II SA/Kr 616/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel Sędziowie: WSA Jacek Bursa (spr.) WSA Paweł Darmoń Protokolant: starszy sekretarz sądowy Katarzyna Zbylut po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2017 r. sprawy ze skargi W. F. na decyzję nr [...] [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] marca 2016 r., znak: [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki skargę oddala. UZASADNIENIE Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. decyzją z dnia 28.05.2015r. znak: [...], na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.-Prawo budowlane (tekst jednolity z 2013r. poz. 1409 z późn. zm., dalej: Pr. bud), nakazał T. i W. F. rozbiórkę na własny koszt wybudowanej obudowy gnojowiska, przy budynku mieszkalno-inwentarsko-gospodarczym na działce ewidencyjnej numer [...], położonej w miejscowości R. . Charakterystyczne parametry obiektu: długość 6,70m, szerokość 1,93 - 2,50 m, wysokość 0,60 m nad poziomem terenu. W uzasadnieniu wskazano, iż ustalenia w wyniku oględzin wskazują na to, iż W. F. wykonał betonową obudowę istniejącego gnojowiska zlokalizowanego przy budynku mieszkalno-inwentarsko składowym zlokalizowanym na w/w działce. Obetonowania gnojowiska dokonano na długości 6,70 m i szerokości 2,50 m - 1,93 m i 0,60 m nad poziom terenu. Obudowę wykonano bezpośrednio przy granicy z działką ew. nr [...]. Do akt sprawy zostały włączone kserokopie akt postępowania dotyczące zgłoszenia zamiaru wykonania przez W. F. robót budowlanych (akta PINB k - 11 do 20). Organ I instancji wydał decyzję w dniu 25 września 2008 r., znak: [...], którą nakazał rozbiórkę betonowej obudowy składu obornika przy budynku mieszkalno-inwentarsko-gospodarczym (k-90 do k-91). [...]INB w K., po przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, decyzją z dnia 09.04.2009 r., znak: [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i umorzył postępowanie organu I instancji (k-103 do k-104). Rozstrzygnięcie organu odwoławczego zostało zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, który wyrokiem z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 967/09 uchylił decyzję [...]WINB w K. z dnia 9 kwietnia 2009 r., (k-113 do k-116). Po ponownym przeprowadzeniu postępowania odwoławczego, [...]INB w K. w dniu 14 kwietnia 2011 r. wydał decyzję znak: [...], którą uchylił rozstrzygnięcie organu I instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez PINB w L. (k-120 do k-121). W toku ponownie prowadzonego postępowania przeprowadzono czynności kontrolne w dniu [...] września 2011 r. na działce nr [...] położonej w R. i stwierdzono, że stan faktyczny nie uległ zmianie (k-145). Następnie organ I instancji w dniu 3 sierpnia 2012 r., znak: [...] wydał decyzję, którą nakazano W. i T. F. rozbiórkę wykonanej płyty gnojowej (k-166 do k-168). Decyzją [...]INB w K., z dnia 31.12.2013 roku, znak: [...], uchylono w/w decyzję w całości i nakazano rozbiórkę wybudowanej obudowy płyty gnojowej przy budynku mieszkalno - inwentarsko - gospodarczym. Powyższa decyzja została uchylona wyrokiem WSA w Krakowie z dnia 6 maja 2014 roku, sygn. akt: II SA/Kr 354/14. W związku z powyższym [...]INB wydał kolejną decyzję w dniu 10.10.2014r., znak: [...], którą uchylił decyzję PINB z dnia 03.08.2012r i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Po ponownym przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego PINB wydał postanowienie z dnia 31.03.2015r znak: [...] o wstrzymaniu robót prowadzonych przy budowie obudowy gnojowiska w oparciu o art. 50 ust. 1 pkt 4 Prbud. Postanowienie powyższe zostało uchylone postanowieniem [...]INB z dnia 07.12.2015r., znak:[...]. Kolejne kontrole i oględziny przeprowadzane przez PINB prowadziły do ustaleń, że stan faktyczny przy przedmiotowym obetonowaniu gnojowiska nie uległ zmianie (k-80 i k-145 akt PINB). Odwołanie od tej decyzji złożył W. F. zarzucając naruszenie art. 51 ust. 1 pkt 1 Prbud w zw. z art. 107 § 3 i przez brak wszechstronności rozpoznania materiału dowodowego, na skutek pominięcia oceny dowodów z zeznań strony W. F. (k-276), zeznań świadka T. C. (k-274), bez wskazania przyczyn tego pominięcia; dalej art. 107 § 3 i 105 § 1 k.p.a., przez brak uzasadnienia faktycznego, niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, brak wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa. Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia 18 marca 2016r., znak [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa oraz art. 80 ust. 2 pkt 2 w zw. z art. 83 ust. 2 Prbud, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł na podstawie art. 51 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 7 Prbud w pozostałej części utrzymując zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że w wyroku z dnia 6.05.2014 roku, sygn. akt: II SA/Kr 354/14 Sąd uznał, że obudowa płyty gnojowej została zrealizowana na podstawie skutecznego zgłoszenia. Skoro zatem jest to obiekt legalny to brak podstaw do orzekania w stosunku do niego nakazu rozbiórki. Nie jest to bowiem płyta do składowania obornika o której mowa w § 6 ust. 5 rozporządzenia, ale jak wynika akt z postępowania, powstała wiele lat później (po realizacji samej płyty gnojowej) jej betonowa obudowa mająca na celu ograniczenie negatywnego oddziaływaniu na otoczenie odchodów zwierzęcych zalegających na płycie. Obudowa ta bowiem nie jest obiektem o której mowa w § 6 ust. 5 rozporządzenia i co do której rozporządzenie wskazuje normy odległościowe między innymi zakaz ich lokalizacji w odległości mniej niż 4 m. od granicy działki sąsiedniej. Rozpoznając sprawę w pełnym kontekście przedmiotowym i czasowym organ powinien ustalić czas powstania samej płyty gnojowej. Jeżeli zatem obiekt ten powstał wcześniej niż wejście w życie rozporządzenia (według twierdzeń skarżącego był to początek XX wieku) to organ powinien ustalić czy na czas realizacji przedmiotowej płyty obowiązujące wówczas przepisy wymagały jakiejkolwiek formy uprzedniego pozwolenia na budowę. Tylko wtedy bowiem organy mogły by prowadzić postępowanie naprawcze, a w konsekwencji legalizację lub nakaz rozbiórki obiektu, mając na względzie przepisy rozporządzenia - także w zakresie norm odległościowych sytuowania obiektu od działki sąsiedniej. Nie ma to jednak związku z obudową płyty gnojowej - która jest przedmiotem niniejszego postępowania ponieważ obudowa ta jest obiektem zrealizowanym później niż sama płyta gnojowa i obiektem od niej odrębnym. Jeżeli by nawet obudowę tą taktować jako cześć płyty gnojowej to jak mowa o tym wyżej obowiązkiem organów było ustalenie czy na czas realizacji płyty gnojowej obowiązujące wówczas przepisy nakazywały uzyskanie pozwolenia na budowę. Jeżeli bowiem obowiązku takiego nie było, brak podstaw do stosowania w stosunku do niej przepisów rozporządzenia - także w stosunku do jej legalnej - bo budowanej na podstawie skutecznego zgłoszenia i w późniejszym okresie obudowy. Wobec powyższego na mocy wyroku WSA w Krakowie z dnia 28 września 2009 roku, sygn. akt II SA/Kr 967/09, organy nadzoru budowlanego zostały zobligowane prowadzić postępowanie w sprawie w trybie art. 50 i 51 Prbud, natomiast na mocy wyroku WSA w Krakowie z dnia 06.05.2014 roku, sygn. akt: II SA/Kr 354/2014, koniecznym było wyjaśnienie sposobu wykonania i legalności płyty gnojowej, rozumianej jako płyta denna pod składowanie obornika. Dopiero po ustaleniu powyższego organ mógł ustalić, czy dokonana przez Inwestora w maju 2004 roku obudowa płyty gnojowej wykonana została na obiekcie legalnym. [...]INB opierając się na treści w/w wyroku, w decyzji z dnia 10.10.2014r., znak: [...] wskazał, że w przypadku ustalenia, że Inwestor nie dopełnił określonych przepisami czynności, w celu legalnego wybudowania płyty gnojowej, koniecznym będzie prowadzenie jednego postępowania administracyjnego zarówno w zakresie nielegalnej płyty gnojowej jak i obudowy. Natomiast w wypadku ustalenia, że budowa płyty gnojowej w dacie jej powstania nie wymagała dla swej legalności uzyskania decyzji pozwolenia na budowę bądź dokonania