II SA/Bd 761/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jerzy Bortkiewicz Sędziowie sędzia WSA Grzegorz Saniewski asesor WSA Katarzyna Korycka (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 października 2021 r. sprawy ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wznowienia postępowania 1. uchyla zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...], 2. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...]([...]) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] grudnia 2020 r. skarżąca R. P. wniosła o wznowienie postępowania zakończonego ostatecznym postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] uzgadniającym w zakresie ochrony gruntów rolnych i leśnych projekt decyzji o warunkach zabudowy na rzecz Gminy Ł. (inwestor) dla zmiany zagospodarowania terenu polegającej na budowie trzech budynków handlowo-produkcyjno-usługowych wraz z niezbędną infrastrukturą techniczną na terenie działki nr [...] w miejscowości P., gmina Ł.. Skarżąca wnioskując o wznowienie ww. postępowania, powołała się na przesłankę wznowieniową z art. 145 § 1 pkt 4 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 256 ze zm., dalej powoływanej jako "kpa") w związku z pominięciem jej, jako strony postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy, w ww. postępowaniu uzgodnieniowym i niedoręczeniem postanowienia uzgadniającego z dnia [...] sierpnia 2020 r. Starosta T., po rozpatrzeniu ww. wniosku, postanowieniem z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...].DS odmówił wznowienia postępowania zakończonego ww. ostatecznym postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. wskazując, że podmioty inne niż inwestor nie mogą wykazać interesu prawnego w postępowaniu uzgodnieniowym, skoro zażalenie na postanowienie w sprawie uzgodnienia przysługuje jedynie inwestorowi i, że w związku z tym wyłączona jest możliwość żądania wznowienia przedmiotowego postępowania uzgodnieniowego przez inny podmiot niż inwestor. Ponadto organ podniósł, że podanie o wznowienie postępowania oparte o przesłankę z art. 145 § 1 pkt 4 kpa wnosi się w terminie miesiąca od dnia kiedy strona dowiedziała się o kwestionowanym rozstrzygnięciu, tymczasem w sprawie – jak wynika z informacji uzyskanej z Urzędu Gminy Ł. (notatka służbowa z przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2020 r. rozmowy telefonicznej z pracownikiem Urzędu Gminy Ł. - B. P.) - przedstawiciel skarżącej aplikant radcowski E. S. zapoznał się w dniu [...] września 2020 r. w Urzędzie Gminy Ł. z aktami sprawy dotyczącymi ustalenia warunków zabudowy, w tym również postanowieniem Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. Organ wskazał również na merytoryczną prawidłowość postanowienia uzgadniającego. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie, w którym domagając się jego uchylenia, zarzuciła organowi I instancji istotne naruszenie szeregu wyszczególnionych przepisów postępowania administracyjnego oraz prawa materialnego, poprzez błędne przyjęcie, że postanowienie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. nie podlega weryfikacji w trybie wznowienia postępowania na wniosek innego podmiotu niż inwestor, a także poprzez nieprawidłowe uznanie że skarżąca dowiedziała się o tym postanowieniu dnia [...] września 2020 r., gdy tymczasem takie twierdzenie nie znajduje oparcia w materiale dowodowym, zaznaczając że z notatki urzędowej z przeprowadzonej w dniu [...] grudnia 2020 r. rozmowy telefonicznej z B. P. nie wynika ani że E. S. zapoznała się z postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r., ani że znajdowało się ono w aktach sprawy udostępnionych E. S., a nawet hipotetyczne przyjęcie, że postanowienie to było w aktach sprawy nie oznacza, że E. S. zapoznała się z treścią tego dokumentu. Skarżąca podniosła, że dowiedziała się o postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2020 r. dopiero dnia [...] listopada 2020 r. tj. w dniu odebrania decyzji o warunkach zabudowy, gdyż ww. postanowienie nie znajdowało się w aktach sprawy dotyczących ustalenia warunków zabudowy, z którymi dnia [...] września 2020 r. w Urzędzie Gminy Ł. zapoznał się przedstawiciel spółki E. S.. Ponadto, zadaniem skarżącej, naruszenie w sprawie przepisów prawa wynikało także z niewłaściwego przyjęcia przez organ, że wniosek o wznowienie postępowania, który organ uznał za niedopuszczalny może jednocześnie być uznany za spóźniony, oraz z przedwczesnego dokonania oceny merytorycznych zarzutów skarżącej względem postanowienia Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. Skarżąca złożyła równocześnie wniosek o przeprowadzenie dodatkowych dowodów na poparcie jej twierdzeń, w tym m.in. z załączonych wydruków skanów dokumentów z akt sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy wykonanych dnia [...] września 2020 r. w Urzędzie Gminy Ł. przez E. S. (w których – jak zaznaczyła skarżąca - brak jest postanowienia z dnia [...] sierpnia 2020 r. i które obrazują że udostępnione dokumenty nie były spięte i nie tworzyły zwartej całości) oraz z zeznań świadków – pracowników Urzędu Gminy Ł.: B. P. i J. B. na okoliczność w szczególności tego jakie dokumenty udostępniono w dniu [...] września 2020 r. E. S. i jak prowadzone były akta postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy. Po rozpatrzeniu ww. zażalenia Samorządowe Kolegium Odwoławcze (SKO) w T. postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. SKO stwierdziło, że postanowienie organu I instancji odpowiada prawu, gdyż wniosek skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 148 § 2 kpa, na co wskazuje całokształt okoliczności sprawy (tj. okoliczność zapoznania się w dniu [...] września 2020 r. przez przedstawiciela skarżącej z aktami sprawy dotyczącymi ustalenia warunków zabudowy, fakt wpłynięcia przed tą datą do Urzędu Gminy Ł. postanowienia Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r., a także wynikająca z urzędowych zasad obiegu dokumentów powinność bez zbędnej zwłoki przekazania i dołączenia do akt sprawy tego postanowienia) i co potwierdziło dodatkowo przeprowadzone przez SKO postępowanie wyjaśniające i pozyskane w jego ramach pismo z dnia [...] lutego 2021 r., wydane z upoważnienia Wójta Gminy Ł. przez Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju Urzędu Gminy Ł. – A. K., w którym ten ostatni oświadczył, że w dniu [...] września 2020 r. przedstawiciel skarżącej E. S. zapoznała się z aktami sprawy dotyczącymi ustalenia warunków zabudowy zawierającymi postanowienie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz, że przed ich udostępnieniem osobiście zapoznał się z tymi aktami sprawy (przygotowanymi do wglądu przez pracownika B. P.) i potwierdza, że w aktach sprawy znajdowało się postanowienie Starosty [...] z dnia [...] sierpnia 2020 r. Zdaniem SKO, skoro ww. postanowienie – wbrew twierdzeniom skarżącej - znajdowało się w aktach sprawy i skoro z aktami sprawy zapoznała się aplikant radcowski, a więc osoba nieprzypadkowa, to wynika z tego, że osoba ta w dniu [...] września 2020 r. zapoznała się z całością udostępnionej dokumentacji, w tym i z ww. postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. Oznacza to, że skarżąca o przedmiotowym postanowieniu dowiedziała się w dniu [...] września 2020 r., a nie jak twierdzi w dniu otrzymania decyzji o warunkach zabudowy tj. [...] listopada 2020 r. To natomiast stanowi o niedochowaniu miesięcznego terminu z art. 148 § 2 kpa, gdyż wniosek o wznowienie postępowania został nadany listem poleconym dnia [...] grudnia 2020 r. SKO stwierdziło przy tym, że zbędnym w sprawie było przeprowadzenie wszystkich zawnioskowanych przez skarżącą dowodów