VIII SA/Wa 735/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marek Wroczyński, Sędziowie Sędzia WSA Leszek Kobylski, Sędzia WSA Renata Nawrot (sprawozdawca), , Protokolant starszy sekretarz sądowy Marlena Stolarczyk, , po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2022 r. w Radomiu sprawy ze skargi S. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 25 lipca 2022 r. nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego oddala skargę. UZASADNIENIE Przedmiotem rozpoznania Sądu jest skarga S. Z. na decyzję Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego (dalej Mazowiecki WINB) z [...] lipca 2022 r. Nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku garażowego. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następującym stanie sprawy: Decyzją z [...] maja 2022 r. nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w R. (dalej: "PINB" lub "organ I instancji"), działając na podstawie art. 48 ust. 1 pkt 1 w zw. z art. 48 ust. 4 oraz art. 83 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1202 ze zm., dalej: "P.b."), art. 123 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r., poz. 735 ze zm., dalej: "k.p.a.") nakazał S. Z. – właścicielowi działki nr ewid. [...] położonej w miejscowości J. I.[...] gm. I., rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu o wymiarach ok. 6,02 m x 2,96 m, zlokalizowanego na ww. działce. Uzasadniając decyzję PINB wskazał, że pismem z [...] września 2017 r. zostało wszczęte z urzędu postępowanie administracyjne w sprawie istniejących budynków zlokalizowanych na przedmiotowej działce, stanowiącej wówczas własność U. Z.. Ustalono, że w zasobach Urzędu Gminy w I. oraz Starostwa Powiatowego w R. brak jest jakichkolwiek dokumentów dotyczących wydawania pozwoleń na budowę budynków na powyższej działce. Podczas czynności kontrolnych przeprowadzonych [...] października 2017 r. na terenie ww. działki stwierdzono, że znajduje się na niej budynek garażowy konstrukcji stalowej o wskazanych wyżej wymiarach, z jednospadowym dachem, o powierzchni zabudowy ok. 17,81 m kwadratowych, ustawiony na betonowym podłożu. Następnie PINB postanowieniem z [...] grudnia 2017 r., wydanym na podstawie art. 49 b Prawa budowlanego, utrzymanym w mocy przez Mazowieckiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowalnego postanowieniem z [...] lutego 2018 r., nakazał U. Z. przedłożenie, w terminie do [...] maja 2018 r., określonych dokumentów, podejmując próbę zalegalizowania samowolnie wybudowanego garażu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie prawomocnym wyrokiem z 25 lipca 2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 324/18, uchylił ww. postanowienia organów obu instancji, wskazując na konieczność przeprowadzenia dodatkowego postępowania dowodowego, celem ustalenia daty budowy garażu i w zależności czy na wzniesienie tego garażu wymagane było pozwolenie na budowę czy też zgłoszenie (od [...] czerwca 2015 r.), zastosowanie właściwego trybu postępowania legalizacyjnego. Ponadto organ I instancji ustalił, podczas przeprowadzonych [...] sierpnia 2018 r. oględzin iż obecnym właścicielem działki o nr ewid. [...] położonej w miejscowości J. I. [...] gm. I. jest S. Z., który okazał akt notarialny darowizny z [...] czerwca 2018 r. Wykonując wytyczne Sądu, organ nadzoru budowlanego stwierdził, że na podstawie strony internetowej www.geoportal.pl, nie sposób ustalić budowy budynku, a z kolei na podstawie informacji o przedmiotowej działce zawartej na stronie https://radom.geoportal2.pl ustalono, że nie ma w niej informacji o budynkach (ze względu na fakt m.in. nie wykonania ich inwentaryzacji), która wskazywałaby na rok budowy, ponadto na wyrysie z mapy budynek garażowy nie został ujawniony. Na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego (m.in. zdjęć lotniczych z 1997 r. i 2003 r.) ustalono, że przedmiotowy garaż nie istniał w 2003 r., a zatem jego budowa była zrealizowana pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1994 r. W celu ustalenia daty budowy garażu, a w szczególności czy obiekt został wybudowany przed [...].06.2015 r., PINB w R. skorzystał z akt sprawy prowadzonej w tutejszym inspektoracie pod znakiem: [...]