zgłoszenia, albo Inwestor dopełnił wymaganych prawem czynności, należy uznać, że postępowanie prowadzone w niniejszej sprawie jest bezprzedmiotowe, gdyż jak zauważył WSA w Krakowie w przytoczonym wyżej wyroku - zgłoszenie robót budowlanych polegających na obudowaniu płyty gnojowej było skuteczne, zatem obudowa jest legalna. Materiał dowodowy zebrany w sprawie po wyroku WSA w Krakowie sygn. akt: II SA/Kr 354/2014 nie pozwalał na jednoznaczne ustalenie, że istniejące gnojowisko urządzone jest na płycie nieprzepuszczalnej lub też na ubitej ziemi. W związku z powyższym [...]INB zobowiązał organ I instancji do uzupełnienia materiału dowodowego w zakresie legalności budynku inwentarsko-składowego na działce [...] w R. i kontroli płyty dennej składowisk obornika. W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniu [...].12.2015r ( k-306 akt PINB) nie potwierdzono istnienia pierwotnej płyty dennej w miejscu składowania obornika. Uzupełniony w trybie art. 136 K.p.a. materiał dowodowy wskazuje również jednoznacznie, że decyzja o pozwoleniu na użytkowanie Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia 10.12.1996 r. w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarsko-składowego z garażem na działce nr [...] została uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia 04.03.1997r., znak:[...], co wynika m.in. z treści decyzji Urzędu Rejonowego z dnia 02.09.1997 r. o odmowie udzielenia pozwolenia na użytkowanie przedmiotowego budynku, znak:[...]. Decyzja w/w została z kolei uchylona decyzją Wojewody [...] z dnia 29.10.1997 r., znak: [...] W decyzji Urzędu Rejonowego z dnia z dnia 02.09.1997 r. ustalono, że W. F. użytkując przedmiotowy budynek, użytkuje równocześnie miejsce do składowania obornika. Obornik ten jest składowany obok istniejącego budynku inwentarsko-składowego bezpośrednio na gruncie, a tym samym bez szczelnego zbiornika na gnojowicę oraz bez szczelnego gnojownika. W związku z tym nie spełnia wymogów zawartych w § 35 ust. 1 i 2, § 36 ust. 2 pkt 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 8 lutego 1995r. W celu uzyskania pozwolenia na użytkowanie tego budynku należy wykonać szczelny zbiornik na gnojówkę i szczelny obetonowany gnojownik, na które stosownego pozwolenia udzieli Wójt Gminy M. po wystąpieniu z wnioskiem inwestora na ich wykonanie. Natomiast w decyzji Wojewody [...] z dnia 29.10.1997 r., znak: [...] wskazano: "...należny obowiązek można uznać za wykonany m.in. tylko wówczas, gdy z prawidłowo opracowanego orzeczenia technicznego będzie wynikać, że samowolnie wzniesiony budynek uwzględnia w pełni wymogi odpowiednich przepisów ze szczególnym uwzględnieniem przepisów dotyczących urządzeń do usuwania nieczystości stałych i ścieków. Z kolei w piśmie [...] Urzędu Wojewódzkiego z dnia 13.04.1999r. zapisano, że legalizacja przedmiotowej samowoli budowlanej będzie możliwa wyłącznie wówczas gdy zachowane będą w pełni wymogi określone prawem, w tym odnoszące się do właściwego usuwania i gromadzenia wydalin pochodzenia zwierzęcego. Kolejnym rozstrzygnięciem, związanym z postępowaniem w przedmiocie samowolnie dobudowanego budynku inwentarsko-składowego na działce nr [...], przy którym istnieje przedmiotowe gnojowisko, byłą decyzja [...]INB z dnia 17.12.2007r , znak:[...] stwierdzająca nieważność decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia 18.08.1996 r., znak:[...], nakładającej na H. i S. F. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie samowolnie dobudowanego do istniejącego starego budynku mieszkalnego budynku inwentarsko-składowego wraz z pomieszczeniem na garaż. Decyzja ta nie została zaskarżona. Z akt przekazanych przez PINB w L. wynika zatem, że po tej decyzji nie prowadzono postępowania i nie wydano decyzji w sprawie legalności i pozwolenia na użytkowanie budynku inwentarsko-składowego wraz z pomieszczeniem na garaż, przy którym zrealizowania jest przedmiotowa obudowa gnojowiska. W świetle powyższego nieobudowane gnojowisko bez płyty dennej, użytkowane było od początku istnienia