarii Adwokackiej (...)</span> z prośbą o niezwłoczne podjęcie czynności zmierzających do cofnięcia wniosku egzekucyjnego złożonego przez <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> z siedzibą w <span class="anon-block">L.</span>, z uwagi na spłatę.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- pismo do <span class="anon-block"> Kancelarii Adwokackiej (...)</span>, k. 60 t. I</p> <p>- pismo do <span class="anon-block"> Kancelarii Adwokackiej (...)</span>, k. 61 t. I</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>W wyniku postępowania egzekucyjnego Komornik Sądowy przy Sądzie Rejonowym w Lesznie dokonał zajęcia trzech rachunków bankowych należących do <span class="anon-block"> (...) SA</span> do kwoty 3 596 606,25 zł. Kwota zajęcia powiększona była o blokadę (4 132 091, 89 zł) bezpośrednio wpływała na wysokość dostępnego limitu kredytowego w ramach Umowy <span class="anon-block">W.</span>. W toku postępowania komornik zajął także wierzytelności spółki należne od Naczelnika Urzędu Skarbowego z tytułu nadpłaty podatku vat, dochodowego i innych wierzytelności, jak również kart płatniczych i wszelkich innych wierzytelności, wypłat,</p> <p>Komornik <span class="anon-block">L. C.</span> w toku egzekucji wpłacił na rzecz <span class="anon-block">A. L. (2)</span>, w dniu 10 grudnia 2013 roku na rachunek założony przez <span class="anon-block">M. P.</span> kwotę 66 632, 09 zł. Następnie z rachunku tego w grudniu wypłacono kwotę 66000 zł. po czym 8 września 2015 wpłacono kwotę 16 200 zł i przelano do <span class="anon-block"> (...)</span> i ponownie 3 listopada 2015 wpłacono 5800 zł i tego samego dnia przelano do <span class="anon-block"> (...)</span>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- zaświadczenie o zajęciu rachunków bankowych, k. 78 t. I</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>- pismo egzekucyjne wraz z kopiami akt postępowania egzekucyjnego sygn. akt KM 2545/13, k. 282 -615 t. II - IV</p> <p>Pismem z dnia 27 listopada 2013 roku, doręczonym w dniu 28 listopada 2013 roku pełnomocnik <span class="anon-block"> spółki (...)</span> zwrócił się o cofnięcie wniosku egzekucyjnego w szczególności ponad kwotę 865 000 złotych powołując się na zawartą ugodę i fakt przelewu środków przelewem bankowym. Równocześnie pełnomocnik <span class="anon-block"> (...) SA</span> wniósł skargę na czynności komornika. Ponadto z uwagi na uiszczenie kwoty należności głównej w umówionym terminie, <span class="anon-block"> (...) SA</span> zwróciła się do <span class="anon-block">A. L. (2)</span> o cofnięcie wniosku egzekucyjnego, a następnie spółka wniosła pozew przeciw <span class="anon-block"> (...) Ltd</span> o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego.</p> <p>Sąd dokonał częściowego zabezpieczenia powództwa postanowieniem z dnia 5 grudnia 2013 roku, sygn. akt X GCo 195/13 poprzez zawieszenie postępowania egzekucyjnego. Następnie wyrokiem częściowym z dnia 11 września 2014 roku Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy pozbawił wykonalności wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 roku w sprawie o sygn. akt XGC 313/08, zaopatrzony w klauzulę wykonalności na rzecz <span class="anon-block">A. L. (1)</span> w części, co do należności głównej w kwocie 1 713 712, co do odsetek w kwocie 95 000 złotych oraz co do kosztów postępowania w kwocie 100 086 zł, w pozostałej części wniosek oddalając.</p> <p>W konsekwencji po wnioskach pełnomocnika <span class="anon-block"> (...) SA</span>. postanowieniem z dnia 14 maja 2015 roku komornik umorzył postępowanie, co do należności głównej w kwocie 1 713 712, co do odsetek w kwocie 95 000 złotych oraz co do kosztów postępowania w kwocie 100 086 zł.</p> <p>Następnie wyrokiem końcowym z dnia 21 marca 2017r. Sąd Okręgowy we Wrocławiu X Wydział Gospodarczy umorzył postępowanie w zakresie kwoty 66 632, 09 zł. i pozbawił wykonalności wyrok Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 roku w sprawie o sygn. akt XGC 313/08, zaopatrzony w klauzulę wykonalności na rzecz <span class="anon-block">A. L. (1)</span> w zakresie dalszych stwierdzonych tym tytułem odsetek ustawowych ponad łączna kwotę 1 016 632, 09 zł. po czym w dniu 21 listopada 2017r. Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zmienił ten wyrok w ten sposób, że egzekwowanie kolejnych odsetek ustawowych ograniczył do kwoty 855 000 zł.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- kopia akt postępowania egzekucyjnego sygn. akt KM 2545/13, k. 282 -615 t. II – IV, k. 4250-4295, 4296-4495, 4496-4530,</p> <p>- odpis wyroku z uzasadnieniem k. 4096-4113,</p> <p>- odpis wyroku k. 4256</p> <p>- pisemne zawiadomienie o podejrzeniu przestępstwa z załącznikami, k. 1-5 t. I</p> <p>- akta Sądu Okręgowego we Wrocławiu sygn. X Gc 801/13</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. G. (1)</span> </strong> ma wykształcenie średnie rolnicze, zawód wyuczony rolnik i pobiera rentę rolniczą w wysokości 700 zł. i nie posiada majątku. Oskarżony jest żonaty i ma dwoje dorosłych dzieci. <span class="anon-block">B. G. (1)</span> był wcześniej kilkukrotnie karany za przestępstwa przeciwko mieniu. Był on miedzy innymi skazany wyrokami Sądu Rejonowego w Rawiczu o sygn. IIK 217/11, za przestępstwo z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz o sygn. II K 348/03 za przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>., na karę roku i 4 miesięcy pozbawienia wolności, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 300;art. 300 § 2)">art. 300 § 2 k.k.