VIII Ka 664/18

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VIII Ka 664/18</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 17 grudnia 2018 roku</p> <p>Sąd Okręgowy w Białymstoku VIII Wydział Karny Odwoławczy w składzie:</p> <p>Przewodniczący <strong> <!-- --> SSO Przemysław Wasilewski</strong> </p> <p>Protokolant Iwona Ostaszewska</p> <p>przy udziale Prokuratora Joanny Bąkowskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2018 roku</p> <p>sprawy:</p> <p>1.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, </strong> </p> <p>2.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">B. K.</span>, </strong> </p> <p>3.  <strong> <!-- --> <span class="anon-block">D. K.</span> </strong> </p> <p>oskarżonych o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 k.k.</a>;</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> </p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Sokółce</p> <p>z dnia 09 sierpnia 2018 roku, sygnatura akt II K 116/18</p> <p>I.  <strong> <!-- -->Zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy. </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- --> Zasądza od Skarbu Państwa na rzecz r. pr. <span class="anon-block">P. R.</span> kwotę 516,60 (pięćset szesnaście złotych sześćdziesiąt groszy) złotych, w tym kwotę 96,60 (dziewięćdziesiąt sześć złotych sześćdziesiąt groszy) złotych podatku VAT, tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym. </strong> </p> <p>III.  <strong> <!-- -->Zasądza od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 840,- (osiemset czterdzieści) złotych, tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <p>IV.  <strong> <!-- -->Zwalnia oskarżonego od ponoszenia kosztów sądowych za postępowanie odwoławcze. </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> oraz <span class="anon-block">D. K.</span> zostali oskarżeni o to, że:</p> <p>w dniu 08 października 2017 roku około godziny 17.30 w pobliżu <span class="anon-block">posesji oznaczonej numerem (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> gmina <span class="anon-block">J.</span> działając wspólnie i w porozumieniu wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">M. J.</span> w ten sposób, że <span class="anon-block">B. K.</span>, po uprzednim przewróceniu pokrzywdzonego na ziemię, kopał nogami po głowie, po czym <span class="anon-block">K. K. (1)</span> usiadł okrakiem na pokrzywdzonego i uderzał go rękoma po twarzy i głowie, następnie założył worek gospodarski na twarz i zasłoniwszy oczy pokrzywdzonemu bił go drewnianym kijem po całym ciele, natomiast <span class="anon-block">D. K.</span> stojąc w pobliżu pokrzywdzonego, zagrzewała <span class="anon-block">K. K. (1)</span> do pobicia <span class="anon-block">M. J.</span>, okrzykami „zabij go", w efekcie czego doszło do pobicia, w wyniku którego narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a> lub w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157)">art. 157</a> §, tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § l kk</a>.</p> <p>Na mocy wyroku Sądu Rejonowego w Sokółce z dnia 09 sierpnia 2018 r. w sprawie II K 116/18 oskarżeni <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">D. K.</span> zostali uznani za winnych tego, że w dniu 08 października 2017 roku około godziny 17.30 w pobliżu <span class="anon-block">posesji oznaczonej numerem (...)</span> w miejscowości <span class="anon-block">T.</span> gmina <span class="anon-block">J.</span> działając wspólnie i w porozumieniu, wzięli udział w pobiciu <span class="anon-block">M. J.</span> w ten sposób, że <span class="anon-block">B. K.</span>, po uprzednim przewróceniu pokrzywdzonego na ziemię, kopał go nogami po głowie, po czym <span class="anon-block">K. K. (1)</span> usiadł okrakiem na pokrzywdzonego i uderzał go rękoma po twarzy i głowie w wyniku czego wybił <span class="anon-block">M. J.