II GSK 4807/16

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Gabriela Jyż Sędzia NSA Cezary Pryca Sędzia del. WSA Stefan Kowalczyk (spr.) Protokolant Konrad Piasecki po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2018 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. C. Sp. z o.o. w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 19 kwietnia 2016 r. sygn. akt VI SA/Wa 2472/15 w sprawie ze skargi P. C. Sp. z o.o. w W. na decyzję Ministra Środowiska z dnia [...] lipca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia koncesji na wydobywanie węgla kamiennego po wznowieniu postępowania 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od P. C. Sp. z o.o. w W. na rzecz Ministra Środowiska 360 (trzysta sześćdziesiąt) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. (dalej: Sąd I instancji), oddalił skargę P. C. sp. z o.o. w W. (dalej: Skarżąca), na decyzję Ministra Środowiska (dalej: MŚ), z dnia [...] lipca 2015r., wydanej w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji koncesyjnej. Ze stanu sprawy przyjętego przez Sąd I instancji wynikało, że: Skarżąca, w dniu 2 lipca 2013 r., wniosła o zmianę udzielonej jej koncesji (rozpoznawczej) z dnia [...] lipca 2012 r. nr [...]., na rozpoznawanie węgla kamiennego, poprzez poszerzenie zakresu robót w ramach tej koncesji, na obszar "L. Z. W. - obszar [...]". W odniesieniu do tego samego obszaru toczyło się, w tym samym czasie, postępowanie o udzielenie koncesji (rozpoznawczej), na rozpoznawanie węgla kamiennego, z wniosku LW B., zakończone wydaniem decyzji koncesyjnej z dnia [...] sierpnia 2013 r. nr [...], dotyczącej rozpoznawana węgla kamiennego w tymże obszarze "L. [...]". Natomiast decyzją z dnia [...] września 2013 r., MŚ odmówił Skarżącej zmiany koncesji z [...] lipca 2012 r., poprzez jej rozszerzenie na obszar "L. [...]", która to decyzja została utrzymana w mocy, decyzją z [...] listopada 2013 r., uzasadniając tę odmowę udzieloną LW B. koncesją rozpoznawczą z [...] sierpnia 2013 r., W dniu [...] czerwca 2014 r. MŚ, w drodze decyzji, udzielił LW B. koncesji (wydobywczej), nr [...], na wydobywanie węgla kamiennego, ze złoża w obszarze" L. [...]". W konsekwencji LW B. zrzekła się przyznanej jej koncesji rozpoznawczej na rozpoznawanie węgla kamiennego ze złoża w spornym obszarze Skarżąca, wobec odmowy przyznania jej koncesji (rozpoznawczej) na rozpoznawanie węgla kamiennego złożyła skargę na decyzję z dnia [...] listopada 2013r., a po jej rozpoznaniu, wyrokiem z 13 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 379/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., uwzględnił skargę i uchylił decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. oraz utrzymaną nią w mocy decyzję z [...] września 2013 r., odmawiającą zmiany koncesji rozpoznawczej z dnia [...] lipca 2012 r., poprzez jej rozszerzenie na obszar "L. [...]", uznając iż oba, konkurencyjne postępowania wobec Skarżącej oraz LW B., w przedmiocie rozpoznania złoża w obszarze "L. [...]", powinny toczyć się równolegle, gdyż tylko wtedy możliwe byłoby zapewnienie czynnego udziału stron w postępowaniach koncesyjnych oraz merytoryczne porównanie obu wniosków. Wobec powyższego, Skarżąca wnioskiem z dnia 17 listopada 2014 r., wniosła o wznowienie postępowania, na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 8 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. Kodeks postępowania administracyjnego ( Dz.U. 2013 poz. 267 ze zm, dalej: k.p.a.), postępowania zakończonego ostateczną decyzją z [...] czerwca 2014 r. nr [...] udzielającą koncesji wydobywczej na rzecz LW B., na wydobywanie węgla kamiennego ze złoża w obszarze "L. [...]". powołując się powyższy wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 