</a>, w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. na karę roku pozbawienia wolności, z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. na karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności i z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 284;art. 284 § 2)">art. 284 § 2 kk</a>., na karę 6 miesięcy pozbawienia wolności, które to kary zostały objęte wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto w Poznaniu z dnia 18 lutego 2008 roku, sygn. akt III K 211/08 którym wymierzono karę łączną 2 lat i 10 miesięcy pozbawienia wolności, którą odbył w okresie od 20 maja 2008 roku do 22 kwietnia 2009 roku,</p> <p> <span class="anon-block">B. G. (1)</span> nie jest chory psychicznie w rozumieniu psychozy aktualnie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie i nie jest upośledzony umysłowo. W krytycznym czasie w odniesieniu do stawianego zarzutu <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, nie miał z przyczyn chorobowych zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozumienia znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem. Nie zachodzą wobec niego warunki <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i 2 k.k.</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- opinia sądowo – psychiatryczna dot. <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, k. 3253 -3257 t. XVII</p> <p>- dane osobopoznawcze, k. 3160 t. XVI</p> <p>- wyrok SR dla Wrocławia – Śródmieścia z dnia 23 lipca 2009 r., sygn. V K 1642/08 k. 3094 -3098 t. XVI, k. 3381 – 3383 t. XVII</p> <p>- wyrok SR dla Wrocławia – Fabrycznej z dnia 23 lipca 2007 roku, sygn. XII K 281/17, k. 3400-3402 t. XVIII</p> <p>- wyrok łączny Sądu Rejonowego Poznań – Stare Miasto z dnia 18 lutego 2008 roku, sygn. akt III K 211/08, k. 3407-3408 t. XVIII</p> <p>- wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 9 lipca 2003, sygn. akt II K 217/01, k/ 3418 t. XVIII</p> <p>- wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 26 sierpnia 2003, sygn. II K 820/01 k. 3419 t. XVIII</p> <p>- wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 29 czerwca 2006 roku, sygn. akt II K 348/03, k. 3420 – 3421 t. XVIII</p> <p>- wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 23 marca 2010 roku, sygn. II 118/07, k. 3422 t.</p> <p>- wyrok Sądu Rejonowego w Rawiczu z dnia 13 stycznia 2005 sygn. akt II 69/04, k. 3423, t. XVIII</p> <p>- karta karna, k. 3118 – 3120 t. XVI, k. 3764 – 3765, k. 3771 - 3773 t. XIX, 4558-4560,</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">M. P.</span> </strong> ma wykształcenie średnie, zawód wyuczony technik mechanik, jest żonaty i posiada jedno dziecko, pracuje na stanowisku <span class="anon-block">(...)</span>, z czego osiąga dochód w wysokości około 2300 zł. Oskarżony nie był wcześniej karany.</p> <p> <span class="anon-block">M. P.</span> nie jest chory psychicznie w rozumieniu psychozy obecnie i nie był chory psychicznie w krytycznym czasie i nie jest upośledzony umysłowo. Oskarżony nie miał zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem – nie zachodzą warunku określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i § 2 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód: </strong> </p> <p>- dane osobopoznawcze, k. 3182-3183 t. XVI , 3893,</p> <p>- informacja z KRK, k. 3117, 3722</p> <p>- opinia sądowo – psychiatryczna dotycząca <span class="anon-block">M. P.</span>, k. 3232-3234 t. XVII, k. 3769 t. XIX</p> <p>- opinia sądowo psychiatryczna z dnia 11 grudnia 2017 roku, k. 3955 – 3956 t. XX).</p> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">I. C.</span> </strong> ma wykształcenie wyższe, jest panną i nie posiada nikogo na swoim utrzymaniu a z zawodu jest pośrednikiem nieruchomości i nie była karana sądownie.</p> <p> <span class="anon-block">I. C.</span> nie jest chora psychicznie w rozumieniu psychozy i nie jest upośledzona umysłowo. Nie stwierdzono u niej innych zakłóceń czynności psychicznych, które mogłyby mieć znaczenie orzecznicze w niniejszej sprawie. W krytycznym czasie <span class="anon-block">I. C.</span> nie miała zniesionej ani w stopniu znacznym ograniczonej zdolności rozpoznania znaczenia czynu i pokierowania swoim postępowaniem, tj. nie zachodzą warunku określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 31;art. 31 § 1;art. 31 § 2)">art. 31 § 1 i § 2 kk</a>.</p> <p> <strong> <!-- -->Dowód:</strong> </p> <p>- dane osobopoznawcze, k. 3190,</p> <p>- informacja z KRK, k. 3122 t. XVI, k. 3767 t. XIX</p> <p>- opinia sądowo psychiatryczna z dnia 23 marca 2017 dot. <span class="anon-block">I. C.</span>, k. 3436 – 3439 t. XVIII</p> <p>****</p> <p>Przesłuchany w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">B. G. (1)</span> (k. 3169 – 3171 t. XVI) nie przyznał się do zarzucanego mu czynu. Oskarżony wyjaśnił, że <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> zerwała umowę bez podania jakichkolwiek przyczyn i zaprzestała współpracy z <span class="anon-block"> firmą (...)</span>, mimo zobowiązania do 5 letniej współpracy, wobec czego firma poszła do Sądu o wyegzekwowanie kwoty zaległej. Wskazał on, że to <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> naraził <span class="anon-block"> firmę (...)</span> na szkodę. Przesłuchany na rozprawie <span class="anon-block">B. G. (1)</span> (k. 3894-3895 t. XX) nie przyznał się do zarzucanego mu czynu i wyjaśnił, że nie wszczął postępowania egzekucyjnego przeciwko <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, a adw. <span class="anon-block">J. P.</span>, co wynika z akt. Wyjaśnił, że nie wprowadził w błąd Sądu Okręgowego odnośnie błąd odnośnie klauzuli wykonalności, bo wyrok był prawomocny i uzyskał klauzulę wykonalności na swoje nazwisko, a nie na <span class="anon-block">A. L. (2)</span>. Wyjaśnił, że to <span class="anon-block">A.</span> wystąpiła o klauzulę wykonalności i to pełnomocnik pan <span class="anon-block">P.</span> złożył wniosek o zajęcie rachunku. Oskarżony stwierdził, że nie miał zamiaru oszukać <span class="anon-block"> (...)</span>, która jest im winna parę milionów., tj. firmie jej córki, której pomaga.</p> <p>Przesłuchiwany uzupełniająco k. 4562-4565) wyjaśnił, że <span class="anon-block"> (...)</span> z dnia na dzień przestała zmawiać towar, i stracili 10 procent produkcji dziennie i doszło do konfliktu i córka miał prawo wystąpić o egzekucję. Wyjaśnił, że wierzytelność wynosiła ok. 1 mln zł. tj. była zapłacona należność główna i nie potrafi powiedzieć, dlaczego przedmiotem umowy nie były tylko koszty i odsetki oraz, że to prawnicy przygotowali umowę cesji. Ponadto wyjaśnił, że na dzień dzisiejszy sprawa jest patowa, bo pani <span class="anon-block">R.