II GSK 1862/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Jan Bała po rozpoznaniu w dniu 22 września 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku TS-T. S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej TS-T. S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 299/11 w sprawie ze skargi TS-T. S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej postanawia: oddalić wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 28 kwietnia 2011 r., sygn. akt VI SA/Wa 299/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. oddalił skargę TS-T. S. Sp. z o.o. z siedzibą w G. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku TS-T. S. Sp. z o.o. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego wniosku podniesiono, że rozpowszechnienie informacji o nałożeniu kary pieniężnej na jeden z podmiotów działających w branży transportowej, spowoduje utratę zaufania potencjalnych kontrahentów w stosunku do spółki, co spowoduje zmniejszenie ilości zleceń i przychodów skarżącego. Zdaniem skarżącego informacja taka podważy dobrą opinię spółki. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), (dalej p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd uprawniony jest do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo stwierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest w stosunku do wnioskodawcy zasadne. Oznacza to, że skarżąca pomimo ciążącego na niej obowiązku, nie wykazała zaistnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Ograniczyła się do twierdzeń, że wykonanie decyzji nakładającej karę pieniężną może znacznie utrudnić prowadzenie działalności gospodarczej i podważy dobrą opinię w branży transportowej. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, okoliczności faktyczne podniesione w uzasadnieniu wniosku nie prowadzą do konsekwencji przewidzianych w cytowanym powyżej przepisie. Skarżąca nie wskazała w szczególności żadnych konkretnych okoliczności faktycznych, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Zauważyć należy, iż prowadząc działalność gospodarczą, która z ustawy podlega kontroli organów administracji, strona powinna się liczyć z tym, iż podejmowane przez nią działania w ramach tejże działalności będą przedmiotem oceny zgodności z przepisami prawa przez odpowiednie władze. Takie sytuacje wpisane są w ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej w branży transportowej i nie powodują zaistnienia takich skutków faktycznych, które spowodowałyby trwałą zmianę rzeczywistości (opinii skarżącej), albowiem wyrok Sądu I instancji jest na obecnym etapie postępowania nieprawomocny i nie jest przesądzone czy istniejąca decyzja nie zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku i orzekł jak w sentencji.