października 2014 r., sygn. akt VI SA/Wa 379/14. W ocenie Skarżącej, wyrok ten spowodował, że wyszły na jaw nowe okoliczności, których organ nie wziął pod uwagę wydając koncesję wydobywczą na rzecz LW B.. Okolicznością tą jest, konieczność merytorycznego rozpatrzenia wniosku Skarżącej z dnia 3 lipca 2013 r., o rozszerzenie posiadanej przez nią koncesji rozpoznawczej, na złoże z obszaru "L. [...]", która znajduje oparcie w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Uzasadniając natomiast spełnienie przesłanki z art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., wskazała, że organ koncesyjny, w oparciu o ostateczną decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. błędnie traktował jej wniosek dotyczący rozpoznania złoża w obszarze "L. [...]", jako ostatecznie załatwiony. Wyrokiem WSA z dnia 13 października 2014 r. uchylona została ta decyzja, co w ocenie Spółki wypełnia przesłankę z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. MŚ postanowieniem z 16 lutego 2015 r. wznowił postępowanie i po jego przeprowadzeniu, działając na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 5 i pkt 8 art. 150 i art. 149 § 2 k.p.a., decyzją z 24 kwietnia 2015 r. odmówił uchylenia koncesji wydobywczej z dnia [...] czerwca 2014 r. udzielonej LW B.. Minister Środowiska, po przeprowadzeniu postępowania wszczętego na skutek wniesionego przez Skarżącą wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, decyzją z dnia [...] lipca 2015r., podtrzymał swoje stanowisko zawarte w decyzji I instancji. Skargą z dnia 19 sierpnia 2015 r., Skarżąca, zaskarżyła decyzję MŚ z [...] lipca 2015 r. w całości, wnosząc o jej uchylenie oraz poprzedzającej ją decyzji I instancji, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonej decyzji Skarżący zarzuciła naruszenie: 1. art. 73 § 1 k.p.a., poprzez nieudostępnienie Skarżącej przez MŚ - w toku postępowania zakończonego wydaniem zaskarżonej decyzji - pełnych i kompletnych akt postępowania administracyjnego, w tym w szczególności opinii Dyrektora Okręgowego Urzędu Górniczego w L. do projektu zagospodarowania złoża, która - zgodnie z załączonymi do niniejszej skargi pismem pełnomocnika Skarżącej z dnia 7 sierpnia 2015 r. oraz odpowiedzią MŚ z dnia 12 sierpnia 2015 r., stanowiła część akt postępowania administracyjnego, co w konsekwencji doprowadziło do naruszenia poniższych przepisów, 2. art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 § 1, art. 11 oraz art. 12 § 1 k.p.a., a także wynikającej z art. 32 ust. 1 Konstytucji RP zasady równości wobec prawa, poprzez uniemożliwienie Skarżącej zapoznania się z całym zgromadzonym w sprawie materiałem dowodowym, a co za tym idzie, niezapewnienie jej czynnego udziału w postępowaniu i uniemożliwienie Skarżącej wypowiedzenia się, co do wszystkich zebranych dowodów, 3. art. 145 § 1 pkt 5 w zw. z art. 110 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, iż pozostawanie w dniu 17 czerwca 2014 r., tj. w dniu wydania decyzji koncesyjnej (wydobywczej dla LW B.), w obrocie prawnym wadliwej decyzji odmawiającej zmiany koncesji przysługującej Spółce poprzez jej rozszerzenie na obszar "L. [...]", - która została następnie uchylona prawomocnym wyrokiem WSA w Warszawie i nie obowiązywała w dacie wydania zaskarżonej decyzji - stanowi przeszkodę wznowienia postępowania oraz uchylenia we wznowionym postępowaniu, decyzji koncesyjnej (wydobywczej dla LW B.), 4. art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., poprzez błędne przyjęcie, iż w niniejszej sprawie pomiędzy decyzją z 26 listopada 2013 r. a decyzją koncesyjną (wydobywczą dla LW B.), nie zachodzi związek, o którym mowa w tym przepisie. Sąd I instancji wyrokiem z dnia 19 kwietnia 2016r. oddalił powyższą skargę