II SA/Ol 1130/12

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bogusław Jażdżyk Sędziowie Sędzia WSA Alicja Jaszczak-Sikora (spr.) Sędzia WSA Hanna Raszkowska Protokolant specjalista Karolina Hrymowicz po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na rozprawie sprawy ze skargi Wojewody Warmińsko-Mazurskiego na uchwałę Rady Gminy Płośnica z dnia 18 maja 2011 r. nr VIII/51/35/2011 w przedmiocie określenia górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych postanawia umorzyć postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia UZASADNIENIE UZASADNIENIE: Wojewoda Warmińsko – Mazurski wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie skargę na uchwałę Rady Gminy Płośnica Nr VIII/51/35/2011 z dnia 18 maja 2011 r. w sprawie określenia górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystosci ciekłych. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zaskarżony akt został podjęty z naruszeniem art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 5 lipca 2001 r. o cenach ( Dz.U. Nr 97, poz. 1050 ze zm.), ponieważ ustalone maksymalne stawki opłat nie zawierały należnego podatku od towarów i usług (VAT). Ponadto wskazano, że przepisem § 8 ust. 3 uchwały Rady Gminy Płośnica Nr XXX/177/28/2010 z dnia 29 czerwca 2010 r., na terenie tej gminy wprowadzono obowiązek selektywnego zbierania i odbierania odpadów komunalnych. Wobec tego, obowiązkiem gminy było wprowadzenie obniżonych stawek opłat za odbiór odpadów zbieranych selektywnie, czego w zaskarżonej uchwale nie uczyniono. Z tego względu zaskarżony akt narusza także art.6 ust. 4 ustawy z dnia 13 września 1996 r. o utrzymaniu czystość i porządku w gminach (Dz.U. z 2005 r. Nr 236, poz. 2008, obecnie: tekst jednolity Dz. U. z 2012 r. poz 391) W odpowiedzi na skargę Rada Gminy Płośnica wniosła o odrzucenie skargi zarzucajac, że została ona złożona z uchybieniem terminu do jej wniesienia, określonym w art. 53 ust. 1 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano, że sześćdziesięciodniowy termin do wniesienia skargi, liczony od dnia przedstawienia uchwały organowi nadzoru do kontroli, upłynął bezskutecznie z dniem 3 czerwca 2011 r. Odnosząc się do zarzutów skargi co do istoty sprawy, organ przyznał, że przedmiotowa uchwała w zaskarżonej część narusza prawo, wobec czego uznaje skargę. Ponadto wskazano, że uchwała ta nie została opublikowana w dzienniku urzędowym województwa i nie weszła w życie, a co za tym idzie nie wywołała żadnych skutków prawnych ani finasowych. Poinformowano, że na najbliższej sesji Rady zostaną podjęte działania, zmierzające do zmiany lub uchylenia zaskarżonej uchwały. W dniu 5 listopada2012 r. do tutejszego Sądu wpłynęło pismo Rady Gminy Płośnica wraz z załączoną do niego uchwałą tego organu Nr XX/161/54/2012 z dnia 30 października 2012 r., uchylającą uchwałę Nr VIII/51/35/2011 z dnia 18 maja 2011 r. w sprawie określenia górnych stawek opłat za usługi w zakresie odbierania odpadów komunalnych od właścicieli nieruchomości oraz opróżniania zbiorników bezodpływowych i transportu nieczystości ciekłych. Pełnomocnik Skarżącego, na rozprawie przed tutejszym Sądem w dniu 6 listopada 2012 r., cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W pierwszej kolejności, zasadnym jest odniesienie się do wniosku Rady Gminy Płośnica o odrzucenie skargi. W niniejszej sprawie nie zaszła przesłanka, określona w art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej jako: "p.p.s.a."). Przekonanie skarżącego o wniesieniu skargi z uchybieniem terminu, jest błędne. W orzecznictwie sądów administracyjnych, od dawna już, utrwalone jest stanowisko, że art. 53 p.p.s.a. nie reguluje terminu do wniesienia przez organ nadzoru skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie organu gminy. Terminu do złożenia skargi do sądu administracyjnego nie można też wprowadzić z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Szczególna kompetencja nadzorcza, realizowana przez prawo do wniesienia skargi do sądu administracyjnego, przyznana w art. 93 ust. 1 tej ustawy, nie została ograniczona terminem do jej realizacji. Oznacza, to, że organ nadzoru, po upływie terminu wskazanego w art. 91 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, może wnieść skargę do sądu administracyjnego w każdym czasie (postanowienie NSA z dnia 26 czerwca 2005 r. I OSK 513/05, postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2005 r. I OSK 572/05, postanowienie NSA z 20 stycznia 2006 r. I OSK 734/05; wyrok NSA z dnia 15 lipca 2005 r. II OSK 320/05 ONSA i WSA 2006/1/7). Zatem brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o odrzucenie skargi. Do rozważenia natomiast, pozostała kwestia umorzenia postępowania, w związku z cofnięciem skargi. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba że zmierzałoby ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie wystąpiły wskazane wyżej przesłanki, uniemożliwiające uznania cofnięcia skargi za dopuszczalne. Okoliczności sprawy wskazują że cofnięcie skargi nie zmierza do obejścia prawa. Zaskarżona uchwała, wobec braku publikacji w dzienniku urzędowym województwa, nie weszła w życie i co za tym idzie, nie wywołała żadnych skutków prawnych. zatem cofnięcie skargi należało uznać za dopuszczalne. Należy także wskazać, że uchwała będąca przedmiotem niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego została wyeliminowana z obrotu prawnego, gdyż na sesji w dniu 30 października 2012 r., Rada Gminy Płośnica, uchwałą Nr XX/181/54/2012, uchyliła zasakrżoną uchwałę. Wobec tego cofnięcie skargi nie spowoduje utrzymania w mocy aktu, dotkniętego wadą nieważności. Bowiem akt ten nie pozostaje już w obrocie prawnym. Okoliczność ta uzasadnia umorzenie postępowania w sprawie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W tej sytuacji, wobec skutecznego cofnięcia skargi przez Wojewodę Warmińsko – Mazurskiego, orzeczono jak w sentencji postanowienia, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 60 tej ustawy.