w sytuacji, gdy kwestię dotyczącą dochowania terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania SKO wyjaśniło z urzędu w sposób niebudzący wątpliwości. SKO wskazało też, że wobec niedochowania w sprawie terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, nie było potrzeby odnoszenia się do kwestii posiadania przez skarżącą, która nie jest inwestorem, przymiotu strony postępowania, jako że ocena tego aspektu sprawy mogłaby mieć miejsce po wznowieniu postępowania. Skarżąca spółka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na powyższe postanowienie SKO, w której domagając się jego uchylenia oraz uchylenia poprzedzającego je postanowienia Starosty [...] z dnia [...] stycznia 2021 r., podtrzymała w całości zarzuty i argumentację wyrażone w zażaleniu na postanowienie organu I instancji w kwestii przyjętego przez organy stanowiska, iż wniosek skarżącej o wznowienie postępowania został złożony z przekroczeniem terminu wskazanego w art. 148 § 2 kpa. Dodatkowo skarżąca zarzuciła SKO, że pomimo przeprowadzenia uzupełniającego postępowania wyjaśniającego, nie uniemożliwiło ono skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dodatkowo dowodów przed wydaniem zaskarżonego postanowienia. Podniosła też zarzut nieprzeprowadzenia zawnioskowanych przez skarżącą dowodów i brak formalnego oddalenia złożonych przez nią wniosków dowodowych oraz nieodniesienia się do zarzutów skarżącej, a także zarzut błędnego uznania pisma Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju z dnia [...] lutego 2021 r. wraz z załącznikami za dokumenty wiarygodne i obdarzone mocą dowodową, zarzut wydania zaskarżonego postanowienia w oparciu o niewyczerpująco zgromadzony materiał dowodowy (z całkowitym pominięciem dowodów zawnioskowanych przez skarżącą) i oceniony w sposób wybiórczy, zarzut poczynienia nieuprawnionych domniemań (co do kwestii sposobu obiegu dokumentów w Urzędzie Gminy Ł., odnośnie zapoznania się przez przedstawiciela skarżącej w dniu [...] września 2020 r. z postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2020 r. oraz znajdowania się tego postanowienia w aktach sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy) oraz zarzut niedostrzeżenia przez SKO naruszenia art. 24 §1 pkt 5 kpa w związku z wydaniem postanowienia z dnia [...] stycznia 2021 r. z upoważnienia Starosty [...] przez A. K. – Naczelnika Wydziału Środowiska, która podlegała wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie z wniosku z dnia [...] grudnia 2020 r. o wznowienie postępowania, gdyż wydała ona również z upoważniania Starosty [...] w postępowaniu uzgodnieniowym postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r., którego dotyczył wniosek o wznowienie postępowania, co powinno skutkować uchyleniem przez SKO zaskarżonego postanowienia i przekazaniem sprawy organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Odnoszą się do zarzutu naruszenia art. 24 §1 pkt 5 kpa, SKO podkreśliło że postanowienie o odmowie wznowienia postępowania jest postanowieniem proceduralnym, niedotyczącym meritum sprawy, że wydaje się je po dokonaniu czysto formalnej oceny podstaw wznowienia postępowania, że w okolicznościach sprawy SKO tak jak organ I instancji dostrzegło przesłanki do odmowy wznowienia postępowania i, że organy administracji obowiązuje wynikająca z art. 12 § 1 kpa zasada szybkiego działania w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosowanie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sprawowana przez sądy administracyjne kontrola działalności administracji publicznej, w zakresie określonym w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przez sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm., dalej powoływanej jako "ppsa"), dokonywana jest w oparciu o kryterium zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle art. 3 § 2 pkt 1 ppsa kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na postanowienia. W wyniku takiej kontroli Sąd bada "kaskadowo" w pierwszej kolejności czy w sprawie nie doszło do rażącego naruszenia prawa dającego podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, następnie naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania, po czym naruszenia przepisów postępowania administracyjnego w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy oraz naruszenia prawa materialnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Sąd nie rozstrzyga sprawy administracyjnej merytorycznie, lecz ocenia zgodność aktu z przepisami prawa. Oceniając legalność zaskarżonego postanowienia zgodnie ze wskazanymi wyżej kryteriami, Sąd stwierdził konieczność uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi, przede wszystkim ze względu na okoliczność, że w sprawie doszło do naruszenia prawa, o którym mowa w art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa. Zgodnie z art. 24 § 1 pkt 5 kpa pracownik organu administracji publicznej podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu w sprawie, w której brał udział w wydaniu zaskarżonej decyzji. Prawidłowa wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że pracownik, który brał udział w wydaniu decyzji w postępowaniu zwyczajnym, podlega wyłączeniu od udziału w postępowaniu nadzwyczajnym, w którym ta decyzja ma być weryfikowana; dotyczy to także czynności związanych z badaniem i rozstrzyganiem o dopuszczalności uruchomienia postępowania nadzwyczajnego – wznowienia postępowania czy też wszczęcia postępowania nieważnościowego (por. np. wyrok NSA z dnia 9 czerwca 2016 r., sygn. akt II GSK 135/15; wyrok WSA w Rzeszowie z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Rz 1111/19; wyrok WSA w Łodzi z dnia 22 stycznia 2020 r., sygn. akt II SA/Łd 648/19 - dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl/cbo/query). Jednocześnie należy wskazać, że przepis art. 24 § 1 pkt 5 kpa z uwagi na regulacje zawarte w art. 126 w zw. z art. 145 § 1 pkt 3 kpa znajduje odpowiednie zastosowanie do wydanego w sprawie postanowienia uzgodnieniowego, od którego przysługuje zażalenie inwestorowi (art. 53 ust. 5 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym – t.j. Dz.U. z 2020 r. poz. 293 ze zm., dalej powoływanej jako "upzp"). Skoro zatem w niniejszym przypadku zarówno postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r. nr [...] w sprawie uzgodnienia projektu decyzji o warunkach zabudowy, jak i postanowienie z dnia [...] stycznia 2021 r. nr [...] o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zakończonej ww. postanowieniem uzgadniającym zostały podpisane przez tę samą osobę działającą w imieniu Starosty [...] tj. Naczelnika Wydziału Środowiska A. K., to tym samym w sprawie doszło do naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa. Należy przy tym zauważyć, że ww. pracownik, który podlegał wyłączeniu, nie tylko brał udział w postępowaniu nadzwyczajnym tj. w sprawie w czynnościach związanych z badaniem dopuszczalności wszczęcia postępowania nadzwyczajnego, ale także w ramach tej wstępnej weryfikacji możliwości uruchomienia postępowania nadzwyczajnego wydał orzeczenie – a zatem naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa, miało postać kwalifikowaną. Procesowe skutki takiego rodzaju naruszenia art. 24 § 1 pkt 5 kpa określa art. 145 § 1 pkt 3 kpa, kwalifikując je jako przesłankę wznowieniową (przesłanką wznowienia postępowania jest "wydanie decyzji" przez pracownika podlegającego wyłączeniu, a nie "udział" takiego pracownika w postępowaniu, w którym wydano ten akt). Do wydanego w sprawie postanowienie o odmowie wznowienia postępowania zachodzi zatem przyczyna wznowieniowa z art. 145 § 1 pkt 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 kpa