I SAB/Wa 293/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi O. K. na bezczynność Prezydenta W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o ustalenie i wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE 2Sygn. akt I SAB/Wa 293/10 Uzasadnienie Pismem z dnia 19 października 2010 r. O. K. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W. w rozpatrzeniu wniosku z dnia 12 marca 2008 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] pochodzącą z nieruchomości hipotecznej [...] o pow. [...] m2. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 52 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), skargę do wojewódzkiego sądu administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie. Z powołanych regulacji wynika zatem, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego. W przypadku skargi na bezczynność organu, wyczerpanie środków zaskarżenia następuje poprzez wniesienie środka przewidzianego w art. 37 § 1 kpa. Zgodnie z tym przepisem, na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 kpa lub ustalonym w myśl art. 36 kpa stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W niniejszej sprawie organem administracji publicznej wyższego stopnia nad Prezydentem W. jest Wojewoda [...] i to do niego należało wnieść zażalenie na niezałatwienie sprawy w terminie przez Prezydenta W. Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że przed wniesieniem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta W., skarżący nie wyczerpał trybu przewidzianego w art. 37 § 1 kpa, gdyż nie wniósł stosownego zażalenia do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dodatkowo wskazać należy, że z akt przedmiotowej sprawy wynika, iż skarżący przed wniesieniem skargi do Sądu wystąpił do Urzędu W. z wezwaniem do wydania decyzji. Jednakże wystąpienie to, do aparatu pomocniczego organu pierwszej instancji, z wezwaniem do wydania decyzji nie stanowi wypełnienia obowiązku wynikającego z art. 37 § 1 kpa. Z powyższych względów, w oparciu o art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.