I SA/Gd 1358/17

SENTENCJA Starszy Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Monika Hennig po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. M. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej [...] z dnia [...], nr [...] w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia odwołania postanawia: przyznać skarżącej prawo pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. UZASADNIENIE Wnioskiem z dnia 9 października 2017 r., złożonym na urzędowym formularzu PPF w dniu 26 października 2017 r. (data stempla pocztowego), skarżąca A. M. zwróciła się w niniejszej sprawie o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości, w tym wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz ustanowienie adwokata. W myśl art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 245 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Nadmienić przy tym należy, że ustanowienie dla strony pełnomocnika z urzędu wymaga dodatkowego złożenia przez wnioskodawcę osobistego oświadczenia o niezatrudnianianiu lub niepozostawaniu w innym stosunku prawnym z ww., przy czym nie dotyczy to pełnomocnika ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy (art. 246 § 3 p.p.s.a.). Skarżąca nie posiada żadnego majątku, wraz z małoletnią córką zamieszkuje u rodziców, utrzymuje się z wynagrodzenia za pracę w wysokości 1.459 zł netto miesięcznie oraz otrzymuje od ojca córki kwotę 350 zł miesięcznie na pokrycie części opłat za żłobek, które wynoszą 564 zł. Skarżąca partycypuje w stałych kosztach utrzymania nieruchomości, przekazując rodzicom kwotę 250 zł miesięcznie, ponosi także wydatki na dojazdy do pracy w kwocie 200 zł miesięcznie. Tym samym do dyspozycji skarżącej i jej córki pozostaje kwota 795 zł. Powyższe referendarz sądowy ustalił na podstawie oświadczenia skarżącej o jej stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dodatkowego oświadczenia z dnia 27 listopada 2017 r. nadesłanego w odpowiedzi na zarządzenie z dnia 7 listopada 2017 r. W tak ustalonym stanie sprawy referendarz sądowy uznał, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów niniejszego postępowania, choćby w części i na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.