samowolnie dobudowanego budynku inwentarsko-składowego, zlokalizowanego na przedmiotowej działce. PINB szeroko wypowiadając się na temat konieczności wykonania urządzeń budowlanych takich jak gnojowniki, zapewniających użytkowanie budynków inwentarskich zgodnie z przeznaczeniem, nie odniósł się w kwestii legalności przedmiotowego budynku, przy której okoliczność wykonania odpowiednich urządzeń budowlanych winna być zbadana. Na konieczność wykonania we właściwy sposób w/w urządzeń wskazywano już w ostatecznych decyzjach Wojewody [...] z 1997r. Składowanie obornika w formie odeskowanej pryzmy czyli gnojowisko, urządzone w sposób niezgodny z obowiązującymi przepisami, nie stanowiło obiektu lub urządzenia budowlanego w rozumieniu ówcześnie i obecnie obowiązujących przepisów ustawy Prawo budowlane, gdyż nie posiadało elementów budowlanych : obudowy i szczelnego dna. Podkreślić należy, że wobec braku tzw. "płyty gnojowej" w dacie realizacji budynku, przez którą należy rozumieć nie tylko płaską płytę denną lecz również jej pionowe obrzeża, czyli obudowę zapobiegającą wyciekom nieczystości do gruntu, nie doszło do skutecznego zalegalizowania budynku inwentarsko-składowego przed organem I instancji. Natomiast wykonanie betonowej obudowy zewnętrznej nastąpiło dopiero w 2004 r. w oparciu o zgłoszenie do Starostwa Powiatowego i przyjęte zostało bez sprzeciwu. W tej sytuacji zgłoszenie to nastąpiło bez oparcia o orzeczenie techniczne, wskazywane w decyzjach Wojewody [...] i z naruszeniem obowiązujących przepisów techniczno-budowlanych. Przepisy powszechnie obowiązującego prawa w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie wykluczają możliwość powstania płyty gnojowej i jej elementów w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki. Obudowa "płyty gnojowej" na działce nr [...] w R. , znajdująca się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z działką nr [...], wykonana przez inwestora nawet zgodnie ze zgłoszeniem, skutkować musi koniecznością wydania stosownej decyzji, bowiem zaistniała przesłanka do prowadzenia postępowania w trybie art. 51 Prbud w związku z art. 50 ust. 1 pkt 4 Prbud , który w świetle dominującego orzecznictwa ma również zastosowanie do obiektów legalnych lub nie wymagających pozwolenia na budowę ani zgłoszenia, ale wykonanych niezgodnie z przepisami. W niniejszej sprawie, wykonanie obudowania płyty gnojowej, w sposób naruszający warunki techniczne, stanowiło o wykonaniu robót budowlanych w sposób powodujący zagrożenie środowiska oraz art. 5 ust 1 Prbud. A zatem organ nadzoru budowlanego zobowiązany był ustalić, czy i w jaki sposób, stan niezgodności z prawem w związku z wykonanymi robotami budowlanymi można usunąć. PINB w L. prawidłowo ustalił, iż wykonanie obudowy płyty gnojowej bezpośrednio przy granicy działek, uniemożliwia nałożenie obowiązku wykonania określonych czynności bądź robót budowlanych, które umożliwiłyby doprowadzenie płyty gnojowej do stanu zgodności z przepisami warunków technicznych. Usytuowanie przedmiotowej obudowy "gnojowiska" (rozumianej jako ogrodzenie składowiska obornika na gruncie), przy budynku, o którego legalności nie orzekł właściwy organ w sposób ostateczny, jest niezgodne z obowiązującymi przepisami, a zatem nie może być uznane za legalne. Wnioski organu skutkujące wydaniem skarżonej decyzji w świetle zgromadzonego materiału dowodowego należy uznać za prawidłowe. W takim przypadku organ prawidłowo orzekł rozbiórkę obudowy przedmiotowego gnojowiska. [...]INB zauważył, że niezależnie od niniejszego postępowania dotyczącego tylko robót związanych z wykonaniem obudowy gnojowiska dokonanych w oparciu o zgłoszenie z 2004r., PINB winien podjąć i zakończyć postępowanie w sprawie legalności budynku inwentarsko-składowego z garażem na działce nr [...] w R. . Z uwagi na to organ odwoławczy w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a zreformował zaskarżoną decyzję w zakresie podstawy prawnej poprzez jej uzupełnienie o art. 51 ust. 1 pkt. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r.