II SAB/Wr 47/14
Sądy administracyjne2016-12-19
Sygnatura
II SAB/Wr 47/14
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu
Data orzeczenia
2016-12-19
Rodzaj
Postanowienie WSA we Wrocławiu
Sędziowie
Zygmunt Wiśniewski
Rozstrzygnięcie
*Odrzucono skargę kasacyjną
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Wiśniewski po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej D.W. i M.W. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 21 października 2016 r. sygn. akt II SAB/Wr 47/14 w sprawie ze skargi D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Skarga kasacyjna może być skutecznie wniesiona, jeżeli odpowiada wymaganiom określonym w art. 176 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", oraz jest sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego stosownie do treści art. 175 § 1 P.p.s.a..
W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 21 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę D.W., M.W., J.W. i M.W. na bezczynność D. Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego we W. w przedmiocie wykonania postanowienia Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W. z dnia [...] r.. Pismem z dnia 26 listopada 2016 r., sporządzonym osobiście, D.W. i M.W. zakwestionowali powyższe postanowienie. Zatem skarga kasacyjna wniesiona w tej sprawie nie spełnia wymogu niezbędnego do skutecznego jej wniesienia, a mianowicie sporządzenia przez uprawniony podmiot, tj. adwokata lub radcę prawnego. Art. 178 P.p.s.a. stanowi zaś, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie.
Stąd też uznano wniesioną skargę kasacyjną za niedopuszczalną i wobec powyższego należało ją odrzucić po myśli art. 178 w związku z art. 175 § 1 P.p.s.a..
Z tych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.