</span> dwa zęby, następnie założył worek na twarz i zasłoniwszy oczy pokrzywdzonemu bił go drewnianym kijem po całym ciele, natomiast <span class="anon-block">D. K.</span> stojąc w pobliżu pokrzywdzonego, zagrzewała <span class="anon-block">K. K. (1)</span> do pobicia <span class="anon-block">M. J.</span>, okrzykami „zabij go", w efekcie czego doszło do pobicia, w wyniku którego pokrzywdzony doznał obrażeń ciała w postaci stłuczenia okolicy jarzmowej i kąta żuchwy po stronie lewej, barku i łokcia lewego oraz wybicia dwóch zębów, które naruszyły czynności narządu ciała trwające powyżej dni siedmiu, a także narazili pokrzywdzonego na bezpośrednie niebezpieczeństwo utraty życia albo nastąpienie skutku określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 156;art. 156 § 1)">art. 156 § 1 kk</a> lub <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a>, to jest popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> przez oskarżonych <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">D. K.</span> oraz popełnienia czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> przez oskarżonego <span class="anon-block">K. K. (1)</span> i za to oskarżony <span class="anon-block">B. K.</span> został skazany na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> na karę 7 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżona <span class="anon-block">D. K.</span> została skazana na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> na karę 5 miesięcy pozbawienia wolności; oskarżony <span class="anon-block">K. K. (1)</span> został skazany na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 158;art. 158 § 1)">art. 158 § 1 kk</a> w zb. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 2)">art. 11 § 2 kk</a>, zaś na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157 § 1 kk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 11;art. 11 § 3)">art. 11 § 3 kk</a> wymierzono mu karę 1 roku pozbawienia wolności. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 2)">art. 70 § 2 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonemu <span class="anon-block">B. K.</span> na okres próby wynoszący 2 lata. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 69;art. 69 § 1;art. 69 § 2)">art. 69 § 1 i 2 kk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 70;art. 70 § 1)">art. 70 § 1 kk</a> wykonanie orzeczonej kary pozbawienia wolności warunkowo zawieszono oskarżonej <span class="anon-block">D. K.</span> na okres próby wynoszący 2 lata. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 73;art. 73 § 2)">art. 73 § 2 kk</a> oddano oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> w okresie próby pod dozór kuratora. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 72;art. 72 § 1;art. 72 § 1 pkt. 1)">art. 72 § 1 pkt 1 kk</a> zobowiązano oskarżonych <span class="anon-block">D. K.</span> i <span class="anon-block">B. K.</span> do pisemnego informowania sądu w okresie co 6 miesięcy o przebiegu okresu próby. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 46;art. 46 § 1)">art. 46 § 1 kk</a> orzeczono od oskarżonych <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">D. K.</span> obowiązek zapłaty solidarnie na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span> kwoty 10000 złotych tytułem zadośćuczynienia za doznaną krzywdę. Na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 230;art. 230 § 2)">art. 230 § 2 kpk</a> orzeczono zwrot na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span> dowodu rzeczowego w postaci kija szczegółowo opisanego w wykazie dowodów rzeczowych nr <span class="anon-block">(...)</span>na k. 107 pod pozycją <span class="anon-block">(...)</span>, przechowywanego w <span class="anon-block"> magazynie (...)</span> w <span class="anon-block">S.