I SA/Sz 1012/17
Sądy administracyjne2017-12-14
Sygnatura
I SA/Sz 1012/17
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Data orzeczenia
2017-12-14
Rodzaj
Postanowienie WSA w Szczecinie
Sędziowie
Kazimierz Maczewski
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Kazimierz Maczewski po rozpoznaniu w Wydziale I w dniu [...] r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia [...] [...] r. nr [...] [...], [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 rok postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
UZASADNIENIE
Sygn. akt I SA/Sz [...]
U Z A S A D N I E N I E
UZASADNIENIE
Skarżący M. P. wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie przez Organ, ewentualnie przez sąd administracyjny, wykonania zaskarżonej decyzji w całości, albowiem zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Organ odwoławczy postanowieniem z dnia [...] r. [...] [...] odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie zważył, co następuje:
Zgodnie z przepisem art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. A zatem przyznanie stronie skarżącej ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi odstępstwo od ogólnej reguły, wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. Potrzeba zagwarantowania funkcjonowania procesu stosowania i realizowania norm prawa administracyjnego stanowiła podstawę tej regulacji prawnej. Z tego też względu, przesłanki, jakimi powinien kierować się sąd przy rozstrzyganiu wniosku o wstrzymanie wykonania, zostały w sposób wyczerpujący określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., a mianowicie: po przekazaniu sądowi skargi, sąd może, na wniosek skarżącego, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powołanego przepisu wynika, iż wnioskodawca powinien wykazać, że wykonanie zaskarżonego przez niego aktu lub czynności organu administracji spowoduje wyrządzenie znacznej szkody lub trudne do odwrócenia skutki.
Odnosząc powyższe rozważania do okoliczności rozpoznawanej sprawy, wskazać należy, że z uwagi na brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji przez Organ, Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a jest uprawniony ustosunkować się do żądania Skarżącego. Przede wszystkim podnieść należy, że Strona skarżąca zwracając się o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w żaden sposób nie uzasadniła swojego wniosku. Skarżący nie podał we wniosku okoliczności uzasadniających możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Według Sądu uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności), świadczących o tym, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione. Podobne stanowisko wyraził Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04 (dostępne na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl), w którym stwierdził, że brak uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę.
Wobec powyższego, Sąd uznał, że wniosek Strony skarżącej nie wypełnia przesłanek wskazanych w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a. i na podstawie art. 61 § 3 oraz § 5 p.p.s.a. postanowił orzec jak w sentencji postanowienia.