VI SA/Wa 2263/21

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Sałek Sędziowie Sędzia WSA Dorota Pawłowska (spr.) Sędzia WSA Danuta Szydłowska Protokolant spec. Marcin Just po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 października 2021 r. sprawy ze skargi Burmistrza "(...)" na decyzję Prezesa Urzędu Komunikacji Elektronicznej z dnia "(...)" czerwca 2021 r. nr "(...)"w przedmiocie kary pieniężnej oddala skargę UZASADNIENIE Decyzją z [...] czerwca 2021r. nr [...] (dalej ,,zaskarżona decyzja") Prezes Urzędu Komunikacji Elektronicznej (dalej ,,Organ", ,,Prezes UKE"), na podstawie art. 29d ust. 13 ustawy z dnia 7 maja 2010 r. o wspieraniu rozwoju usług i sieci telekomunikacyjnych (Dz. U. z 2021r. poz. 777, dalej ,,ustawa o wspieraniu") oraz art. 104 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021r. poz. 735, dalej ,,Kpa") w związku z art. 206 ust. 1 ustawy z dnia 16 lipca 2004r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2021r. poz.576, dalej ,,Pt") nałożył na Burmistrza Miasta K.(dalej ,,Skarżący", ,,Strona") karę pieniężną w wysokości 1 500 zł., płatną do budżetu państwa, za nieprzekazanie przez Stronę w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE w wezwaniu na podstawie art. 29d ust. 12 ustawy o wspieraniu tj. przekazanie Prezesowi UKE 3 dni po wyznaczonym terminie informacji dotyczących stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego w celu: 1) prowadzenia robót w pasie drogowym; 2) umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego; 3) umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam. Do wydania zaskarżonej decyzji doszło w następujących okolicznościach sprawy. Uchwałą Nr [...] z [...] grudnia 2019 r. (zwaną dalej "Uchwałą") Rada Miejska w K. ustaliła wysokość stawek opłaty za zajęcie 1 m2 pasa drogowego. Uchwała została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa [...] w dniu [...] stycznia 2020 r. Strona nie przekazała Prezesowi UKE w systemie teleinformatycznym, o którym mowa w art. 29b ust. 2 ustawy o wspieraniu informacji o stawkach opłaty, o której mowa w art. 29b ust. 1 pkt 6 tej ustawy, w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie Uchwały. Prezes UKE, na podstawie art. 29d ust. 12 ustawy, wystosował wezwanie, w którym wezwał Stronę do przekazania informacji dotyczących stawek opłaty za zajęcie pasa drogowego w celu: 1. prowadzenia robót w pasie drogowym, 2. umieszczania w pasie drogowym urządzeń infrastruktury technicznej niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego, 3. umieszczania w pasie drogowym obiektów budowlanych niezwiązanych z potrzebami zarządzania drogami lub potrzebami ruchu drogowego oraz reklam - w terminie do 10 października 2020 r. Z uwagi na to, że dzień 10 października 2020 r. wypadał w sobotę - zgodnie z art. 57 § 4 Kpa - termin na udzielenie odpowiedzi na ww. wezwanie upływał 12 października 2020 r. W odpowiedzi na wezwanie Prezesa UKE, Skarżący przekazał żądane informacje w dniu 15 października 2020 r., tj. 3 dni po wyznaczonym terminie. W związku z powyższym zawiadomieniem z 12 maja 2021 r. Prezes UKE poinformował Stronę o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie nałożenia kary pieniężnej w związku z niewypełnieniem obowiązku udzielenia informacji w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE w ww. wezwaniu. W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji Organ podniósł, w odwołaniu do opisanego stanu prawnego oraz okoliczności faktycznych sprawy, że Strona nie wypełniła obowiązku przekazania w terminie informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 6 ustawy o wspieraniu a następnie nie przekazała żądanych informacji w terminie wyznaczonym w wezwaniu, wystosowanym do Strony na podstawie art. 29d ust. 12 tej ustawy. Strona przekazała żądane informacje dopiero 3 dni po wyznaczonym w wezwaniu terminie. Odnosząc się do wniosku Strony o odstąpienie