</span>. Zasądzono od Skarbu Państwa na rzecz r.pr. <span class="anon-block">P. R.</span> wynagrodzenie za obronę oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> w wysokości 929,88 złotych, w tym kwotę 173,88 złotych tytułem należnego podatku VAT- stawka 23%. Zasądzono od każdego z oskarżonych <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, <span class="anon-block">B. K.</span> i <span class="anon-block">D. K.</span> na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span> kwoty po 1000 złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego oskarżyciela posiłkowego. Zwolniono oskarżonych w całości od zapłaty na rzecz Skarbu Państwa kosztów sądowych.</p> <p>Obrońca <span class="anon-block">B. K.</span> zaskarżył wyrok w całości, na korzyść oskarżonego. Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 3)">art. 438 pkt. 3 k.p.k.</a> skarżonemu wyrokowi zarzucił błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za jego podstawę i mających wpływ na treść wyroku:</p> <p>1)  polegających na uznaniu, że <span class="anon-block">B. K.</span> aktywnie uczestniczył w pobiciu <span class="anon-block">M. J.</span>, w sytuacji gdy:</p> <p>a)  z zeznań świadka <span class="anon-block">R. K.</span> oraz wyjaśnień złożonych przez <span class="anon-block">B. K.</span> oraz współoskarżonych <span class="anon-block">K. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. K.</span> wynika, że <span class="anon-block">B. K.</span> nie uczestniczył w zdarzeniu, a w momencie pobicia <span class="anon-block">M. J.</span> znajdował się w oborze, na terenie własnej posesji, gdzie wykonywał czynności gospodarskie,</p> <p>b)  z zeznań świadków <span class="anon-block">P. J.</span> oraz <span class="anon-block">S. J.</span> nie wynika, że widzieli, aby <span class="anon-block">B. K.</span> aktywnie uczestniczył w pobiciu <span class="anon-block">M. J.</span>,</p> <p>c)  z wyjaśnień złożonych przez oskarżonych wynika, że <span class="anon-block">B. K.</span> dotarł na miejsce zdarzenia w momencie, gdy pobicie już trwało i starał się odciągnąć <span class="anon-block">K. K. (1)</span> od <span class="anon-block">M. J.</span>, dążąc tym samym do zakończenia trwającego pobicia,</p> <p>2) polegających na uznaniu, że <span class="anon-block">B. K.</span> w dniu zdarzenia nie posługiwał się numerem telefonu <span class="anon-block">(...)</span>i nie wykonał z tegoż numeru w dniu 8 października 2017 r. około 17:30 połączenia do <span class="anon-block">D. K.</span> w sytuacji, gdy z zeznań świadka <span class="anon-block">R. K.</span> oraz wyjaśnień współoskarżonej <span class="anon-block">D. K.</span> wynika, że to <span class="anon-block">B. K.</span> posługiwał się tym numerem i w dniu zdarzenia telefonował do <span class="anon-block">D. K.</span> w celu poinformowania o szarpaninie <span class="anon-block">K. K. (1)</span> z <span class="anon-block">M. J.</span>, którą zauważył w trakcie wykonywania czynności gospodarskich w oborze.</p> <p>Mając na uwadze powyższe, na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 1)">art. 437 § 1 k.p.k.</a> skarżący wniósł o:</p> <p>1)  zmianę zaskarżonego wyroku poprzez uniewinnienie oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> od popełnienia zarzucanych mu czynów <strong> <!-- -->ewentualnie,</strong> </p> <p>2)  uchylenia skarżonego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi I instancji,</p> <p>3)  zwolnienie oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów i opłat sądowych w postępowaniu apelacyjnym,</p> <p>4)  zasądzenie od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy kosztów obrony z urzędu w postępowaniu apelacyjnym.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> nie zasługiwała na uwzględnienie.