i art. 126 kpa. Naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa, zwłaszcza kwalifikowane, samo przez się implikuje potrzebę powtórzenia czynności jurysdykcyjnych – takie założenie przyjmuje się przy wykładni przyczyny wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 3 kpa. Analogiczne założenie należy przyjąć, ilekroć odnośne naruszenie – zachodzące w odniesieniu do orzeczenia wydanego przez organ I instancji – zostanie zidentyfikowane przez organ II instancji w ramach postępowania odwoławczego lub zażaleniowego. Adekwatnym działaniem organu II instancji jest wtedy wydanie rozstrzygnięcia kasacyjnego. Zasada dwuinstancyjności zakłada prawo do dwukrotnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy, przy czym liczy się tylko takie rozpoznanie i rozstrzygnięcie sprawy, które odbywa się w warunkach gwarantujących zachowanie obiektywizmu i bezstronności. Naruszenie art. 24 § 1 pkt 5 kpa w postępowaniu pierwszoinstancyjnym nie może być więc konwalidowane w postępowaniu odwoławczym lub zażaleniowym, lecz zachodzi w takiej sytuacji konieczność wydania orzeczenie kasacyjnego (por. np. wyrok WSA w Poznaniu z dnia 8 maja 2019 r., sygn. akt IV SA/Po; wyrok WSA w Gdańsku z dnia 19 września 2019 r., sygn. akt III SA/Gd 400/19; wyrok WSA w Krakowie z dnia 18 czerwca 2019 r., sygn. akt II SA/Kr 53/19 – dostępne jw.). W związku z tym, iż zaskarżonym do Sądu postanowieniem SKO utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji, w sytuacji naruszenia w postępowaniu pierwszoinstancyjnym art. 24 § 1 pkt 5 kpa, Sąd uznał za konieczne uchylenie zaskarżonego postanowienia SKO oraz poprzedzającego je postanowienia organu I instancji. Skoro postanowienie organu I instancji obarczone było wadą stanowiącą przyczynę wznowienia postępowania określoną w art. 145 § 1 pkt 3 w zw. z art. 24 § 1 pkt 5 kpa i art. 126 kpa, to organ II instancji powinien był uchylić zaskarżone postanowienie i przekazać sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, a nie utrzymać w mocy zaskarżone postanowienie i tym samym dopuścić się istotnego naruszenia art. 138 § 2 kpa poprzez jego niezastosowanie w sprawie. Jak wskazano powyżej, wyłączenie pracownika od udziału w postępowaniu nadzwyczajnym z mocy art. 24 § 1 pkt 5 kpa obejmuje wszystkie etapy tegoż postępowania, w tym badanie jego dopuszczalności, które - co należy podkreślić - w sprawie nie sprowadzało się jedynie do matematycznego wyliczenia terminu na złożenie wniosku o wznowienie postępowania, lecz związane było z koniecznością poczynienia ustaleń w sprawie i ocenienia dowodów dotyczących kwestii zachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Kwestia ta stanowiła przedmiot sporu w niniejszej sprawie i wiązała się z koniecznością dokonania oceny konkretnych okoliczności niniejszej sprawy i zgromadzonego materiału dowodowego. Oceny tej, wobec całokształtu okoliczności sprawy, zdaniem Sądu, nie można uznać za schematyczną, szablonową i pozbawioną konieczności dokonania analizy wielu aspektów sprawy związanych z kwestią udostępnienia przedstawicielowi skarżącej w dniu [...] września 2020 r. akt sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, w tym i zakresu dokumentów znajdujących się w tych aktach i zakresu zapoznania się z nimi przez przedstawiciela skarżącej. Należy też wskazać, że z analizy przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ppsa wynika, że stwierdzenie wad będących przyczynami wznowienia postępowania administracyjnego w trakcie postępowania sądowoadministracyjnego, w tym właśnie wady z art. 145 § 1 pkt 3 kpa (którym obarczone było postanowienie organu I instancji), skutkuje uwzględnieniem skargi, niezależnie od tego, czy dane naruszenie prawa ma wpływ na wynik sprawy. W takiej sytuacji, już sam charakter i waga stwierdzonego naruszenia prawa, stanowi wystarczającą