., w których znajduje się kopia pisma Dyrektora Powiatowego Zarządu Dróg Publicznych w R. z dnia [...].03.2016 r., znak: [...], skierowanego do Starosty R., zawierającego m.in. fotorejestrację drogi powiatowej nr [...] J. I. G. – M. – J. I. [...] – J. i. [...]. Na zdjęciu nr [...], stanowiącym załącznik do ww. pisma, widoczny jest przedmiotowy garaż oraz zawarta jest pod zdjęciem informacja, że zostało ono wykonane [...] grudnia 2013 r. Zatem mając na uwadze wyrok WSA w Warszawie z dnia 25.07.2018 r. sygn. akt VIII SA/Wa 324/18 uznano, że przedmiotowy garaż został wybudowany przed [...].06.2015 r., bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę i w sprawie należy zastosować art. 48 Prawa budowlanego. W tej sytuacji PINB postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2018 r., nałożył na S. Z. właściciela działki, obowiązek przedstawienia w terminie do [...] kwietnia 2019 r. stosownych dokumentów umożliwiających legalizację budynku, tj. - 4 egzemplarzy projektu budowlanego, samowolnie wybudowanego garażu o wymiarach ok. 6,02 m x 2,96 m, zlokalizowanego na działce nr ewid. [...] położonej w m-ci J. I. [...] gm. I., wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane oraz przynależną do właściwej izby samorządu zawodowego; - zaświadczenie Burmistrza I., o zgodności budowy przedmiotowego garażu z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego; - oświadczenie, pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Ponadto organ I instancji wystąpił do Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii z wnioskiem o udostępnienie danych zgromadzonych w rejestrze publicznym - zdjęć lotniczych m.in. działki nr ewid. [...] położonej w m-ci J. I. [...] gm. I.. Skarżący zaskarżył powyższe postanowienie, przy czym Mazowiecki WINB poinformował go iż pismo stanowiące zażalenie nie wywiera skutków prawnych. Wobec nie przedłożenia w zakreślonym terminie wymaganych prawem dokumentów, PINB na podstawie art. 48 ust. 4 P.b. wydał nakaz rozbiórki obiektu budowlanego, a decyzją z [...] sierpnia 2019 r. nr [...] Mazowiecki WINB utrzymał w mocy rozstrzygnięcie organu I instancji z [...] czerwca 2019 r. o nakazie rozbiórki budynku garażowego usytuowanego na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości J. I. [...], gm. I.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 6 lutego 2020 r., Sygn. akt VIII SA/Wa 744/19, uchylił zaskarżoną decyzję Mazowieckiego WINB, Nr [...] z dnia [...].08.2019 r., oraz poprzedzającą ją decyzję PINB w R. Nr [...] z dnia [...].06.2019 r., wskazując min., że organ odwoławczy nie umożliwił skarżącemu ewentualne uzupełnienie braków jego pisma bezspornie wysłanego drogą e-mailową poprzez złożenie go w przewidzianej prawem formie. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 26 listopada 2020 r., sygn. akt II OSK 1989/20, oddalił skargę kasacyjną. Następnie Mazowiecki WINB rozpoznając zażalenie, postanowieniem Nr [...] z dnia [...].10.2021 r., utrzymał w mocy postanowienie PINB w R. Nr [...] z dnia [...].12,2018 r., w przedmiocie nałożenia obowiązku dostarczenia dokumentów dotyczących legalizacji garażu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 15.02.2022 r., sygn. akt VIII SA/Wa 1041/21, odrzucił skargę S. Z. na postanowienie Mazowieckiego WINB z [...] października 2021 r. nr [...]