II SAB/Lu 72/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jerzy Parchomiuk Sędziowie WSA Wiesława Achrymowicz (sprawozdawca) WSA Andrzej Niezgoda po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 20 października 2021 r. sprawy ze skargi [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] na przewlekłość postępowania prowadzonego przez Inspektor Nadzoru Budowlanego w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń piwnicznych I. stwierdza, że Inspektor Nadzoru Budowlanego dopuścił się przewlekłości w postępowaniu w przedmiocie zmiany sposobu użytkowania pomieszczeń piwnicznych; II. zobowiązuje Inspektora Nadzoru Budowlanego do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od dnia doręczenia prawomocnego wyroku; III. stwierdza, że przewlekłość miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; IV. zasądza od Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz [...] Spółdzielni Mieszkaniowej [...] kwotę [...]([...]) złotych z tytułu zwrotu kosztów postępowania. UZASADNIENIE Stan sprawy przedstawia się następująco: Własnościowa Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] (spółdzielnia) złożyła skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Inspektor Nadzoru Budowlanego (organ) w sprawie mającej za przedmiot zasadniczo zmianę sposobu użytkowania lokalu i związane z tą zmianą roboty budowlane. Spółdzielnia uzasadniała, że organ prowadzi postępowanie dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy. Według spółdzielni, organ nie zmierza do wydania merytorycznego rozstrzygnięcia. Spółdzielnia tłumaczyła, że w rezultacie ponaglenia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego [...] (organ II instancji) postanowieniem z [...] marca 2021 r. zobowiązał organ do wyeliminowania przewlekłości w prowadzonym postępowaniu, przy czym organ [...] marca 2021 r. wydał decyzję umarzającą postępowanie administracyjne. Organ II instancji decyzją z [...] czerwca 2021 r. uchylił decyzję organu z [...] marca 2021 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Skargę na przewlekle prowadzenie postępowania przez organ spółdzielnia poprzedziła złożeniem ponaglenia do organu II instancji. Argumentowała w nim, że jej przedstawiciele nie zostali dopuszczeni do udziału w oględzinach. Zdaniem spółdzielni, takie postępowanie organu oznacza, że tylko pozornie podejmuje czynności, a w istocie zmierza do nieuzasadnionego przedłużenia postępowania administracyjnego, toczącego się od 2015 r. Organ, odpowiadając na skargę, nawiązał do przedstawionych sądowi akt postępowania administracyjnego i motywował, że przedmiot sprawy dotyczy przebudowy związanej ze zmianą sposobu użytkowania lokalu nr [...] w budynku mieszkalnym wielorodzinnym położonym w L. przy ul. [...]. Sprawa została przekazana organowi postanowieniem organu II instancji z [...] lipca 2014 r. Spółdzielnia nie złożyła dokumentów wymienionych w postanowieniu organu z [...] maja 2014 r. wymaganych zgodnie z art. 71 ust. 2 ustawy Prawo budowlane. Wobec tego organ [...] września 2014 r. wydał decyzję nakazującą przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania lokalu nr [...]. Organ II instancji decyzją z [...] listopada 2014 r uchylił decyzję organu z [...] września 2014 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, zobowiązując organ do ustalenia daty dokonania zmiany sposobu użytkowania lokalu nr [...] oraz adresata obowiązków wynikających z ustawy Prawo budowlane. Organ [...] maja 2015 r. przeprowadził oględziny lokalu nr [...] z udziałem prezesa zarządu spółdzielni. W dalszej kolejności organ tłumaczył, że w związku ze sprzecznymi zeznaniami stron sporu oraz dokumentami, brakiem udostępnienia przez zarządcę nieruchomości zatwierdzonej dokumentacji projektowej i powykonawczej budowy, organ powziął wątpliwości dotyczące zakresu, daty wykonania oraz inwestora robót budowlanych polegających na adaptacji pomieszczeń w lokalu nr [...] na działalność usługową. Ustalenie czy użytkowanie lokalu usługowego było zgodne z pozwoleniem na budowę wymaga od organu posiadania w oryginale dokumentacji towarzyszącej pozwoleniu na budowę oraz związanej z zakończeniem budowy i uzyskaniem pozwolenia na użytkowanie budynku oraz ze stwierdzeniem samodzielności lokali. O takie dokumenty organ zwrócił się do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta [...] [...] lutego 2015 r. W odpowiedzi uzyskał informację, że komplet dokumentów dotyczących inwestycji przy ul. [...] "(...) nie znajduje się obecnie w posiadaniu tut. Urzędu i został przekazany do Sądu Rejonowego i Prokuratury Rejonowej [...] (...)". W tych okolicznościach organ [...] kwietnia 2015 r. wystąpił do Wydziału Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta [...] o niezwłoczne przekazanie żądanej dokumentacji, gdy tylko zostanie zwrócona. Następnie organ odnotował, że spółdzielnia [...] grudnia 2015 r. złożyła zażalenie na jego bezczynność, a organ II instancji postanowieniem z [...] stycznia 2016 r. wyznaczył organowi termin 30 dni na załatwienie sprawy. Z kolei Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta [...] [...] stycznia 2016 r. poinformował organ, że jeszcze nie zostały zwrócone dokumenty dotyczące budowy budynku przy ul. [...]. W tym stanie rzeczy organ przyjął, że nie miał możliwości ustalenia stanu faktycznego sprawy i postanowieniem z [...] lutego 2016 r. zawiesił postępowanie administracyjne na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego. W wyniku zażalenia spółdzielni organ II instancji postanowieniem z [...] maja 2016 r. uchylił postanowienie organu z [...] lutego 2016 r. i umorzył postępowanie w tym zakresie z wyjaśnieniem, że kwestią zasadniczą w prowadzonym postępowaniu jest jednoznaczne ustalenie czy rozpatrywana zmiana sposobu użytkowania lokalu nr [...] dokonana została przez inwestora za pozwoleniem właściwego organu, czy też samowolnie. Organ zaznaczył również, że w sprawie poświadczenia nieprawdy w zaświadczeniu o samodzielności lokali z [...] września 2007 r. prowadzone było postępowanie pod nadzorem Prokuratury Rejonowej [...]. Od [...] września do [...] listopada 2016 r. akta postępowania administracyjnego zostały udostępnione Policji, a na dzień [...] grudnia 2016 r. znajdowały się w Sądzie Rejonowym [...]. W efekcie skargi spółdzielni z [...] maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w wyroku z 28 września 2017 r. w sprawie sygn. II SAB/Lu 96/17 zobowiązał organ do ustalenia zgodności spornego użytkowania lokalu z pozwoleniem na budowę w terminie 14 dni od zwrotu akt sprawy. Organ otrzymał akta [...] stycznia 2018 r. Natomiast [...] stycznia 2018 r. Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny [...] przekazał organowi kopie akt kontroli prowadzonych w wymienionym lokalu. Po dokonaniu oględzin organ postanowieniem z [...] lutego 2018 r. wstrzymał użytkowanie lokalu nr [...], a [...] kwietnia 2018 r. organ II instancji stwierdził niedopuszczalność zażalenia na postanowienie organu [...] lutego 2018 r. Jednocześnie [...] kwietnia 2018 r. organ uzyskał informację o oddaleniu apelacji A. M. od orzeczenia w sprawie uzgodnienia treści księgi wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym. W tych okolicznościach [...] września 2018 r. organ nakazał A. M. przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania pomieszczeń w omawianym lokalu ("[...]") do funkcji pomieszczeń technicznych i socjalnych. W dniu [...] września 2018 r. organ przekazał akta sprawy organowi II instancji w związku z odwołaniem A. M.. Postanowieniem z [...] grudnia 2018 r. organ II instancji zawiesił postępowanie odwoławcze do czasu zakończenia postępowania przed Trybunałem Konstytucyjnym. