II GSK 722/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba Sędzia NSA Zbigniew Czarnik Sędzia del. WSA Urszula Wilk (spr.) Protokolant Małgorzata Sieczkowska po rozpoznaniu w dniu 07 listopada 2019 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1544/16 w sprawie ze skargi F. w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr Sp. [...] w przedmiocie oddalenia wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy postanawia: zawiesić postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym UZASADNIENIE Wyrokiem z 13 lutego 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu skargi F. z siedzibą w G. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy, uchylił decyzję w zaskarżonej części oraz odstąpił od zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania w całości. Wyrok ten wydano w następującym stanie sprawy: F. z siedzibą w G. wniosła o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486, do którego uprawnionym była A.Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Z. Sporny znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486 z pierwszeństwem od 4 grudnia 2003 r. przeznaczony jest do oznaczania towarów w klasie 32 - napojów bezalkoholowych. Wnioskodawca jako podstawę prawną swojego wniosku wskazał art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2013 r., poz. 1410, dalej: p.w.p.) i podniósł, że przysługuje mu prawo z rejestracji słownego znaku towarowego TIGER VIT o nr R.130719 (od 9 sierpnia 1996 r.) dla towarów ujętych w klasach 30 i 32. Sprawa otrzymała sygnaturę akt Sp. 418/09. Uprawniona z prawa na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486 – A. Sp. z o.o. Sp. k. wniosła o odrzucenie wniosku opartego na zarzucie naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Uczestnik na podstawie art. 166 p.w.p. podniósł zarzut nieużywania znaku TIGER VIT nr R.130719 w rozumieniu art. 169 ust. 1 pkt 4 i pkt 5 p.w.p. i wniósł o stwierdzenie jego wygaśnięcia w całości z dniem 5 lipca 2006 r. Postanowieniem z 19 września 2013 r. organ wyłączył z akt sprawy o sygnaturze [...] wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT wniesiony przez A. Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Z., dla którego podstawą był wniosek o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486. Sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa na znak towarowy TIGER VIT została nadana sygnatura Sp. 311/13. Urząd Patentowy Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z [...] sierpnia 2015 r. znak: [...], [...] na podstawie art. 166 p.w.p.oraz art. 105 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r., poz. 267 z późn. zm., dalej: k.p.a.) w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. umorzył postępowanie w sprawie o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT o nr R.130719 z siedzibą w Gdańsku, z wniosku A.Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w Z. w sprawie [...] oraz na podstawie art. 131 ust. 1 pkt 1 i art. 131 ust. 2 pkt 1 p.w.p., art. 132 ust. 2 pkt 2, a także art. 98 k.p.c. w zw. z art. 256 ust. 2 p.w.p. oddalił wniosek F. siedzibą w G. o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486, do którego uprawnionym jest A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. w sprawie [...]. Urząd Patentowy RP wyjaśnił, że decyzją z [...] sierpnia 2015 r., stwierdził z dniem 6 lipca 2006 r. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT o nr R.130719 (sprawa o sygnaturze akt Sp. 334/10). Powyższe oznacza, że postępowanie sprawie Sp. 311/13 stało się bezprzedmiotowe, ponieważ w innej sprawie stwierdzono wygaśnięcie prawa ochronnego na ten znak towarowy o nr R.130719 w identycznym zakresie, z najwcześniejszą możliwą datą, co sprawia, że brak jest przedmiotu sporu. Rozpatrując sprawę o unieważnienie prawa ochronnego na znak towary WILD TIGER o nr R.190486 i odnosząc się do zarzutu z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., organ stwierdził, że ma tu zastosowanie art. 166 p.w.p., bowiem jako przeciwstawienie wskazano oznaczenie TIGER VIT, co do którego stwierdzono wygaśnięcie prawa w całości z powodu nieużywania tego znaku. Skoro zatem, nie było żadnego innego przeciwstawienia, zarzut kolizji organ uznał za bezzasadny. F. z siedzibą w G. wniosła skargę na tę decyzję, zaskarżając ją w części obejmującej oddalenie wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486. Opisanym na wstępie wyrokiem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję w zaskarżonej części na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 z późn. zm.; obecnie t.j. Dz.U.2018.1302 ze zm., dalej: p.p.s.a.) i odstąpił od zasądzenia na rzecz skarżącej kosztów postępowania na podstawie art. 206 p.p.s.a. Sąd I instancji uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, bowiem we wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486, F. opierając się na art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., powołała się na kolizję tego znaku ze znakiem TIGER VIT o nr R.130719, do którego przysługiwało jej prawo z rejestracji. Urząd Patentowy RP, decyzją z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], Sp. [...] [...], stwierdził z dniem 6 lipca 2006 r. