VII SA/Wa 1456/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Agnieszka Wilczewska – Rzepecka po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r., Nr [...] w przedmiocie nałożenia kary za nielegalne użytkowanie budynku postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonego postanowienia [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] czerwca 2009r., Nr [...]. UZASADNIENIE W piśmie z dnia 7 lipca 2009r., zawierającym skargę na powołane na wstępie postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, skarżący zawarł wniosek o "wstrzymanie wykonania zaskarżonych postanowień". W uzasadnieniu R. R. podnosi, że zaskarżone postanowienia rażąco naruszają prawo, a "ich wykonanie będzie stanowić źródło wymiernych strat finansowych skarżącego związanych z zapłatą kary." Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeśli w wyniku ich wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę (majątkową, a także niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu w świetle powołanego przepisu prawa, należy uznać, iż nie wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, powoduje realne niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody (finansowej). W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.