</span> twierdzi, że udziały w spółce cypryjskiej ma <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">O.</span> wycofała się z zarządzania spółką. Ponadto stwierdził, że będą chcieli odzyskać kwotę, która im się należy.</p> <p>Przesłuchany w charakterze podejrzanego <span class="anon-block">M. P.</span> (k. 3182 – 3184 t. XVI, k. 3958 t. XX) nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Przesłuchiwany podczas rozprawy (k. 4564) wyjaśnił, że do zakupu udziałów <span class="anon-block"> spółki (...)</span> namówił go mec. <span class="anon-block">M.</span>, który powiedział, że jest możliwość zarobku.</p> <p>Przesłuchana w charakterze podejrzanej <span class="anon-block">I. C.</span> (k. 3190 – 3191 t. XVI, k. 3895 t. XX) nie przyznała się do popełnienia zarzuconego jej czynu i odmówiła składania wyjaśnień i odpowiedzi na pytania. Podczas rozprawy w dniu 18 września 2018r wyjaśniła, że znajomy mec. <span class="anon-block">M.</span> zaproponowal jej pracę w firmie, która chce inwestować w Polsce, po czym pierwsza czynnością, którą miał zrobić była czynność u notariusza i przedmiotem było nabycie wierzytelności. Wszystkie dokumenty były wcześniej przygotowane przez mec. <span class="anon-block">M.</span> i notariusza i w związku z tym, że ufała mec. <span class="anon-block">M.</span> podpisała je. Później jednak z uwagi na to, że chorowała i usłyszała, że praca będzie związana z wylotami na Cypr jak i z koniecznością znajomości języka zrezygnowała. ( k. 4535- 4536)</p> <p> <strong> <!-- --> Sąd zważył, co następuje. </strong> </p> <p>Na podstawie całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Sąd doszedł do przekonania o sprawstwo i wina oskarżonego <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, w zakresie zarzuconego mu aktem oskarżenia czynu nie budzą wątpliwości. Brak jest natomiast dowodów świadczących o winie oskarżonych <span class="anon-block">M. P.</span> i <span class="anon-block">I. C.</span>.</p> <p>Dokonując ustaleń w sprawie Sąd oparł się głównie na dokumentacji w postaci akt i kopii akt spraw toczących się pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> a <span class="anon-block"> (...) SA</span>., akt spraw o nadanie klauzuli wykonalności (w zakresie przedmiotowej wierzytelności), kopii akt sprawy komorniczej dotyczącej egzekucji przeciwko <span class="anon-block"> (...) SA</span>. nadto zawartej ugody i porozumienia handlowego pomiędzy stronami, umów cesji przedmiotowej wierzytelności, dokumentacji <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, pełnomocnictw, dokumentacji bankowej, korespondencji e-mailowej, opiniach biegłego z zakresu informatyki oraz innych dokumentach ujawnionych podczas rozprawy. Dokumentacja ta po ujawnieniu jej podczas rozprawy nie była kwestionowana przez strony i w ocenie Sądu stanowi wiarygodny materiał dowodowy.</p> <p>Dokonując natomiast oceny osobowego materiału dowodowego Sąd uznał za wiarygodne zeznania świadków i wyjaśnienia oskarżonych w zakresie, w jakim korespondują z ujawnionymi podczas rozprawy dokumentami. W ocenie Sądu osobowy materiał dowodowy nie wniósł jednak wiele do sprawy poza zeznaniami <span class="anon-block">A. R.</span> i w mniejszym stopniu <span class="anon-block">R. O.</span>. Wszyscy pozostali świadkowie przesłuchani w sprawie mieli jedynie ogólną i fragmentaryczną wiedzę na temat relacji pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> a <span class="anon-block"> (...) SA</span>., jak i na temat skierowanej przeciwko <span class="anon-block"> (...)</span> egzekucji i jej efektów. Ponadto w ocenie Sądu świadkowie zatrudnieni w <span class="anon-block"> (...)</span> jak i znajomi lub spokrewnieni z oskarżonym <span class="anon-block">G.</span> pomimo braku wiedzy na temat istotnych faktów starali się przedstawić oskarżonego w jak najlepszym świetle a nawet unikali potwierdzenia faktu, że oskarżony, jako pełnomocnik <span class="anon-block"> firmy (...)</span> prowadził w imieniu swojej córki tę działalność. Stąd biorąc pod uwagę, że szczegóły relacji pomiędzy tymi podmiotami jak i okoliczności i przebieg egzekucji wynikały z dokumentów relacje świadków poza potwierdzeniem faktów wynikających z tych dokumentów nie wniosły wiele do sprawy.</p> <p>Odnosząc się indywidualnie do oceny zeznań świadków <span class="anon-block">R. O.</span> i <span class="anon-block">A. R.</span> należy stwierdzić, że ten pierwszy, jako przedstawiciel pokrzywdzonej spółki opisał relacje pomiędzy <span class="anon-block"> (...)</span> a <span class="anon-block"> firmą (...)</span> oraz opisał przebieg próby oszustwa. Jego zeznania są w pełni wiarygodne albowiem korespondują dokumentacją ujawnioną podczas rozprawy. <span class="anon-block">A. R.</span> natomiast przesłuchiwana w toku postępowania próbowała nie ujawniać w całości wszystkich okoliczności sprawy. Świadek stawiała się na wezwania niechętnie wręcz zmuszona i tak samo niechętnie ujawniała okoliczności przedmiotowej sprawy. W ocenie Sądu wynikało to z rodzaju prowadzonej przez nią działalności związanej z oferowaniem spółek zagranicznych w celu tzw. optymalizacji- podatkowej, przez co oczywistym jest, że ujawniając wszystkie sekrety klientów podważyłaby wiarygodność swojej firmy. Składając zeznania świadek przedstawiła jednak, w jakich okolicznościach doszło do wszczęcia egzekucji przez <span class="anon-block">A. L. (2)</span>. Co istotne jednak i czego nie wskazali pozostali świadkowie zatrudnieni w <span class="anon-block"> firmie (...)</span> wskazała Sądowi to, co nie wynikało z dokumentów <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, że to <span class="anon-block">B. G. (1)</span> był rzeczywistym beneficjentem <span class="anon-block"> firmy (...)</span>. Wprawdzie nie potrafiła precyzyjnie powiedzieć, z czego to wynikało jednak Sąd ocenił te jej zeznania, jako wiarygodne, albowiem nie sposób przyjąć, że wymyśliła nazwisko oskarżonego. Tym bardziej, że jak zeznała podczas rozprawy już po powstaniu zaległości w płatnościach na rzecz <span class="anon-block"> (...)