podstawę do uwzględnienia wniesionej w sprawie skargi, celem ponownego rozpatrzenia przez organy przedmiotowej sprawy w warunkach gwarantujących zapewnienie w obu instancjach pełnego obiektywizmu i bezstronności. Niemniej, celem uniknięcia przy ponownym rozpatrywaniu sprawy dostrzeżonych przez Sąd w kontrolowanym postępowaniu administracyjnym błędów i naruszeń przepisów postępowania, należy wskazać, że w sprawie SKO naruszyło w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynika sprawy art. 10 § 1 kpa i art. 81 kpa w zw. z art. 140 kpa, gdyż nie umożliwiono skarżącej wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, co w sprawie miało szczególnie ważne znaczenie skoro w toku postępowania odwoławczego uzupełniono materiał dowodowy o pismo z dnia [...] lutego 2021 r., wydane z upoważnienia Wójta Gminy Ł. przez Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju, i skoro pismo to stanowiło – jak wynika z postanowienia SKO – dowód organu, że w sprawie nie dochowano terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. W takich okolicznościach, szczególnie istotne było umożliwienie skarżącej odniesienie się do takiej rangi dowodu, czego została ona jednak w sprawie pozbawiona. W sprawie naruszono też przepisy art. 77 § 1 i art. 80 kpa z uwagi na wybiórcze zgromadzenie i ocenienie materiału dowodowego, z całkowitym pominięciem – i to bez wyjaśnienia przyczyn tego stanu rzeczy – twierdzeń i argumentów skarżącej (w szczególności odnośnie stanu akt sprawy udostępnianych przedstawicielowi skarżącej w dniu [...] września 2020 r. tj. kwestii ich spięcia, ponumerowania i tworzenia przez nie zwartej całości oraz zakresu zeskanowanych przez E. S. dokumentów w dniu udostępnienia jej akt sprawy), a także wniosków dowodowych skarżącej. Rację ma skarżąca, że w sytuacji całkowitego pominięcia i przemilczenia wniosków dowodowych skarżącej, czynienie jej zarzutu niewykazania okoliczności wskazujących na zachowanie przez nią terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, jest nieuprawnione. Zdaniem Sądu, z uwagi na to, iż podstawowe dowody zgromadzone w sprawie tj. notatka służbowa z przeprowadzonej rozmowy telefonicznej w dniu [...] grudnia 2020 r. oraz pismo z dnia [...] lutego 2021 r. wydane z upoważnienia Wójta Gminy Ł. przez Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju, nie wyjaśniają wszystkich mogących mieć znaczenie w sprawie kwestii związanych z przygotowaniem, zawartością i udostępnieniem akt sprawy oraz zapoznaniem się z nimi przez przedstawiciela skarżącej, a tym samym wiążących się z oceną wymogu zachowania ustawowego terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania, koniecznym było i jest w sprawie przeprowadzenie dowodu z zeznań świadków (pouczonych zgodnie z treścią art. 83 § 3 kpa) mających bezpośrednio wiedzę na temat takich czynności jak: zgromadzenie akt sprawy dotyczącej ustalenia warunków zabudowy, sposób ich prowadzenia, przygotowanie tych akt do udostępnienia i ich udostępnienie oraz przejrzenia przez przedstawiciela skarżącej w dniu [...] września 2020 r., tj. przede wszystkim z zeznań pracownika Urzędu Gminy Ł. B. P., z którą przeprowadzona była rozmowa telefoniczna w dniu [...] grudnia 2020 r. (objęta notatką urzędową) na okoliczność udostępnienia akt sprawy przedstawicielowi skarżącej w dniu [...] września 2020 r. oraz z zeznań aplikant radcowskiej E. S., która przeglądała w tym dniu przedmiotowe akta i wykonała skany dokumentów z tych akt i która w związku z tym posiada wiedzę co do zwartości udostępnionych jej akt oraz zakresu zapoznania się z nimi w dniu ich udostępnienia. W sprawie, z uwagi na złożone oświadczenie, koniecznym jest także przeprowadzenie dowodu z zeznań Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju Urzędu Gminy Ł. A. K.. Informacje zawarte w sporządzonej w sprawie