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego w W. [...] lutego 2019 r. utrzymał w mocy postanowienie organu II instancji z [...] grudnia 2018 r. w sprawie zawieszenia postępowania odwoławczego. Do podjęcia doszło [...] stycznia 2020 r., po czym organ II instancji decyzją z [...] lutego 2020 r. uchylił decyzję organu z [...] września 2018 r. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia. Organ podkreślił, że decyzja organu II instancji nie została zaskarżona przez spółdzielnię, co oznacza, że "podzieliła w całości argumentację organu II instancji, przyjmując bezkrytycznie jego stanowisko". Wobec tego, jak uzasadniał organ, [...] czerwca 2020 r. zawiadomiono o ponownych oględzinach "w celu potwierdzenia sposobu użytkowania obiektu i spełnienia wymogu aktualności zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, wymaganego utrwaloną praktyką administracyjną organu II instancji". Oględziny zostały przeprowadzone [...] lipca 2020 r., a [...] września 2020 r. Wydział Architektury i Budownictwa Urzędu Miasta [...] przesłał akta administracyjne dotyczące pozwolenia na budowę. Biorąc pod uwagę stan pandemii od marca 2020 r. i związane z nim ograniczenia w działalności organów administracji publicznej, [...] marca 2021 r. organ wydał decyzję umarzającą postępowanie w sprawie zmiany sposobu użytkowania lokalu nr [...]. Decyzją z [...] czerwca 2021 r. organ II instancji uchylił decyzję organu z [...] marca 2021 r. Obecnie zaś ponownie trwa ustalanie rzeczywistego stanu lokalu "dla zachowania aktualności materiału dowodowego w sprawie wymaganego utrwalonym orzecznictwem sądów administracyjnych, jak również praktyką administracyjną organu II instancji". Organ zawiadomił o terminie oględzin i zobowiązał do złożenia "dokumentów jako dowodów w sprawie". W podsumowaniu organ stwierdził, że - na dzień udzielania odpowiedzi na skargę - pozostaje w granicach terminu na załatwienie sprawy zgodnie z obowiązującymi przepisami. Postępowanie administracyjne trwa w związku z prawem stron do składania wszelkich środków zaskarżenia i prowadzeniem równocześnie postępowań przed sądami powszechnymi i "specjalnymi", których rozstrzygnięcia mogą mieć bezpośredni wpływ na wynik sprawy. Zdaniem organu, nie można stawiać zarzutu przewlekłości, gdy strona broni się i składa środki prawne o charakterze tamującym tok postępowania. Pozbawienie strony praw w postępowaniu administracyjnym stanowiłoby rażące naruszenie prawa i przekroczenie uprawnień przez osoby wykonujące władzę publiczną. Organ podejmował czynności zmierzające do wydania rozstrzygnięcia w pierwszym możliwym terminie załatwienia sprawy. Podczas obowiązywania stanu epidemii organy administracji publicznej, a także sądy wykonują swoje obowiązki przy zachowaniu obostrzeń, szczególnych zasad bezpieczeństwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Skarga spółdzielni zasługuje na uwzględnienie. W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że na wcześniejszym etapie analizowanego postępowania administracyjnego stwierdzona została bezczynność organu mocą wyroku z 28 września 2017 r. sygn. II SAB/Lu 96/17. Prawomocny wyrok w wymienionej sprawie organ otrzymał [...] stycznia 2018 r. i miał 14 dni na wydanie rozstrzygnięcia. W następstwie sąd, rozpatrując skargę spółdzielni, był uprawniony rozważać przewlekłość w działaniach organu w odniesieniu do dalszego toku tego postępowania administracyjnego, poczynając od lutego 2018 r. W myśl zasady zawartej w art. 12 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U.2021.735 ze zm. - K.p.a.) organy administracji publicznej powinny działać w sprawie wnikliwie i szybko, posługując się możliwie najprostszymi środkami prowadzącymi do jej załatwienia (§ 1). Zgodnie z art. 35 K.p.a organy administracji publicznej obowiązane są załatwiać sprawy bez zbędnej zwłoki (§ 1). Niezwłocznie powinny być załatwiane sprawy, które mogą być rozpatrzone w oparciu o dowody przedstawione przez stronę łącznie z żądaniem wszczęcia postępowania lub w oparciu o fakty i dowody powszechnie znane albo znane z urzędu organowi, przed