od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej, Prezes UKE stwierdził, że mając na uwadze treść art. 189f § 1 pkt 1 Kpa należy zauważyć, że zastosowanie tego przepisu (a tym samym umożliwienie Prezesowi UKE odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej) jest uzależnione między innymi od okoliczności, gdy naruszenie prawa ma znikomą wagę i jednocześnie strona zaprzestała naruszania prawa. W niniejszej sprawie doszło do naruszenia polegającego na nieprzedłożeniu Prezesowi UKE żądanych informacji w terminie wyznaczonym w wezwaniu, o którym mowa w art. 29d ust. 12 ww. ustawy. W związku z tym, że Strona przedłożyła przedmiotowe dane 3 dni po terminie, doszło do spełnienia przesłanki zaprzestania naruszania prawa. Jednakże pomimo przedłożenia Prezesowi UKE wymaganych danych, a tym samym spełnienia przesłanki "zaprzestania naruszania prawa" wskazać zdaniem Organu należy, iż waga naruszenia jakiego dopuściła się Strona wiąże się z dalekosiężnymi skutkami zarówno dla realizacji obowiązków ustawowych Prezesa UKE jak i dla samego rynku telekomunikacyjnego, co zostało w decyzji szeroko omówione w części uzasadnienia "Waga naruszenia". Nie można zatem uznać, że waga naruszenia jest znikoma co jest jednoznaczne z wykluczeniem możliwości spełnienia przestanki określonej w art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Odnosząc się do charakteru kary pieniężnej określonej w art. 29d ust. 13 ustawy o wspieraniu Organ wskazał, że jest on odmienny od sankcji za niewykonanie obowiązku przewidzianej art. 209 Pt. W przedmiotowym przypadku kara wymierzana jest za każdy dzień zwłoki aż do wypełnienia obowiązku ustawowego. Oznacza to, że jej rolą jest niejako "przymuszenie" podmiotu zobowiązanego do wykonania obowiązku, nie zaś wyciągnięcie konsekwencji w związku z brakiem jego realizacji. Omawiana sankcja ma zatem charakter głównie "motywujący". Odnosząc się do oceny samej wagi naruszenia, Organ podniósł, że punktem odniesienia nie może być w tym przypadku jedynie czas trwania zwłoki w przekazaniu żądanych informacji na wezwanie Prezesa UKE, lecz również okoliczność, że wezwanie zostało wystosowane do Strony wobec niewykonania przez nią w terminie obowiązku, o którym mowa w art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu. Biorąc zatem pod uwagę, że Uchwała weszła w życie dnia [...] stycznia 2020 r., Strona winna była przekazać Prezesowi UKE informacje o stawkach opłaty za zajęcie pasa drogowego do dnia [...] stycznia 2020 r.. Opóźnienie w przekazaniu powyższych informacji wyniosło więc aż 257 dni, podczas gdy zwłoka w przekazaniu żądanych informacji na wezwanie wyniosła kolejnych 3 dni. Przedsiębiorcy telekomunikacyjni zostali zatem pozbawieni informacji o stawkach za zajęcie pasa drogowego przez łączny okres 260 dni. Wagę naruszenia należy w związku z powyższym oceniać przez pryzmat celu, dla którego Prezes UKE zbiera informacje dotyczące stawek za zajęcie pasa drogowego, tj. w celu udostępniania ich przedsiębiorcom telekomunikacyjnym, którzy na podstawie tych danych mają możliwość sporządzenia rzetelnej oceny kosztów planowanej inwestycji. Jak dalej podkreślił Organ, wysokość możliwych do zastosowania stawek opłaty może w niektórych przypadkach spowodować wzrost kosztów inwestycji do poziomu, przy którym okaże się ona nieopłacalna. Dlatego też niezbędne jest zapewnienie przedsiębiorcom telekomunikacyjnym aktualnych informacji o stawkach opłaty za zajęcie pasa drogowego. Podsumowując zdaniem Organu, wagę naruszenia należy oceniać również w kontekście wpływu braku lub nieaktualnych danych na rzeczywiste decyzje biznesowe, bądź niemożność ich podjęcia przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych, wobec braku wiarygodnych informacji o stawkach za zajęcie pasa drogowego. W świetle powyższego Prezes UKE ustalił, że waga naruszenia przemawia za nałożeniem kary pieniężnej na Stronę. Biorąc pod uwagę zaistniałe okoliczności a w szczególności fakt wykonania przez Stronę obowiązku dostarczenia Prezesowi UKE żądanych w wezwaniu informacji 3 dni po wyznaczonym terminie oraz dyspozycję przepisu art. 29d ust. 13 ww. ustawy, ustalającą wysokość kary pieniężnej w wysokości 500 zł. za każdy dzień zwłoki, Prezes UKE wymierzył Stronie karę w łącznej wysokości 1 500 zł. Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem przyjętym w zaskarżonej decyzji Strona wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarzucając Prezesowi UKE, że przy wydaniu decyzji naruszył przepis postępowania administracyjnego a to art. 189 § 1 pkt 1 Kpa poprzez jego błędną wykładnię i niezastosowanie w przedmiotowej sprawie w związku z art. 29d ust. 12 i ust. 13 ustawy o wspieraniu. Wskazując na powyższy zarzut Strona wniosła o uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego. W uzasadnieniu skargi Skarżący podniósł, że w przypadku, gdy zajdą przesłanki odstąpienia od wymierzenia kary z art. 198f § 1 Kpa, organ jest zobligowany do poprzestania na pouczeniu strony. W ocenie Skarżącego, w przedmiotowej sprawie niewątpliwie zachodzi przesłanka znikomej wagi naruszenia, a dodatkowo Skarżący - realizując obowiązek przesłania informacji w systemie teleinformatycznym, zaprzestał naruszania prawa. Realizując dyrektywę wagi naruszenia prawa, organ administracji publicznej powinien zdaniem Strony ocenić wagę (znaczenie, ciężar gatunkowy) niedopełnionego obowiązku. Organ w uzasadnieniu decyzji podaje, że przedsiębiorcy telekomunikacyjni zostali pozbawieni informacji o stawkach za zajęcie pasa drogowego przez łączny czas 260 dni. Jak zauważyła Strona Prezes UKE wskazuje, że celem zbierania informacji dotyczących stawek za zajęcie pasa ruchu drogowego jest udostępnianie tych informacji przedsiębiorcom, którzy na podstawie ww. danych mają możliwość sporządzenia rzetelnej oceny kosztów planowanej inwestycji. Wagę naruszenia (jako istotnego) Organ ocenia wiec w kontekście tego, że przedsiębiorcy, dopiero po przesłaniu przez wójtów (burmistrzów, prezydentów) informacji o podjętych uchwałach do Prezesa UKE mogą zapoznać się z ich treścią. Zdaniem Skarżącego twierdzenie to jest oczywiście bezzasadne. Uchwała w przedmiocie ustalenia wysokości stawek opłat za zajęcie pasa drogowego jest aktem prawa miejscowego a to oznacza, że jej wejście w życie warunkowane jest ogłoszeniem w Dzienniku Urzędowym Województwa. Treść przedmiotowych uchwał, jako kierowanych do nieograniczonego kręgu adresatów, jest wiec upubliczniana jeszcze przed wejściem ich w życie. Każdy zainteresowany, w tym przedsiębiorcy, o interesie których pisze Prezes UKE w swojej decyzji, mają możliwość zapoznania się ze stawkami obowiązującymi w każdej gminie na terenie całej Polski, sięgając do dziennika urzędowego. Jak podniósł Skarżący, chcąc więc pozyskać aktualne dane, które - jak wskazuje Organ - mogą mieć wpływ na rzeczywiste decyzje biznesowe, wystarczy sięgnąć do ogólnodostępnego publikatora aktów prawnych. Jak stwierdziła Strona, tylko i wyłącznie ze względu na trudności techniczne, informacje nie zostały na czas umieszczone w systemie informatycznym, o którym mowa w ustawie. W ocenie Skarżącego bezpodstawne jest również twierdzenie o 260 dniowym opóźnieniu jako podstawie do karania, bowiem zgodnie z ustawą dopiero po przekroczeniu terminu określonego w wezwaniu Prezesa UKE istnieje zagrożenie karą. W odpowiedzi na skargę Prezes UKE podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym w świetle paragrafu drugiego powołanego wyżej artykułu kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Innymi słowy, wchodzi tutaj w grę kontrola aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dokonywana pod względem ich zgodności z prawem materialnym i przepisami procesowymi, nie zaś według kryteriów odnoszących się do słuszności rozstrzygnięcia. Z kolei zgodnie z art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2019r. poz. 