II K 1058/18
Sądy powszechne2018-12-11
Sygnatura
II K 1058/18
Data orzeczenia
2018-12-11
Rodzaj
SENTENCE
Sędziowie
Tomasz Kosiński (PRESIDING_JUDGE)
Podstawa prawna
Treść orzeczenia
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II K 1058/18</strong>
</p>
<div>
<h2>WYROK</h2>
<h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5>
<p>Dnia 11 grudnia 2018 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Legionowie II Wydział Karny w składzie:</p>
<p>Przewodniczący: SSR Tomasz Kosiński</p>
<p>Protokolant: Bożena Oblińska</p>
<p>
<strong>
<!-- -->w obecności oskarżyciela : Prokuratora Małgorzaty Horoszko – Chojnackiej </strong>
</p>
<p>po rozpoznaniu dnia 11 grudnia 2018 r. na rozprawie w Legionowie sprawy :</p>
<p>
<span class="anon-block">O. K. (1)</span> , syna <span class="anon-block">P.</span> i <span class="anon-block">K. z d. S.</span> , <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>
<em>
<!-- -->oskarżonego o to, że :</em>
</p>
<p>w dniu 30 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> , woj. <span class="anon-block"> (...)</span> , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o nieustalonych personaliach , używając wobec <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przemocy polegającej na uderzaniu go pięściami i kopaniu po głowie i całym ciele , dokonał na szkodę pokrzywdzonego kradzieży portfela o wartości 50 zł z zawartością dowodu osobistego na dane pokrzywdzonego i pieniędzy w kwocie 180 zł , wszystko o łącznej wartości 230 zł. , powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy i twarzy – podbiegnięcie krwawe w tkankach oczodołu prawego , otarcie naskórka w okolicy stawu żuchwowego lewego i okolicy skroniowej lewej , złamania żeber VII i VIII po stronie lewej, rany tłuczonej kolana prawego stanowiących naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni ,</p>
<p>tj. czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>
</p>
<p>1.
Oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu , przy czym czyn ten kwalifikuje jako czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> skazuje , zaś na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> wymierza mu karę 3 ( trzech ) lat pozbawienia wolności ;</p>
<p>2.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary pozbawienia wolności zalicza oskarżonemu <span class="anon-block">O. K. (1)</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 08 maja 2018 r. godz. 22.55 r. do dnia 11 grudnia 2018 r. ;</p>
<p>3.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> nakłada na oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> kwoty 230 zł ( dwieście trzydzieści złotych ) ;</p>
<p>4.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> zobowiązuje oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 2000 ( dwóch tysięcy ) złotych;</p>
<p>5.
Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwalnia oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sygn. akt II K 1058/18</strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->UZASADNIENIE ( w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a> ) </strong>
</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Na podstawie całokształtu okoliczności ujawnionych w toku rozprawy głównej Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong>
</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> stanął pod zarzutem iż w dniu 30 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> , woj. <span class="anon-block"> (...)</span> , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o nieustalonych personaliach , używając wobec <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przemocy polegającej na uderzaniu go pięściami i kopaniu po głowie i całym ciele , dokonał na szkodę pokrzywdzonego kradzieży portfela o wartości 50 zł z zawartością dowodu osobistego na dane pokrzywdzonego i pieniędzy w kwocie 180 zł , wszystko o łącznej wartości 230 zł. , powodując u pokrzywdzonego obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy i twarzy – podbiegnięcie krwawe w tkankach oczodołu prawego , otarcie naskórka w okolicy stawu żuchwowego lewego i okolicy skroniowej lewej , złamania żeber VII i VIII po stronie lewej, rany tłuczonej kolana prawego stanowiących naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni , to jest popełnienia czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>
</p>
<p>