którym toczy się postępowanie, bądź możliwe do ustalenia na podstawie danych, którymi rozporządza ten organ (§ 2). Załatwienie sprawy wymagającej postępowania wyjaśniającego powinno nastąpić nie później niż w ciągu miesiąca, a sprawy szczególnie skomplikowanej - nie później niż w ciągu dwóch miesięcy od dnia wszczęcia postępowania, zaś w postępowaniu odwoławczym - w ciągu miesiąca od dnia otrzymania odwołania (§ 3). Przepisy szczególne mogą określać inne terminy niż określone w § 3 i 3a (§ 4). Do terminów określonych w przepisach poprzedzających nie wlicza się terminów przewidzianych w przepisach prawa dla dokonania określonych czynności, okresów doręczania z wykorzystaniem publicznej usługi hybrydowej, o której mowa w art. 2 pkt 7 ustawy z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (Dz. U. poz. 2320), okresów zawieszenia postępowania, okresu trwania mediacji oraz okresów opóźnień spowodowanych z winy strony albo przyczyn niezależnych od organu (§ 5). Stosownie zaś do art. 36 K.p.a. o każdym przypadku niezałatwienia sprawy w terminie organ administracji publicznej jest obowiązany zawiadomić strony, podając przyczyny zwłoki, wskazując nowy termin załatwienia sprawy oraz pouczając o prawie do wniesienia ponaglenia (§ 1). Ten sam obowiązek ciąży na organie administracji publicznej również w przypadku zwłoki w załatwieniu sprawy z przyczyn niezależnych od organu (§ 2). Następnie według art. 37 § 1 K.p.a. stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli: 1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność); 2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość). Z perspektywy Unii Europejskiej analiza zagadnienia czy mamy do czynienia z przewlekłym prowadzeniem postępowania administracyjnego powinna uwzględniać standardy przewidziane w Kodeksie Dobrej Praktyki Administracyjnej (Dz.U.UE.C.2011.285/03 - K.d.p.a.). We wprowadzeniu do Kodeksu Dobrej Praktyki Administracyjnej stwierdzono, że Parlament Europejski przyjął rezolucję zatwierdzającą Kodeks Dobrej Praktyki Administracyjnej, którego powinny przestrzegać instytucje i organy Unii Europejskiej, ich służby administracyjne i urzędnicy w kontaktach z indywidualnymi osobami. Kodeks uwzględnia zasady europejskiego prawa administracyjnego zawarte w orzecznictwie Trybunału Sprawiedliwości, a także czerpie inspirację z praw krajowych. Karta praw podstawowych Unii Europejskiej (Dz.U.UE.C.2007.303.1 - Karta) obecnie stanowi część II Traktatu ustanawiającego Konstytucję dla Europy. Prawo do dobrej administracji (art. 41) oraz prawo do składania do Europejskiego Rzecznika Praw Obywatelskich skarg dotyczących niewłaściwego administrowania w instytucjach i organach Unii (art. 43) są zawarte w Karcie jako podstawowe prawa związane z posiadaniem obywatelstwa Unii. Według art. 17 K.d.p.a. urzędnik czuwa nad tym, aby w sprawie każdego wniosku lub skargi skierowanej do Cedefop decyzja została podjęta w stosownym terminie, bezzwłocznie i w żadnym razie nie później niż dwa miesiące od daty wpłynięcia danego wniosku lub skargi. Taka sama zasada obowiązuje w odniesieniu do odpowiedzi na pisma jednostek (ust. 1). Jeżeli ze względu na złożony charakter sprawy decyzja w sprawie wniosku lub skargi adresowanych do Centrum nie może zostać wydana w podanym powyżej terminie, urzędnik informuje o tym wnoszącego wniosek lub skargę możliwie jak najszybciej. W takim przypadku wnoszący jest informowany o ostatecznej decyzji w możliwie najkrótszym terminie (ust. 2). W świetle przytoczonych granic czasowych trwania postępowania administracyjnego z przewlekłością mamy do czynienia wówczas, gdy organ nie zmierza sprawnie i efektywnie do załatwienia istoty sprawy. Zbędnie przedłuża postępowanie administracyjne poprzez podejmowanie czynności, które nie przekładają się na konkretne ustalenia faktyczne potrzebne do wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności. Przewlekłe postępowanie organu