</span> oskarżony <span class="anon-block">G.</span>, mimo, że formalnie nie zawierał umowy przedstawił im „propozycję zmiany tej umowy, co do wysokości wynagrodzenia”. Fakt ten jest bardzo istotny, jeśli się zważy, że z dokumentów ujawnionych wynika, że pierwotnie formalnym beneficjentem miała być <span class="anon-block">I. C.</span> a ostatecznie został nim <span class="anon-block">M. P.</span>. Sąd ocenił relacje tego świadka w tym zakresie, jako w pełni wiarygodne, pomimo, że nie potwierdził tego żaden z przesłuchanych pracowników jej firmy, którzy kontaktowali się jedynie z r.pr. <span class="anon-block">M.</span> lub mailowo z <span class="anon-block">M. P.</span>. W ocenie Sądu, co wynika z materiału dowodowego r.pr. <span class="anon-block">M.</span> był zaprzyjaźniony z <span class="anon-block">A. R.</span>, z którą podobnie jak z oskarżonym <span class="anon-block">G.</span> współpracował, stąd w ocenie Sądu <span class="anon-block">A. R.</span> na podstawie kontaktu z r.pr. <span class="anon-block">M.</span> miała wiedzę o rzeczywistym i jednocześnie ukrytym beneficjencie <span class="anon-block"> spółki (...)</span> <strong> <!-- -->. </strong>Relacje <span class="anon-block">A. R.</span> w tym zakresie Sąd ocenił, jako wiarygodne albowiem w świetle zasad doświadczenia życiowego ani <span class="anon-block">I. C.</span>, która pierwotnie miała być beneficjentem <span class="anon-block">A. L. (2)</span> ani <span class="anon-block">M. P.</span> nie mieli dostatecznej wiedzy ani doświadczenia życiowego, aby podjąć się takiej działalności. Materiał dowodowy wskazujący na powiązania ich z firmą reprezentowaną przez <span class="anon-block">B. G. (1)</span> wskazuje natomiast, że zostali oni przez niego jak i jego pełnomocnika wykorzystani w dokonaniu czynu zabronionego. Jednoznacznie w ocenie Sądu świadczą o tym wiadomości e-mail <span class="anon-block">M. P.</span>, z których wynika, że nawet nie był zorientowany, jaka rolę miał pełnić w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> a nadto wiadomość wysłana do niego od r.pr., <span class="anon-block">M.</span> w dniu 12.12.2013 roku o treści <em> <!-- -->„proszę przesłać <span class="anon-block">S.</span> zgodę na podpisanie pełnomocnictwa”,</em> świadcząca o tym, że jedynie wykonywał polecenia. Niezależnie od powyższego o tym, że rzeczywistym beneficjentem <span class="anon-block"> spółki (...)</span> był <span class="anon-block">B. G. (1)</span> świadczą jego wyjaśnienia pod koniec rozprawy, w których pomimo, że sprzedał wierzytelność stwierdził, że <em> <!-- -->„będą chcieli odzyskać kwotę, która im się należy”. </em> </p> <p>W ocenie Sądu w świetle całokształtu okoliczności sprawy oskarżony <span class="anon-block">B. G. (1)</span> przy pomocy swojego pełnomocnika mając pretensje do <span class="anon-block"> (...) SA</span>. za zerwanie porozumienia, co wyrządziło szkodę reprezentowanej przez niego firmie albowiem <span class="anon-block"> firma (...)</span> jak wyjaśnił utraciła <em> <!-- -->„z dnia na dzień 10 procent produkcji dziennie”</em> posługując się innymi osobami w celu ukrycia swoich danych postanowił dokonać czynu zabronionego na szkodę tej spółki.</p> <p>Tak jak wskazano wyżej nie wniosły nic istotnego do sprawy zeznania pozostałych świadków w tym <span class="anon-block">A. S. (1)</span>, <span class="anon-block">A. C. (1)</span> i <span class="anon-block">V. S.</span>, <span class="anon-block">S. A.</span>, <span class="anon-block">R. F.</span> i <span class="anon-block">M. C. (1)</span>.</p> <p> <span class="anon-block">A. C. (2)</span> wskazała, że zajmowała się obsługą <span class="anon-block"> spółki (...)</span> i mogło być tak, że instrukcje z związane z zarządzeniem spółką przekazywał jej <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, bo był on osobą, z którą współpracowała w przypadku innych spółek. Dodała, że w większości przypadków, jeżeli ona chciała skontaktować z <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, to robiła to za pośrednictwem przełożonego, czyli <span class="anon-block">R. F.</span> albo <span class="anon-block">A. R.</span>. Wskazała przy tym, że kojarzy nazwisko <span class="anon-block">B. G. (1)</span> oraz, że <span class="anon-block">A. R.</span> i <span class="anon-block">A. M. (1)</span> znali się.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">A. S. (1)</span> podkreśliła, że nigdy nie widziała właściciela <span class="anon-block"> spółki (...)</span> jednak wie, że pełnomocnikiem był <span class="anon-block">A. M. (1)</span>. Wskazała ona, że w niektórych <span class="anon-block"> spółkach (...)</span> prosił on o niekontaktowanie się z właścicielami, a bezpośrednio z nim. Podała równocześnie, że znajome jej było nazwisko <span class="anon-block">M. P.</span>, ponieważ kojarzy, że był właścicielem jednej ze spółek, które przeszły z poznania, ale nie była w stanie wskazać, czy kontakt był telefoniczny czy tylko mailowy. Co istotne wskazała, że przez krótki okres czasu była odpowiedzialna za komunikację z <span class="anon-block">A. L. (2)</span>, że kontakt był słaby, bo właściciel nie kontaktował się ze spółką, a robił to <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, który był prawnikiem ze strony <span class="anon-block">A. L. (2)</span>. Podała przy tym, że to <span class="anon-block">A. R.</span> była odpowiedzialna za podejmowanie wszystkich decyzji. Po okazaniu wiadomości e – mail (k. 1901), świadek wskazała, że skrót BO oznacza <span class="anon-block">B.</span> <span class="anon-block">O.</span>, więc beneficjenta rzeczywistego, a ona oczekiwała odpowiedzi czy <span class="anon-block">M. P.</span> będzie beneficjentem rzeczywistym, czy będzie widniał w dokumentach.</p> <p> <span class="anon-block">S. A.