. Wobec nie przedłożenia dokumentów wynikających z postanowienia PINB nr [...] z [...] grudnia 2018 r., organ I instancji wydał decyzję powołaną na wstępie (o nakazie rozbiórki). Rozpoznając odwołanie S. Z., Mazowiecki WINB zaskarżoną decyzją z [...] lipca 2022 r., Nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. Po przedstawieniu stanu sprawy, Mazowiecki WINB stwierdził, że skarżona decyzja winna zostać utrzymana w mocy jako odpowiadająca przepisom prawa. W uzasadnieniu Mazowiecki WINB odwołał się do poprzednich wyroków wydanych w przedmiotowej sprawie, oraz utrzymanego w mocy postanowienia PINB w R. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r. w przedmiocie wstrzymania robót i nałożenia obowiązku przedłożenia stosownej dokumentacji. Jak wyjaśnił organ odwoławczy w w/w postanowieniu przesądzono, że obiekt stanowi samowolę budowlaną i że trybem właściwym do prowadzenia postępowania jest tryb art. 48 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania). Dalej organ odwoławczy podał, że roboty budowlane zgodnie z art. 28 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym do 2015 r.) można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 -31. Mając na względzie wiążący wyrok WSA, organ uznał, że w niniejszej sprawie zamierzenie inwestycyjne powinno być realizowane dopiero po uzyskaniu pozwolenia na budowę. Obowiązek ten nie został przez inwestora spełniony, w związku z tym organ I instancji prawidłowo stwierdził, iż postępowanie legalizacyjne winno być prowadzone w trybie art. 48 Prawa budowlanego (w brzmieniu obowiązującym na dzień wszczęcia postępowania). Jednocześnie Mazowiecki WINB wyjaśnił, że zgodnie z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego (w brzmieniu jw.): "Właściwy organ nakazuje, z zastrzeżeniem ust. 2, w drodze decyzji, rozbiórkę obiektu budowlanego, lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę". Z uwagi na przewidzianą przepisami Prawa budowlanego (art. 48 ust. 2 i 3) możliwość legalizacji samowoli budowlanej, PINB w R. postanowieniem Nr [...] z dnia [...].12.2018 r., (doręczonym zobowiązanemu w dniu [...].12.2018 r.) nałożył na S. Z. obowiązek przedłożenia, w terminie do dnia [...].04.2019 r., określonych dokumentów celem legalizacji samowolnie zrealizowanego budynku garażowego. Jak stwierdził organ odwoławczy z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że strona nałożonych obowiązków zmierzających do legalizacji obiektu nie wykonała. Tym samym PINB prawidłowo zastosował art. 48 ust. 4 P.b. w zw. z ust. 1 i nakazał rozbiórkę samowolnie zrealizowanego budynku garażowego. Zaznaczył również, że skarżący nie wystąpił o przedłużenie terminu wynikającego z ww. postanowienia, jak również nie wykazał, że zmierza do skompletowania wymaganej dokumentacji. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniu, Mazowiecki WINB uznał je za niezasadne. Wyjaśnił, iż okolicznościach niniejszej sprawy bez znaczenia pozostaje, czy inwestorem obiektu była U. Z., bowiem na podstawie aktu notarialnego umowy darowizny Repertorium A Nr [...] z dnia [...].06.2018 r., skarżący – S. Z. jest obecnie właścicielem dziatek o nr ew. [...] i [...] położonych w miejscowości J. I. [...] [...] gm. I., zaś zgodnie z art. 52 ustawy Prawo budowlane, decyzja o nakazie rozbiórki może być skierowana do właściciela. Również za chybione uznał zarzuty dotyczące nieustalenia daty budowy garażu. W tym przedmiocie odwołał się do pozyskanych z Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii zdjęć lotniczych z 1997 r., oraz z 2003 r., dla działki o nr ew., [...] położonej w miejscowości J. I. [...] [...] gm. I., z których wynika, że do 2003 r., nie było na w/w nieruchomości omawianego budynku garażowego, W aktach sprawy znajduje się także zdjęcie wykonane w 2013 r,, (z portalu www,googłe,pt/maps), na którym sporny obiekt budowlany się znajduje. Powyższe prowadzi do wniosku, że budynek garażowy objęty przedmiotem niniejszego postępowania powstał pomiędzy 2003 r., a 2013 r., czyli pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1994 r., i przed nowelizacją Prawa budowlanego z 2015 r. Mazowiecki WINB uznał, że zostały wykonane wiążące organy wytyczne wyroku WSA w Warszawie z dnia 25.07.2018 r., sygn. akt VIII SA/Wa 324/18. Odniósł się także do kwestii ustalenia opłaty legalizacyjnej, stwierdzając, że jej ustalenie następuje dopiero po przedłożenia dokumentów i po ich analizie zgodnie z przepisami prawa w drodze odrębnego rozstrzygnięcia. PINB w R. nie miał zatem obowiązku w myśl art, 9 k.p.a. informować stron o wysokości opłaty legalizacyjnej. Odnosząc się do pozostałych zarzutów organ wojewódzki wskazał, że argumenty dotyczące prowadzonego przez Mazowiecki WINB postępowania skargowego oraz zarzuty dotyczące podrobienia (zdaniem skarżącego) dokumentów przez PINB w R. były już przedmiotem rozpatrywania i są one bezzasadne. Pozostała argumentacja zawarta w odwołaniu nie dotyczy istoty sprawy, a świadczy w ocenie tut. organu o lekceważącym stosunku skarżącego do funkcjonariuszy publicznych. W skardze skierowanej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Mazowieckiego WINB S. Z. (dalej jako "skarżący") podtrzymał swoją dotychczasową argumentację. Skarga ma charakter opisowy, zawiera opis dotychczasowych postępowań przed organami nadzoru budowlanego i sądami administracyjnymi, z powołaniem się na przepisy Prawa budowlanego, opis zdjęć lotniczych, stanowisko strony w stosunku do inspektorów nadzoru budowlanego. W szczególności skarga zawiera inwektywy pod adresem funkcjonariuszy organów nadzoru budowlanego. W odpowiedzi na skargę MWINB wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoją dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2019 r., poz. 2167) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: "p.p.s.a.", sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. W myśl art. 134 § 1 p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Uwzględnienie skargi następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez sąd przepisów prawa, wskazanego w art. 145 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Zgodnie z ww. przepisem sąd nie jest związany granicami skargi, co oznacza, że skarga zostaje uwzględniona, jeśli tylko sąd niezależnie od zarzutów w niej podniesionych i wniosków w niej sformułowanych, wyda któryś z wyroków określonych w art. 145 - 150 p.p.s.a. Przepisy te nakazują bowiem sądowi administracyjnemu wybrać właściwy, przewidziany w nich sposób rozstrzygnięcia sprawy, niezależnie od treści skargi, a więc zakresu, w jakim akt lub czynność została zaskarżona, oraz od sformułowanych w niej zarzutów i wniosków. Uregulowanie takie nakazuje więc sądowi administracyjnemu stosować z urzędu właściwy sposób rozstrzygnięcia. Uwzględniając powyższe Sąd doszedł do przekonania, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest zasadność wydania przez organy obu instancji nakazu rozbiórki budynku garażowego usytuowanego na działce o nr ewid. [...] położonej w miejscowości J. I. [...], gm. I., stanowiącej własność skarżącego. W ocenie Sądu, organy obu instancji na podstawie zebranego w