II OZ 918/11

SENTENCJA Dnia 13 października 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Alicja Plucińska - Filipowicz po rozpoznaniu w dniu 13 października 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia D. R. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 sierpnia 2011 roku, sygn. akt IV SA/Wa 996/11 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi D. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie p o s t a n a w i a 1) uchylić zaskarżone postanowienie, 2) wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2011, sygn. akt IV SA/Wa 996/11, odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Warszawie w przedmiocie przywrócenia stosunków wodnych na gruncie. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący nie wykazał okoliczności uzasadniających jej wstrzymanie. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył D. R. argumentując, że wykonanie decyzji spowoduje zalanie jego działki i uniemożliwi skoszenie trawy stanowiącej pasze dla zwierząt. Ponadto wykonanie nałożonego w decyzji obowiązku uniemożliwi rozpoczęcie prac budowlanych. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 3 ppsa sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie można zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że wniosek nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem skarżący nie przedstawił w nim okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a zatem, iż wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu opiera się w pełni na zasadzie skargowości, co oznacza że może być uwzględniony wyłącznie wówczas, gdy strona go odpowiednio uzasadni. W niniejszej sprawie decydująca nie może być zasada skargowości, lecz sąd powinien we własnym zakresie dokonać oceny zasadności wniosku, a jeżeli poweźmie określone wątpliwości może zwrócić się do strony o dodatkowe wyjaśnienia. Stanowisko Sądu niepociągające za sobą żadnych wniosków co do potrzeby uzyskania dalszych informacji dotyczących stanu faktycznego nie powinno bowiem powodować kategorycznej odmowy uwzględnienia wniosku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego okoliczności niniejszej sprawy, uzupełnione wywodami zażalenia, dają podstawę by uznać, że wykonanie zaskarżonej decyzji nakazującej skarżącemu przywrócenie stosunków wodnych na gruncie, jeszcze przed prawomocnym rozstrzygnięciem sprawy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, może spowodować wystąpienie skutków, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 188 w związku z art. 197 ppsa.