2325 ze zm., dalej ,,Ppsa") Sąd zobligowany jest do uchylenia decyzji bądź postanowienia lub stwierdzenia ich nieważności, ewentualnie niezgodności z prawem, gdy dotknięte są one naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania, innym naruszeniem przepisów postępowania, jeśli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy, lub zachodzą przyczyny stwierdzenia nieważności decyzji wymienione w art. 156 Kpa lub innych przepisach. Nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi (art. 134 Ppsa). Dokonując kontroli w wyżej zakreślonych granicach Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Zdaniem Sądu, żadna z wyżej wskazanych przesłanek nie zaszła w sprawie, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. W działaniu Organu Sąd nie dopatrzył się nieprawidłowości, zarówno gdy idzie o ustalenie stanu faktycznego sprawy, jak i o zastosowanie do jego oceny przepisów prawa materialnego. Wyjaśnione zostały motywy podjętego rozstrzygnięcia, a przytoczona na ten temat argumentacja jest wyczerpująca. Przedmiotem rozstrzygnięcia zaskarżonej decyzji było nałożenie na Stronę kary pieniężnej za nieprzedłożenie informacji w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE w wezwaniu skierowanym do Skarżącego na podstawie art. 29d ust. 12 ustawy o wspieraniu. Stosownie do postanowienia art. 29a ustawy o wspieraniu Prezes UKE, za pośrednictwem strony internetowej prowadzi punkt informacyjny do spraw telekomunikacji (dalej ,,PIT"). Rola PIT została dookreślona w art. 29b tej ustawy. Zgodnie z ust. 1 tego artykułu, w ramach PIT zapewnia się każdemu operatorowi sieci (przedsiębiorca telekomunikacyjny, podmiot wykonujący zadania z zakresu użyteczności publicznej, w tym jednostka samorządu telekomunikacyjnego – zob. art. 2 ust. 1 pkt 8 ustawy) dostęp do posiadanych przez Prezesa UKE informacji: 1) w zakresie procedur i formalności wymaganych przed rozpoczęciem robót budowlanych dotyczących infrastruktury telekomunikacyjnej, w trakcie ich wykonywania oraz do ich zakończenia i rozpoczęcia użytkowania tej infrastruktury, w tym informacji o wymaganych decyzjach, zgłoszeniach i zawiadomieniach do właściwych organów, a także zwolnieniach z obowiązku ich uzyskania lub dokonania; 2) uzyskanych w wyniku inwentaryzacji, o której mowa w art. 29 ust. 1; 3) o istniejącej infrastrukturze technicznej, innej niż infrastruktura objęta inwentaryzacją, o której mowa w art. 29 ust. 1, a także o kanałach technologicznych, określających: a) ich lokalizację i przebieg, b) rodzaj i aktualny stan oraz sposób użytkowania, c) dane kontaktowe w sprawach dostępu; 4) o planach inwestycyjnych w zakresie wykonywanych lub planowanych robót budowlanych, finansowanych w całości lub w części ze środków publicznych, dotyczących infrastruktury technicznej lub kanałów technologicznych, określających: a) lokalizację i rodzaj robót, b) element infrastruktury technicznej lub kanału technologicznego, którego roboty dotyczą, c) przewidywaną datę rozpoczęcia robót i czas ich trwania, d) dane kontaktowe w sprawach koordynacji robót budowlanych; 5) o stronach internetowych, na których zostały zamieszczone warunki dostępu, o których mowa w art. 18 ust. 7 i art. 35a ust. 7 niniejszej ustawy oraz art. 39b ust. 3 ustawy z dnia 28 września 1991 r. o lasach (Dz. U. z 2020 r. poz. 1463 i 2338); 6) o obowiązujących stawkach opłaty za zajęcie pasa drogowego w celach, o których mowa w art. 40 ust. 2 pkt 1-3 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, ustalonych w drodze uchwały, o której mowa w art. 40 ust. 8 tej ustawy". Obowiązek przekazywania danych wskazanych w art. 29b ust. 1 pkt 6 tej ustawy obciąża wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę i marszałka województwa (art. 29d ust 6 ww.ustawy). Trzeba też podkreślić, że informacje o stawkach opłaty winny być przekazywane w terminie 14 dni od dnia wejścia w życie uchwały, o której mowa art. 