sprawie materiału dowodowego, tj. zdjęć lotniczych ww. działki z 1997 r. i 2003 r. oraz zdjęcia z 2013 r. (z portalu www.google.pl. maps) zdjęcia nr 3, stanowiącego załącznik do ww. pisma Starosty, wykonanego [...] grudnia 2013 r. - w wystarczający sposób ustaliły, że sporny budynek garażowy został wykonany pomiędzy 2003 r. a 2013 r., czyli pod rządami ustawy Prawo budowlane z 1994 r. i przed nowelizacją Prawa budowlanego z 2015 r. Powyższe oznacza konieczność uzyskania przez inwestora pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu. W pierwszej kolejności wskazać należy, iż jak wynika wprost z bezwzględnie obowiązujących przepisów regulujących kwestię samowoli budowlanej, a zatem inwestycję bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę, co w kontrolowanej sprawie było bezsporne, wdrożenie trybu likwidacji samowoli budowlanej, określonego w art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane, jest obligatoryjne, a wydane w tym trybie rozstrzygnięcia nie zapadają na zasadzie tzw. uznania administracyjnego. Istotą niniejszego postępowania nie jest to, jak organ nadzoru budowlanego zakwalifikował obiekt budowlany – garaż o wymiarach ok. 6,02 × 2,96, zlokalizowany na działce skarżącego i czy w związku z tym budowa takiego obiektu wymagała uzyskania pozwolenia budowlanego. Powyższa kwestia była przedmiotem innego postępowania, zakończonego ostatecznym w toku postępowania administracyjnego postanowieniem Mazowieckiego WINB Nr [...] z[...] października 2021 r., którym to organ II instancji utrzymał w mocy postanowienie PINB w R. Nr [...] z dnia [...] grudnia 2018 r, w przedmiocie przedłożenia dokumentów, o których mowa w art. 48 ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Jak wynika z akt administracyjnych postanowieniem nr [...] z [...] grudnia 2018 r. nałożono na skarżącego obowiązek przedstawienia, w terminie do [...] kwietnia 2019 r. następujących dokumentów: - 4 egzemplarzy projektu budowlanego spornego garażu, wykonanego przez osobę posiadającą stosowne uprawnienia budowlane oraz przynależną do właściwej izby samorządu zawodowego, - zaświadczenia Burmistrza I. o zgodności budowy przedmiotowego garażu z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, - oświadczenia, złożonego pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Bezspornym w niniejszej sprawie jest, że skarżący w wyznaczonym terminie, tj. do [...] kwietnia 2019 r. nałożonych obowiązków zmierzających do legalizacji obiektu nie wykonał, nie wnosił również o przedłużenie terminu. Zaskarżone postanowienie jak wskazano powyżej zostało utrzymane w mocy postanowieniem Mazowieckiego WINB Nr [...] z [...] października 2021 r., a Wojewódzki Sąd Administracyjny postanowieniem z 15 lutego 2022 r. w sprawie sygn. akt VIII SA/Wa 1041/21 odrzucił skargę S. Z.. Odrzucenie skargi skutkowało tym, że skarżący pozbawił się w ten sposób możliwości prawnego kwestionowania w postępowaniu zwyczajnym zarówno podstawy prawnej rozstrzygnięcia organu, jak i ustaleń faktycznych, które do takiego rozstrzygnięcia doprowadziły. Z uwagi na to zasadnie Mazowiecki WINB przyjął, że z art. 48 ust. 1 i 4 Prawa budowlanego, wynika, iż wydanie decyzji o nakazie rozbiórki samowolnie wybudowanego budynku jest obligatoryjne. Ustawodawca nie wprowadził żadnych dodatkowych warunków wydania nakazu rozbiórki i nie uzależnił wydania decyzji od innych przesłanek niż nieprzedłożenie wymaganych dokumentów. W kontrolowanej sprawie skarżący wymaganych dokumentów nie przedstawił. Skoro – czego skarżący nie kwestionuje - termin do przedłożenia wyszczególnionych w ww. postanowieniu PINB dokumentów upłynął bezskutecznie (skarżący wymaganych