II SA/Lu 1218/16

SENTENCJA Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie Jarosław Harczuk po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. H. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi J. H. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji zatwierdzającej projekt scalenia gruntów p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie o przyznanie prawa pomocy. UZASADNIENIE Stosownie do art. 249a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a.") jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z dnia 21 marca 2017 r. odmówiono przyznania skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata ze względu na uchylenie się skarżącego od nadesłania dokumentów źródłowych i dodatkowych oświadczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 5 maja 2017 r. utrzymał w mocy powyższe postanowienie starszego referendarza sądowego. Skarżący wnioskiem z dnia 8 października 2017 r. ponownie zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sadowych i ustanowienie adwokata. W związku z tym, że okoliczności uzasadniające wniosek o przyznanie prawa pomocy z dnia 8 października 2017 r. były takie same jak zawarte we wniosku rozpoznanym postanowieniem starszego referendarza sadowego z dnia 21 marca 2017 r. pismem z dnia 6 listopada 2017 r. wezwano skarżącego do nadesłania oświadczenia wskazującego wysokość stałych miesięcznych kosztów utrzymania koniecznego gospodarstwa domowego. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wezwanie skarżący odebrał osobiście w dniu 24 listopada 2017 r. Przy czym nie wykonał go. Skoro w toku niniejszego postępowania rozpoznano już raz wniosek skarżącego obejmujący żądanie zwolnienia w całości od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata a skarżący ponownie składa wniosek w takim samym zakresie nie wskazując przy tym na nowe okoliczności uzasadniające przyznanie prawa pomocy, które mogłyby czynić wniosek zasadnym, zbędnym jest rozstrzyganie o tym, czy jest w stanie ponieść jakiekolwiek, czy też pełne koszty postępowania i czy zarazem istnieją przesłanki do zmiany postanowienia starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 21 marca 2017 r. Dlatego działając na podstawie art. 249a p.p.s.a. umorzono postępowanie o przyznanie skarżącemu prawa pomocy. Wobec powyższego postanowiono jak na wstępie.