II SA/Wa 1400/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Ewa Pisula-Dąbrowska Po rozpoznaniu w dniu 28 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia R. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1400/10 w sprawie ze skargi R. P. na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia dokumentów zawierających dane wrażliwe funkcjonariusza postanawia: - odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1400/10 Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną R. P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 maja 2011 r. o sygn. akt II SA/Wa 1400/10 w sprawie ze skargi na decyzję Prezesa Instytutu Pamięci Narodowej – Komisja Ścigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie udostępnienia dokumentów, zawierających dane wrażliwe funkcjonariusza. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 9 sierpnia 2011 r. W dniu 16 sierpnia 2011 r. R. P. złożył do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem tutejszego Sądu, zażalenie w którym podtrzymał treść swojej skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 194 § 1 pkt 7 w zw. z § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, których przedmiotem jest odrzucenie skargi kasacyjnej. Zażalenie takie powinno być sporządzone przez adwokata lub radcę prawnego. Stosownie zaś do postanowień art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym zażalenie wniesione po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalne, jak również zażalenie, którego braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Zażalenie R. P. z dnia 16 sierpnia 2011 r., zostało sporządzone i podpisane osobiście przez samego skarżącego. Stwierdzić zatem należy, iż skarżący nie zastosował się do obowiązku sporządzenia pisma przez adwokata lub radcę prawnego, czyli do tzw. przymusu adwokacko – radcowskiego, co czyni zażalenie niedopuszczalnym. W związku z powyższym, na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 ustawy i art. 197 § 2 - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.