I SA/Rz 545/18

SENTENCJA Dnia 13 listopada 2018 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jarosław Szaro po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Syndyka masy upadłości [...] w upadłości likwidacyjnej na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. w związku z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji -postanawia- umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE [...] - Syndyk masy upadłości [...] w upadłości likwidacyjnej wniósł do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w [...] z dnia [...] maja 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którym wskazano, że w wyniku wydania zaskarżonej decyzji zaległość podatkowa wynosi 469.348zł. Egzekucja tej kwoty wywołałaby trudne do odwrócenia skutki dla Skarżącego. Brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje konieczność umorzenia postępowania upadłościowego, gdyż po uwzględnieniu wskazanej powyżej kwoty majątek dłużnika nie będzie wystarczał na zaspokojenie kosztów postępowania upadłościowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018r., poz. 1302, dalej P.p.s.a.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dla oceny przedmiotowego wniosku istotne znaczenia ma treść art. 146 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe (Dz. U. z 2017 r. poz. 2344 ze zm.), który stanowi, że postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Postępowanie to umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Zawieszenie postępowania egzekucyjnego nie stoi na przeszkodzie przysądzeniu własności nieruchomości, jeżeli przybicia prawomocnie udzielono przed ogłoszeniem upadłości, a nabywca egzekucyjny wpłaci w terminie cenę nabycia. Z kolei art. 146 ust. 3 Prawa upadłościowego stanowi, że po dniu ogłoszenia upadłości niedopuszczalne jest skierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego, z wyjątkiem zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych oraz roszczeń o rentę z tytułu odszkodowania za wywołanie choroby, niezdolności do pracy, kalectwa lub śmierci oraz o zamianę uprawnień objętych treścią prawa dożywocia na dożywotnią rentę. Założeniem Prawa upadłościowego jest równomierne zaspokojenie wszystkich wierzycieli z funduszy masy upadłości w kolejności określonej w art. 342-344. Z tego powodu ustawodawca wykluczył możliwość prowadzenia po ogłoszeniu upadłości egzekucji syngularnej przez poszczególnych wierzycieli. Artykuł 146 Prawa upadłościowego realizuje ten cel, regulując w nim kwestie wpływu ogłoszenia upadłości na wszczęte przeciwko dłużnikowi postępowania egzekucyjne oraz zakazu wszczynania postępowań egzekucyjnych i zabezpieczających po ogłoszeniu upadłości. Zgodnie z art. 146 ust. 3 zd. 1 Prawa upadłościowego, wszczęcie postępowania egzekucyjnego oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu roszczenia lub zarządzenie zabezpieczenia roszczenia na majątku upadłego jest niedopuszczalne. Tę regulację stosuje się do każdego postępowania egzekucyjnego, bez względu na jego przedmiot. Zakaz egzekucji ma charakter generalny. Odnosi się on zarówno do wierzytelności podlegających zgłoszeniu w postępowaniu upadłościowym, jak i zobowiązań będących długami masy upadłości (tak postanowienie NSA z dnia 29 marca 2018r., II FZ 48/18, http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2015r., [...], Sąd Rejonowy w [...] ogłosił upadłość obejmującą likwidację majątku dłużnika [...] w [...]. Skoro więc wszczęcie egzekucji przedmiotowej zaległości podatkowej z majątku upadłego jest niedopuszczalne, należało uznać, że nie zachodzą okoliczności opisane przez Syndyka masy upadłości we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, które miały uzasadniać jego uwzględnienie. Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało uznać za bezprzedmiotowy. Na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe, z innych przyczyn niż wskazane w punkcie 1 i 2. Mając na uwadze powyższe, na podstawie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 związku z art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.