</span> natomiast zeznała, że obsługiwała pewny portfel klientów i była dedykowana do obsługi <span class="anon-block">A. L. (2)</span> i kojarzy <span class="anon-block">A. M. (1)</span>, z którym się kontaktowała mailowo i telefonicznie i który bywał w firmie kilka razy. <span class="anon-block">A. M. (1)</span> miał pełnomocnictwo od właściciela spółki albo był wskazany, jako osoba do kontaktu. Wskazała, że nie pamięta dokumentacji spółki, ale zdarzało się też, że były zlecenia telefoniczne, ale zawsze była prośba o potwierdzenie drogą mailową. Nie kojarzyła, aby spotkała <span class="anon-block">M. P.</span>, ale nazwisko przewinęło się w dokumentacji spółki i nie kojarzyła <span class="anon-block">B. G. (1)</span>. Po okazaniu maili z dnia 17.11.2013 i 17.12.2013 wskazała, że to było jej pierwsze spotkanie z <span class="anon-block">A. M. (1)</span> i wtedy też go poznała. Z maila i nazw załączników wynika, że <span class="anon-block">M. P.</span> chciał zostać właścicielem anonimowym spółki, że musiał kupić od kogoś udziały spółki. Było to dla świadka o tyle dziwne, że właściciel chciał zostać anonimowy a kontakt był tylko z <span class="anon-block">A. M. (1)</span>. Świadek podała, że spółki nie mógł nabyć wcześniej niż przed datą 22 listopada 2013 roku gdyż z e-maila z dnia 17 listopada 2013 roku wynika, że dokumenty dotyczące nabycia udziałów nie zostały przesłane. Natomiast po okazaniu e-maili z 12 grudnia i 16 grudnia 2013 roku stwierdziła, że wynika z nich, że <span class="anon-block">A. R.</span> nie mogła podpisać pełnomocnictwa, ponieważ nie było zgody <span class="anon-block">M. P.</span>. Po okazaniu wniosku o założenie administrację i zarządzenie spółką wynika, że jedyna osobą do składania instrukcji był <span class="anon-block">M. P.</span>, z czego wynika, że nie mogła przyjmować do realizacji instrukcji wysyłanych e-mailem przez pana <span class="anon-block">M.</span> bez uzyskania potwierdzenia e-mailowego od <span class="anon-block">M. P.</span>. Zeznał ona ponadto, że z e-maili wynika, że <span class="anon-block">M.</span> wysyłał do niej jakieś wiadomości, a ona prosiła o potwierdzenie pana <span class="anon-block">P.</span>.</p> <p> <span class="anon-block">M. C. (1)</span> wskazał natomiast jedynie, jakie czynności i na czyje zlecenie wykonał, jako Komornik, co koresponduje z dokumentacją z akt komorniczych, która precyzyjnie oddaje całą historię tego postępowania, natomiast <span class="anon-block">J. K. (1)</span> - notariusz wskazał jedynie, jakie czynności notarialne i na czyje zlecenie wykonał.</p> <p>Nie wniosły nic istotnego do sprawy także zeznania <span class="anon-block">M. C. (2)</span>, zięcia oskarżonego <span class="anon-block">G.</span> i jego syna <span class="anon-block">P. G.</span>, zeznania pracowników <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, <span class="anon-block">J. S.</span>, <span class="anon-block">M. K.</span>, <span class="anon-block">J. N.</span>, <span class="anon-block">K. J.</span>, którego firma wykonywała usługi dla <span class="anon-block"> (...)</span>, <span class="anon-block">K. B.</span> podobnie jak zeznania <span class="anon-block">J. O. (1)</span> pracownika <span class="anon-block"> firmy (...)</span>, która wcześniej tam pracowała albowiem mieli oni jedynie ogólną wiedzę w zakresie przedmiotu postępowania.</p> <p>Podobnie nie wniosły nic istotnego do sprawy zeznania <span class="anon-block">J. N.</span>, poza potwierdzeniem powiązania <span class="anon-block">M. P.</span> i IIony <span class="anon-block">C.</span> z firmą reprezentowana przez oskarżonego <span class="anon-block">G.</span>. Wskazała ona, że zna adres mailowy <span class="anon-block"> (...)</span> to jest adres firmowy, użytkują go pracownicy różni firmy, że dostęp do konta mają pracownicy administracyjno – biurowi. Wskazała, że kojarzy <span class="anon-block">I. C.</span> gdyż pracowała kiedyś w firmie zajmowała się sprzedażą mieszkań, ale nie wie, co miała w umowie, nie wie jak długo pracowała. Świadek nie pamiętała, czy <span class="anon-block">I. C.</span> pracowała w 2013 roku w firmie. Nie kojarzyła także, aby otrzymywała maile dot. <span class="anon-block">A. L. (2)</span> i aby je dalej przesyłała np. do <span class="anon-block">M.</span>. Ponadto ww. zeznała, ze żona <span class="anon-block">M. P.</span> <span class="anon-block">P. P. (1)</span> nie pracuje już w firmie, bo zwolniła się.</p> <p>Dokonując oceny wyjaśnień oskarżonych Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">B. G. (1)</span> <strong> <!-- -->.</strong> Oskarżony konsekwentnie zaprzeczał, aby dopuścił się zarzucanego mu czynu, niemniej jednak jego wyjaśnienia były mało przekonujące, w wielu miejscach sprzeczne ze zgromadzonym materiałem dowodowym. W szczególności w świetle całokształtu materiału dowodowego ujawnionego podczas rozprawy niewiarygodne są jego wyjaśnienia jakoby nic nie miał wspólnego ze <span class="anon-block"> spółką (...)</span> i jakoby nie kierował działaniami <span class="anon-block">I. C.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span>, które doprowadziły do egzekucji wobec <span class="anon-block"> spółki (...)</span>.</p> <p>Podobnie Sąd nie dał wiary wyjaśnieniom <span class="anon-block">I. C.</span> i <span class="anon-block">M. P.</span>, w których nie wskazali <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, jako osoby kierującej ich działaniami a jedynie odwołali się do r. pr. <span class="anon-block">M.</span>. Dokonując oceny ich krótkich wyjaśnień złożonych w sprawie Sąd dał im jednak wiarę, że w okolicznościach, w jakich działali we współpracy z radcą prawnym i notariuszem na podstawie prawomocnego wyroku sądowego zaopatrzonego w klauzulę wykonalności nie mieli oni świadomości, że czynności, których dokonali pomagają <span class="anon-block">B. G. (1)</span> w dokonaniu oszustwa.</p> <p>Należy dodać, że dokonując ustaleń Sąd ocenił, jako pełne jasne i wiarygodne opinie sądowo psychiatryczne dotyczące oskarżonych. Sąd miał przy tym na uwadze, że w toku przewodu sądowego strony nie wniosły zastrzeżeń, co do sporządzonych opinii i wniosków w nich zawartych. Ponadto Sąd oparł się na danych o karalności oskarżonych jak i danych osobo-poznawczych.