<span class="anon-block">O. K. (1)</span> ma ukończone 21 lata, jest kawalerem , nie ma nikogo na utrzymaniu , jest osobą bezrobotną, był karany ( k. 249 ), był leczony psychiatrycznie , nie był leczony odwykowo. Z opinii sądowo psychiatrycznej sporządzonej przez biegłych lekarzy psychiatrów w dniu 04 października 2018 r. ( k. 169-172 ) wynika iż u oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> nie rozpoznano choroby psychicznej ani upośledzenia umysłowego . Rozpoznano cechy osobowości nieprawidłowej . Ten stan psychiczny oskarżonego w odniesieniu do zarzucanego mu czynu nie znosił ani nie ograniczał zdolności kierowania swoim postępowaniem ( poczytalność nie budzi wątpliwości ) . O ile w czasie czynu pojawił się stan nietrzeźwości to był to stan bez podłoża patologicznego , którego skutki były wcześniej znane . Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> może brać udział w czynnościach procesowych oraz prowadzić obronę w sposób samodzielny i rozsądny .</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w postępowaniu przygotowawczym początkowo nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu stwierdzać iż nie wie o jakie zdarzenie chodzi bo go nie pamięta ( k. 55 i k. 77 ). Następnie oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> częściowo przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu stwierdzając iż doszło do szarpaniny między nim a pokrzywdzonym <span class="anon-block">K. S. (2)</span> . Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> wyjaśnił iż portfel pokrzywdzonego zabrał <span class="anon-block">K. C.</span> , który był tam razem z nim ( k. 95-96 ) . Natomiast na rozprawie przed Sądem oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu i odmówił składania wyjaśnień . Następnie oskarżony <span class="anon-block">O. K. (2)</span> i jego obrońca złożyli wniosek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387)">art. 387 § k.p.k.</a> ( k. 257-258 ) .</p>
<p>Sąd dał w wiarę wyjaśnieniom oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> zwłaszcza w zakresie jakim przyznał się do popełnieni zarzucanego mu czynu i w zakresie jakim jego wyjaśnienia korespondują z zeznaniami pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> . W tym zakresie wyjaśnienia oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> są jasne , dokładne i korespondują z całością w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z dowodami w postaci : notatki urzędowej ( k. 1-4 ) , protokołu przebiegu badania stanu trzeźwości ( k. 5 ) , notatki z użycia psa służbowego ( k. 7-8 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k. 18-20 i k. 30-32 ) , protokołu oględzin rzeczy ( k. 22-23 i k. 36-37 ) , kserokopii zaświadczenia lekarskiego ( k. 34 ) , opinii lekarskich dotyczących pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> ( k. 42 i k. 88 ) , potwierdzenia tożsamości ( k. 52 ) , protokołu przeszukania ( k. 81-82 ) i notatki urzędowej wraz załącznikami dotyczącymi logowań telefonu komórkowego należącego do świadka <span class="anon-block">K. C.</span> ( k. 162-164 ) oraz zeznaniami świadków : <span class="anon-block">K. S. (2)</span> ( k. 9-10 , k. 16-17 i k. 69-70 ) , <span class="anon-block">A. M.</span> ( k. 24 ) , <span class="anon-block">P. S.</span> ( k. 38 ) i <span class="anon-block">K. C.</span> ( k. 162-164 ) w zakresie jaki Sąd dał im wiarę .</p>
<p>Sąd dał pełną wiarę zeznaniom przesłuchanych w niniejszej sprawie świadków <span class="anon-block">K. S. (2)</span> , <span class="anon-block">A. M.</span>, <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">K. C.</span> jako jasnym , dokładnym i korespondującym z całością zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego zwłaszcza z wyjaśnieniami oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w zakresie jakim ten których przyznała się do popełnienia zarzucanego jej czynu.</p>
<p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">K. S. (2)</span> – pokrzywdzonego w niniejszej sprawie wynika w jaki sposób doszło do rozboju na jego osobie w dniu 30 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> . Świadek <span class="anon-block">K. S. (2)</span> opisał zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> podczas tego zdarzenia . Świadek <span class="anon-block">K. S. (2)</span> wskazał iż osobą która go zaatakowała jako pierwszy był oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> i opisał jakie rzeczy zostały mu ukradzione podczas tego zdarzenia ( k. 9-10 , k. 16-17 i k. 69-70 ) .</p>
