VI SA/Wa 1320/12

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie Tomasz Sałek po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z. J. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z. J. na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec zarządcy nieruchomości p o s t a n a w i a: 1. zwolnić skarżącą Z. J. od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącej Z. J. adwokata. UZASADNIENIE Z. J. (dalej też jako skarżąca) wniosła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec zarządcy nieruchomości. Z informacji podanych przez skarżącą w formularzu oraz z nadesłanych dokumentów wynika, iż skarżąca sama prowadzi gospodarstwo domowe. Skarżąca jest właścicielką mieszkania o pow. [...] m2. Jedynym dochodem skarżącej jest emerytura w wysokości netto 1296 złotych miesięcznie. Z kopii dowodu wpłaty na rzecz wspólnoty mieszkaniowej wynika, iż opłaty za należące do skarżącej mieszkanie sięgają kwoty 300 złotych. Całkowite koszty utrzymania mieszkania skarżąca oszacowała na kwotę 460 złotych. Skarżąca wyjaśniła ponadto, iż miesięcznie przeznacza ponad 220 złotych na leki, załączając fakturę z apteki na kwotę 291 złotych. Z pozostałych informacji podanych przez skarżącą w formularzu wynika ponadto, iż nie posiada oszczędności. Z kolei wydruk z rachunku bankowego potwierdza, że jedyny wpływ to otrzymywana emerytura a dostępne saldo środków sięga maksymalnie kwoty równoważnej wpływom z emerytury. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 roku poz. 270), przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 2 października 2009 r. (sygn. akt II OZ 822/09) udzielenie prawa pomocy jest formą dofinansowania strony postępowania z budżetu państwa i powinno mieć miejsce tylko w sytuacjach, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu jest obiektywnie niemożliwe. Instytucja ta przeznaczona jest przede wszystkim dla osób o bardzo niskich dochodach lub całkowicie tych dochodów pozbawionych, które z uwagi na swą sytuację materialną nie są w stanie pokryć kosztów związanych z postępowaniem sądowym. W niniejszej sprawie uznać należy, iż dochód skarżącej z emerytury oscylujący wokół kwoty 1 296 złotych, przy uwzględnieniu koniecznych dla utrzymania wydatków, w tym znacznych wydatków na leki, nie pozwala jej na poczynienie oszczędności w bieżących wydatkach celem pokrycia kosztów postępowania sądowego. Nie sposób bowiem oczekiwać czynienia oszczędności od osoby, której dochody wystarczają jedynie na pokrycie podstawowych potrzeb życiowych (tak też w postanowieniu Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 22 grudnia 2004 r. sygn. akt OZ 890/04). Ponadto zgodnie z oświadczeniem wnioskodawczyni nie dysponuje ona oszczędnościami, które mogłaby przeznaczyć na pokrycie kosztów postępowania sądowego. Również wydruk z rachunku bankowego potwierdza, że w istocie skarżąca nie jest w stanie alokować środków, z uwagi na skalę dochodu, środki te wydawane są na bieżące potrzeby skarżącej. Tym samym uznać należy, iż skarżąca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania a w konsekwencji zasadnym będzie przyznanie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 2 pkt 7 wyżej cytowanej ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.