może polegać także na wielokrotnym wydawaniu decyzji na tyle błędnych, że są one konsekwentnie uchylane przez organ II instancji, a sprawa przekazywana do ponownego rozpatrzenia. Przewlekłość to również sytuacja, w której organ miesiącami oczekuje na dokumenty pozostające w dyspozycji innych organów, sądów w związku z równocześnie prowadzonymi postępowaniami, zamiast zwrócić się o ich udostępnienie na czas kilku dni po to, aby poznać ich treści i wyprowadzić z nich potrzebne ustalenia faktyczne. W każdym z tych przypadków organ bez obiektywnego uzasadnienia odwleka zakończenie postępowania administracyjnego, chociaż ma realną możliwość zgromadzenia materiału dowodowego i poczynienia ustaleń faktycznych niezbędnych do załatwienia sprawy w rozsądnym terminie. Natomiast niezałatwienie sprawy stanowi rezultat wyłącznie niestaranności organu, złej organizacji pracy, a więc braku profesjonalizmu. W doktrynie podkreśla się, że celem objęcia kognicją sądów administracyjnych kwestii badania przewlekłości postępowania przed organami administracji publicznej było wymuszenie nadania czynnościom organu administracji publicznej sprawnego biegu, a więc zrealizowanie interesu publicznego (sprawnego funkcjonowania aparatu administracji publicznej), przy jednoczesnym polepszeniu sytuacji prawnej obywatela - przyznanie dodatkowego instrumentu prawnego służącego osiągnięciu jego interesu prawnego (P. Kornacki, Intertemporalne aspekty orzekania sądu administracyjnego w przedmiocie skargi na przewlekłość postępowania przed organem administracji publicznej, ZNSA 2011, z. 5 czy R. Suwaj, Sądowa ochrona przed bezczynnością administracji publicznej, Wolters Kluwer 2014). Sąd w składzie orzekającym w pełni podziela przedstawione wyżej spojrzenie na kryteria stanowiące o przewlekłym prowadzeniu postępowania administracyjnego. Przechodząc konkretnie do okoliczności postępowania administracyjnego objętego skargą spółdzielni, sąd ocenia, że organ, poczynając od lutego 2018 r., prowadzi je w sposób przewlekły z rażącym naruszeniem prawa. Nawet biorąc pod uwagę zawieszenie postępowania odwoławczego od [...] grudnia 2018 r. do [...] stycznia 2020 r. oraz stan zagrożenia epidemicznego od 14 marca 2020 r., a następnie epidemii, trwającej do chwili obecnej (por. odpowiednio rozporządzenia Ministra Zdrowia Dz.U.2020.433 ze zm., Dz.U.2020.490, Dz.U.2020.491 ze zm.), niezałatwienie sprawy w rozsądnym terminie jest wynikiem niestaranności organu, nierespektowania podstawowych standardów funkcjonowania administracji publicznej, a więc braku profesjonalizmu. Trzeba przy tym odnotować, że art. 15 zzs ust. 11 ustawy o szczególnych rozwiązanych związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U.2020.374 ze zm.) bezwarunkowo wyłączył wywodzenie środków prawnych dotyczących między innymi przewlekłości jedynie w okresie od 14 marca do 22 maja 2020 r. (por. art. 68 ust. 7 ustawy zmieniającej Dz.U.2020.875). Organ powielał dowód z oględzin bez wykazania obiektywnego uzasadnienia. Oznacza to, że oględziny przeprowadzał nieprzygotowany i niedokładnie. Wydawał kolejne na tyle błędne decyzje, że były one uchylane przez organ II instancji z przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia. Wynika z tego, że organ nie respektował wskazówek organu odwoławczego, a jego czynności jedynie pozorowały wyjaśnianie istoty sprawy, skoro nie przynosiły żadnych merytorycznych efektów. Oczekiwał na przesłanie dokumentów potrzebnych także w innych postępowaniach, pomimo że miał realną możliwość zapoznania się z nimi, ale z tej możliwości nie korzystał. Nie występował o ich udostępnienie w celu starannej analizy w ciągu kilku dni, co pozwoliłoby sprawnie poprowadzić postępowanie administracyjne we właściwym kierunku. Trzeba również podkreślić, że przedmiot omawianego postępowania administracyjnego dotyczy zmiany sposobu użytkowania jednego lokalu o powierzchni użytkowej rzędu 54 - 69 m˛. Z