II SA/Gl 720/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodnicząca Sędzia NSA Ewa Krawczyk po rozpoznaniu w dniu 16 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. N. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie zezwolenia na realizację inwestycji drogowej w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją Wojewoda [...] utrzymał w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia [...] r., nr [...] zezwalającą na realizację inwestycji drogowej polegającej na budowie drogi gminnej klasy L wraz z budową oświetlenia ulicznego, kanalizacji deszczowej, kanalizacji sanitarnej, kanalizacji teletechnicznej i sieci wodociągowej dla zadania pn. "Gospodarcza Brama [...] – etap I: Uruchamianie [...] Strefy Gospodarczej – [...] Park Naukowo- Technologiczny, zad. 3 – Budowa infrastruktury technicznej na potrzeby SPN-T – etap I" oraz zatwierdzającą podział nieruchomości wyznaczony liniami rozgraniczającymi i projekt budowlany. Decyzji nadano rygor natychmiastowej wykonalności. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego M. N. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Ustosunkowując się do wniosku Gmina S. wskazała, że w dniu 23 września 2011 r. został spisany między skarżącą a inwestorem protokół uzgodnień, na mocy którego M. N. oświadczyła, że nie będzie utrudniać robót budowlanych. Z uwagi na tę okoliczność Gmina podniosła sprzeciw wobec zgłoszonego wniosku o wstrzymanie wykonania akcentując, że inwestycja współfinansowana jest ze środków Unii Europejskiej w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa [...] na lata 2007-2013, wobec tego uwzględnienie wniosku skarżącej narazi inwestora na utratę kilkumilionowego dofinansowania na skutek niedochowania wymaganych terminów realizacji projektu. Rozpatrując wniosek Wojewódzki Sąd Administracyjny, zważył: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie ustawy, stanowi, że wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 ustawy sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie tego aktu lub czynności w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W świetle powyższej regulacji wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności stanowi odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy, a zatem odnośni się jedynie do okoliczności faktycznych o charakterze nadzwyczajnym. Okoliczności te sąd winien ocenić zarówno w stosunku do strony skarżącej, jak i uczestników postępowania, bowiem konsekwencje wstrzymania bądź braku wstrzymania zaskarżonego aktu mogą dotykać w takim samym stopniu inwestora jak i pozostałe strony tego postępowania. Rozpatrując złożony wniosek należy mieć zatem na uwadze, że postanowienie wstrzymujące wykonanie decyzji zezwalającej na realizację inwestycji drogowej stanowić może dużą dolegliwość przede wszystkim dla inwestora nierzadko powodując większą szkodę niż ta, jaka może wyniknąć z kontynuowania robót budowlanych prowadzonych w oparciu o zaskarżoną decyzję. Taka też sytuacja może mieć miejsce w niniejszej sprawie, albowiem Gmina S. realizuje inwestycję współfinansowaną ze środków unijnych, jest zatem związana wyznaczonymi terminami pod rygorem utraty wsparcia finansowego. Nadto zauważyć należy, że choć ustawodawca nie nałożył na stronę skarżącą obowiązku wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu przewidziane w art. 61 § 3 ustawy, tym niemniej uprawdopodobnienie przez wnioskodawcę podstaw złożonego wniosku powinno być rozpatrywane w kategoriach podejmowania działań we własnym procesowym interesie. Tymczasem skarżąca składając przedmiotowy wniosek nie uprawdopodobniła okoliczności uzasadniających zgłoszone żądanie, w szczególności zaś nie przedstawiła rzeczowej argumentacji w celu wykazania, a przynajmniej uprawdopodobnienia jaka szkoda powstanie w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji i w czym upatruje nieodwracalność skutków tego aktu. Podkreślić wymaga, że podniesione w skardze uwagi wskazujące na wady prawne zaskarżonej decyzji na obecnym etapie postępowania sądowego nie mogą być rozpatrywane, albowiem dopiero w orzeczeniu kończącym postępowanie w sprawie Sąd zajmie stanowisko co do ewentualnego naruszenia przez organ prawa oraz jego skutków. Jednocześnie działając z urzędu Sąd nie dopatrzył się przesłanek wyliczonych enumeratywnie w art. 61 § 3 ustawy. W świetle wskazanych okoliczności, Sąd działając na podstawie art. 61 § 3 ustawy, orzekł jak w sentencji postanowienia.