</p> <p>Wbrew twierdzeniom apelującego Sąd Rejonowy w niniejszej sprawie ustalił stan faktyczny w sposób prawidłowy, mając na względzie całokształt materiału dowodowego zgromadzonego w toku postępowania.</p> <p>Odnosząc się do zarzutu sformułowanego przez obrońcę oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> zauważyć należy, że zarzut błędnych ustaleń faktycznych słuszny jest tylko wówczas, gdy zasadność ocen i wniosków wyprowadzonych przez sąd z okoliczności ujawnionych w toku przewodu sądowego, nie odpowiada zasadom prawidłowego rozumowania i do swej skuteczności wymaga wskazania, jakich konkretnych uchybień z zakresu wiedzy, logiki lub doświadczenia życiowego dopuścił się sąd orzekający. Nie może on sprowadzać się do samej polemiki z ustaleniami sądu wyrażonymi w uzasadnieniu wyroku (vide: m.in. wyrok Sądu Najwyższego z 22.01.1975 r. I KR 197/74, OSNKW 58/5/1975).</p> <p>Tymczasem w niniejszej sprawie, obrońca oskarżonego kwestionując przyjęte ustalenia faktyczne nie przywołał rzeczowej argumentacji, ograniczając się w tym zakresie jedynie do przedstawienia własnego punktu widzenia, subiektywnej oceny dowodów i wskazania tych, które jego zdaniem powinny być podstawą prawidłowych ustaleń. Sąd Okręgowy nie znalazł podstaw do podzielenia tych – czysto polemicznych, przy tym opartych na wyrywkowo potraktowanych i dowolnie zinterpretowanych dowodach – argumentów autora apelacji. Zauważyć bowiem trzeba, że Sąd Rejonowy szczegółowo wskazał dlaczego dał wiarę zeznaniom świadków <span class="anon-block">P. J.</span> i <span class="anon-block">S. J.</span> a także, dlaczego treść tych zeznań potwierdza wersję zdarzenia przedstawioną przez pokrzywdzonego. Świadkowie ci nie byli wprawdzie bezpośrednimi świadkami pobicia w wyniku, którego <span class="anon-block">M. J.</span> doznał uszczerbku na zdrowiu, nie wiedzieli jakich działań podczas tego pobicia dopuścił się każdy z oskarżonych, jednakże ich niezwłoczne dotarcie na miejsce zdarzenia, po usłyszenia krzyków pokrzywdzonego i dostrzeżenie uciekających polem w stronę lasu <span class="anon-block">K.</span>, <span class="anon-block">D.</span> i <span class="anon-block">B. K.</span> jednoznacznie wskazują, że oskarżony <span class="anon-block">B. K.</span> był na miejscu tego zdarzenia. To natomiast, że uczestniczył w tym zdarzeniu jako atakujący, a nie osoba próbująca odciągnąć swojego ojca od pokrzywdzonego, pośrednio wynika z zeznań funkcjonariuszy policji przybyłych na miejsce zdarzenia - <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">K. K. (3)</span> oraz funkcjonariuszy Policji udzielających asekuracji podczas interwencji - <span class="anon-block">P. N.</span> i <span class="anon-block">D. Z.</span>, którzy wskazywali na to, że <span class="anon-block">D. K.</span> poleciła <span class="anon-block">B.</span>, by ten nic nie mówił i nie odpowiadał na pytania. Funkcjonariusze Policji <span class="anon-block">P. D.</span> i <span class="anon-block">K. K. (3)</span> zaobserwowali również, że <span class="anon-block">B. K.</span> był zmieszany, przestraszony i chciał powiedzieć coś swoim rodzicom podczas rozmowy, jednak <span class="anon-block">D. K.</span> nakazała mu by nie rozmawiał z Policją. Sąd Rejonowy szczegółowo również wskazał dlaczego przyjął, że o godzinie 17.32 połączenie przychodzące z numeru <span class="anon-block">(...)</span> na numer <span class="anon-block">(...)</span> użytkowany przez <span class="anon-block">D. K.</span> wykonał <span class="anon-block">K. K. (1)</span>, a nie <span class="anon-block">B. K.</span>. Okoliczność tą w swoich spostrzeżeniach ze zdarzenia odnotował bowiem pokrzywdzony <span class="anon-block">M. J.</span>, a fakt użytkowania telefonu przez <span class="anon-block">K. K. (1)</span> w czasie obejmującym niniejsze zdarzenie potwierdził świadek <span class="anon-block">R. J.