uznając, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżona decyzja oraz decyzja I instancji nie naruszają przepisów prawa w sposób uzasadniający ich uchylenie. Sąd nie zgodził się ze stanowiskiem Skarżącej nową okolicznością, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., która istniała w dniu wydania decyzji udzielającej koncesję wydobywczą LW B., na złoże z obszaru "L. [...]", a która została ujawniona po wydaniu tej decyzji, w obrocie prawnym pozostawał nierozpoznany merytorycznie, wniesiony przed wydaniem ww. decyzji, wniosek Skarżącego o rozszerzenie koncesji rozpoznawczej na złoże z ww., spornego obszaru "L. [...]" Wskazał, iż w dniu wydania decyzji z [...] czerwca 2014 r., wobec LW B., w obrocie prawnym funkcjonowała ostateczna decyzja MŚ z [...] listopada 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję z [...] września 2013 r., w przedmiocie odmowy rozszerzenia na złoże z obszaru "L. [...]", przyznanej Spółce koncesji rozpoznawczej. I ta decyzja kształtowała sytuację prawną Skarżącego odnośnie tego obszaru złoża węgla w dniu wydania przez Ministra Środowiska decyzji z [...] czerwca 2014 r., udzielającej koncesji wydobywczej LW B. na ten obszar. W tym dniu bowiem, na skutek występowania w obrocie prawnym decyzji z [...] listopada 2013 r., Skarżący nie dysponował żadnymi uprawnieniami odnośnie złoża z obszaru "L. [...]", nie posiadał też w związku z tym, interesu prawnego w postępowaniu administracyjnym zakończonym wydaniem przez MŚ decyzji z [...] czerwca 2014 r., udzielającej koncesji wydobywczej LW B. na ten obszar. MŚ był związany, w związku z treścią art. 110 k.p.a., ostateczną decyzją z 26 listopada 2013 r., wydaną wobec Skarżącej, a związanie to dotyczyło sprawy, w której decyzja ta została wydana, a więc w sprawie o odmowie rozszerzenia na sporny obszar "L. [...]", koncesji rozpoznawczej przyznanej Spółce. Wskazał również, że w dacie wydawania przez MŚ decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r. wobec LW B., nie toczyło się żadne inne postępowanie konkurencyjne wobec Skarżącego i nie pozostawał nierozpoznany merytorycznie, wcześniej złożony wniosek Skarżącego o rozszerzenie koncesji rozpoznawczej na złoże z tego obszaru. W tym dniu nie występowała zatem okoliczność, na którą powołuje się Skarżący, uzasadniając swoje żądanie wzruszenia ostatecznej decyzji z [...] czerwca 2014 r., na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Podkreślił również, iż niezależnie od przyczyn, ostateczna decyzja Ministra Środowiska z [...] listopada 2013 r., wydana wobec Skarżącej, kształtowała jej sytuację prawną wobec złoża ze spornego obszaru w sposób wskazany powyżej. Wskazał, iż wyrok WSA z 13 października 2014 r., na który powołuje się Skarżący, uchylający decyzję z [...] listopada 2013 r. i poprzedzającą ją decyzję z [...] września 2013 r., kształtuje sytuację prawną Skarżącego odnośnie złoża węgla ze spornego obszaru "L. [...]", w sposób odmienny niż wynikający z tych decyzji. Wyrok ten przywrócił sytuację prawną Spółki z dnia złożenia wniosku o rozszerzenie o obszar "L. [...]", posiadanej koncesji rozpoznawczej, tj. z 3 lipca 2013 r. powodując, że Spółka zyskała interes prawny w żądaniu wzruszenia w trybie wznowieniowym decyzji Ministra Środowiska z [...] czerwca 2014 r. W związku z wydanym wyrokiem z dnia 13 października 2014 r., pojawiła się bowiem nowa okoliczność polegająca na tym, że w obrocie prawnym wystąpił nierozpoznany merytorycznie, złożony przed dniem wydania przez Ministra Środowiska decyzji z [...] czerwca 2014 r., wobec LW B., wniosek Skarżącego o rozszerzenie o obszar "L. [...]", koncesji rozpoznawczej udzielonej na rzecz Skarżącego. Jest to jednak okoliczność, która zaistniała po wydaniu przez Ministra