Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I GZ 339/10

Sądy administracyjne2010-11-17
Sygnatura
I GZ 339/10
Sąd
Naczelny Sąd Administracyjny
Data orzeczenia
2010-11-17
Rodzaj
Postanowienie NSA

Sędziowie

Maria Myślińska

Rozstrzygnięcie

Oddalono zażalenie

Treść orzeczenia

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Maria Myślińska po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia "A." Spółki z o.o. w C. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 491/10 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi "A." Spółki z o.o. w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Zarządzeniem z dnia 31 sierpnia 2010 r., sygn. akt III SA/Gl 491/10, Przewodniczący Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, dalej: rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.), skarżącą "A." Spółkę z o.o. w C. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] grudnia 2009 r., nr [...], w przedmiocie podatku akcyzowego, w kwocie 6992 złotych. Zażaleniem "A." Spółka z o.o. w C. zaskarżyła powyższe zarządzenie w całości, zarzucając błędne ustalenie wysokości wpisu oraz wnosząc o zmianę zarządzenia poprzez przyznanie spółce minimalnej kwoty wpisu, co umożliwi jej uiszczenie wpisu sądowego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie posiada usprawiedliwionych podstaw. W myśl art. 199 p.p.s.a., w postępowaniu sądowoadministracyjnym strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Odstępstwem od tej zasady są przepisy regulujące zwolnienie od kosztów zawarte w dziale V, rozdział III ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Art. 239 p.p.s.a. wymienia podmioty zwolnione z obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Określony tym oraz następnymi przepisami zakres przedmiotowy i podmiotowy zwolnienia od kosztów sądowych z mocy ustawy nie obejmuje stron skarżących decyzje wydane w sprawach dotyczących podatku akcyzowego. Stwierdzenie przez skarżącą Spółkę, że ze względu na duże problemy finansowe nie jest ona w stanie uregulować wpisu w kwocie wskazanej w zarządzeniu, nie jest przyczyną, dla której można uznać zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu za wadliwe i podlegające uchyleniu lub zmianie. Powoływane przez Spółkę okoliczności dotyczące sytuacji materialnej były brane przez sąd administracyjny pod uwagę przy rozpatrywaniu wniosku o przyznanie prawa pomocy (postanowienie z dnia 25 czerwca 2010 r. oraz postanowienie z dnia 2 sierpnia 2010 r.). Tymczasem w celu skutecznego zakwestionowania prawidłowości wydania ww. zarządzenia strona powinna powołać się na naruszenie przez Przewodniczącego Wydziału obowiązujących przepisów, np. poprzez wezwanie do zapłaty wpisu w nieprawidłowej wysokości lub mimo przysługującego stronie ustawowego zwolnienia od obowiązku ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. wezwał skarżącą spółkę do uiszczenia wpisu od skargi w prawidłowej wysokości, bowiem z akt sprawy wynika, że wartość przedmiotu sporu wynosi 699.184,00 zł, a zgodnie z § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 100.000 zł – 1% wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 2.000 zł i nie więcej niż 100.000 zł. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 w związku z art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.