II GSK 296/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : sędzia NSA Cezary Pryca po rozpoznaniu w dniu 14 września 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Ł. S. Z. S. w Ł. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 21 marca 2007 r. sygn. akt I SA/Łd 180/07 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi Ł. S. Z. S. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 31 października 2006 r., Nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu Województwa Łódzkiego postanawia: oddalić skargę kasacyjną UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowieniem z dnia 21 marca 2007 r., sygn. akt I SA/Łd 180/07 odrzucił skargę Ł.S.Z.S. w Ł. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Ł. z dnia 31 października 2006 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu dotacji udzielonej z budżetu Województwa Łódzkiego oraz nakazał zwrot na rzecz skarżącego z rachunku WSA w Łodzi kwotę 125 zł tytułem zwrotu uiszczonego wpisu sądowego zaksięgowanego w dniu 20 lutego 2007 r. W uzasadnieniu Sąd podał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 7 lutego 2007 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do złożenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu Ł.S.Z.S. przed wojewódzkim sądem administracyjnym w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Złożone w dniu 16 lutego 2007 r. pełnomocnictwo nie zostało podpisane przez mocodawcę. Zdaniem Sądu, pismo to nie stanowi poświadczonego odpisu udzielonego pełnomocnictwa, ponieważ odpis to kopia lub przepisany tekst oryginalnego dokumentu. Sąd wskazał, że w związku z tym podpis pełnomocnika na pełnomocnictwie nie może zastąpić podpisu mocodawcy. Pełnomocnik zobowiązany był złożyć pełnomocnictwo podpisane przez uprawniony do tego organ Ł.S.Z.S. lub uwierzytelnioną przez siebie kopię podpisanego wcześniej pełnomocnictwa. W skardze kasacyjnej na powyższe postanowienie Ł.S.Z.S. zaskarżył je w całości oraz podniósł zarzut naruszenia przepisów postępowania, które to uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej: p.p.s.a. poprzez nie uwzględnienie odpisu pełnomocnictwa, które zostało złożone w sprawie, uwierzytelnionego przez radcę prawnego jako pełnomocnictwa prawidłowo złożonego, i na tej podstawie odrzucenia skargi, podczas gdy zgodnie z cytowanym przepisem radca prawny może sam uwierzytelnić odpis udzielonego mu pełnomocnictwa. Skarżący nie zgadza się z twierdzeniem WSA, iż musi to polegać na dołączeniu kopii pełnomocnictwa lub przepisaniu tekstu oryginalnego dokumentu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego orzeczenia w całości i przekazanie sprawy WSA w Łodzi celem ponownego rozpoznania i rozpoznania odrzuconej skargi, wstrzymanie zwrotu kwoty 125 zł wpłaconej przez stronę tytułem wpisu sądowego do czasu rozpoznania niniejszej skargi kasacyjnej, a także zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej strona skarżąca podniosła, że dokument złożony w sprawie oprócz słowa "odpis" zawierał również sformułowanie "potwierdzam za zgodność z oryginałem radca prawny D. O.". W ocenie strony odpis nie musi zawierać dokładnie wszystkich elementów dokumentu oryginalnego, jak również nie musi być jego kopią. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna z braku usprawiedliwionych podstaw nie zasługuje na uwzględnienie. Istotą niniejszej sprawy jest kwestia, jakim wymaganiom powinien czynić zadość dokument wskazujący na umocowanie radcy prawnego do udziału w sprawie. Stosownie do art. 37 § 1 p.p.s.a. pełnomocnik jest obowiązany przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Przepis ten rozróżnia pełnomocnictwo od uwierzytelnionego odpisu, przewidując alternatywnie możliwość ich dołączenia do akt sprawy. W niniejszej sprawie pełnomocnik dołączył niewłaściwe pełnomocnictwo, dlatego też został wezwany do nadesłania pełnomocnictwa procesowego do działania przed wojewódzki sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 p.p.s.a. oraz do złożenia dokumentu określającego umocowanie do podpisania pełnomocnictwa w terminie 7 dnia od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Pełnomocnik strony wykonał co prawda wezwanie Sądu, jednakże załączony odpis pełnomocnictwa nie mógł zostać uznany za prawidłowy, gdyż brak jest na dokumencie podpisu osoby upoważnionej do umocowania radcy prawnego do podejmowania czynności procesowych za stronę. Pojęcie pełnomocnictwa ma dwojakie znaczenie: z jednej strony oznacza pochodzące od mocodawcy umocowanie pełnomocnika do działania w imieniu mocodawcy, z drugiej natomiast strony jest to dokument obejmujący (potwierdzający) to umocowanie (uchwała SN z dnia 27 listopada 2003 r., III CZP 74/03, publ. OSNC 2005 nr 1, poz. 6). Z istoty udzielania pełnomocnictwa wynika, iż jest to czynność prawna, której treścią jest oświadczenie woli mocodawcy upoważniające ściśle określoną osobę do dokonywania określonych czynności prawnych i reprezentacji. Pełnomocnictwo powinno być udzielone w formie pisemnej albo przez oświadczenie złożone przed sądem, które to oświadczenie musi być odnotowane do protokołu. Pełnomocnictwo udzielone na piśmie wymaga podpisu mocodawcy, ale jeśli strona nie może się podpisać sama, to pełnomocnictwo podpisuje osoba przez nią upoważniona ze wskazaniem braku podpisu strony. Podpis mocodawcy na pełnomocnictwie procesowym nie musi być czytelny (por. postanowienie SN z dnia 17 sierpnia 2000 r., II CKN 894/00, LEX 51989). Jeśli pełnomocnik składa odpis, a nie oryginał pełnomocnictwa, to odpis ten powinien być uwierzytelniony. Co prawda uwierzytelnienie odpisu oznacza, iż jest on zgodny z oryginałem nie dowodzi jednak autentyczności podpisu mocodawcy ponieważ zgodnie z przyjętą przez doktrynę zasadą podpis mocodawcy na pełnomocnictwie nie wymaga uwierzytelnienia. W niniejszej sprawie pełnomocnik załączył pismo zatytułowane "pełnomocnictwo", jednakże z jego treści nie wynika kto w imieniu Ł.S.Z.S. udzielił tego pełnomocnictwa i czy osoba ta była upoważniona do dokonania tej czynności prawnej. W związku z powyższym Sąd słusznie uznał, że przesłany na żądanie dokument nie jest należycie uwierzytelniony, a tym samym niezachowane zostały wymogi formalne pisma procesowego w rozumieniu art. 49 §1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a. skutkiem czego, z powodu nieusunięcia braku formalnego w sposób przewidziany w art. 49 § 1 p.p.s.a. w zakreślonym terminie skarga kasacyjna podlegała odrzuceniu. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż skarga kasacyjna podlega oddaleniu na podstawie art. 182 i art. 184 p.p.s.a.