II SO/Rz 10/12

SENTENCJA 4.12.2012 r. POSTANOWIENIE Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie Przewodniczący referendarz sądowy Paweł Zaborniak po rozpoznaniu w dniu 4.12.2012 r., na posiedzeniu niejawnym wniosku G. Ś. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi wyżej wymienionego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, z dnia [...].3.2012 r., nr [...], wydaną w sprawie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami, - postanawia – przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym poprzez: 1) ustanowienie adwokata, 2) zwolnienie od kosztów sądowych. UZASADNIENIE Sygn. II SO/Rz 10/12 Uzasadnienie Wnioskiem złożonym w dniu 27.11.2012 r., skarżący G. Ś. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie (dalej WSA) o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie adwokata. Wniosek o prawo pomocy złożono w sprawie o sygn. II SO/Rz 10/12 dotyczącej skargi wyżej wymienionego na decyzję SKO. Na mocy zaskarżonej decyzji Organ pozbawił skarżącego uprawnień do kierowania pojazdami. Sprawa o podanej sygnaturze została zakończona przed WSA na mocy zarządzenia z dnia 26.10.2012 r., sygn. II SO/Rz 10/12, o pozostawieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi bez rozpoznania. Strona skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Z tego tytułu skarżący obowiązany jest do pokrycia wpisu sądowego w kwocie 100 zł. Stwierdzono, co następuje : Wniosek skarżącego, zasługuje na pełne uwzględnienie. Granice procesowego żądania strony skarżącej są bardzo szerokie gdyż dotyczą zwolnienia od całości kosztów sądowych, czyli opłat i wydatków oraz ustanowienia adwokata z urzędu. Wobec tego Strona ubiega się o przyznanie prawa pomocy w całości. Według treści art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., Nr 270; zwana dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym następuje, jeżeli strona wnioskująca wykaże, że nie jest w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania sądowego. Kosztami postępowania sądowego są koszty sądowe oraz wynagrodzenie przysługujące fachowemu pełnomocnikowi, tj. radcy prawnemu lub adwokatowi. W uzasadnieniu wniosku o prawo pomocy podkreślono, iż od około 8 – 9 lat skarżący jest zarejestrowany w powiatowym urzędzie pracy. Jednakże nie otrzymuje żadnych ofert pracy oprócz prac sezonowych. Jeżeli wnioskodawca pracuje to Jego wynagrodzenie nie przekracza kwoty 200 zł. Wynagrodzenie za pracę otrzymuje jedynie żona skarżącego w wysokości 1500 zł miesięcznie. Ta kwota pozwala wyłącznie wywiązywać się z należności za lokal mieszkalny. Skarżący G. Ś. ma na utrzymaniu dwójkę dzieci. Członkowie gospodarstwa domowego nie posiadają domu, mieszkania, nieruchomości rolnych a także zasobów pieniężnych. Skarżący z powodu ubóstwa zmuszony jest zaciągać pożyczki. W świetle tych okoliczności należy przyznać rację stronie, że wypełnia rygorystyczne warunki przyznania prawa pomocy jakie określa norma art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Nie można zaprzeczyć, że wnioskodawca nie posiada jakiegokolwiek majątku, z którego można byłoby pokryć koszty sądowe i koszty zastępstwa adwokackiego. Uzyskiwane dochody pozwalają rodzinie skarżącego zachować jedynie minimalne warunki egzystencji. Wypada zauważyć, że w analogiczny sposób oceniono sytuację wymienionego w sprawie o sygn. akt II SA/Rz 339/11. Niniejsze postanowienie jest równoznaczne z udzieleniem adwokatowi pełnomocnictwa (art. 244 § 2 p.p.s.a.). Osobę adwokata wyznaczy dla skarżącej organ samorządu adwokackiego (art. art. 253 p.p.s.a.). Zwolnienie od kosztów sądowych oznacza zaś, że wnioskujący nie będzie zobowiązany do pokrycia jakichkolwiek opłat i wydatków sądowych. Z wyżej powołanych względów orzeczono jak w sentencji niniejszego postanowienia w oparciu o art. 246 § 1 pkt 1 oraz art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a.