</span>. Powyższa szczegółowo zaprezentowana w uzasadnieniu argumentacja Sądu Rejonowego wyjaśnia również dlaczego Sąd I Instancji nie dał wiary oskarżonym <span class="anon-block">B. K.</span>, <span class="anon-block">K. K. (1)</span> oraz <span class="anon-block">D. K.</span>, zeznaniom <span class="anon-block">R. K.</span> w zakresie przedstawionych przez nich twierdzeń o tym, że <span class="anon-block">B. K.</span> nie uczestniczył w zdarzeniu, a w momencie pobicia <span class="anon-block">M. J.</span> znajdował się w oborze, na terenie własnej posesji, gdzie wykonywał czynności gospodarskie oraz dlaczego nie uwzględnił ich twierdzeń co do tego, że po przybyciu na miejscu zdarzenia <span class="anon-block">B. K.</span> starał się jedynie odciągnąć <span class="anon-block">K. K. (1)</span> od <span class="anon-block">M. J.</span>. Istotne w tym zakresie były zeznania pokrzywdzonego <span class="anon-block">M. J.</span>, który dokładnie przedstawił udział każdego z oskarżonych w pobiciu z dnia 8 października 2017 r., w tym również aktywne uczestnictwo w nim <span class="anon-block">B. J.</span>, który według <span class="anon-block">M. J.</span> przewrócił go i kopał nogami po głowie. Wersja zdarzeń przedstawiona przez pokrzywdzonego, zaaprobowana następnie przez Sąd Rejonowy znajdowała potwierdzenie w pozostałym materiale dowodowym. Mimo konfliktu pomiędzy rodzinami oskarżonych i pokrzywdzonego nie było bowiem jakichkolwiek obiektywnych przyczyn do nieuwzględnienia relacji pokrzywdzonego, który dokładnie przedstawił w jaki sposób i przez kogo był atakowany oraz wskazał na zadawanie ciosów przez <span class="anon-block">B. K.</span>. W ocenie Sądu Okręgowego wersja zdarzenia z dnia 8 października 2017 r. przedstawiona w ramach postępowania, w złożonych przez oskarżonych wyjaśnieniach, oraz zeznaniach świadka <span class="anon-block">R. K.</span>, negująca aktywne uczestnictwo w inkryminowanym zdarzeniu <span class="anon-block">B. K.</span> w roli atakującego jako odosobniona, nie znajdująca jakiegokolwiek, chociażby pośredniego, potwierdzenia w pozostałych dowodach znajdujących się w aktach sprawy, została słusznie nieuwzględniona przez Sąd Rejonowy w ramach dokonywania ustaleń stanu faktycznego w niniejszej sprawie.</p> <p>W związku z tym Sąd Okręgowy nie podzielił zarzutu dokonania przez Sąd Rejonowy błędnych ustaleń faktycznych sformułowanego przez obrońcę oskarżonego.</p> <p>Nie stwierdzając innych uchybień, które mogłyby mieć wpływ na treść zaskarżonego wyroku, w tym o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439)">art. 439 k.p.k.</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 440)">art. 440 k.p.k.</a>, należało zaskarżone orzeczenie utrzymać mocy (pkt I).</p> <p>Na podstawie § 4 ust. 1 i 3 w zw. z § 17 ust. 2 pkt 4 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz.U.2016.1714, ze zm.). Sąd Okręgowy zasądził od Skarbu Państwa na rzecz obrońcy oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span> kwotę 516,60 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu odwoławczym (pkt II).</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 636;art. 636 § 1)">art. 636 § 1 k.p.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 k.p.k.</a>, § 11 ust. 2 pkt 4 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz.U.2018.265 j.t.) Sąd zasądził od oskarżonego na rzecz oskarżyciela posiłkowego kwotę 840 zł tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym (pkt III.).</p> <p>Z uwagi na trudną sytuację finansową oskarżonego <span class="anon-block">B. K.</span>, który jest uczniem i pozostaje na utrzymaniu rodziców Sąd Odwoławczy na mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art. 624 § 1 k.p.k.</a> zwolnił oskarżonego od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych za II instancję (<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624 pkt. 4)">pkt IV</a>).</p> </div>