<p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">A. M.</span> wynika jaki wyglądał początek zdarzenia w dniu 30 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> przy <span class="anon-block"> sklepie (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kiedy pokrzywdzony <span class="anon-block">K. S. (2)</span> został zaatakowany przez oskarżonego ( k. 24 ) .</p>
<p>Z zeznań świadka <span class="anon-block">P. S.</span> – policjanta z KPP w <span class="anon-block">L.</span> wynika iż w toku czynności związanych z poszukiwaniem sprawców rozboju na osobie <span class="anon-block">K. S. (2)</span> ustalił na podstawie miedzy innymi monitoringu <span class="anon-block"> sklepu (...)</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> iż jednym z tych sprawców jest oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> ( k. 38 ) .</p>
<p>Natomiast z zeznań świadka <span class="anon-block">K. C.</span> wynika iż nie było go w dniu 30 stycznia 2018 r. w <span class="anon-block">L.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> i nie brał udziału w rozboju na osobie pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> . Należy wskazać iż zeznania świadka <span class="anon-block">K. C.</span> w tym zakresie potwierdza notatka urzędowa wraz załącznikami dotyczącymi logowań telefonu komórkowego należącego do świadka <span class="anon-block">K. C.</span> ( k. 162-164 ) .</p>
<p>Sąd dał w pełni wiarę dowodom z dokumentów , albowiem dokumenty powyższe zostały sporządzone przez funkcjonariuszy publicznych , nie zainteresowanych rozstrzygnięciem w sprawie , a zatem nie mających logicznego powodu , by przedstawiać nieprawdziwy stan rzeczy w dokumentach . Brak jest na tych dokumentach jakichkolwiek śladów podrobienia bądź przerobienia .</p>
<p>Sąd dał ponadto wiarę wszystkim ujawnionym na rozprawie dokumentom. Ich autentyczność i wiarygodność nie była kwestionowana przez żadną ze stron, ani nie stoi w sprzeczności z żadnym innym dowodem, a tym samym nie budzi wątpliwości.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong>
</p>
<p>Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> został uznany za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu , przy czym czyn ten został zakwalifikowany jako czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a>.</p>
<p>Przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> stanowi , iż karze podlega , kto kradnie, używając przemocy wobec osoby lub grożąc natychmiastowym jej użyciem albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. W ujęciu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> przestępstwo rozboju polega na kradzieży popełnionej przy użyciu przemocy wobec osoby lub groźby natychmiastowego jej użycia albo przez doprowadzenie człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Rozbój jest przestępstwem złożonym, sprawca bowiem zmierza do dokonania kradzieży, atakując integralność cielesną człowieka (przemoc), jego wolność, zdrowie, a nawet życie. Tak więc przedmiot kradzieży (zaboru) stanowi bliższy przedmiot ochrony (zamachu), natomiast nietykalność człowieka, jego wolność i zdrowie - przedmiot dalszy. Rozbój charakteryzuje się kierunkowością działania sprawcy. Musi on zmierzać do dokonania kradzieży, używając do realizacji tego celu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Jest to więc przestępstwo umyślne, które można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim, tak co do celu działania, jak i używanych środków. Zastosowanie rozbójniczych środków musi nastąpić przed lub w czasie dokonywania kradzieży, aby przełamać lub uniemożliwić opór posiadacza przedmiotu kradzieży. Odwrócenie tej kolejności, tj. stosowanie przemocy lub groźby po dokonaniu kradzieży, charakteryzuje inne przestępstwo - kradzież rozbójniczą. Przez przemoc wobec osoby należy rozumieć zastosowanie bezpośredniej przemocy fizycznej skierowanej na ciało człowieka w celu uniemożliwienia lub pokonania oporu, aby następnie dokonać kradzieży (np. bicie, kopanie, duszenie, obezwładnienie i związanie itp.). Chodzi więc o przemoc w znaczeniu analogicznym do czynności wykonawczej określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 191;art. 191 § 1)">art. 191 § 1 k.k.</a> przestępstwa zmuszania, przy czym przepis ten w kwalifikacji prawnej czynu zostaje pominięty w myśl zasady pochłaniania (mieści się bowiem w znamionach wykonawczych rozboju). Drugim z alternatywnych sposobów popełnienia rozboju jest groźba użycia przemocy wobec osoby. Może ona polegać na grożeniu pobiciem, spowodowaniem uszkodzenia ciała lub zastosowaniem innej formy przemocy fizycznej, przy czym groźba ta nie musi być skierowana bezpośrednio na osobę, której rzecz sprawca chce zagarnąć, ale może np. dotyczyć obecnej przy zdarzeniu osoby najbliższej. Forma wyrażenia groźby nie jest ustawowo określona, nie musi więc być przez sprawcę wypowiedziana, a wystarczy, że jednoznacznie wynika z jego zachowania się. Kolejny sposób zachowania się sprawcy rozboju polega na doprowadzeniu człowieka do nieprzytomności lub stanu bezbronności. Należy przez to rozumieć takie działania, które wprawdzie nie polegają na zastosowaniu przemocy fizycznej lub groźby natychmiastowego jej użycia, jednakże doprowadzają pokrzywdzonego do utraty przytomności lub czynią go bezbronnym. Utratę przytomności może np. spowodować odurzenie ofiary środkiem farmakologicznym lub chemicznym, natomiast spowodowanie bezbronności może nastąpić w wyniku zamknięcia ofiary w pomieszczeniu, podstępnego zatrzymania samochodu i pozostawienia bezradnej ofiary na szosie, odebrania osobie fizycznie upośledzonej wózka inwalidzkiego itp. (por. wyrok Sądu Najwyższego z 1 października 1995 r., II KR 128/95 z glosą S. Łagodzińskiego, Prok. i Pr. 1996, nr 12). Zdaniem Sądu Najwyższego , przez stan bezbronności należy również rozumieć sytuację, gdy wielość napastników lub znaczna dysproporcja sił pozbawia pokrzywdzonego możliwości oporu lub też możliwość tę w istotnym zakresie ogranicza (zob. wyr. z 14 VI 1989 r., V KRN 99/98, OSNKW 1989, nr 12, poz. 48). ( za Komentarz do art. 280 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Marek, Kodeks karny. Komentarz, LEX, 2007, wyd. IV. )</p>
<p>Przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> jest przestępstwem materialnym, do którego znamion należy skutek w postaci zaboru rzeczy. Do znamion skutku nie należy natomiast dokonanie zamachu na osobę. Sam zamach wywołujący określone konsekwencje, jeżeli sprawca nie zdołał zawładnąć rzeczą, stanowi jedynie usiłowanie rozboju. Przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> należy do kategorii tzw. przestępstw kierunkowych. Ustawa wymaga, aby zachowanie sprawcy ukierunkowane było na określony cel, którym jest zamiar przywłaszczenia rzeczy. ( za Komentarz do art. 280 kodeksu karnego (Dz.U.97.88.553), [w:] A. Zoll (red.), A. Barczak-Oplustil, G. Bogdan, Z. Ćwiąkalski, M. Dąbrowska-Kardas, P. Kardas, J. Majewski, J. Raglewski, M. Rodzynkiewicz, M. Szewczyk, W. Wróbel, Kodeks karny. Część szczególna. Tom III. Komentarz do art. 278-363 k.k., Zakamycze, 2006, wyd. II.).</p>
<p>Natomiast zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> karze podlega kto posługuje się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe lub dokument taki kradnie lub go przywłaszcza. Przedmiotem ochrony jest wiarygodność dokumentów stwierdzających tożsamość lub prawa majątkowe określonej osoby, prawo do dysponowania takimi dokumentami przez osobę, której dotyczą, a pośrednio także prawa majątkowe tej osoby (Wróbel (w:) Zoll II, s. 1358). Strona przedmiotowa przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> polega na posługiwaniu się dokumentem stwierdzającym tożsamość innej osoby albo jej prawa majątkowe, na kradzieży takiego dokumentu lub jego przywłaszczeniu. „Posługiwanie się” oznacza tyle co użycie czegoś jako środka, narzędzia do osiągnięcia jakiegoś celu (<em>
<!-- -->Słownik</em>..., t. 2, s. 839). Na gruncie analizowanego przepisu „posługiwanie się” należy rozumieć jako okazywanie cudzego dokumentu jako własnego lub powoływanie się na jego treść (por. wyrok SA w Krakowie z dnia 10 listopada 1999 r., II AKa 188/99, KZS 1999, z. 11, poz. 28). W zakresie posługiwania się cudzym dokumentem przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> określa przestępstwo formalne (bezskutkowe), zaś w odniesieniu do kradzieży i przywłaszczenia - materialne (skutkowe). Skutkiem jest wyjęcie cudzego dokumentu przez sprawcę z władztwa osoby uprawnionej (Zawłocki (w:) Wąsek II, s. 695; Piórkowska-Flieger, <em>
<!-- -->Przestępstwa</em>..., s. 3). Jest to przestępstwo powszechne. W przypadku czynności w postaci kradzieży i przywłaszczenia konieczna jest umyślność w postaci zamiaru bezpośredniego; w przypadku posługiwania się - w grę wchodzi również zamiar ewentualny ( za Marek Mozgawa Komentarz do art. 275 kodeksu karnego ) .</p>
