III SA/Gl 1001/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Wujek po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE Pismem z [...] r. skarżący wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu nienależnie pobranego dodatku mieszkaniowego. Ponieważ nie została ona podpisana, zarządzeniem Z-pcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 16 sierpnia 2021 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez jej podpisanie lub nadesłanie podpisanego jej egzemplarza w terminie siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika z akt sprawy przesyłkę poleconą zawierającą wezwanie adresowano na podany w skardze adres i wobec nieobecności adresata w tym miejscu, pozostawiono ją na okres 14 dni w urzędzie pocztowym do odbioru, o czym stosowne zawiadomienia w postaci awiza umieszczono w skrzynce na korespondencję. Ponieważ przesyłki nie odebrano zwrócono ją do tut. Sądu z adnotacją "zwrot nie podjęto w terminie". Stosownie bowiem do treści art. 73 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako p.p.s.a.) doręczenie uważa się za skutecznie dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej. Ponieważ w rozpoznawanej sprawie pierwsze awizo pozostawiono w skrzynce na korespondencję 4 października 2021 r., doręczenie uznać należało za skutecznie dokonane 18 października 2021 r. Tym samym zakreślony do wykonania wezwania termin upłynął 25 października 2021 r. (tj. w poniedziałek) i nie został dotrzymany. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje. Stosownie do art. 46 § 1 pkt 4 ustawy p.p.s.a. każde pismo powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Chodzi o znak ręczny określonej osoby, noszący indywidualne i powtarzalne cechy, pozwalające odróżnić go od innych i umożliwiające identyfikację osoby podpisującego oraz zbadanie autentyczności podpisu (por. Hanna Knysiak-Molczyk [w:] T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 204-205 oraz A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, B. Dauter, B. Gruszczyński: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz; Zakamycze 2006 r., str. 115). Ponieważ w rozpoznawanej sprawie wniesiona skarga nie została podpisana, a wezwanie do podpisania skargi nie zostało wykonane. Dlatego też zastosowanie w sprawie znalazł art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 ustawy p.p.s.a., zgodnie z którym sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego postanowiono orzec jak w sentencji.