I SA/Gd 277/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Elżbieta Rischka po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 lutego 2011 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji postanawia odrzucić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku postanowieniem z dnia 21 września 2011 r. odrzucił skargę Z.S. na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Odpis postanowienia doręczono w dniu 19 października 2011 r. profesjonalnemu pełnomocnikowi skarżącego ustanowionemu z urzędu (dowód: potwierdzenie odbioru, k. 86). W dniu 26 października 2011 r. skarżący wniósł sporządzoną osobiście skargę kasacyjną od powyższego postanowienia. Zgodnie z art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej p.p.s.a. – od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. W myśl art. art. 175 § 1 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, z zastrzeżeniem, iż przepisu tego nie stosuje się, gdy skargę kasacyjną sporządza sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem albo gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (art. 175 § 2 p.p.s.a.). Skarga kasacyjna może być też sporządzona przez doradcę podatkowego – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami – lub rzecznika patentowego – w sprawach własności przemysłowej (art. 175 § 3 p.p.s.a.). W cyt. art. 175 p.p.s.a. ustawodawca ustanowił wymóg, aby skarga kasacyjna została sporządzona przez jeden z wymienionych w tym przepisie podmiotów, legitymujących się określonymi uprawnieniami. W ocenie Sądu nie budzi najmniejszych wątpliwości fakt, że skarga kasacyjna z dnia 26 października 2011 r. została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącego, a z akt sprawy nie wynika, żeby był on osobą legitymującą się uprawnieniem do jej sporządzenia. W związku z tym skargę kasacyjną należało uznać za niedopuszczalną. Zgodnie z art. 178 p.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 p.p.s.a. jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (por. postanowienie NSA z dnia 28 stycznia 2004 r., sygn. akt FSK 3/04, publ. http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, na podstawie art. 178 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.