II SA/Ke 611/09

SENTENCJA Referendarza sądowego w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Kielcach Dnia 3 listopada 2009 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 3 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. W. o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi w sprawie ze skargi J. W. na decyzję Wojewody z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość postanawia: zwolnić skarżącą od wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE J. W. do swojej skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] w przedmiocie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość dołączyła formularz PPF wnosząc o zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Ze złożonego formularza wynika, że wnioskodawczyni prowadzi samodzielnie gospodarstwo domowe i utrzymuje się z emerytury w wysokości 1391,81 zł netto miesięcznie. Skarżąca nie wykazała żadnego majątku poza prawem dożywotniego użytkowania domu. Wnioskodawczyni cały dochód przeznacza na zaspokojenie swoich bieżących potrzeb życiowym, w tym utrzymanie domu i leczenie. Na gruncie obowiązujących przepisów dotyczących postępowań sądowych obowiązuje zasada, zgodnie którą koszty sądowe pokrywa strona dochodząca swych roszczeń. Regulacje postępowania sądowoadministracyjnego pozwalają skarżącym, nie posiadającym wystarczających środków finansowych koniecznych do ochrony ich interesu prawnego na ubieganie się o przyznanie tzw. prawa pomocy. Zgodnie z art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym między innymi zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub części, przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach, do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie oceniając sytuację majątkową wnioskodawczyni, przede wszystkim brak majątku poza prawem dożywotniego użytkowania domu oraz dochód, który wystarcza jedynie na zaspokojenie bieżących potrzeb życiowych, uznano, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, a zatem jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w żądanym zakresie zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 1 i 3 oraz art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.