VI SA/Wa 604/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Referendarz sądowy Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. A. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi K. A. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] lutego 2007 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego taksówką bez wymaganej licencji postanowił: zwolnić K. A. od kosztów sądowych. UZASADNIENIE W dniu 10 lipca 2007 r. wpłynął do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie złożony przez K. A. na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na fakt, iż złożony wniosek był niewystarczający do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, zarządzeniem referendarza sądowego skarżący wezwany został do uzupełnienia wniosku poprzez przesłanie dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową. Z nadesłanych dokumentów oraz informacji zawartych we wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych wynika, iż skarżący prowadzi działalność gospodarczą, z której w 2006 r. uzyskał dochód w kwocie 6 717 zł., przy czym aktualnie jedynym jego dochodem jest zasiłek chorobowy w kwocie ok. 600 zł netto miesięcznie. Skarżący samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe nie posiadając żadnego majątku, w tym mieszkania, oczekując w chwili obecnej na otrzymanie lokalu mieszkalnego z zasobu gminy. Niezbędne miesięczne wydatki skarżący oszacował na kwotę 300 zł. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Jak podnosi w swoim orzecznictwie Sąd Najwyższy (II CZ 104/84) ubiegający się o pomoc w postępowaniu przed sądem winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W niniejszej sprawie zauważyć należy, iż przy wysokości dochodów otrzymywanych przez skarżącego z tytułu zasiłku chorobowego, uwzględniając koszty utrzymania, nie jest możliwe poczynienie przez ubiegającego się o przyznanie prawa pomocy oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. W związku z powyższym, w myśl art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) orzeczono jak w sentencji.