II SA/Po 504/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Drzazga (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Edyta Podrazik Sędzia WSA Aleksandra Łaskarzewska Protokolant St. sekretarz sąd. Ewa Wąsik po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 września 2011 r. sprawy ze skargi M. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności i odsetek z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego; oddala skargę. UZASADNIENIE Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania M. B., utrzymało w mocy decyzję z dnia [...] 2010 r., nr [...] wydaną z upoważnienia Wójta Gminy C. przez Zastępcę Dyrektora Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w C. U podstaw podjętego w tej sprawie przez organ administracji rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia: Decyzja organu I instancji została wydana w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27 sierpnia 2010 r. w sprawie II SA/Po 334/10, którym uchylono poprzednią decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Poznaniu z dnia [...] marca 2010 r. oraz poprzedzającą ją decyzję Wójta Gminy C. z dnia [...] 2009 r. w przedmiocie zwrotu przez M. B. należności i odsetek z tytułu wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego na rzecz Z. B. za okres od 1 października 2008 r. do dnia 30 września 2009 r., w wysokości 350 zł miesięcznie. Ponownie rozpoznając sprawę, organ I instancji decyzją z dnia [...] 2010 r., wydaną na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego ( tekst jednolity Dz. U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 z późn. zm. zwanego dalej: "k.p.a.") w zw. z art. 2 pkt 3, art. 12, art. 25 i art. 27 ust. 1-3 i ust. 7 pkt 2 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (tekst jednolity Dz. U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7 z późn. zm. zwanej dalej: "p.o.u.a.") orzekł o obowiązku zwrotu przez skarżącego, jako dłużnika alimentacyjnego, należności w kwocie 714,13 zł z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną Z. B. w okresie od dnia 1.10.2008 r. do dnia 30.09.2009 r. świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz do zwrotu kwoty 131 zł tytułem odsetek ustawowych od w/w kwoty naliczonych na dzień wydania decyzji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ wskazał, że na mocy decyzji z dnia [...] 2008 r., nr [...] Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej w C. przyznał świadczenia z funduszu alimentacyjnego Z. B. w wysokości 350 zł miesięcznie na okres od dnia od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r., w łącznej wysokości [...] zł. Świadczenie powyższe zostało przyznane uprawnionej, ponieważ prowadzona przez Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym we W. egzekucja świadczeń alimentacyjnych, przyznanych wyrokiem Sądu Okręgowego w P. z dnia [...] 2005 r., w sprawie [...], okazała się bezskuteczna. Wysokość kwoty zadłużenia wynika z wielkości wypłaconych świadczeń alimentacyjnych na rzecz osoby uprawnionej w kwocie [...] zł, umniejszonej o wpłaty dokonane przez skarżącego za pośrednictwem komornika w łącznej kwocie [...] zł w okresie od 10.11.2008 r. do dnia 13.09.2009 r. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał dokładne daty i wielkość dokonanych wpłat przez dłużnika wraz z należnymi odsetkami. W odwołaniu od powyższej decyzji M. B. podniósł, że GOPS C. nie ma prawa żądać od niego zwrotu pieniędzy do funduszu alimentacyjnego, ponieważ w latach 2009/2010 nie były wypłacane z FA żadne pieniądze z tytułu alimentów, a poprzednie decyzje GOPS C. i Kolegium Odwoławczego zostały uchylone wyrokiem Sądu Administracyjnego w Poznaniu, sygn. akt II SA/Po 334/10. Po rozpatrzeniu odwołania Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu decyzją z dnia [...] kwietnia 2011 r. utrzymało w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji. Powołując się na treść art. 27 p.o.u.a., organ odwoławczy podniósł, iż dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości wypłaconych świadczeń z funduszu alimentacyjnego łącznie z ustawowymi odsetkami oraz wskazał, że zgodnie z art. 27 ust. 2 ustawy organ właściwy wierzyciela wydaje po zakończeniu okresu świadczeniowego lub po uchyleniu decyzji w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Odnośnie odsetek organ II instancji zacytował art. 27 ust. 1a p.o.u.a. Organ odwoławczy wskazał, iż mając na uwadze zakończenie okresu świadczeniowego dłużnik alimentacyjny zobowiązany jest do zwrotu należności w kwocie 714,13 zł. Organ odwoławczy wskazał, że argumenty podniesione w odwołaniu nie zasługują na uwzględnienie, bowiem ustalone decyzją należności dotyczą okresu od 1.10.2008 r. do 30.09.2009 r., a nie okresu 2009/2010. Organ poinformował nadto skarżącego, że w sprawie przyznania świadczeń z funduszu alimentacyjnego, dłużnik nie jest stroną postępowania, dlatego nie otrzymuje takiej decyzji. Jednakże skarżący był poinformowany o toczącym się postępowaniu i treści decyzji z dnia [...] 