Środowiska decyzji z [...] czerwca 2014 r., wobec LW B., na skutek uchylenia decyzji Ministra Środowiska z [...] listopada 2013 r. i poprzedzającej ją decyzji z [...] września 2013 r., wyrokiem WSA z 13 października 2014 r. Wskazał również, że aby móc mówić o związku między decyzjami, o których stanowi przepis art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., muszą one być od siebie zależne, tzn. jedna decyzja stanowi podstawę wydania drugiej, przy czym wydanie tej drugiej decyzji nie będzie możliwe bez wcześniejszego wydania decyzji pierwszej. Związek taki natomiast, nie występuje, pomiędzy ostateczną decyzją z [...] listopada 2013 r., wydaną wobec Skarżącej, a ostateczną decyzją z [...] czerwca 2014 r., wydaną wobec LW B.. Obie decyzje, choć dotyczą tego samego złoża węgla z obszaru "L. [...]", rozstrzygają odrębne sprawy dotyczące odrębnych podmiotów. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła Skarżąca, zaskarżając wyrok w całości, zarzucając zaskarżonemu wyrokowi na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie prawa materialnego, to jest art. 145 § 1 pkt. 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., które to naruszenie stanowi naruszenie prawa materialnego polegające na nieuwzględnieniu przez Sąd I instancji skargi Skarżącej , w sytuacji gdy istniała podstawa do wznowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., postępowania administracyjnego prowadzonego przez MŚ, wynikająca z tego, że po wydaniu decyzji koncesyjnej wyszła na jaw istotna dla sprawy nowa okoliczność faktyczna, iż w dniu wydawania decyzji koncesyjnej z naruszeniem prawa, nie był rozpoznany merytorycznie wniosek Skarżącej o rozszerzenie koncesji rozpoznawczej na złoże, a pominięcie tego faktu miało istotny wpływ na wynik sprawy. Wobec podniesionych zarzutów wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., a także zasądzenie na rzecz Skarżącej kosztów postępowania. MŚ, jak również uczestnik postępowania L. W. B. S.A. w P., w odpowiedzi na skargę wnieśli o jej oddalenie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do brzmienia art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznając sprawę na skutek wniesienia skargi kasacyjnej związany jest granicami tej skargi, a z urzędu bierze pod rozwagę tylko nieważność postępowania, która zachodzi w wypadkach określonych w § 2 tego przepisu. Podstaw do stwierdzenia nieważności w niniejszej sprawie Sąd nie stwierdził. Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną, zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Przepis art. 174 pkt 1 p.p.s.a. przewiduje dwie postacie naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Błędna wykładnia oznacza nieprawidłowe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, czyli mylne rozumienie określonej normy prawnej, natomiast niewłaściwe zastosowanie to dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego, czyli niezasadne uznanie, że stan faktyczny sprawy odpowiada hipotezie określonej normy prawnej. Również druga podstawa kasacyjna wymieniona w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. - naruszenie przepisów postępowania - może przejawiać się w tych samych postaciach, co naruszenie prawa materialnego, przy czym w tym wypadku ustawa wymaga, aby skarżący nadto wykazał istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. Zauważyć należy, że formułując zarzut zawarty w skardze kasacyjnej, Skarżąca wskazała na naruszenie art. 145 § 1 pkt. 1 lit a p.p.s.a. w zw. z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., które to naruszenie stanowi naruszenie prawa materialnego polegające na nieuwzględnieniu przez Sąd I instancji skargi Skarżącej , w sytuacji gdy istniała podstawa do wznowienia na mocy