tego punktu widzenia prowadzenie postępowania administracyjnego przez lata jest niewątpliwie nieadekwatne do zakresu i stopnia skomplikowania sprawy zarówno na płaszczyźnie faktów, jak i prawa. Zdaniem sądu, brak staranności i rzetelności, a tym samym profesjonalizmu ze strony organu ma ten skutek, że od lutego 2018 r. przewlekle prowadzi analizowane postępowanie administracyjne. Argumentacja organu, w której nawiązał do konieczności prowadzenia oględzin, gromadzenia dowodów dla "potwierdzenia sposobu użytkowania obiektu" i "zachowania aktualności materiału dowodowego", prowadzi do stwierdzenia, że po latach podejmowania czynności organ wciąż pozostaje w punkcie wyjścia w zakresie wyjaśnienia istoty sprawy. Powołując się na potrzebę uzyskania dodatkowych dowodów, organ nawet nie podjął próby skonkretyzowania, jakie okoliczności miałyby jeszcze podlegać wyjaśnieniu, a przede wszystkim dlaczego wcześniej zebrane dowody okazały się niewystarczające dla załatwienia sprawy. Z obiektywnego punktu widzenia organ prowadził analizowane postępowanie administracyjne tak, jakby nie spoczywał na nim obowiązek zachowania ustawowych terminów, jakby mogło ono trwać przez lata. Dla dopełnienia oceny prawnej trzeba nawiązać do art. 2 i art. 7 Konstytucji RP (Dz.U.1997.78.483 ze zm.) i z tej perspektywy wyjaśnić, że w demokratycznym państwie prawnym nie można zaakceptować sytuacji, w której organ przez lata bez obiektywnego uzasadnienia utrzymuje stronę postępowania administracyjnego w stanie niepewności co do jej praw i obowiązków. Natomiast rzeczą organu jest dobrać odpowiedni zespół pracowników, którzy z pełną wnikliwością, fachowością, sprawnie, w poczuciu odpowiedzialności za wynik sprawy i jednocześnie za zachowanie społecznie oczekiwanych standardów funkcjonowania administracji publicznej nadadzą postępowaniu administracyjnemu prawidłowy kierunek i w rozsądnym terminie doprowadzą do wydania decyzji bazującej na rzetelnych ustaleniach faktycznych i wnikliwej, adekwatnej analizie obowiązującego stanu prawnego. Tymczasem w realiach analizowanej sprawy po latach prowadzenia postępowania administracyjnego organ nie potrafi wykazać obiektywnych powodów niezałatwienia sprawy w rozsądnym terminie, niewyjaśnienia wszystkich potrzebnych okoliczności faktycznych i prawnych. W następstwie spółdzielnia nie może uzyskać od organu nie tylko starannego załatwienia sprawy, ale także rzetelnej informacji o tym jak długo i z jakich względów pozostawać będzie w niepewności co do jej wyniku. Tymczasem w świetle jednoznacznych przepisów prawa i obowiązujących standardów funkcjonowania administracji publicznej czas takiej niepewności musi być ograniczony przez organ do koniecznego minimum. W tym stanie rzeczy organ rażąco przekroczył rozsądny termin załatwienia sprawy w warunkach przewlekłości zdefiniowanej w art. 37 § 1 pkt 2 w związku z art. 12 K.p.a. Na zakończenie sąd zaznacza, że uwzględnienie skargi spółdzielni w niniejszej sprawie nie przesądza ani pozytywnie, ani negatywnie wyniku sporu o zastosowanie przepisów prawa budowlanego. Rozstrzygnięcie tego sporu należy do organu. Z tych powodów na zasadzie art. 149 § 1 pkt 1, 3, § 1a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.2019.2325 ze zm. - P.p.s.a.) sąd uwzględnił skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego. Stwierdził, że przewlekłe prowadzenie postępowania administracyjnego miało miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Organ został zobowiązany do załatwienia sprawy w terminie 30 dni od doręczenia organowi prawomocnego wyroku przy uwzględnieniu art. 286 § 2 P.p.s.a. Wówczas też sąd zwraca organowi akta postępowania administracyjnego. W ocenie sądu, zakreślenie organowi terminu dłuższego, w świetle omówionych wyżej okoliczności, nie ma żadnego uzasadnienia. Orzeczenie o kosztach postępowania sądowego uzasadnia art. 200 P.p.s.a. Obejmują one wpis od skargi w wysokości [...] zł.