dokumentów nie przedłożył organowi nadzoru budowlanego), to organ nadzoru budowlanego był związany dyspozycją art. 48 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 1 Prawa budowlanego i nie mógł wydać innego rozstrzygnięcia, jak tylko nakazać rozbiórkę ww. garażu. W tej sytuacji PINB, wydając decyzję nakazującą skarżącemu rozbiórkę samowolnie wybudowanego garażu działał zgodnie z art. 6 k.p.a., gdyż zastosował się do dyspozycji przepisu cogentis, tj. ww. art. 48 ust. 4 w zw. z art. 48 ust. 1 ustawy Prawo budowlane. Orzekając w ten sposób PINB dokonał więc prawidłowej subsumpcji prawnej w oparciu o ustalony i niezakwestionowany przez skarżącego stan faktyczny sprawy, mający znaczenie dla podejmowanego rozstrzygnięcia – brak dostarczenia przez skarżącego dokumentów, określonych w postanowieniu PINB Nr [...] z [...] grudnia 2018 r., umożliwiających ewentualne przeprowadzenie postępowania legalizacyjnego. Dlatego też – zgodnie z art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. – organ odwoławczy prawidłowo utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Decyzja Mazowieckiego WINB została należycie uzasadniona (art. 11 w zw. z art. 107 § 3 k.p.a.), a stan faktyczny w zakresie istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy został przez organ wyjaśniony (art. 7 w zw. z art. 77 § 1 k.p.a.). Słusznie ponadto wyjaśnił organ odwoławczy, że zarzuty skarżącego nie mają wpływu na rozstrzygnięcie, podejmowane w trybie art. 48 ust. 4 i 1 Prawa budowlanego, gdyż przesłanką takiego rozstrzygnięcia nie jest kwalifikacja prawna obiektu budowlanego, a fakt nieprzedłożenia przez inwestora w zakreślonym terminie żądanej przez organ nadzoru budowlanego dokumentacji, określonej w art. 48 ust. 3 Prawa budowlanego. Z uwagi na to niezasadne są zarzuty skargi odnoszące się do niezebrania w sposób wyczerpujący materiału dowodowego, a także nierozważenia wszystkich obowiązujących przepisów czy zasady pogłębiania zaufania. Skarżone organy uczyniły zadość bezwzględnie je wiążącym wymogom z art. 48 Prawa budowlanego, nakazującego wezwać w trybie legalizacyjnym o stosowne dokumenty i zaświadczenia, co było istotą sprawy. Skoro skarżący tych wymogów w zakresie, w szczególności projektu budowlanego i prawa dysponowania nieruchomością na cele budowlane nie wypełnił, brak było podstaw do zalegalizowania spornej inwestycji. Wobec tego, że była to istota sprawy, to organy nie miały obowiązku badać innych aspektów sprawy, a zatem również zarzuty odnośnie niewyczerpującego uzasadnienia prawnego czy faktycznego są niezasadne. Podkreślić należy, że to skarżący ostatecznie nie wykazał, iż dysponuje zaświadczeniem Burmistrza I. o zgodności budowy przedmiotowego garażu z ustaleniami obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego albo decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, oświadczeniem, złożonym pod rygorem odpowiedzialności karnej, o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane oraz nie złożył projektu garażu. Organy uwzględniły słuszny interes skarżącego oraz interes społeczny poprzez umożliwienie skarżącemu wywiązanie się z nałożonego obowiązku i wyznaczenie mu stosownego terminu na przedłożenie wymaganych dokumentów, z którego się on nie wywiązał. Jak zasadnie przyjęły zatem skarżone organy nie jest możliwe oczekiwanie w nieskończoność na przedłożenie dokumentów, niezbędnych do legalizacji samowolnych robót budowlanych. Z tych względów, zarzuty podniesione w skardze nie mogły odnieść zamierzonego przez skarżącego skutku procesowego. Z powyższych przyczyn, na podstawie art. 151 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł, jak w sentencji.