40 ust. 8 ustawy z dnia 21 marca 1985r. o drogach publicznych (Dz. U. z 2021r. poz.1376 ze zm. dalej ,,Udp"). Przepis art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu wskazuje nadto, że informacje są przekazywane w systemie teleinformatycznym zapewniającym gromadzenie, aktualizację i udostępnianie tych informacji w sposób jednolity dla obszaru całego kraju (zob. art. 29b ust. 2 ustawy o wspieraniu). Funkcjonalność tego systemu umożliwia bezpośrednie wprowadzanie informacji do bazy danych oraz ich aktualizowanie przez stronę internetową punktu informacyjnego do spraw telekomunikacji m.in. przez podmioty, o których mowa w art. 29d ust. 6 ustawy tj. wójta (burmistrza, prezydenta miasta), starostę i marszałka województwa, jak i identyfikację podmiotu wprowadzającego informacje (art. 29b ust. 3 ustawy o wspieraniu). Realizacja zatem obowiązku spoczywającego na Stronie mogła zostać uznana o ile Skarżący przekazałby informacje, w terminie i na zasadach określonych we wspomnianych przepisach prawa. Jak wynika ze stanu faktycznego sprawy wymagane informacje dotyczące stawek opłat przyjętych uchwałą Rady Miejskiej w K. z [...] grudnia 2019r., która weszła w życie w terminie 14 dni od dnia jej ogłoszenia w Dzienniku Urzędowym Województwa [...], co miało miejsce [...] stycznia 2020r., nie zostały przekazane Prezesowi UKE w sposób i terminie określonym przepisami ustawy o wspieraniu. To zaś stało się podstawą faktyczną do wystosowania przez Organ do Strony wezwania, o którym mowa w art. 29 d ust. 12 ustawy o wspieraniu. Zgodnie bowiem z jego postanowieniem ,,w przypadku stwierdzenia przez Prezesa UKE niewypełnienia przez podmioty, o których mowa w ust. 4 i 6, obowiązku przekazania w terminie informacji, o których mowa w art. 29b ust. 1 pkt 3, 4 i 6, Prezes UKE wzywa właściwy podmiot do realizacji obowiązku w terminie wyznaczonym przez Prezesa UKE". Także w tym przypadku przekazanie wymaganych danych powinno zostać dokonane w systemie teleinformatycznym. Stąd też zasadnie Prezes UKE przyjął, że ich przekazanie w innej formie tj. przekazanie podjętej Uchwały w formie pliku PDF czy umieszczenie na stronie BIP nie spełnia tego wymagania. Ostatecznie przekazanie informacji nastąpiło dopiero w dniu 15 października 2020r. a zatem 3 dni po wyznaczonym terminie wynikającym z wezwania Organu z 9 września 2020r. W tym stanie rzeczy zasadnie Organ przyjął, że nie doszło do przekazania danych w terminie zakreślonym wezwaniem i zgodnie z art. 29d ust. 13 ustawy o wspieraniu, na Skarżącego powinna zostać nałożona kara pieniężna, która w tym przypadku wyniosła 1500 zł. z uwagi na to, że jest ona nakładana w wysokości 500 zł. za każdy dzień zwłoki. Wysokość zatem objętej zaskarżoną decyzją kary pieniężnej została określona prawidłowo. To co stało się przedmiotem sporu pomiędzy Stroną a Organem, a czemu Skarżący dał wyraz we wniesionej skardze, związane jest z możliwością zastosowania w sprawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Strona zarzuca bowiem Prezesowi UKE, że niezasadnie odmówił zastosowania instytucji odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej w oparciu o ten przepis prawa. Zgodnie z art. 189f § 1 pkt 1 Kpa ,,organ administracji publicznej, w drodze decyzji, odstępuje od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej i poprzestaje na pouczeniu, jeżeli: 1) waga naruszenia prawa jest znikoma, a strona zaprzestała naruszania prawa (...)". Sąd stanął na stanowisku, że Prezes UKE prawidłowo przyjął, że ten przepis prawa nie może mieć zastosowania w okolicznościach faktycznych tej sprawy. W pierwszej kolejności, zdaniem Sądu, nie mamy tutaj do czynienia ze znikomością naruszenia. Nie ulega co prawda wątpliwości, że kara pieniężna jest nakładana w tym przypadku nie za nieprzekazanie informacji na zasadach określonych w art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu ale w wyniku uchybienia terminowi na ich