Ppolska.starec← UrzadnikВойти

IV SAB/Wr 101/12

Sądy administracyjne2012-10-31
Sygnatura
IV SAB/Wr 101/12
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2012-10-31
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu

Sędziowie

Lidia Serwiniowska

Rozstrzygnięcie

*Odrzucono skargę

Treść orzeczenia

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Lidia Serwiniowska po rozpoznaniu w dniu 31 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ł. na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego uchylenia rozkazu personalnego w trybie art. 154 k.p.a. postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z dnia 4 września 2012 r. K. Ł. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji we W. w przedmiocie rozpoznania wniosku skarżącego dotyczącego uchylenia rozkazu personalnego w trybie art. 154 k.p.a. Zarządzeniem z dnia 8 października 2012 r. Sąd wezwał skarżącego o wykazanie, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, czy przed wniesieniem skargi wyczerpał tryb zażaleniowy, o którym stanowi art. 37 k.p.a. W odpowiedzi, w piśmie z dnia 23 października 2012 r. skarżący podał, że "przed wniesieniem skargi nie składał zażalenia w trybie art. 37 k.p.a. (...)". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. W myśl art. 37 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Stanowi ono jeden ze środków zaskarżenia, o jakich mowa w cytowanym przepisie art. 52 § 1. Skoro z odpowiedzi skarżącego na wezwanie Sądu wynika, że wymagane zażalenie nie zostało złożone, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 cytowanej ustawy.