2008 r., co wynika z treści pisma z dnia [...]11.2008 r. GOPS w C. W skardze na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu M. B. podniósł, że w myśl obowiązujących przepisów decyzja dotycząca zwrotu pieniędzy może być wydana tylko i wyłącznie jeden raz, a w sprawie były już wydane decyzje, które zostały uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 27.08.2010 r. w sprawie II SA/Po 334/10. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Poznaniu wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie i wskazując, iż argumenty podniesione w skardze nie zasługują na uwzględnienie, a ustalone decyzją organu pierwszej instancji zobowiązanie skarżącego do zwrotu należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego zostało dokonane zgodnie z zaleceniami wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27.08.2010 r. w sprawie II SA/Po 334/10. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Stosownie do art. 3 § 1 oraz art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zwanej dalej: p.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Przedmiotem tej kontroli jest zbadanie, czy organy administracji publicznej, w toku rozpoznawania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni się to według stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonej decyzji. Sądowa kontrola legalności decyzji administracyjnych sprawowana jest w granicach sprawy, ale rozstrzygając o zasadności skargi sąd nie jest związany jej zarzutami, wnioskami oraz powołaną podstawą prawną (art. 134 § 1 p.p.s.a.). Rozpoznając sprawę w tak zakreślonej kognicji, Sąd stwierdził, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, albowiem zarówno zaskarżona decyzja, jak i poprzedzająca ją decyzja organu I instancji zostały wydane zgodnie z przepisami prawa materialnego i prawa procesowego. Zgodnie z art. 27 ustawy z dnia 7 września 2007 r. o pomocy osobom uprawnionym do alimentów (Dz.U. z 2009 r. Nr 1, poz. 7, ze zm.) dłużnik alimentacyjny jest zobowiązany do zwrotu organowi właściwemu wierzyciela należności w wysokości świadczeń wypłaconych z funduszu alimentacyjnego osobie uprawnionej, łącznie z ustawowymi odsetkami (ust. 1). Odsetki są naliczane od pierwszego dnia następującego po dniu wypłaty świadczeń z funduszu alimentacyjnego, do dnia spłaty (ust. 1a). Po zakończeniu okresu świadczeniowego organ właściwy wierzyciela wydaje decyzję administracyjną w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego (ust. 2). Z uwagi na wymienione obowiązki dłużnika alimentacyjnego organ świadczący zaliczkę alimentacyjną przesyła mu informację o przyznaniu osobie uprawnionej świadczeń z funduszu alimentacyjnego; decyzję w sprawie zwrotu przez dłużnika alimentacyjnego należności z tytułu otrzymanych przez osobę uprawnioną świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz informację o wysokości zobowiązań dłużnika alimentacyjnego wobec Skarbu Państwa (art. 27 ust. 7 ustawy). W tej sprawie jest bezspornym, że decyzją z dnia [...] 2008 r. nr [...] przyznano na rzecz Z. B. świadczenia z funduszu alimentacyjnego na okres od 1 października 2008 r. do 30 września 2009 r. w kwocie 350 zł miesięcznie. Stosownie do cytowanego wyżej art. 27 ustawy o pomocy osobom uprawnionym do alimentów, po zakończeniu okresu świadczeniowego, to jest po dacie 30 września 2009 r. organ był uprawniony i obowiązany do wydania decyzji określającej kwotę należną do zwrotu od dłużnika alimentacyjnego. Zgodnie z zaleceniami zawartymi w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27.08.2010r. w sprawie II SA/Po 334/10, organ pierwszej instancji szczegółowo wskazał nie tylko wysokość wypłaconych z funduszu alimentacyjnego świadczeń, lecz także wysokość dokonanych w okresie świadczeniowym wpłat do funduszu z rozbiciem na poszczególne wpłaty oraz wskazanie dat poszczególnych operacji. Pozwoliło to na dokonanie przez Sąd kontroli prawidłowości wyliczeń kwoty należnej, łącznie z odsetkami. Mając na uwadze powyższe, nie może budzić wątpliwości, że zachodziły podstawy do orzeczenia o obowiązku zwrotu przez skarżącego, dłużnika alimentacyjnego wypłaconych należności w kwocie 714,13 zł, a jednocześnie organ wyczerpująco i prawidłowo podał w decyzji wszystkie dane niezbędne do obliczenia wysokości tej kwoty oraz należnych odsetek ustawowych. W tej sytuacji, zarzuty skarżącego zawarte w skardze nie znajdują oparcia we wskazanych wyżej przepisach, wręcz przeciwnie organy, stosując się do art. 153 p.p.s.a., wypełniły w całości wytyczne wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 27.08.2010r. w sprawie II SA/Po 334/10. Reasumując, skoro zaskarżona decyzja jest zgodna z przepisami prawa materialnego, a w toku postępowania nie zostały naruszone przepisy procesowe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.