przekazanie wyznaczonego treścią wezwania Organu, o którym mowa w ust. 12 tego artykułu. Dla przyjęcia znikomości naruszenia prawa nie jest też wystarczające w takim przypadku odwołanie się do wysokości zagrożenia karą pieniężną określonego przez ustawodawcę w art. 29d ust. 13 ustawy o wspieraniu czy też wysokości tej, która jest ostatecznie nakładana na stronę a stanowi sumę wyliczoną za każdy dzień zwłoki. To co w ocenie Sądu determinuje przyjęcie, że ze znikomością naruszenia w tym przypadku nie możemy mieć do czynienia związane jest z charakterem zaistniałego naruszenia jak i statusem podmiotu, na którym spoczywał obowiązek przekazania informacji. Trzeba w tym zakresie podkreślić, że obowiązek przekazywania informacji określony w art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu służy pozyskiwaniu z PIT aktualnych i wiarygodnych informacji przez określone grono podmiotów (wspomnianych operatorów sieci). Służy zatem realizacji określonej misji publicznej związanej z łatwym dostępem do przydatnych informacji związanych z szeroko rozumianymi inwestycjami telekomunikacyjnymi. Naruszenie wymogu dostarczania takich informacji na zasadach określonych w art. 29d ustawy o wspieraniu stanowi zatem nie tylko uchybienie obowiązkowi ustawowemu ale godzi w wymierne dobro podmiotów korzystających z PIT, pozbawiając ich możliwości korzystania z tego narzędzia w zaufaniu do aktualności i kompletności udostępnianych informacji. Trzeba zaś mieć na względzie to, że niejednokrotnie determinują one przecież plany inwestycyjne zainteresowanych operatorów sieci. Odnosząc się do twierdzeń skargi wypada przy tym podkreślić, że to że przedmiotowe informacje są dostępne powszechnie z uwagi na publikację uchwał w Dziennikach Urzędowych Województwa pozostaje w tym przypadku bez znaczenia. Wolą ustawodawcy ich dostępność (wraz z innymi komplementarnymi informacjami wskazanymi w art. 29b ust. 1 ustawy o wspieraniu) ma być zapewniona w określonym czasie, na określonych zasadach i w jednym miejscu (przy wykorzystaniu stworzonego w tym celu narzędzia informatycznego (PIT)). Sąd przyznaje, że niewykonanie w terminie 14 dni obowiązku z art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu nie jest zagrożone karą pieniężną. Jak należy sądzić jest to związane z tym, że zobowiązanym w tym przypadku jest podmiot będący organem administracji publicznej, od którego bez dodatkowego wezwania należałoby oczekiwać przestrzegania ustawowych obowiązków. W tym przypadku ustawodawca przewidział zastosowanie przez Prezesa UKE określonego narzędzia dyscyplinującego w postaci wezwania, w którym w istocie zakreślony jest dodatkowy termin na realizację obowiązku, a przekazanie informacji w tym nowym terminie nie rodzi sankcji administracyjnej. Z powyższych względów Sąd podziela argumentację, że okoliczność, iż wystosowanie wezwanie jest wynikiem uprzedniego uchybienia przepisom prawa nie może być pomijane przy ocenie podstaw do zastosowania art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. W ocenie Sądu przemawia to zaś za przyjęciem, że niezastosowanie się do wezwania Prezesa UKE nie będzie naruszeniem znikomym. Przy czym wniosek ten nie jest uzależniony w tym przypadku od tego jak długo nie dochodziło do realizacji obowiązku z art. 29d ust. 6 ustawy o wspieraniu ale od tego, że w ogóle nie doszło do jego realizacji, w tym także w terminie wskazanym w wezwaniu Prezesa UKE. W świetle powyższego trzeba stwierdzić, że Organ zasadnie odmówił zastosowania w tej sprawie art. 189f § 1 pkt 1 Kpa. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę na podstawie art. 151 Ppsa. Sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 2 ustawy z dnia 2 marca 2020r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz.U. poz. 1842 z późn. zm.) to jest przy użyciu urządzeń technicznych umożliwiających przeprowadzenie rozprawy na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku