Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Łd 910/09

Sądy administracyjne2009-12-07
Sygnatura
II SA/Łd 910/09
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Data orzeczenia
2009-12-07
Rodzaj
Postanowienie WSA w Łodzi

Sędziowie

Agnieszka Grosińska

Rozstrzygnięcie

Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych

Treść orzeczenia

SENTENCJA Dnia 7 grudnia 2009 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II Agnieszka Grosińska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku L.D. o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. K. i L.D. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Wieluniu postanawia przyznać skarżącemu prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. AG UZASADNIENIE I.K. i L.D. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. w przedmiocie odmowy wyłączenia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W., żądając jednocześnie zwolnienia od kosztów sądowych. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II tut. Sądu z dnia 9 listopada 2009 r. skarżący zostali wezwani do złożenia wniosku na urzędowym formularzu, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu 20 listopada 2009 r. do tut. Sądu wpłynął wniosek skarżącego L.D. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych na urzędowym formularzu. Jak wynika z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe z żoną I.K. oraz dwiema córkami w wieku szkolnym. Źródłem dochodów rodziny jest wynagrodzenie za pracę I.K. w wysokości 1750 złotych, skarżący jest osobą bezrobotną. Wnioskodawca poinformował, iż rodzina otrzymuje również świadczenie rodzinne, a jedno z dzieci korzysta z pomocy w postaci posiłków w szkolnej stołówce. Skarżący posiada dom o powierzchni 211 m kw. oraz samochód osobowy marki Fiat Punto (rok produkcji 1996). Ponadto strona nie zadeklarowała posiadania majątku, oszczędności ani papierów wartościowych. Wnioskodawca oświadczył natomiast, że spłaca kredyt, którego rata miesięczna wynosi 215,59 złotych. Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) – dalej p.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Jednocześnie ustawodawca w art. 246 § 1 p.p.s.a. uzależnił przyznanie prawa pomocy od wykazania przez stronę, że nie ma ona środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania (przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym) lub że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym). Prawo pomocy jest instytucją stanowiącą wyjątek od zasady ponoszenia kosztów postępowania przez strony postępowania. Z tego względu przesłanki zastosowania tej instytucji winny być interpretowane w sposób ścisły. Udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Przedmiotem oceny w niniejszym postępowaniu jest przyznanie stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Mając na uwadze przedstawione przez skarżącego okoliczności związane z sytuacją rodzinną i majątkową, należy uznać, iż wniosek strony zasługuje na uwzględnienie. Na uwadze należy mieć bowiem przede wszystkim fakt osiągania przez skarżącego niewysokich dochodów, których średnia wysokość na członka rodziny wynosi ok. 470 złotych. Wobec powyższego, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w postanowieniu. AG