- Prawo budowlane, a pozostałej części utrzymał w mocy. Powyższą decyzję zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie W. F. zarzucając nierozpoznanie istoty sprawy, przekroczenie zakresu przedmiotu sprawy w postępowaniu odwoławczym i wydanie decyzji w oparciu o bezpodstawne ustalenia stanu faktycznego, nie będącego przedmiotem rozpoznania w postępowaniu pierwszoinstancyjnym; rażące naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w postaci: art. 51 ust. 1 w związku z art. 51 ust. 7 Prbud przez ich wadliwe zastosowanie i bledną wykładnię; inne naruszenie przepisów postępowania, to jest: art. 7, art. 77 § 1 K.p.a. przez brak wszechstronności rozpoznania materiału dowodowego, na skutek pominięcia oceny dowodów z zeznań strony W. F. (k-276), zeznań świadka T. C. (k-274), bez wskazania przyczyn tego pominięcia; dalej art. 107 § 3 K.p.a., przez brak uzasadnienia faktycznego, niewskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów na których się oparł, brak wyjaśnienia podstawy prawnej z przytoczeniem przepisów prawa, przy czym naruszenia te miały lub mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy. W uzasadnieniu podkreślono, iż sporna płyta gnojna na podłożu z gliny istniała przed 29.04.1998r, organy nie ustaliły czasu powstania płyty gnojowej, W odpowiedzi na skargę Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie podtrzymując przy tym argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z dyspozycją art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Stosownie do przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" - "c" p.p.s.a. kontrola ta sprawowana jest w zakresie oceny zgodności zaskarżonych do sądu decyzji z obowiązującymi przepisami prawa materialnego jak i przepisów proceduralnych. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy wskazać, że zaskarżona decyzja organu II instancji została prawomocnie sprostowana w zakresie podstawy prawnej postanowieniem Nr [...] [...]INB z 17 maja 2016 roku, znak: [...], a w związku z tym nakaz rozbiórki orzeczony został na podstawie art. 51 ust. 1 pkt. 1 w zw. z art. 51 ust. 7 Prbud. Z tego powodu zarzuty skargi dotyczące braku precyzyjnego określenia podstawy prawnej decyzji o rozbiórce uznać należy za bezzasadne. Następnie należy podkreślić, że kontrolowana decyzja wydana została po dwukrotnej kontroli poprzednich decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny. W pierwszym wypadku uchylona została decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu wyroku z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 967/09 Sąd zwrócił uwagę, że zrealizowanej na podstawie skutecznie wniesionego zgłoszenia obudowy składu obornika nie można uznać za samowolę budowlaną, w związku z czym podstawą orzekania w niniejszej sprawie nie może być art. 49b ustawy Prawo budowlane mający zastosowanie jedynie do sytuacji, gdy budowę zrealizowano bez dokonania zgłoszenia lub pomimo wniesienia sprzeciwu. Brak zgłoszenia w ustawowym terminie sprzeciwu, właśnie ze względu na zamiar niezgodnej z prawem lokalizacji płyty i fakt, że to na organie ciążyła odpowiedzialność za to, by planowana inwestycja była zgodna z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi, nie oznacza, że sprawa budowy tej płyty stała się bezprzedmiotowa. Stan sprzeczny z prawem dotyczący przedmiotowej obudowy zbiornika na obornik powinien zostać rozpatrzony w trybie art. 50 ust. 1 pkt 4 w zw. z art.51 ust.7 w zw. z art. 51 ust.1 pkt 1 i 2, ust.3 prawa budowlanego, mającym zastosowanie do innych niż określone w art. 49b ust. 1 prawa budowlanego przypadków prowadzenia robót budowlanych wykonywanych na podstawie zgłoszenia z naruszeniem warunków określonych w przepisach, tym wypadku - rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie. Zgodnie z art. 153 p.p.s.a., ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w tym orzeczeniu wiążą w sprawie organy, których działanie, było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy na dalszym etapie