<p>Natomiast przepis <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> stanowi iż, karze podlega , kto powoduje naruszenie czynności ciała lub rozstrój zdrowia , inny niż określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> . W treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> określony został jeden z typów spowodowania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia, innego niż określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 k.k.</a> . <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 ()">Kodeks karny</a> dzieli te „inne” naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia na dwie kategorie, przyjmując za kryterium podziału okres trwania naruszenia narządu ciała lub rozstroju zdrowia „dłużej niż 7 dni” i „nie dłużej niż 7 dni”. Można więc na tej podstawie wyróżnić, obok ciężkiego uszczerbku na zdrowiu, o którym jest mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156)">art. 156 k.k.</a> , średni uszczerbek na zdrowiu, trwający dłużej niż 7 dni ( <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> ) oraz lekki uszczerbek na zdrowiu, trwający nie dłużej niż 7 dni. Podział uszczerbków na zdrowiu w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 k.k.</a> na średnie i lekkie odgrywa rolę przy kwalifikacji typów popełnionych umyślnie. Przedmiotem ochrony w przypadku przestępstw określonych w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> jest zdrowie . Przestępstwa określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> , popełnione w formie działania, mają charakter powszechny, tzn. mogą być popełnione przez każdego. Z uwagi na to, że są to przestępstwa skutkowe, w formie zaniechania mają charakter indywidualny - mogą być popełnione tylko przez osobę, na której ciążył prawny, szczególny obowiązek zapobiegnięcia nastąpienia uszczerbku na zdrowiu. Skutek określony w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> oddziela od skutku charakteryzującego typ czynu zabronionego opisanego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> okres trwania naruszenia czynności narządu ciała lub rozstroju zdrowia nie dłużej niż 7 dni.</p>
<p>Przestępstwo określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> może być popełnione umyślnie zarówno z zamiarem bezpośrednim, jak i z zamiarem wynikowym. Konieczne jest również w wypadku przestępstwa określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> sięgnięcie do konstrukcji zamiaru ogólnego. Sprawca nie musi uświadamiać sobie i na przykład chcieć, aby powodowany przez niego uszczerbek na zdrowiu trwał dłużej niż 7 dni albo nie dłużej niż 7 dni. Wystarczy, dla przyjęcia realizacji znamion typu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> , że sprawca chciał albo przewidując możliwość na to się godził, że spowodowany uszczerbek na zdrowiu nie będzie lekki. Natomiast warunkiem odpowiedzialności z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 2)">art. 157 § 2 k.k.</a> jest zaistnienie jakiegokolwiek uszkodzenia ciała lub rozstroju zdrowia . Nieznaczne ślady na ciele np. niewielkie siniaki czy zadrapania nie stanowią uszkodzenia ciał i nie uzasadniają kwalifikacji z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157 k.k.</a>.</p>
<p>Zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> jeżeli czyn wyczerpuje znamiona określone w dwóch albo więcej przepisach ustawy karnej, sąd skazuje za jedno przestępstwo na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów. Przepis ten określa zasady orzekania w sytuacjach tzw. zbiegu przepisów ustawy, to znaczy w sytuacji , gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu ustawy karnej . W przepisie tym ustanowiono zasadę kumulatywnego zbiegu przepisów ustawy , który polega na tym , że gdy ten sam czyn wyczerpuje znamiona więcej niż jednego przepisu stawy karnej , sprawca zostaje skazany na podstawie wszystkich zbiegających się przepisów.</p>