art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Jednakże, jak wynika z akt sprawy postępowanie zostało wznowione, a organ stwierdził brak podstaw do uchylenia decyzji udzielającej koncesji na wydobycie węgla LW B.. Wobec treści skargi kasacyjnej, uznać więc należało, iż Skarżąca wskazała w powyższym zarzucie na istnienie podstaw do uchylenia zaskarżonej decyzji. Oceniając skargę kasacyjną przy zastosowaniu powyższych kryteriów oceny, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że przedstawiony zarzut kasacyjny nie był skuteczny. Skarżąca wskazała, że nową okolicznością, o której mowa w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., która istniała w dniu wydania decyzji udzielającej koncesję wydobywczą LW B., na złoże z obszaru "L. [...]", a która została ujawniona po wydaniu tej decyzji, w obrocie prawnym pozostawał nierozpoznany merytorycznie, wniesiony przed wydaniem ww. decyzji, wniosek Skarżącej o rozszerzenie koncesji rozpoznawczej na złoże z obszaru "L. [...]". Okoliczność ta została ujawniona, zdaniem Skarżącej, na skutek wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z 13 października 2014 r., VI SA/Wa 379/14, mocą którego zostały uchylone decyzje MŚ obu instancji, wydane w przedmiocie odmowy rozszerzenia na obszar "L. [...]" koncesji rozpoznawczej, przed dniem udzielenia koncesji wydobywczej na ten obszar, LW B.. Podkreślić należy, że postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego jest dwuetapowe. Wszczynając postępowanie w sprawie wznowienia postępowania administracyjnego w pierwszej fazie organ, który wydał decyzję w pierwszej instancji bada, czy istnieją ustawowe przesłanki wznowienia określone enumeratywnie w art. 145 § 1 k.p.a. Spełnienie wskazanego wymogu skutkuje wydaniem postanowienia o wznowieniu postępowania, które w drugiej fazie stanowi podstawę do przeprowadzenia postępowania, co do przyczyn wznowienia oraz co do rozstrzygnięcia istoty sprawy (art. 149 § 1 i 2 k.p.a.). W rozpoznawanej sprawie organ pierwszej instancji, postanowieniem z dnia 16 lutego 2015 r., wznowił postępowanie, uznając że wniosek jest oparty o ustawowe przesłanki wznowienia określone m.in. w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. MŚ uznał, że przesłanką wznowienia postępowania, określoną w art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. jest brak merytorycznego rozpoznania wniosku Skarżącej, o rozszerzenie o obszar "L. [...]" koncesji rozpoznawczej, udzielonej na rzecz Skarżącej. Zgodnie bowiem z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli wyjdą na jaw istotne dla sprawy nowe okoliczności faktyczne lub nowe dowody istniejące w dniu wydania decyzji, nieznane organowi, który wydał decyzję. Przystępując do oceny, czy istniały podstawy do uwzględnienia skargi kasacyjnej, odnosząc się do zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej, wskazać należy, że w dniu wydania decyzji z 17 czerwca 2014 r., udzielającej LW B. koncesji na wydobywanie węgla kamiennego, ze złoża L. [...], istniała w obrocie prawnym, ostateczna decyzja MŚ, z dnia [...] listopada 2013 r., utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...] września 2013 r., wydana przedmiocie odmowy rozszerzenia na złoże z obszaru "L. [...]", przyznanej Skarżącej koncesji rozpoznawczej. Tak więc, w dacie wydania przez MŚ decyzji z dnia [...] czerwca 2014 r., na rzecz LW B., wobec istnienia w obrocie prawnym decyzji z dnia [...] listopada 2013 r., Skarżąca nie dysponowała żadnymi uprawnieniami, co do złoża "L. [...]", Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 13 października 2014 r., na który powołuje się Skarżąca, uchylający decyzję z [...] listopada 2013 r. i poprzedzającą ją decyzję z [...] września 2013 r., zmienił sytuację prawną