III SA/Lu 62/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Jerzy Drwal po rozpoznaniu w dniu 24 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi PF "A." z siedzibą we L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] grudnia 2011 r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym w zakresie wniosku PF "A." z siedzibą we L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej postanawia: pozostawić wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 19 lipca 2012 r. (data nadania) pełnomocnik PF "A." z siedzibą we L. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie został złożony na urzędowym formularzu. Pismem z dnia 31 lipca 2012 r. wezwano pełnomocnika skarżącej Spółki do złożenia wypełnionego urzędowego formularza wniosku PPPr, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania. Wezwanie doręczono pełnomocnikowi 20 sierpnia 2012 r. Zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 18 września 2012 r. pozostawiono wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, w związku z nienadesłaniem w terminie wypełnionego formularza wniosku. Pismem z dnia 15 października 2012 r. pełnomocnik Spółki wniósł sprzeciw od zarządzenia referendarza, kwestionując pozostawienie wniosku bez rozpoznania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył co następuje: W świetle art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), dalej: p.p.s.a., wskutek wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie referendarza sądowego traci moc, zaś wniosek o przyznanie prawa pomocy podlega rozpoznaniu przez Sąd. W niniejszej sprawie nie było podstaw do odrzucenia sprzeciwu od zarządzenia referendarza, zatem został on wniesiony skutecznie, co oznacza utratę mocy prawnej postanowienia referendarza i konieczność rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez sąd. W świetle obowiązujących przepisów regulujących postępowanie przed sądem administracyjnym, przyznanie prawa pomocy w tym postępowaniu wymaga złożenia stosownego wniosku na urzędowym formularzu (art. 252 § 2 p.p.s.a.). Złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w innej formie, bez wypełnienia urzędowego formularza, skutkuje pozostawieniem go bez rozpoznania (art. 257 p.p.s.a.). Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego od skargi kasacyjnej pełnomocnik skarżącej Spółki zawarł w piśmie procesowym z dnia 19 lipca 2012 r. W tej sytuacji wezwano pełnomocnika strony skarżącej do nadesłania wypełnionego formularza wniosku oznaczonego symbolem PPPr. Załączono pouczenie, że nie nadesłanie wypełnionego formularza w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania skutkować będzie pozostawieniem wniosku bez rozpoznania. Z akt sądowych wynika, że wezwanie zostało doręczone do rąk własnych pełnomocnika skarżącej Spółki w dniu 20 sierpnia 2012 r. Termin do nadesłania formularza upływał w dniu 27 sierpnia 2012 r. Pełnomocnik skarżącej Spółki jednak w zakreślonym przez referendarza sądowego terminie nie przedstawił stosownego formularza. W zaistniałej sytuacji wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na to, że nie został złożony na urzędowym formularzu, zaś strona braku tego nie uzupełniła w zakreślonym terminie, należało pozostawić bez rozpoznania na podstawie art. 257 p.p.s.a. Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie, na podstawie art. 257 i art. 260 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.