postępowania. Jeśli chodzi o kolejny wyrok WSA, który uchylił decyzję o rozbiórce, to w wytycznych w nim wyrażonych przede wszystkim zobowiązano organ do uzupełnienia stanu faktycznego w zakresie daty wybudowania płyty do składowania obornika, której elementem miała być dobudowana obudowa, będąca przedmiotem postępowania. W ocenie sądu rozpoznającego aktualnie sprawę, kompleksowa analiza uzasadnienia do wyroku z dnia 6 maja 2014 roku, sygn. akt: II SA/Kr 354/14 prowadzi do wniosku, że wyrażono w nim pogląd, że niedopuszczalne jest orzeczenie rozbiórki legalnie wybudowanej obudowy płyty do składowania obornika, o ile sama płyta powstała jako legalny obiekt, zgodnie z ówcześnie obowiązującymi przepisami. Inna wykładnia poglądów prawnych tego uzasadnienia tj. taka jak przedstawia skarżący, prowadziłaby do sprzeczności poglądów wyrażonych w drugim wyroku WSA z poglądami wyrażonymi w wyroku, który zapadł jako pierwszy. Tak więc jeśli uznać, że z wyroku z dnia 6 maja 2014 roku ma wynika pogląd, że w stosunku do obudowy płyty do składowania obornika bezwzględnie nie można orzec nakazu rozbiórki (ponieważ obudowa została wybudowana legalnie) to taki pogląd należałoby uznać za sprzeczny z wiążącym poglądem wyrażonym w wyroku z dnia 28 września 2009 r., sygn. akt II SA/Kr 967/09, który zapadł jako pierwszy i zgodnie z którym organy były zobowiązane do przeprowadzenia postępowania m.in. na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 prawa budowlanego, z wszelkimi możliwymi konsekwencjami, a przepis ten przewiduje także możliwość orzeczenia nakazu rozbiórki. Przechodząc do stanu faktycznego sprawy należy zaznaczyć, że z ustaleń organu jednoznacznie wynika, że nie potwierdzono istnienia pierwotnej płyty dennej w miejscu składowania obornika, a obornik składowany był i jest na ziemi, sama zaś obudowa, będąca przedmiotem postępowania, obudowała nie powierzchnię płyty dennej do składowania obornika lecz powierzchnię ziemi, na której składowany jest obornik. Taki stan faktyczny wynika m.in. z zeznań osób wskazanych w skardze, dlatego zarzuty w tym zakresie uznać należy za nieuzasadnione. Z treści skargi można domniemywać, że skarżącemu raczej chodzi o uznanie ubitej ziemi za płytę, jednakże takiego poglądu nie można zaaprobować. Ubita ziemia, jaką jest m.in. glina nie jest płytą do składowania obornika. W tym stanie rzeczy należy zaaprobować stanowisko organu, że od początku użytkowane było nieobudowane gnojowisko bez płyty dennej, które w 2004 roku zostało obudowane. W świetle powyższego pionowe obrzeża, czyli obudowę zapobiegającą spływowi nieczystości na większą powierzchnię, należy zakwalifikować jako element płyty do składowania obornika. Zgodnie bowiem z § 29 Rozporządzenia Ministra Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej z dnia 7 października 1997 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie, płyty do składowania obornika powinny mieć dno i ściany nieprzepuszczalne. Biorąc pod uwagę, że przepisy powszechnie obowiązującego prawa w zakresie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budowle rolnicze i ich usytuowanie wykluczają możliwość powstania płyty do składowania obornika - czyli wszelkich jej elementów - w odległości mniejszej niż 4 m od granicy działki (§ 6 ust. 5 pkt. 4 w/w rozporządzenia), a obudowa podłoża, na którym składowany jest obornik na działce nr [...] w R. , znajduje się w bezpośrednim sąsiedztwie granicy z działką nr [...], to nawet wykonanie jej przez inwestora zgodnie ze zgłoszeniem, skutkować musi koniecznością wydania decyzji o rozbiórce na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 prawa budowlanego. W świetle obowiązujących przepisów nie ma bowiem innej możliwości doprowadzenia tej budowy do stanu zgodnego z prawem. Biorąc zatem pod uwagę, że zaskarżona decyzja wydana została na podstawie art. 51 ust.1 pkt 1 w zw. z art. 51 ust. 7 prawa budowlanego, wszystkie zarzuty skargi należy ocenić jako bezzasadne. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 151 p.p.s.a.