Skarżącej, co do obszaru "L. [...]". Przywrócił bowiem sytuację prawną Skarżącej, istniejącą w dniu 3 lipca 2013r., to jest w dniu złożenia wniosku o rozszerzenie o obszar "L. [...]", posiadanej koncesji rozpoznawczej. Wobec wydania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w W., wyroku z dnia 13 października 2014 r., VI SA/Wa 379/14, zaistniał nierozpoznany merytorycznie, złożony przed dniem wydania przez MŚ decyzji z [...] czerwca 2014 r., wobec LW B., wniosek Skarżącej o rozszerzenie o obszar "L. [...]", koncesji rozpoznawczej udzielonej na rzecz Skarżącej. Jak już wskazano, M Ś postanowieniem z dnia 16 lutego 2015r. wznowił postępowanie, na skutek wniosku Skarżącej, a następnie decyzją z dnia [...] kwietnia 2015r. odmówił uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2014r. o udzieleniu koncesji wydobywczej udzielonej LW B.. Natomiast decyzją z dnia [...] lipca 2015r. powyższa decyzja została utrzymana w mocy. Jednakże, co należy podkreślić, w okresie między wydaniem decyzji z dnia [...] kwietnia 2015r., a wydaniem decyzji z dnia [...] lipca 2015r., MŚ rozpoznał wniosek Skarżącej o rozszerzenie koncesji rozpoznawczej, w następstwie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2014r., wydając decyzję z dnia [...] maja 2015 r. odmawiającą zmiany koncesji nr [...] przysługującej Skarżącej, przez jej rozszerzenie o obszar "L. [...]". Dodać również należy, że w dniu 13 października 2014r., a więc w dniu wydania wyroku uchylającego decyzję z dnia [...] listopada 2013 r. oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] września 2013 r., w obrocie prawnym nie występowała już koncesja rozpoznawcza udzielona LW B. w dniu 8 sierpnia 2013 r. Koncesja ta wygasła w związku ze zrzeczeniem się jej przez koncesjonariusza w dniu 17 września 2014 r., co potwierdził Minister Środowiska w deklaratoryjnej decyzji z [...] listopada 2014r. Tak więc, Skarżąca nie dysponowała żadnymi uprawnieniami co do złoża "L. [...]", zarówno w dacie wydawania przez Ministra Środowiska decyzji z [...] czerwca 2014 r. wobec LW B., jak również w dacie wydania decyzji z dnia [...] lipca 2015r. utrzymującej w mocy decyzję z dnia [...] kwietnia 2015r. odmawiającej uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2014r. o udzieleniu koncesji wydobywczej udzielonej LW B., a które uzasadniałyby uchylenie zaskarżonej decyzji, co do koncesji na eksploatację złoża L. [...]. Wskazać bowiem należy, iż zgodnie z art. 29 ust. 1a ustawy z dnia 9 czerwca 2011 r. Prawo geologiczne i górnicze ( t.j.Dz.U.2015 poz. 196 ze zm. ) organ koncesyjny odmawia udzielenia koncesji, jeżeli wniosek o udzielenie koncesji obejmuje tę samą przestrzeń oraz rodzaj działalności, a w przypadku wniosku o udzielenie koncesji na poszukiwanie lub rozpoznawanie złoża kopaliny lub koncesji na wydobywanie kopaliny ze złoża - również rodzaj kopaliny, objęte już koncesją udzieloną innemu podmiotowi. Natomiast wobec braku uprawnień Skarżącej do wskazanego złoża, brak jest podstaw do wzruszenia decyzji dnia [...] czerwca 2014r. udzielającej koncesji na wydobywanie węgla na rzecz LW B.. Tym samy brak było podstaw do uwzględnienia zarzutu sformułowanego w skardze kasacyjnej i uznania, iż istnieje podstawa do uchylenia decyzji z dnia [...] czerwca 2014r. Wobec uznania zarzutu skargi kasacyjnej za niezasadny, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, zgodnie z art. 184 p.p.s.a., o kosztach orzekając stosownie do art. 204 pkt 1 p.p.s.a. i art. 205 § 2 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 1 pkt 2 lit. a) w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2015 r., poz. 1804 ze zm.), zasądzając od Skarżącej na rzecz MŚ zwrot kosztów zastępstwa procesowego radcy prawnego w kwocie 360 zł.