<p>W powyższej sprawie oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> wypełnili wszystkie znamiona czynu zabronionego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> opisanego w pkt. 1 wyroku . Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w dniu 30 stycznia 2018 roku w <span class="anon-block">L.</span> , woj. <span class="anon-block"> (...)</span> , działając w celu osiągnięcia korzyści majątkowej oraz wspólnie i w porozumieniu z mężczyzną o nieustalonych personaliach dokonał rozboju na osobie <span class="anon-block">K. S. (1)</span> używając wobec pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> przemocy polegającej na uderzaniu go pięściami i kopaniu po głowie i całym ciele , a następnie dokonał na szkodę pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> kradzieży portfela o wartości 50 zł z zawartością dowodu osobistego na dane pokrzywdzonego i pieniędzy w kwocie 180 zł , wszystko o łącznej wartości 230 zł. W wyniku tego zdarzenia pokrzywdzony <span class="anon-block">K. S. (2)</span> doznał obrażenia ciała w postaci stłuczenia głowy i twarzy – podbiegnięcie krwawe w tkankach oczodołu prawego , otarcie naskórka w okolicy stawu żuchwowego lewego i okolicy skroniowej lewej , złamania żeber VII i VIII po stronie lewej, rany tłuczonej kolana prawego stanowiących naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej 7 dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> . Fakt ten wynika wprost opinii pisemnej z dnia 12 maja 2018 r. sporządzonej przez biegłego z zakresu chirurgii ogólnej <span class="anon-block">M. R.</span> ( k. 88 ). Tak więc działanie oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> poległo na kradzieży popełnionej przy użyciu przemocy wobec osoby pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> . Należy wskazać iż rozbój charakteryzuje się kierunkowością działania sprawcy. Musi on zmierzać do dokonania kradzieży, używając do realizacji tego celu przemocy wobec osoby, groźby natychmiastowego jej użycia albo doprowadzając człowieka do stanu nieprzytomności lub bezbronności. Jest to więc przestępstwo umyślne, które można popełnić jedynie z zamiarem bezpośrednim, tak co do celu działania, jak i używanych środków. Zastosowanie rozbójniczych środków musi nastąpić przed lub w czasie dokonywania kradzieży, aby przełamać lub uniemożliwić opór posiadacza przedmiotu kradzieży. Niewątpliwym jest iż zachowanie oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> spełnia wszystkie te przesłanki . Należy wskazać iż oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> wraz z nieustalonym dotychczas sprawcą działając wspólnie i w porozumieniu w wykonaniu tego samego zamiaru doprowadzili pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> do stanu bezbronności stosując wobec niego przemoc w postaci uderzania go pięściami i kopaniu po głowie i całym ciele a następnie zabrali w celu przywłaszczenia portfel o wartości 50 zł z zawartością dowodu osobistego na dane pokrzywdzonego i pieniędzy w kwocie 180 zł wszystko o łącznej wartości 230 zł. Fakty te wynikają częściowo z wyjaśnień oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w zakresie jaki Sąd dał im wiarę oraz dowodów w postaci : notatki urzędowej ( k. 1-4 ) , protokołu przebiegu badania stanu trzeźwości ( k. 5 ) , notatki z użycia psa służbowego ( k. 7-8 ) , protokołu zatrzymania rzeczy ( k. 18-20 i k. 30-32 ) , protokołu oględzin rzeczy ( k. 22-23 i k. 36-37 ) , kserokopii zaświadczenia lekarskiego ( k. 34 ) , opinii lekarskich dotyczących pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (2)</span> ( k. 42 i k. 88 ) , potwierdzenia tożsamości ( k. 52 ) , protokołu przeszukania ( k. 81-82 ) i notatki urzędowej wraz załącznikami dotyczącymi logowań telefonu komórkowego należącego do świadka <span class="anon-block">K. C.</span> ( k. 162-164 ) i zeznań świadków : <span class="anon-block">K. S. (2)</span> ( k. 9-10 , k. 16-17 i k. 69-70 ) , <span class="anon-block">A. M.</span> ( k. 24 ) , <span class="anon-block">P. S.</span> ( k. 38 ) i <span class="anon-block">K. C.</span> ( k. 162-164 ) w zakresie jaki Sąd dał im wiarę .</p>
<p>Należy ponadto wskazać iż oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> na rozprawie przed Sądem przyznał się do popełnienia tego czynu i złożył wniosek w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 387;art. 387 § 1)">art. 387 § 1 k.p.k.</a> ( k. 257-258 ) .</p>
<p>Tym samym wina oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> co do popełnienia przez niego czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> opisanego w pkt. 1 wyroku nie budzi wątpliwości .</p>
<p>Z tych względów zarówno okoliczności sprawy , jak i wina oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> nie budzą wątpliwości.</p>
<p>Wymierzając oskarżonemu karę Sąd wziął pod uwagę zarówno okoliczności obciążające jaki i łagodzące.</p>
