II SA/Ol 509/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Jezielska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Z. R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie pełnomocnika w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w E. z dnia "[...]" nr Rep. "[...]" w przedmiocie odmowy wydania uprawnień kategorii A postanawia oddalić wniosek WSA/pos.1- sentencja postanowienia UZASADNIENIE Prawomocnym postanowieniem z dnia "[...]" (Sygn. akt "[...]") Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w O. przyznał skarżącemu Z. R. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmujące zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Okręgowa Izba Radców Prawnych w O. jako pełnomocnika z urzędu wyznaczyła radcę prawnego M.W. Z oświadczenia złożonego przez radcę prawnego M. W. na rozprawie przed tut. Sądem w dniu "[...]", a także z pisma skierowanego przez nią do Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. wynika, iż skarżący nie udzielił jej pełnomocnictwa. W dniu "[...]" do tut. Sądu wpłyną wniosek skarżącego o ustanowienie pomocy prawnej z urzędu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje: Stosownie do art. 245 § 1 i art. 244 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm.) stronie może być przyznane prawo pomocy, które obejmuje zwolnienie od kosztów i ustanowienie adwokata. W myśl art. 244 § 2 powołanej ustawy ustanowienie adwokata, radcy prawnego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego. Stosownie zaś do art. 253 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi o wyznaczenie adwokata, radcy prawnego sąd zwraca się do właściwej okręgowej rady adwokackiej, rady okręgowej izby radców prawych. Zatem przyznając prawo pomocy Sąd nie wyznacza konkretnie wskazanego pełnomocnika do prowadzenia sprawy. W niniejszej sprawie wniosek Z. R. o przyznanie mu prawa pomocy został już rozpatrzony prawomocnym postanowieniem Referendarza sądowego "[...]", na mocy którego przyznano skarżącemu prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym m.in. ustanowienie radcy prawnego. Fakt, iż skarżący przed terminem rozprawy nie udzielił pełnomocnictwa dla wskazanego przez Radę Okręgowej Izby Radców Prawnych w O. radcy prawnego nie skutkuje uchyleniem powyższego postanowienia. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi nie zawiera przepisu, który uprawniałby skarżącego do żądania wyznaczenia przez Sąd kolejnego pełnomocnika w sytuacji, gdy pomoc prawna w tym zakresie została już przyznana. Przy czym wskazać należy, iż kwestie dotyczące zgłaszanych przez skarżącego zastrzeżeń odnośnie wykonywania obowiązków przez wyznaczonego radcę prawnego nie należą do kompetencji Sądu. Skoro zatem skarżący ma już przyznaną pomoc prawną w zakresie całkowitym, obejmującą także ustanowienie radcy prawnego, to bezzasadny jest jego kolejny wniosek w tym zakresie. W tej sytuacji na podstawie art. 244 § 2 w związku z art. 253 oraz art. 160 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.