II SA/Kr 688/22
Sądy administracyjne2022-12-08
Sygnatura
II SA/Kr 688/22
Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie
Data orzeczenia
2022-12-08
Rodzaj
Wyrok WSA w Krakowie
Sędziowie
Agnieszka Nawara-DubielMałgorzata ŁobozMonika Niedźwiedź
Rozstrzygnięcie
oddalono skargę
Treść orzeczenia
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Małgorzata Łoboz (spr.) Sędziowie: sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel sędzia WSA Monika Niedźwiedź po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2022 r. przy udziale prokuratora Prokuratury Okręgowej D. J. skargi Z. K. i B. K. na postanowienie nr 344/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia 29 kwietnia 2022 r. znak WOB.7722.255.2021.KJAS w przedmiocie stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu oddala skargę.
UZASADNIENIE
Przedmiotem skargi B. K. i Z. K. (dalej: skarżący) jest postanowienie nr 344/2022 Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z 29 kwietnia 2022 r. znak WOB.7722.255.2021.KJAS, w którym stwierdzono, że zażalenie skarżących na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Nowym Sączu nr 388/2021 z 9 sierpnia 2021 r. znak OAE-530-89/21 zostało wniesione z uchybieniem terminu przewidzianego do jego wniesienia.
W stanie faktycznym sprawy, organ I instancji wszczął postępowanie w sprawie samowolnej przebudowy budynku gospodarczego na budynek mieszkalny na działce skarżących. Postanowieniem nr 388/2021 z 9 sierpnia 2021 r. organ nałożył na skarżących obowiązek przedłożenia w terminie 3 miesięcy oceny technicznej wykonanych robót budowlanych. Postanowienie zostało doręczone skarżącym 16 sierpnia 2021 r.
Pismem nadanym 2 września 2021 r. skarżący wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie. W treści pisma skarżący zawnioskowali o przywrócenie terminu do wniesienia środka zaskarżenia, z powodu pełnomocnika, który "przetrzymał (...) dokumentację 3 tyg.".
Postanowieniem nr 343/2022 z 29 kwietnia 2022 r. organ II instancji odmówił przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z 9 sierpnia 2021 r.
Z kolei postanowieniem nr 344/2022 z 29 kwietnia 2022 r. organ II instancji stwierdził, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu dla jego wniesienia. W uzasadnieniu organ stwierdził, że skoro przesyłka zawierająca postanowienie z 9 sierpnia 2021 r. została doręczona 16 sierpnia 2021 r., to termin na złożenie zażalenia upływał 23 sierpnia 2021 r. Skoro zażalenie zostało nadane w placówce pocztowej 2 września 2021 r., to zostało wniesione z uchybieniem ustawowego siedmiodniowego terminu. Jak zaznaczył organ, wydanie postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia umożliwia organowi wydanie postanowienia o uchybieniu terminu. Po negatywnym rozstrzygnięciu wniosku o przywrócenie terminu, wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminowi do wniesienia zażalenia jest obligatoryjne.
W skardze na powyższe postanowienie, skarżący podkreślili, że przekroczenie terminu nastąpiło z winy nieuczciwego adwokata. Do skargi załączyli m.in. pokwitowanie z 1 września 2021 r. dotyczące odbioru z kancelarii pełnomocnika dokumentów odnoszących się do postępowania PINB.
Odpowiadając na skargę, organ wniósł o jej oddalenie, zaznaczając, że uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie stwierdzenia tej okoliczności organ odwoławczy nie ma innej możliwości niż wydanie postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia środka zaskarżenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie miał na uwadze, co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, że sprawa została rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w związku z treścią art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej: P.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.
Przechodząc do merytorycznego rozpoznania sprawy, należy przytoczyć treść art. 141 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2021 r. poz. 735 ze zm., dalej: K.p.a.), zgodnie z którym zażalenia wnosi się w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia postanowienia stronie, a gdy postanowienie zostało ogłoszone ustnie – od dnia jego ogłoszenia stronie. Uchybienie terminu do wniesienia zażalenia stwierdza w drodze postanowienia organ odwoławczy (art. 134 K.p.a. w zw. z art. 144 K.p.a.).
Dokonując kontroli zaskarżonego postanowienia stwierdzić przychodzi, że organ poprawnie ustalił okoliczności faktyczne sprawy w zakresie dotyczącym niezachowania przez skarżących terminu do wniesienia zażalenia. W istocie, czego skarżący nie kwestionują, postanowienie organu I instancji z 9 sierpnia 2021 r. zostało doręczone na ręce dorosłego domownika skarżących w dniu 16 sierpnia 2021 r. (karty 54 i 56 akt administracyjnych organu I instancji). Pouczenie, zawarte w postanowieniu, jasno wskazywało, że zażalenie należy wnieść w terminie 7 dni od dnia doręczenia postanowienia. Ostatnim dniem terminu do wniesienia zażalenia był zatem 23 sierpnia 2021 r. Zażalenie zostało natomiast nadane w placówce pocztowej 2 września 2021 r. (k. 5 akt organu II instancji).
Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności, prawidłowym było wydanie przez organ postanowienia stwierdzającego uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Uchybienie terminu jest okolicznością obiektywną i w razie jej stwierdzenia organ nie ma innej możliwości, niż wydanie postanowienia o uchybieniu terminu przewidzianego w art. 134 K.p.a. (zob. wyrok NSA z 21 marca 1997 r., sygn. akt I SA/Łd 2990/95; wyrok NSA z 29 stycznia 1997 r., sygn. akt I SA/Gd 1482/96; wyrok NSA z 4 lutego 2014 r. sygn. akt II OSK 2126/12, wyrok WSA we Wrocławiu z 10 stycznia 2018 r. II SA/Wr 721/17, wyrok WSA w Łodzi z 30 maja 2017 r. sygn. II SA/Łd 178/17, wyrok WSA w Krakowie z 20 kwietnia 2022 r. sygn. II SA/Kr 224/22). Termin określony art. 141 § 2 K.p.a. jest terminem zawitym, co oznacza, że jego przekroczenie, niezależnie od przyczyn, które to spowodowały, powoduje konieczność stwierdzenia, że zażalenie zostało wniesione z uchybieniem terminu. Podzielić należy przy tym stanowisko organu, że ewentualne przywrócenie terminu uczyniłoby bezprzedmiotowym orzekanie w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu, stąd właściwym było uprzednie rozstrzygnięcie tej kwestii przez organ postanowieniem nr 343/2022 (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 grudnia 2020 r. sygn. akt I OSK 1565/20).
Odnosząc się do okoliczności podnoszonych przez skarżących w skardze należy zauważyć, że pozostają one bez znaczenia dla stwierdzenia wniesienia zażalenia z uchybieniem terminu. Uwarunkowania dotyczące ewentualnego braku winy skarżących w złożeniu zażalenia z uchybieniem terminu mogłyby zostać i zostały wzięte pod uwagę w postępowaniu w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia, które zostało zakończone postanowieniem Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie nr 343/2022 z 29 kwietnia 2022 r. Nadmienić należy, że wyrokiem z 4 sierpnia 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie (sygn. akt II SA/Kr 687/22) oddalił skargę skarżących na powołane wyżej postanowienie. Końcowo, w odniesieniu do uwag skarżących na temat terminowości odpowiedzi organu na ich pisma, podkreślić należy, że ewentualne naruszenia uprawnienia do rozpatrzenia sprawy w terminie, skarżący mogli zwalczać w postępowaniu w przedmiocie bezczynności lub przewlekłości postępowania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd oddalił skargę, działając na podstawie art. 151 P.p.s.a.