<p>Niewątpliwą okolicznością obciążającą jest duży społecznej szkodliwości popełnionego przez oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> czynu przejawiający się w charakterze naruszonego przez oskarżonego dobra oraz okoliczności działania oskarżonego . Oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> naruszył bowiem dobro chronione prawem jakim jest cudze mienie oraz zdrowie człowieka. Za okoliczność obciążającą Sąd uznał również fakt , iż oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> był karany ( k. 249 ) .</p>
<p>Sąd nie stwierdził istnienia żadnych okoliczności łagodzących wobec oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> .</p>
<p>Orzekając o karze Sąd wymierzył oskarżonemu <span class="anon-block">O. K. (1)</span> za czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 275;art. 275 § 1)">art. 275 § 1 k.k.</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 k.k.</a> opisany w pkt. 1 wyroku na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 k.k.</a> karę 3 lat pozbawienia wolności .</p>
<p>Orzeczona wobec oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> kara 3 lat pozbawienia wolności spełnia wymogi zarówno prewencji indywidualnej jak i generalnej, a także odpowiada stopniowi zawinienia i społecznej szkodliwości czynu. Winna spełnić wobec oskarżonego funkcję wychowawczą i powstrzymać go w przyszłości od popełnienia podobnych czynów. Na wymiar kary miał wpływ sposób działania oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> podczas popełnienia zarzucanego mu czynu. Ponadto oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> był już karany ( k. 249 ) w tym na karę pozbawienia wolności co miało wpływ na wymiar kary pozbawienia wolności. Wobec treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 k.k.</a> i faktu iż czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 280;art. 280 § 1)">art. 280 § 1 k.k.</a> zagrożony jest karą pozbawienia wolności od lat 2 do 12 w niniejszej sprawie można było wymierzyć oskarżonemu <span class="anon-block">O. K. (1)</span> tylko bezwzględną karę pozbawienia wolności . Należy zauważyć iż tylko bezwzględna kara pozbawienia wolności może skłonić oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> do refleksji nad swoim zachowaniem i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw. Kara ta winna spełnić przede wszystkim wobec oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> funkcję represyjną .</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 63;art. 63 § 1)">art. 63 § 1 k.k.</a> na poczet orzeczonej w punkcie 1 wyroku kary pozbawienia wolności Sąd zaliczył oskarżonemu <span class="anon-block">O. K. (1)</span> okres rzeczywistego pozbawienia wolności od dnia 08 maja 2018 r. godz. 22.55 r. do dnia 11 grudnia 2018 r. .</p>
<p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 k.k.</a> Sąd nałożył na oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> obowiązek naprawienia szkody przez zapłatę na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> kwoty 230 zł ( dwieście trzydzieści złotych ) i zobowiązał oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">K. S. (1)</span> tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę kwoty 2000 ( dwóch tysięcy ) złotych . Nałożenie na oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> obowiązku naprawienia szkody i zobowiązanie oskarżonego do zapłaty na rzecz pokrzywdzonego zadośćuczynienia za doznaną krzywdę ma zrealizować wobec oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> cele wychowawcze i powstrzymać go od popełnienia w przyszłości podobnych przestępstw.</p>
<p>O kosztach procesu Sąd orzekł na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> i zwolnił oskarżonego <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych biorąc pod uwagę ich dochody .</p>
<p>Z uwagi na powyższe Sąd orzekł jak w wyroku.</p>
<p>Należy ponadto podnieść iż mimo że oskarżony <span class="anon-block">O. K. (1)</span> w trybie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 422;art. 422 § 1)">art. 422 § 1 k.p.k.</a> złożył wniosek o sporządzenie uzasadnienia co do całości wyroku Sąd sporządził uzasadnienie tego wyroku zgodnie z treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a> . Zgodnie treścią <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 424;art. 424 § 3)">art. 424 § 3 k.p.k.</a> w wypadku złożenia wniosku o uzasadnienie wyroku jedynie co do rozstrzygnięcia o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu albo o uzasadnienie wyroku wydanego w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 uzasadnienie powinno zawierać co najmniej wyjaśnienie podstawy prawnej tego wyroku oraz wskazanych rozstrzygnięć.</p>
</div>