</p> <p>W świetle całokształtu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, nie budzi wątpliwości, że <span class="anon-block">B. G. (1)</span> dopuścił się usiłowania oszustwa w zakresie mienia znacznej wartości działając w warunkach powrotu do przestępstwa, tj. występku z art. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12)">art. 12 kk</a>. i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 64;art. 64 § 1)">art. 64 § 1 kk</a>. Należy podkreślić, że celem działania sprawcy czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> jest osiągnięcie korzyści majątkowej, zaś środkiem działania jest wprowadzenie w błąd. Elementy podmiotowe oszustwa muszą być objęte świadomością sprawcy, który chcąc uzyskać nienależną korzyść majątkową działa świadomie w określony sposób, co w rezultacie prowadzi do wniosku, że działa z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym, obejmującym cel i sposób działania. Między wprowadzeniem w błąd a niekorzystnym rozporządzeniem mieniem musi zachodzić nadto związek przyczynowy, czyli wprowadzenie w błąd musi poprzedzać niekorzystne rozporządzenie mieniem.</p> <p>Wskazać trzeba, że przestępstwo stypizowane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> jest przestępstwem umyślnym, dla jego bytu niezbędne jest po stronie sprawcy istnienie zamiaru kierunkowego. Charakterystyczny dla strony podmiotowej tego przestępstwa zamiar bezpośredni powinien obejmować zarówno cel działania sprawcy, jak również sam sposób działania zmierzającego do zrealizowania tego celu. Przypisanie przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> wiąże się z wykazaniem, że sprawca obejmował swoją świadomością i zamiarem bezpośrednim kierunkowym wprowadzenie w błąd innej osoby oraz to, że doprowadza ją w ten sposób do niekorzystnego rozporządzenia mieniem (vide postanowienie Sądu Najwyższego z 4 stycznia 2011 r., III KK 181/10). Oznacza to, że przestępstwo oszustwa może być popełnione jedynie umyślnie z zamiarem bezpośrednim, kierunkowym obejmującym zarówno cel, jak i sposób działania. Sprawca nie tylko musi chcieć uzyskać korzyść majątkową, lecz musi także chcieć w tym celu użyć określonego sposobu działania lub zaniechania.</p> <p>Przestępstwo oszustwa jest jednocześnie przestępstwem materialnym. Jego skutkiem jest niekorzystne rozporządzenie mieniem przez pokrzywdzonego. Za niekorzystne rozporządzenie mieniem należy uznać każdą czynność o charakterze określonej dyspozycji majątkowej, odnoszącą się do ogółu praw majątkowych, ale także i zobowiązań kształtujących sytuację majątkową, która skutkuje ogólnym pogorszeniem sytuacji majątkowej pokrzywdzonego, w tym zmniejszeniem szans na zaspokojenie roszczeń w przyszłości. Niekorzystne rozporządzenie mieniem może np. polegać na nabyciu rzeczy powyżej jej wartości lub sprzedaży poniżej wartości albo nabyciu rzeczy obciążonej wadami fizycznymi lub prawnymi, nieuzasadnionym zwolnieniu z długu, a także, co istotne w kontekście niniejszej sprawy, podwójną egzekucją wierzytelności. Przyjęciu, iż rozporządzenie mieniem miało charakter niekorzystny, nie stoi przy tym na przeszkodzie wypełnienie świadczenia wzajemnego przez sprawcę. Dla oceny, czy rozporządzenie mieniem było niekorzystne, istotne jest jedynie to, czy w jego wyniku doszło do ogólnego pogorszenia sytuacji majątkowej pokrzywdzonego, w tym m.in. do zmniejszenia szans na zaspokojenie jego roszczeń w przyszłości, lub do zwiększenia ryzyka po jego stronie. Ową korzystność bądź niekorzystność rozporządzenia należy oceniać przy tym z punktu widzenia okoliczności istniejących w czasie rozporządzenia mieniem, a nie tych, które następują później (vide wyrok Sądu Apelacyjnego we Wrocławiu z dnia 6 listopada 2012 roku, sygn. akt II AKa 280/12).</p> <p>W przedmiotowej sprawie <span class="anon-block">B. G. (1)</span>, pomimo formalnego przekazania firmy córce <span class="anon-block">J. G.</span>, jako pełnomocnik był jej rzeczywistym zarządcą. Wniosek taki wyprowadzić można na podstawie dokumentacji, zeznań świadków a pośrednio – z wyjaśnień samego oskarżonego. O ile, bowiem sam oskarżony – podkreślał wielokrotnie, że firmy nie prowadził, to sposób wyrażania i jego wiedza prowadzi do wniosku zgoła innego (formułowania moja firma, my). Potwierdza to także fakt, że podczas rozprawy w dniu 19 listopada 2018r. oskarżony oświadczył <em> <!-- -->„My będziemy chcieli odzyskać kwotę, która nam się należy kwotę, którą ten sąd w tym budynku zasądził” (K. 4564v)</em>. To, że oskarżony działał w imieniu <span class="anon-block"> (...)</span>, ale co istotne, że to on doprowadził do egzekucji od <span class="anon-block"> firmy (...)</span> potwierdza pośrednio korespondencja e-mailowa <span class="anon-block">M. P.</span> z lutego 2015r., kiedy to wzywany o uzupełnienie dokumentów w zakresie <span class="anon-block"> spółki (...)</span> odpisał <em> <!-- -->„w związku z tym, że nie jestem już pełnomocnikiem <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (pełnomocnictwo wygasło –utraciło moc) zwracam się z prośbą o nie kontaktowanie się ze mną w n/w sprawach. W związku z tym nie akceptuję poniższej wiadomości oraz żadnych innych ustaleń. Proszę ustalić sobie dalszą współpracę z odpowiednimi, upoważnionymi do tego osobami. Wszelkie pytania, faktury oraz płatności proszę kierować bezpośrednio do właściciela firmy bądź do księgowości lub do mec. <span class="anon-block">M.</span>”</em> (k. 1952) w sytuacji, gdy jak wynika z uzyskanej przez niego odpowiedzi od <span class="anon-block"> (...)</span> był 100 procentowym udziałowcem w <span class="anon-block"> spółce (...)</span> i jedyną osobą upoważnioną do wydawania instrukcji. Korespondencja ta jednoznacznie świadczy, że <span class="anon-block">M. P.</span> był wykorzystany przez oskarżonego <span class="anon-block">G.</span> i prawników, reprezentujących <span class="anon-block"> firmę (...)</span> jako tzw. „słup” i do końca nie miał świadomości, w jakiej roli występuje w <span class="anon-block"> spółce (...)</span>.