III OW 45/21

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Małgorzata Masternak-Kubiak Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak Sędzia NSA Teresa Zyglewska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Marszałka Województwa [...] o rozstrzygniecie sporu o właściwość pomiędzy Marszałkiem Województwa [...] a Starostą [...] w przedmiocie wskazania organu właściwego do zmiany decyzji na przetwarzanie odpadów postanawia: wskazać jako organ właściwy w sprawie Starotę [...]. UZASADNIENIE Marszałek Województwa [...] wystąpił z wnioskiem o rozstrzygnięcie sporu o właściwość pomiędzy nim a Starostą [...] w sprawie zmiany decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. udzielającej S.J. zezwolenia na przetwarzanie odpadów przy ul. [...] w G. na działce ew. nr [...] obręb [...], gm. [...]. Marszałek wskazał, że do Starostwa Powiatowego w [...] w dniu [...] marca 2020 r. wpłynął wniosek S.J. w sprawie zmiany decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] lutego 2016 r. udzielającej zezwolenia na przetwarzanie odpadów poza instalacjami przy ul. [...] w G. na działce ewid. [...]. Starosta [...] wniosek ten przekazał Marszałkowi Województwa [...] jako organowi właściwemu do rozpoznania sprawy wywodząc, że zgodnie z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach organem właściwym do wydania zezwolenia jest marszałek województwa. Starosta wskazał, że wnioskodawca złożył odrębny wniosek o wydanie zezwolenia na zbieranie odpadów na działkach nr [...] położonych przy ul. [...] w G. Marszałek stwierdził, że art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie ma w tym przypadku zastosowania, albowiem przedsiębiorca wniósł o zmianę odrębnej decyzji na przetwarzanie odpadów. Zatem w tym przypadku nie mamy do czynienia z decyzją łączną w postaci zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów, lecz z dwoma odrębnymi decyzjami – jedną na przetwarzanie odpadów i drugą na zbieranie odpadów. Ponadto Marszałek, dla oceny czy zachodzi jego właściwość, wyjaśnił, czy przetwarzanie odpadów odbywa się poza instalacjami, czy też w instalacjach. W tym zakresie Marszałek ustalił, że w sprawie mamy do czynienia ze stacjonarnym urządzeniem technicznym, które może powodować emisje, a co za tym idzie przetwarzanie odpadów odbywa się w instalacji. Biorąc pod uwagę moc przerobową tej instalacji 0,38 ton na dobę, z uwagi na treść § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia Rady Ministrów z 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko nie można jej zaliczyć do przedsięwzięć zawsze znacząco oddziałujących na środowisko. W odpowiedzi na wniosek Starosta [...] wniósł o wskazanie jako organu właściwego do rozpoznania sprawy Marszałka Województwa [...], wskazując, że wniosek przedsiębiorcy dotyczy zmiany zezwolenia na przetwarzanie odpadów na działce nr [...] obręb [...], gm. [...], ul. [...] w G., gdzie prowadzone jest przedsięwzięcie wymienione w art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach, a co za tym idzie zastosowanie na art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach wskazujący, że organem właściwym do rozpoznania sprawy jest marszałek województwa. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej: "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). W tej sprawie przedsiębiorca wystąpił o zmianę decyzji zezwalającej na przetwarzanie odpadów z uwagi na treść przepisów ustawy z dnia 20 lipca 2018 r. o zmianie ustawy o odpadach oraz niektórych innych ustaw. Przepisy tej ustawy nakładają na podmioty dysponujące stosownymi zezwoleniami na przetwarzanie lub zbieranie odpadów, obowiązek wystąpienia z wnioskiem o zmianę tych decyzji do właściwego organu, w celu dostosowania ich do obecnie obowiązujących wymagań prawnych. Właściwość organu do wydania decyzji zezwalającej na prowadzenie zbierania odpadów i prowadzenie przetwarzania odpadów wynika z art. 41 ust. 3 ustawy o odpadach. Przepis ten enumeratywnie wymienia przypadki (rodzaje i skalę działalności w zakresie gospodarki odpadami), w których właściwym organem jest marszałek województwa, natomiast w pozostałych sprawach właściwy jest starosta. Z art. 41 ust. 1 ustawy o odpadach wynika, że ustawodawca przewiduje konieczność uzyskania zezwolenia na dwa rodzaje działalności w zakresie gospodarki odpadami – zbieranie odpadów i przetwarzanie odpadów. Na wniosek podmiotu występującego o wydanie zezwolenia właściwy organ może także wydać tzw. decyzję łączną, a więc zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów (art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach). Do wydania tego rodzaju zezwolenia stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące zezwolenia na zbieranie odpadów oraz zezwolenia na przetwarzanie odpadów (art. 41 ust. 8 ustawy o odpadach). Zasadą jest zatem uzyskanie dwóch odrębnych decyzji (zezwoleń), natomiast decyzja łączna jest wyjątkiem od tej zasady. Powyższe ma zasadniczy wpływ na wykładnię przepisów o właściwości organów w tych sprawach. Zgodnie bowiem z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach, w przypadku prowadzenia w tym samym miejscu przedsięwzięć, z których co najmniej jedno należy do przedsięwzięć wymienionych w art. 41 ust. 3 pkt 1, organem właściwym do wydania zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów jest marszałek województwa. Ustalenie w tej sprawie, że przedsiębiorca na tym samym terenie prowadzi jednocześnie działalność polegającą na zbieraniu odpadów nie uzasadnia zastosowania art. 41 ust. 6 w związku z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach. Powyższe przepisy miałyby zastosowanie tylko w przypadku, gdyby przedsiębiorca wystąpił o zezwolenie na przetwarzanie i zbieranie odpadów (o wydanie decyzji łącznej). Uzyskanie decyzji łącznej jest wyjątkiem, a zatem normy z art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach nie należy wykładać rozszerzająco. Potwierdza to także art. 41 ust. 9 ustawy o odpadach, który stanowi, że ilekroć w ustawie jest mowa o zezwoleniu na zbieranie odpadów lub zezwoleniu na przetwarzanie odpadów rozumie się przez to również zezwolenie na zbieranie i przetwarzanie odpadów. Sytuacja więc, o której mowa w art. 41 ust. 6 ustawy o odpadach dotyczy jedynie podmiotu, który składając wniosek skorzysta z rozwiązania zawartego w art. 41 ust. 5 ustawy o odpadach, to jest kiedy działalność wymagająca uzyskania zezwolenia na zbieranie odpadów i na przetwarzanie odpadów prowadzona jest w tym samym miejscu i może zostać na wniosek strony objęta jednym zezwoleniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt II OW 214/14, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lutego 2020 r., sygn. akt II OW 141/19). W rozpoznawanej sprawie Spółka wystąpiła wyłącznie o zmianę decyzji w sprawie zezwolenia na przetwarzanie odpadów, a zatem art. 41 ust. 6 w związku z art. 41 ust. 3 pkt 1 ustawy o odpadach nie znajdują zastosowania. Ponadto przedsięwzięcie to nie zalicza się do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko zgodnie z rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 10 września 2019 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziałać na środowisko. Z uwagi bowiem na moc przerobową instalacji 0,38 ton na dobę nie może ono zostać zaliczone do przedsięwzięć, o których mowa w § 2 ust. 1 pkt 47 rozporządzenia. Oznacza to, że właściwym organem będzie Starosta [...] na podstawie art. 41 ust. 3 pkt 2 ustawy o odpadach. Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny wskazał Starostę [...] jako organ właściwy w sprawie.