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT o nr R.130719, z powodu nieużywania tego znaku. W konsekwencji organ, w zaskarżonej decyzji, uznał za bezzasadny zarzut F. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., stwierdzając, że ma tu zastosowanie art. 166 p.w.p. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podniósł, że wyrokiem z 13 lutego 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 1507/16, uchylił decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] sierpnia 2015 r., nr [...], Sp. [...], Sp.[...], stwierdzającą m.in. wygaśnięcie prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT o nr R.130719. W ocenie Sądu I instancji w tej sytuacji aktualny jest zarzut F. z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., dotyczący kolizji znaków WILD TIGER o nr R.190486 oraz TIGER VIT o nr R.130719, podniesiony we wniosku o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486. Z tego względu, Sąd I instancji uznał za przedwczesne stwierdzenie organu, iż bezzasadny jest zarzut F.z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., w związku z zastosowaniem art. 166 p.w.p., co uzasadnia uchylenie kontrolowanej przez Sąd decyzji w zaskarżonej części. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał również za przedwczesne rozpatrzenie podniesionych w skardze zarzutów naruszenia art. 132 ust. 2 pkt 2 w związku z art. 166 p.w.p. Wobec powyższego, w ocenie Sądu I instancji organ powinien rozważyć kwestię ewentualnego uchylenia zaskarżonej decyzji w pozostałej części dotyczącej sprawy Sp. 311/13 w przedmiocie stwierdzenia nieważności prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT nr R.130719 na podstawie art. 166. Sąd I instancji wywodził, że w niniejszej sprawie wniosek o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego do znaku TIGER VIT nr R.130719 z powodu jego nieużywania na podstawie art. 169 ust. 1 pkt 1 p.w.p. został zgłoszony w ramach postępowania o unieważnienie prawa ochronnego na znak towarowy WILD TIGER o nr R.190486. Prawidłowe rozstrzygnięcie zatem w przedmiocie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT nr R.130719 będzie miało istotny wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie unieważnienia prawa na znak WILD TIGER o nr R.190486. Skargę kasacyjną od tego wyroku wywiódł Urząd Patentowy RP zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpoznania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie sprawy co do istoty oraz o zwrot niezbędnych kosztów postępowania. Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym uczestnik postępowania F. z siedzibą w G. wniosła o zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. przedkładając pismo z 7 listopada 2019 r. W uzasadnieniu wskazała, że wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z 4 lipca 2019 r. sygn. akt II GSK 2477/17 uchylony został wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 13 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 1507/16 dotyczącej stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT R.130719, a skargi F. i A. zostały oddalone. Tym samym, utrzymano w mocy decyzję Urzędu Patentowego RP z [...] sierpnia 2015 r. w sprawie Sp. [...], w której stwierdzono wygaśnięcie prawa ochronnego na znak TIGER VIT R.130719 z dniem 06 lipca 2006 r. Natomiast w dniu 04 listopada 2019 r. F. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie [...] na podstawie art. 145§1 pkt 5 w zw. z art. 147 oraz 148§1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U. z 2018 r. poz. 2096; dalej: k.p.a.) z uwagi na ujawnienie istotnych dla sprawy, nowych okoliczności faktycznych oraz dowodów istniejących w dniu wydania ww. decyzji, nieznanych organowi, który wydał decyzję. Nowe istotne dla sprawy okoliczności faktyczne i dowody zostały ujawnione w pozwie A. z dnia [...] lipca 2019 r. w sprawie [...] o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego w postaci postanowienia Sądu Okręgowego w Gdańsku z dnia 17 stycznia 2012 r. w sprawie o sygnaturze akt [...] wraz z wnioskiem o zabezpieczenie. We wniosku o wznowienie postępowania w sprawie [...] F. zażądała wstrzymania wykonania decyzji w sprawie [...] na podstawie art. 152§1 k.p.a. oraz o uchylenie decyzji oraz oddalenie wniosku o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak TIGER VIT R130719. Do wniosku o zawieszenie postępowania dołączono kopię wniosku o wznowienie postępowania w sprawie Sp. 334/10 opatrzoną prezentatą Urzędu Patentowego RP. W tym stanie Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. W doktrynie wskazuje się, że celowość zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. powinna być analizowana zarówno z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości przesłanek wznowienia postępowania administracyjnego zakończonego zaskarżoną decyzją lub innym aktem (art. 145 § 1 pkt 7 i art. 145a k.p.a., art. 240 § 1 pkt 7, 8 i 11 o.p.), jak i przesłanek wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego (art. 272 p.p.s.a.) na skutek rozstrzygnięcia wydanego w innym, już toczącym się, postępowaniu. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach, gdy zaskarżona decyzja (inny akt) została wydana na podstawie innej decyzji lub orzeczenia sądu, zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące tej innej decyzji albo orzeczenia sądu (zob. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz i powołane tam orzecznictwo; LEX/el. 2019). W orzecznictwie podkreśla się, że aby móc zastosować ten przepis, między daną sprawą sądowoadministracyjną a innym postępowaniem musi istnieć związek tego rodzaju, że wynik już toczącego się postępowania będzie miał charakter prejudycjalny dla sprawy, która ma być zawieszona. Rozstrzygnięcie w tej drugiej sprawie tylko wtedy będzie upoważniało do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, kiedy podjęte w niej rozstrzygnięcie będzie miało decydujące znaczenie dla sposobu rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej, która ma być zawieszona (por. w postanowieniach NSA z: 28.02.2012 r., I GZ 27/12, LEX nr 1136610; 6.03.2012 r., II OSK 304/12, LEX nr 1125525; wyroku NSA z 15.09.2017 r., I GSK 613/17, LEX nr 2353675). W orzecznictwie wskazuje się też, że możliwość późniejszego złożenia wniosku o wznowienie postępowania administracyjnego oraz sądowoadministracyjnego nie może stanowić negatywnej przesłanki zastosowania art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (por. np. I GSK 746/09, LEX nr 578348). Doktryna wprost podnosi, iż ustalenie, że określona okoliczność mogłaby w przyszłości stanowić podstawę wznowienia postępowania podatkowego lub sądowego, uzasadniałoby zawieszenie postępowania (Komentarz do art. 125: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wyd. 6, Warszawa 2019). Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt niniejszej sprawy zauważyć należy, że żądanie unieważnienia spornego w sprawie znaku WILD TIGER o nr R.190486 oparte o przepis art. art.132 ust.2 pkt 2 p.w.p. wskazywało jako znak przeciwstawiony właśnie znak TIGER VIT R.130719. Ustawodawca w art. 166 ust. 2 p.w.p. wprost przesądził ścisły wzajemny związek postępowań o unieważnienie prawa ochronnego i o stwierdzenie wygaśnięcia znaku przeciwstawionego wskazując, że w przypadku, o którym mowa w ust. 1 tego przepisu, zarzut nieużywania znaku towarowego może zostać podniesiony tylko łącznie z wnioskiem o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego. Zarzut ten podlega łącznemu rozpoznaniu wraz z wnioskiem o unieważnienie. W okolicznościach tej sprawy kwestia wygaśnięcia znaku TIGER VIT R.130719 była badana w innym postępowaniu (również dotyczącym unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy) i rozstrzygnięcie to miało zasadnicze znaczenie dla decyzji wydanej w niniejszej sprawie. Z kolei, jedynym powodem uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd I instancji w tej sprawie było stwierdzenie, że decyzja o stwierdzeniu wygaśnięcia znaku TIGER VIT R130719 wydana w tamtym postępowaniu została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 13 lutego 2017 r. sygn. akt VI SA/Wa 1507/16. Wyrok ten został następnie uchylony wyrokiem Naczelnego Sadu Administracyjnego z 4 lipca 2019 r. sygn. akt II GSK 2477/17. Wobec powyższego, w okolicznościach tej konkretnej sprawy kwestia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak TIGER VIT R.130719, jest zasadnicza dla rozstrzygnięcia sprawy o unieważnienie znaku WILD TIGER o nr R.190486. Ocena postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie unieważnienia znaku WILD TIGER o nr R.190486, z pewnością winna zatem uwzględniać rozstrzygnięcie sprawy Sp. 334/10 o stwierdzenie wygaśnięcia prawa ochronnego na znak TIGER VIT R.130719. F. złożyła wniosek o wznowienie tego ostatniego postępowania w Urzędzie Patentowym RP 4 listopada 2019 r., do akt sprawy przedłożono kopię wniosku opatrzoną prezentatą Urzędu Patentowego RP. Rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP w przedmiocie tego wniosku będzie miało znaczenie w sprawie o unieważnienie znaku WILD TIGER o nr R.190486 bowiem niezależne procedowanie w obydwu sprawach rodzi ryzyko wydania sprzecznych rozstrzygnięć i w dalszej kolejności ewentualnie może skutkować wznowieniem niniejszego postępowania. Wobec powyższego, w realiach rozpatrywanej sprawy zagadnieniem wstępnym staje się rozstrzygnięcie Urzędu Patentowego RP w przedmiocie tego wniosku, bowiem dotyczy on stwierdzenia wygaśnięcia prawa ochronnego na znak towarowy TIGER VIT R.130719, który korzystał z wcześniejszego pierwszeństwa względem znaku WILD TIGER o nr R.190486, będącego przedmiotem niniejszego postępowania. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nadrzędnym celem kontroli sądowoadministracyjnej jest gwarancja zgodności z prawem działania organu administracji publicznej. Postępowanie w sprawie wygaśnięcia prawa na znak TIGER VIT R.130719 winno zatem wyprzedzić w czasie postępowanie w sprawie unieważnienia znaku WILD TIGER o nr R.190486. W realiach niniejszej sprawy procesowy związek obu tych postępowań w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest realny, rzeczywisty, faktyczny i bezpośredni, kreuje zatem prejudycjalność, o której mowa w art. 125 § 1 pkt 1) p.p.s.a. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie sądowoadministracyjne w rozpatrywanej sprawie.