</p> <p>Nie ulega wątpliwości, że zawierając umowę cesji wierzytelności <span class="anon-block">B. G. (1)</span> oświadczył, iż o zawarciu umowy cesji poinformuje <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, czego jednak nie uczynił a <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> informację o tym powzięło dopiero w wyniku wszczętej egzekucji, co w ocenie Sądu od początku było celowym i konsekwentnym działaniem, aby zaskoczyć <span class="anon-block"> spółkę (...)</span>. Oskarżony mając przy tym pełną świadomość rzeczywistej wysokości zadłużenia <span class="anon-block"> (...) SA</span>. wobec <span class="anon-block"> spółki (...)</span>, co sam przyznał podczas rozprawy przeniósł na siebie wierzytelność, skutecznie wystąpił o nadanie klauzuli wykonalności, następnie, przeniósł przedmiotową wierzytelność, na <span class="anon-block"> spółkę (...) Ltd</span>., której był rzeczywistym (ukrytym) beneficjentem w celu przeprowadzenia egzekucji. Potwierdza to także zestawienie kwoty, za jaką sprzedał wierzytelność (350 tys. zł) z kwotą możliwej egzekucji w sytuacji, gdy ta wierzytelność przysługiwała od dużego bardzo dobrze funkcjonującego podmiotu a co za tym idzie była łatwa do wyegzekwowania oraz sposób zapłaty za cesję dopiero po wyegzekwowaniu. W tym miejscu należy dodać, że <span class="anon-block"> spółka (...)</span> nabywca wierzytelności nie miała majątku ani środków na rachunku, gdyż nie prowadziła działalności gospodarczej. Stąd w ocenie Sądu zawarte umowy cesji miały jedynie na celu ukrycie prawdziwego egzekwującego. Bez wątpienia oskarżony działał z zamiarem uzyskania korzyści majątkowej w znacznej wartości, tj. 1 908 798, 40 zł z odsetkami. Oskarżony, bowiem doprowadził do egzekucji mimo dokonanej spłaty należności głównej i kosztów i częściowego umorzenia odsetek w ww. wymienionej kwocie. Jego zachowanie było przemyślane i zmierzało do ukrycia tego, iż jest on rzeczywistym beneficjentem przestępstwa, ale również stanowiło przemyślaną próbę szybkiego i zaskakującego ściągnięcia kwot objętych tytułem wykonawczym i uniemożliwienie ich odzyskania przez pokrzywdzonego w przyszłości od podmiotu cypryjskiego - spółki, która nie prowadziła działalności gospodarczej i nie posiadała majątku. Logicznym jest, zatem, że przy braku przychodów/dochodów i majątku po ściągnięciu scedowanej wierzytelności i wypłaceniu uzyskanej kwoty z rachunku tej spółki podjęcie jakichkolwiek działań przez <span class="anon-block"> (...) SA</span>. celem zwrotu nienależnie wyegzekwowanej kwoty, byłoby w przyszłości bezskuteczne. Faktem jest, że oskarżony skutku nie osiągnął, a to z uwagi na zajęcie rachunków, na których <span class="anon-block"> (...) SA</span>. nie miała środków i podjęcie ze strony pokrzywdzonej spółki skutecznej obrony, przeciw-egzekucyjnej co w konsekwencji spowodowało przyjęcie przez Sąd usiłowania popełnienia przestępstwa. Nie zmienia takiej oceny kwota wyegzekwowana albowiem jest to kwota, która mieści się w kwocie istniejącej wierzytelności i która mogła być przedmiotem cesji jak i egzekucji.</p> <p>Brak jest natomiast podstaw do przypisania popełnienia zarzucanego przestępstwa <span class="anon-block">I. C.</span>. Choć obiektywnie zawierając umowę cesji wierzytelności i imieniu spółki cypryjskiej i zakładając dla niej rachunek pomogła ona oskarżonemu w realizacji jego celu to jednak brak jest dowodów, aby miała świadomość, że pomaga oskarżonemu w popełnieniu oszustwa. Nie ulega wątpliwości, że <span class="anon-block">I. C.</span> działając, jako pełnomocnik spółki cypryjskiej w dniu 27 września 2013 roku nabyła zasądzoną wyrokiem Sądu Okręgowego we Wrocławiu z dnia 15 lipca 2010 r., sygn. X GC 313/08 wierzytelność w należności głównej w kwocie 1 7 13 712, 40 złotych wraz z należnymi odsetkami, oraz kosztami postępowania wobec <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span> jak i to, że otworzyła 3 rachunku bankowe w <span class="anon-block"> (...) SA</span> na rzecz <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span>. W ten sposób niewątpliwie pomogła oskarżonemu <span class="anon-block">G.</span> w realizacji jego przestępstwa, ale w ocenie Sądu brak jest dowodów winy oskarżonej tj., aby miała świadomość, że czynności, które wykonała służą popełnieniu oszustwa. Brak jest także dowodu na to, aby miała świadomość, że wierzytelność została częściowo spłacona jak i na to, że będzie prowadzona egzekucja całości wierzytelności objętej cesją. Oskarżony zawierając z nią, jako pełnomocnikiem <span class="anon-block"> spółki (...)</span> umowę cesji wierzytelności czynił to, bowiem w oparciu o prawomocny wyrok zaopatrzony w klauzulę wykonalności. Biorąc pod uwagę powyższe oraz fakt, że umowa była zawierana u notariusza i przygotowywali ją prawnicy nie sposób przyjąć, że wiedziała ona, iż pomaga w popełnieniu oszustwa.</p> <p>Podobnie w ocenie Sądu brak jest podstaw do przypisania popełnienia przestępstwa <span class="anon-block">M. P.</span>. W jego przypadku także nie ulega wątpliwości, że stał się formalnym beneficjentem <span class="anon-block"> spółki (...) Ltd</span>, otworzył rachunek bankowy na rzecz tejże spółki, a następnie, że była prowadzona na jej rzecz egzekucja wierzytelności objętej cesją, po czym po wyegzekwowaniu przez komornika i przelaniu na rachunek spółki kwoty w 66632, 09 zł., w grudniu wypłacił 66000 zł. z rachunku spółki. Jego zachowanie niewątpliwie pomogło oskarżonemu <span class="anon-block">B. G. (1)</span> w popełnieniu przestępstwa. Jednak w ocenie Sądu brak jest dowodów winy oskarżonego tj., aby miał świadomość, że czynności, które wykonał służą popełnieniu oszustwa. Brak jest, bowiem dowodu na to, aby miał świadomość, że wierzytelność została częściowo spłacona jak i na to, że będzie prowadzona egzekucja całości tej wierzytelności pomimo jej częściowej spłaty.</p> <p>Oceniając, że oskarżeni <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">P.</span> nie mieli świadomości, że podejmowane przez nich działania są ukierunkowane na dokonanie oszustwa Sąd miał na uwadze także ich wykształcenie, fakt, że jako osoby powiązane z <span class="anon-block"> (...)