ww. notatce urzędowej oraz w ww. oświadczeniu Kierownika Wydziału Inwestycji i Rozwoju wymagają, w ocenie Sądu, doprecyzowania w szczególności odnośnie tego kiedy została przygotowana całość dokumentów do udostępnienia skarżącej, kto ją bezpośrednio okazał przedstawicielowi skarżącej, czy A. K. przejrzał akt sprawy bezpośrednio przed ich udostępnieniem przedstawicielowi skarżącej, czy pomiędzy zapoznaniem się z aktami sprawy przez A. K. a ich udostępnieniem skarżącej miały do nich dostęp osoby trzecie, a także tego w jakim stanie były udostępnione akta (czy były spięte, ponumerowane) oraz który pracownik i kiedy dołączył do akt sprawy sporne postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r. Poczynienie ustaleń we wskazanym zakresie w połączniu z informacjami uzyskanymi bezpośrednio od osoby przeglądającej akta w dniu [...] września 2020 r. (aplikant radcowskiej E. S.), pozwoli na całościową ocenę kwestii zachowania/niezachowania terminu do złożenia wniosku o wznowienie postępowania. Ograniczenie się natomiast do dowodów z notatki służbowej z przeprowadzonej rozmowy telefonicznej w dniu [...] grudnia 2020 r. oraz pisemnego oświadczenia A. K. jest niewystarczające w sprawie, z uwagi na całkowicie odmienne twierdzenia skarżącej i organu co do zakresu udostępnionych do wglądu przedstawicielowi skarżącej dokumentów w dniu [...] września 2020 r. oraz z uwagi na szereg ww. kwestii (na które to wskazywała też szeroko skarżąca we wniesionej skardze – np. pkt 13 i 18 skargi), których nie można jednoznacznie ustalić na podstawie ww. dowodów, zgromadzonych w sprawie – wobec wskazanych niejasności - w sposób niewyczerpujący i w związku z tym niemogących być zastąpionymi domniemaniami faktycznymi. W związku z wyrażonym w postanowieniu organu I instancja stanowiskiem, iż wyłączona jest możliwość żądania wznowienia postępowania uzgodnieniowego przez inny podmiot niż inwestor, należy również wskazać, że zawarte w art. 53 ust. 5 upzp ograniczenie legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie uzgodnienia wyłącznie do inwestora zostało przedmiotowo ograniczone wyłącznie do weryfikacji postanowienia w postępowaniu zażaleniowym. Z tej regulacji prawnej nie ma podstaw do wyprowadzenia ograniczenia podmiotowego legitymacji do żądania weryfikacji postanowienia w nadzwyczajnych trybach postępowania. Nie można więc podzielić stanowiska organu I instancji, że ograniczenie legitymacji do wniesienia zażalenia na postanowienie w sprawie uzgodnienia wyłącznie do inwestora należy przenieść na wyłączenie możliwości żądania weryfikacji tego postanowienia w trybach nadzwyczajnych na inne strony postępowania. Postępowanie zażaleniowe otwiera drogę do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia uzgodnienia, zaś postępowanie nadzwyczajne jest ograniczone wyłącznie do stwierdzenia czy postanowienie uzgodnieniowe nie zostało dotknięte konfliktową wadliwością, weryfikowaną w trybach nadzwyczajnych (por. wyrok NSA z dnia 14 czerwca 2016 r., sygn. akt II OSK 2351/14 – dostępny jw.). W tym stanie rzeczy, biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b i c ppsa orzekł jak w pkt 1 sentencji wyroku. Ponownie rozpatrując sprawę należy uwzględnić wszystkie poczynione przez Sąd uwagi i wskazania, które wynikają wprost z motywów rozstrzygnięcia, a które pozwolą na zagwarantowanie obiektywizmu i bezstronności przy rozpatrywaniu i rozstrzyganiu sprawy oraz które pozwolą na niebudzące uzasadnionych wątpliwości ustalenie czy w udostępnionych do wglądu w dniu [...] września 2020 r. aktach sprawy znajdował się przedmiotowe postanowienie z dnia [...] sierpnia 2020 r. i czy zapoznała się z nim przedstawiciel skarżącej. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 205 § 2 ppsa w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz.U. z 2018 r. poz. 265).