II SA/Po 377/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wiesława Batorowicz po rozpoznaniu w dniu 4 października 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. W. z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego postanawia odrzucić skargę /-/ W. Batorowicz UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] grudnia 2005 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Ś. W., udzielił S. K. pozwolenia na użytkowanie rozbudowanego budynku produkcyjnego masarni z ubojnią, położonego w S. przy ul. [...], gmina K., na działkach nr ewid. [...] i [...]. W decyzji zawarto prawidłowe pouczenia o sposobie i terminie wniesienia odwołania. Od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ś. W. A.G. wniosła skargę bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie oddalenie i podtrzymał dotychczasowe stanowisko. Wskazał, iż zaskarżona decyzja jest ostateczna. Nie wniesiono odwołania, co oznacza nie wyczerpanie środków zaskarżenia. A. G. nie była nadto stroną postępowania prowadzonego w sprawie udzielenia pozwolenia na użytkowanie (art. 59 ust. 7 ustawy Prawo budowlane). Organ poddał pod wątpliwość zachowanie terminu do wniesienia skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Stosownie do treści art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2 przepisu). W niniejszej sprawie skarżąca wniosła skargę na decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, mimo iż przysługiwał jej środek zaskarżenia w postaci odwołania do Wielkopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w P.(w decyzji zawarto stosowne pouczenie). Powyższego nie zmienia fakt, iż decyzja nie została skarżącej doręczona. W terminie ustawowym strona mogła wnieść odwołanie, a jeżeli o decyzji dowiedziała się później – żądanie wznowienia postępowania (art. 145 § 1 pkt 4 k.p.a.). Dodatkowo Sąd wyjaśnia, iż w przypadku złożenia odwołania czy wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego, ustalenie interesu prawnego następuje w toku ich rozpoznania na podstawie stanu faktycznego wynikającego z dowodów zebranych przez organ pierwszej instancji wraz z ich ewentualnym uzupełnieniem (w przypadku odwołania także zgodnie z art. 136 k.p.a.; por. uchwała składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 5 lipca 1999 r. sygn. akt OPS 16/98, publ. ONSA 1999, z. 4, poz. 119; wyrok z dnia 5 lipca 2006 r. sygn. akt II OSK 942/05, publ. ONSAiWSA 2007/2/50). Zaznaczyć przy tym należy, że stroną w postępowaniu w sprawie pozwolenia na użytkowanie jest wyłącznie inwestor. Mając na względzie powyższe, z uwagi na art. 52 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Dlatego stąd też orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ W. Batorowicz