</span> i w pewnym sensie zależne od <span class="anon-block">B. G. (1)</span> zostały wykorzystane w procederze przez niego zaplanowanym. W świetle zasad doświadczenia życiowego nie sposób przyjąć, aby <span class="anon-block">B. G.</span> ich poinformował dokładnie o swoim zamierzeniu. Potwierdza to także pośrednio korespondencja e-mailowa <span class="anon-block">M. P.</span> z lutego 2015r., kiedy to wzywany o uzupełnienie dokumentów w zakresie <span class="anon-block"> spółki (...)</span> odpisał <em> <!-- -->„w związku z tym, że nie jestem już pełnomocnikiem <span class="anon-block"> firmy (...)</span> (pełnomocnictwo wygasło –utraciło moc) zwracam się z prośbą o nie kontaktowanie się ze mną w n/w sprawach. (…) Wszelkie pytania, faktury oraz płatności proszę kierować bezpośrednio do właściciela firmy bądź do księgowości lub do mec. <span class="anon-block">M.</span>”</em> (k. 1952).</p> <p>Należy dodać, że oskarżeni <span class="anon-block">C.</span> i <span class="anon-block">P.</span> dokonując czynności w oparciu o prawomocny wyrok sądu zaopatrzony w klauzulę wykonalności przy udziale notariuszy i prawników mogli oni mieć zaufanie do tych osób albowiem, co należy podkreślić są to zawody zaufania publicznego. Stąd zawieranie umów cesji, rachunków bankowych czy udzielanie pełnomocnictw nie świadczy o tym, aby pomagali w popełnieniu przestępstwa. Wprawdzie faktem jest, że mieli świadomość, że kto inny jest osobą kierującą ich działaniami jednak występowanie za taką osobę i realizowanie prawnie dopuszczalnych czynności nie jest przestępstwem.</p> <p>Dodatkowo należy podkreślić, co było w ocenie Sądu poza świadomością tych oskarżonych, że w sprawie była niespłacona wierzytelność w postaci odsetek, (co potwierdzają wydane w ostatnim czasie orzeczenia sądowe) a zatem były podstawy do wszczęcia i prowadzenia egzekucji, choć w ograniczonym zakresie. Mając powyższe na uwadze i brak dowodów jakoby oskarżeni <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">C.</span> mieli świadomość, że pomagając w dokonaniu oszustwa Sąd uniewinnił ich od popełnienia zarzucanych im czynów, kosztami procesu obciążając Skarb Państwa.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu B <span class="anon-block">G.</span> karę Sąd miał na uwadze, że kara jest jednym z ważnych środków zwalczania przestępczości. Karą współmierną i dającą zarazem zadośćuczynienie społecznemu poczuciu sprawiedliwości jest tylko taka kara, która uwzględnia wszystkie dyrektywy jej wymiaru, a w szczególności zawarte w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53)">art. 53 k.k.</a> Jak wynika z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53 § 1 i 2 k.k.</a> Sąd wymierza karę według swojego uznania, w granicach przewidzianych przez ustawę, bacząc, by jej dolegliwość nie przekraczała stopnia winy, uwzględniając stopień społecznej szkodliwości czynu oraz biorąc pod uwagę cele zapobiegawcze i wychowawcze, które ma osiągnąć w stosunku do skazanego, a także potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Wymierzając karę oskarżonemu Sąd uwzględnił w szczególności motywację i przemyślany sposób zachowania, jak i wielkość grożącej szkody, okoliczności popełnienia przestępstwa oraz właściwości i warunki osobiste i sposób jego życia przed popełnieniem przestępstwa, jak i zachowanie się po jego popełnieniu, tj. brak jakiejkolwiek skruchy.</p> <p>Oskarżony w przedmiotowej sprawie swoim działaniami zmierzał do osiągnięcia korzyści majątkowej usiłował wyłudzić znaczną kwotę pieniędzy. W istocie dokonanie zarzucanego mu czynu mogło też spowodować niewypłacalność <span class="anon-block">E.</span> <span class="anon-block"> (...)</span>, a to z uwagi na pozbawienie dostępu do środków.</p> <p>Stąd takie zachowanie w ocenie Sądu winno zostać surowo ukarane, albowiem cechuje je szczególnie wysoki stopień społecznej szkodliwości. Mając powyższe na uwadze Sąd przy uwzględnieniu wysokiego stopnia szkodliwości społecznej czynu, przemyślanego sposobu działania, przy wykorzystaniu innych osób, biorąc pod uwagę, że oskarżony dopuścił się czynu w warunkach powrotu do przestępstwa na podstawie 14 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (§ 1)">§ 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 kk</a>. w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 kk</a>. wymierzył mu karę 2 lat pozbawienia wolności oraz na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 33;art. 33 § 2)">art. 33§2 k.k.</a> 300 stawek dziennych grzywny ustalając stawkę dzienną na kwotę 100 zł.</p> <p>Sąd uznał, że orzeczone kary za przypisane przestępstwo spełnią cele zarówno wychowawcze i zapobiegawcze wobec oskarżonego, jak i zadania w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Jedynie, bowiem wymierzenie surowej kary, jest w stanie wzbudzić w ocenie Sądu u oskarżonego wolę współdziałania w kształtowaniu społecznie pożądanych postaw, w szczególności poczucia odpowiedzialności oraz potrzeby przestrzegania porządku prawnego i tym samym powstrzymywania się od powrotu do przestępstwa uświadamiając mu ewentualne surowe konsekwencje w przypadku naruszenia porządku prawnego.</p> <p>Ponadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył <span class="anon-block">B. G. (1)</span> okres zatrzymania w dniu 13 stycznia 2017 r. od godz. 08:03 do godz. 17:05 a na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627;art. 627 § 1)">art. 627 § 1 k.p.k.</a> zasądził od <span class="anon-block">B. G. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym wymierza opłatę w kwocie 6000, 00 zł.</p> <p>Ponadto na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 k.p.k.</a> Sad zarządził zwrot dowodów rzeczowych szczegółowo opisanych w wykazie nr I/2089/16/P (k. 3716) pod poz. 1 i 2 <span class="anon-block">M. P.</span> natomiast pod poz. 3 i 4 <span class="anon-block"> spółce (...)</span>;</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627;art. 627 § 1)">art. 627 § 1 k.p.k.</a> Sąd zasądził od <span class="anon-block">B. G. (1)</span> na rzecz Skarbu Państwa koszty sądowe w tym wymierzył opłatę w kwocie 6000, 00 zł.</p> </div>